Eclesiastes 10
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Ruai cuchĩt têq táq yỗn dỡq phuom cỡt nsóq. Machớng ki tê, ŏ́c sacũl bĩq sâng la têq palỗ miat máh sarnớm rangoaiq.
1 As moscas mortas fazem com que o ungüento do perfumista emita mau cheiro; assim um pouco de estultícia pesa mais do que a sabedoria e a honra.
2 Mứt cũai rangoaiq dốq táq níc ranáq pĩeiq, ma mứt cũai sacũl dốq táq níc ranáq tỡ bữn pĩeiq.
2 O coração do sábio o inclina para a direita, mas o coração do tolo o inclina para a esquerda.
3 Máh cũai liaq ca pỡq tâng rana, alới sacoal toâp cũai sacũl, yuaq máh cũai sacũl dốq apáh yỗn dũ náq cũai dáng alới sacũl.
3 E, até quando o tolo vai pelo caminho, falta-lhe o entendimento, e ele diz a todos que é tolo.
4 Khân cũai sốt sâng cutâu chóq anhia, anhia chỗi coâp táh ranáq anhia, yuaq mứt laviei têq taleh máh ŏ́c lôih ntâng lứq.
4 Se levantar contra ti o espírito do governador, não deixes o teu lugar; porque a deferência desfaz grandes ofensas.
5 Cứq khoiq hữm muoi ranáq ễn tỡ bữn pĩeiq tâng cốc cutễq nâi: Máh cũai sốt ca tỡ bữn tanoang tapứng,
5 Há um mal que vi debaixo do sol, semelhante a um erro que procede do governador:
6 alới apoah yỗn máh cũai sacũl bữn roap chớc toâr, ma cũai sốc bữn roap chớc cacớt sâng.
6 a estultícia está posta em grande dignidade, e os ricos estão assentados em lugar humilde.
7 Cứq hữm cũai sũl ỡt aséh samoât cũai sốt, ma cũai sốt ki tayáh ayững samoât cũai sũl.
7 Tenho visto servos montados a cavalo, e príncipes andando a pé como servos.
8 Cũai ca píq prúng, cŏh lơ án toâp sapứl loah tâng prúng ki; cũai talốh viang vil yoc ễ mut, cŏh lơ cusân tot án.
8 Aquele que abrir uma cova, nela cairá; e quem romper um muro, uma cobra o morderá.
9 Cũai khễuq tốc tamáu, cŏh lơ án chũl na tamáu; cũai tadáh ũih, cŏh lơ án chũl na ũih ki.
9 Aquele que tira pedras é maltratado por elas, e o que racha lenha corre perigo nisso.
10 Khân achât khoiq lui, ma tỡ bữn noau kit yỗn bớc, cóq hái aloŏh nheq rêng toâq tamư aluang. Ma sarnớm rangoaiq têq chuai máh ranáq yỗn cỡt moâm.
10 Se estiver embotado o ferro, e não se afiar o corte, então se deve pôr mais força; mas a sabedoria é proveitosa para dar prosperidade.
11 Cũai dáng táq yỗn cusân cỡt khũn, án tỡ bữn bữn kia ntrớu tễ ngê ki khân cusân ki ma tot án nhũang.
11 Se a cobra morder antes de estar encantada, não há vantagem no encantador.
12 Santoiq loŏh tễ bỗq cũai rangoaiq táq yỗn cũai canŏ́h yám noap án. Ma santoiq loŏh tễ bỗq cũai sacũl pupứt tỗ án bữm.
12 As palavras da boca do sábio são cheias de graça, mas os lábios do tolo o devoram.
13 Máh santoiq alới pai tễ dâu la moang santoiq sacũl, ma máh santoiq alới pai parsốt la cỡt santoiq yúh miat.
13 O princípio das palavras da sua boca é estultícia, e o fim do seu discurso é loucura perversa.
14 Cũai sacũl bán lứq loai; án tỡ dáng tangứt.
14 O tolo multiplica as palavras, todavia nenhum homem sabe o que há de ser; e quem lhe poderá declarar o que será depois dele?
15 Cũai sacũl táq ranáq ntâng, ma tỡ bữn cỡt kia ntrớu, yuaq án tỡ dáng dếh rana pỡq chu vil.
15 O trabalho do tolo o fatiga, de sorte que não sabe ir à cidade.
16 Dống cruang cỡt túh coat, khân bữn puo noâng sanyỡr, cớp máh ayững atĩ án cha bũi óh bũl plêc toau pông brang.
16 Ai de ti, ó terra, quando o teu rei é criança, e quando os teus príncipes banqueteiam de manhã!
17 Dống cruang lứq cỡt bũi óh, khân bữn puo táq ống ranáq pĩeiq, cớp máh ayững atĩ án cha nguaiq cỡt ngư; cớp alới têq rabán tỗ bữm, tỡ bữn nguaiq yỗn bũl.
17 Bem-aventurada tu, ó terra, quando o teu rei é filho de nobres, e quando os teus príncipes comem a tempo, para refazerem as forças, e não para bebedice!
18 Khân cũai sâng aloah atức mpuol dống, mpuol ki yarŏ́q níc; cớp cỗ tian án aloah, mpuol dống án sarũq ralốh.
18 Pela preguiça se enfraquece o teto, e pela frouxidão das mãos a casa tem goteiras.
19 Ranáq cha bũi táq yỗn cũai bữn carcháng bũi óh, cớp blŏ́ng nho táq yỗn cũai cỡt práih prớl; ma cóq bữn práq nŏ́q têq bữn máh ramứh ki.
19 Para rir é que se dá banquete, e o vinho alegra a vida; e por tudo o dinheiro responde.
20 Chỗi báih puo, dếh tâng mứt anhia hỡ; cớp chỗi báih tuoiq cũai sốc, dếh tâng clống anhia bếq. Cŏh lơ bữn chớm dững santoiq anhia báih ki toâq atỡng yỗn alới dáng.
20 Nem ainda no teu pensamento amaldições o rei; nem tampouco na tua recâmara amaldiçoes o rico; porque as aves dos céus levarão a voz, e uma criatura alada dará notícia da palavra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.