Eclesiastes 10

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ruai cuchĩt têq táq yỗn dỡq phuom cỡt nsóq. Machớng ki tê, ŏ́c sacũl bĩq sâng la têq palỗ miat máh sarnớm rangoaiq.
1 Qual a mosca morta faz o unguento do perfumador exalar mau cheiro, assim é para a sabedoria e a honra um pouco de estultícia.
2 Mứt cũai rangoaiq dốq táq níc ranáq pĩeiq, ma mứt cũai sacũl dốq táq níc ranáq tỡ bữn pĩeiq.
2 O coração do sábio se inclina para o lado direito, mas o do estulto, para o da esquerda.
3 Máh cũai liaq ca pỡq tâng rana, alới sacoal toâp cũai sacũl, yuaq máh cũai sacũl dốq apáh yỗn dũ náq cũai dáng alới sacũl.
3 Quando o tolo vai pelo caminho, falta-lhe o entendimento; e, assim, a todos mostra que é estulto.
4 Khân cũai sốt sâng cutâu chóq anhia, anhia chỗi coâp táh ranáq anhia, yuaq mứt laviei têq taleh máh ŏ́c lôih ntâng lứq.
4 Levantando-se contra ti a indignação do governador, não deixes o teu lugar, porque o ânimo sereno acalma grandes ofensores.
5 Cứq khoiq hữm muoi ranáq ễn tỡ bữn pĩeiq tâng cốc cutễq nâi: Máh cũai sốt ca tỡ bữn tanoang tapứng,
5 Ainda há um mal que vi debaixo do sol, erro que procede do governador:
6 alới apoah yỗn máh cũai sacũl bữn roap chớc toâr, ma cũai sốc bữn roap chớc cacớt sâng.
6 o tolo posto em grandes alturas, mas os ricos assentados em lugar baixo.
7 Cứq hữm cũai sũl ỡt aséh samoât cũai sốt, ma cũai sốt ki tayáh ayững samoât cũai sũl.
7 Vi servos a cavalo e príncipes andando a pé como servos sobre a terra.
8 Cũai ca píq prúng, cŏh lơ án toâp sapứl loah tâng prúng ki; cũai talốh viang vil yoc ễ mut, cŏh lơ cusân tot án.
8 Quem abre uma cova nela cairá, e quem rompe um muro, mordê-lo-á uma cobra.
9 Cũai khễuq tốc tamáu, cŏh lơ án chũl na tamáu; cũai tadáh ũih, cŏh lơ án chũl na ũih ki.
9 Quem arranca pedras será maltratado por elas, e o que racha lenha expõe-se ao perigo.
10 Khân achât khoiq lui, ma tỡ bữn noau kit yỗn bớc, cóq hái aloŏh nheq rêng toâq tamư aluang. Ma sarnớm rangoaiq têq chuai máh ranáq yỗn cỡt moâm.
10 Se o ferro está embotado, e não se lhe afia o corte, é preciso redobrar a força; mas a sabedoria resolve com bom êxito.
11 Cũai dáng táq yỗn cusân cỡt khũn, án tỡ bữn bữn kia ntrớu tễ ngê ki khân cusân ki ma tot án nhũang.
11 Se a cobra morder antes de estar encantada, não há vantagem no encantador.
12 Santoiq loŏh tễ bỗq cũai rangoaiq táq yỗn cũai canŏ́h yám noap án. Ma santoiq loŏh tễ bỗq cũai sacũl pupứt tỗ án bữm.
12 Nas palavras do sábio há favor, mas ao tolo os seus lábios devoram.
13 Máh santoiq alới pai tễ dâu la moang santoiq sacũl, ma máh santoiq alới pai parsốt la cỡt santoiq yúh miat.
13 As primeiras palavras da boca do tolo são estultícia, e as últimas, loucura perversa.
14 Cũai sacũl bán lứq loai; án tỡ dáng tangứt.
14 O estulto multiplica as palavras, ainda que o homem não sabe o que sucederá; e quem lhe manifestará o que será depois dele?
15 Cũai sacũl táq ranáq ntâng, ma tỡ bữn cỡt kia ntrớu, yuaq án tỡ dáng dếh rana pỡq chu vil.
15 O trabalho do tolo o fatiga, pois nem sabe ir à cidade.
16 Dống cruang cỡt túh coat, khân bữn puo noâng sanyỡr, cớp máh ayững atĩ án cha bũi óh bũl plêc toau pông brang.
16 Ai de ti, ó terra cujo rei é criança e cujos príncipes se banqueteiam já de manhã.
17 Dống cruang lứq cỡt bũi óh, khân bữn puo táq ống ranáq pĩeiq, cớp máh ayững atĩ án cha nguaiq cỡt ngư; cớp alới têq rabán tỗ bữm, tỡ bữn nguaiq yỗn bũl.
17 Ditosa, tu, ó terra cujo rei é filho de nobres e cujos príncipes se sentam à mesa a seu tempo para refazerem as forças e não para bebedice.
18 Khân cũai sâng aloah atức mpuol dống, mpuol ki yarŏ́q níc; cớp cỗ tian án aloah, mpuol dống án sarũq ralốh.
18 Pela muita preguiça desaba o teto, e pela frouxidão das mãos goteja a casa.
19 Ranáq cha bũi táq yỗn cũai bữn carcháng bũi óh, cớp blŏ́ng nho táq yỗn cũai cỡt práih prớl; ma cóq bữn práq nŏ́q têq bữn máh ramứh ki.
19 O festim faz-se para rir, o vinho alegra a vida, e o dinheiro atende a tudo.
20 Chỗi báih puo, dếh tâng mứt anhia hỡ; cớp chỗi báih tuoiq cũai sốc, dếh tâng clống anhia bếq. Cŏh lơ bữn chớm dững santoiq anhia báih ki toâq atỡng yỗn alới dáng.
20 Nem no teu pensamento amaldiçoes o rei, nem tampouco no mais interior do teu quarto, o rico; porque as aves dos céus poderiam levar a tua voz, e o que tem asas daria notícia das tuas palavras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.