Eclesiastes 12
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Ngkíq, cóq anhia sanhữ Yiang Sursĩ, án ca tễng anhia, bo anhia noâng póng háng, nhũang toâq máh tangái cớp cumo túh coat. Tâng tangái ki, anhia ễ pai neq: “Dỡi tamoong cứq ŏ́q loâng ŏ́c bũi.”
1 Lembra-te agora do teu Criador, nos dias da tua juventude, enquanto não chegam os maus dias, e antes que se aproximem os anos dos quais venhas a dizer: Não tenho neles prazer;
2 Bo ki, samoât riang anhia ỡt tâng ŏ́c canám; moat mandang, rliang casâi, cớp máh mantỗr tỡ bữn claq noâng yỗn anhia; chơ toâq ramứl cũm pếc catáng tỡ bữn taiq noâng.
2 enquanto o sol, ou a luz, ou a lua, ou as estrelas, ainda não estão escuras e antes que tornem a vir as nuvens após a chuva;
3 Chơ ngcŏ́ng anhia ca bán rêng cỡt cangcoaih; cớp ayững anhia ca bán rêng sanua, lứq cỡt lamên la‑ot. Nỡ‑ra canễng anhia dốq ngoan crơng sana lứq cỡt clŏ́h, noâng bĩq sâng; cớp moat anhia cỡt práng prưl, tỡ bữn hữm raloaih noâng.
3 no dia em que os guardas da casa tremerem, e os homens fortes se encurvarem, e cessarem os moedores por serem poucos, e se escurecerem os que olham pelas janelas;
4 Cutũr anhia tỡ bữn sâng noâng sưong sa‑ĩr tâng rana. Cớp anhia sâng tỡ bữn chễng dếh sưong noau cuclóh saro, sưong crơng lampỡiq, cớp sưong chớm dốq amoaih anhia tamỡ. Nheq sưong ki taiq nheq.
4 e as portas das ruas hão de se fechar, quando o som da moedura se aquietar, e se levantará à voz do pássaro, e todas as filhas da música hão de se abater.
5 Anhia tỡ khớn noâng ỡt tâng ntốq sarỡih; toâq anhia pỡq tâng rana, anhia ngcŏh bớc chũl; sóc anhia cỡt pluac; anhia tỡ riap dếh tayáh; cớp anhia tỡ bữn yoc ễ bếq noâng cớp lacuoi tỡ la cayac anhia.
5 Também quando temerem o que é alto, e houver medo no caminho, e florescer a amendoeira, e o gafanhoto for um fardo, e o desejo falhar; porque o homem se vai à sua casa eterna, e os pranteadores andarão pelas ruas;
6 Sanoâc práq cỡt ta-ŏh, sacâm tễ dỡi tamoong cũai; cớp chớp tớu yễng satooh, chơ pacháh; panũar tâng dỡq chữong cỡt ta-ŏh; cớp khang dỡq cỡt pacháh nheq.
6 antes que se afrouxe o cordão de prata, e se quebre o pote de ouro, e o cântaro se despedace junto à fonte, e a roda se quebre junto à cisterna.
7 Tỗ chác hái lứq cỡt loah cutễq, cớp rangứh hái píh loah pỡ Yiang Sursĩ, án ca khoiq yỗn rangứh pỡ dũ náq cũai.
7 Então o pó há de retornar à terra, como o era, e o espírito há de retornar a Deus, que o deu.
8 Cũai Rangoaiq pai neq: “Tỡ bữn cỡt kia! Tỡ bữn kia ntrớu! Dũ ramứh tỡ bữn cỡt kia ntrớu noâng.”
8 Vaidade de vaidades, diz o Pregador, tudo é vaidade.
9 Cũai Rangoaiq, yuaq án rangoaiq án atỡng níc cũai tễ máh ramứh án khoiq dáng. Án rien níc tễ santoiq pali panha, cớp chim sa‑ữi ramứh yoc ễ dáng ntrớu lứq pĩeiq.
9 Além disso, porque o Pregador era sábio, ele ainda ensinava ao povo a sabedoria; ele deu verdadeira atenção, e buscou conhecer, e colocou em ordem muitos provérbios.
10 Cũai Rangoaiq cutóng tutuaiq níc santoiq languat laham. Ma máh santoiq án khoiq chĩc dŏq la moang ŏ́c lứq nheq.
10 O Pregador procurou encontrar palavras aceitáveis; e as que escreveu eram retas, palavras de verdade.
11 Máh santoiq cũai rangoaiq atỡng, la samoât ralỡng cũai mantán cữu dững toâq án rabán cữu; cớp santoiq pali panha án parỗm pachứm ỡt mantái níc, machớng noau téh dếng tâng pian yỗn khâm lứq. Santoiq nâi la Yiang Sursĩ toâp chiau yỗn; cớp ống Yiang Sursĩ toâp bán kĩaq dũ náq hái.
11 As palavras dos sábios são como aguilhões, e como pregos afixados pelos mestres das assembleias, que nos são dadas por um pastor.
12 Con cứq ơi! Noâng bữn muoi ramứh ễn hái cóq bán kĩaq yỗn o. Bữn máh cũai chĩc santoiq tâng pơ choâiq la tỡ nai cỡt moâm, cớp rien sa‑ữi ramứh táq yỗn anhia sâng lakéh lakiei.
12 E, além disso, filho meu, por estas, seja admoestado: para a produção de muitos livros, não há limite, e o muito estudar traz exaustão à carne.
13 Parsốt lứq, noâng bữn ống muoi ramứh sâng cứq ễ pai la neq: Cóq hái yám noap Yiang Sursĩ cớp táq puai samoât samơi máh santoiq án khoiq patâp, yuaq Yiang Sursĩ tễng máh cũai la dŏq yỗn cũai táq dũ ranáq án.
13 Vamos ouvir a conclusão de toda a questão: Teme a Deus, e guarda os seus mandamentos; porque isto é o dever de todo homem.
14 Nỡ‑ra Yiang Sursĩ lứq rablớh tễ dũ ranáq hái khoiq táq, tam ranáq o tỡ la ranáq sâuq, dếh máh ranáq hái khoiq táq tâng ntốq clỡp hỡ.
14 Porque Deus há de trazer toda a obra a juízo, com cada coisa secreta, quer seja boa, quer seja má.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.