Deuteronômio 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Saráq nâi bữn máh santoiq Môi-se atỡng cũai I-sarel, bo alới ỡt tâng ntốq aiq yáng angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan, pỡ ntốq Supha. Alới ỡt bân mpứng dĩ bar coah máh vil neq: muoi coah la vil Paran, cớp muoi coah ễn la vil Tô-phêl, Laban, Hasê-rôt, cớp Di-sahap.
1 Eis os discursos que pronunciou Moisés a todo o Israel do outro lado do Jordão, no deserto, na planície que se estende defronte de Suf, entre Farã, Tofel, Labã, Haserot e Di-Zaab.
2 Rana tễ cóh Si-nai toâq pỡ vil Cadet Barnia; khân pỡq pha máh dũal cớp cóh cruang Ê-dôm, cóq pỡq nheq muoi chít la muoi tangái.
2 Desde Horeb até Cades-Barne há uma distância de onze jornadas de marcha pelo caminho da montanha de Seir.
3 Tangái muoi, casâi muoi chít la muoi, cumo pỗn chít vớt cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô, Môi-se atỡng loah máh cũai proai I-sarel tễ dũ ramứh ca Yiang Sursĩ khoiq atỡng án dŏq yỗn tỗp alới táq puai.
3 No quadragésimo ano, no primeiro dia do décimo primeiro mês, diante dos israelitas, Moisés pronunciou todos os discursos que o Senhor lhe tinha ordenado pronunciar,
4 Ranáq nâi cỡt la khoiq vớt Yiang Sursĩ chíl riap Si-hôn, puo tỗp Amô-rit, án ca sốt vil Hê-sabôn; cớp Oc, puo tỗp Basan, án ca sốt tâng vil At-tarot cớp vil Ê-darê.
4 depois de ter derrotado Seon, rei dos amorreus que habitava em Hesebon, e Og, rei de Basã, que habitava em Astarot e Edrai.
5 Bo tỗp alới ỡt coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan tâng cutễq tỗp Mô-ap, pỡ ntốq ki Môi-se mbỡiq atỡng tỗp alới tễ phễp rit cớp máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp.
5 Do outro lado do Jordão, na terra de Moab, Moisés começou a expor a lei, dizendo:
6 “Bo hái noâng ỡt pỡ cóh Si-nai, Yiang Sursĩ, la Ncháu hái, án khoiq atỡng neq: ‘Tỗp anhia khoiq ỡt dũn lứq chơ tâng cóh nâi.
6 O Senhor, nosso Deus, falou-nos nestes termos em Horeb: tendes-vos demorado muito tempo neste monte.
7 Sanua cóq anhia yuoh nheq ntốq anhia ỡt, chơ dễq ỡt pỡ ntốq canŏ́h ễn. Cóq anhia pỡq chu máh dũal cớp cóh tỗp Amô-rit, chơ pỡq chũop máh ntốq mpễr ki la neq: Phong crỗng Yôr-dan, ntốq cóh, ntốq tapín, ntốq aiq coah angia pưn, cớp tor dỡq mưt Mê-di-tarian. Ngkíq cóq anhia pỡq pláh cu ntốq tâng cutễq cũai Cana-an, chơ pỡq luat cóh Lê-banôn toau toâq crỗng Ơ-phơ-rat ca la‑a lứq.
7 Voltai e parti. Tomai o caminho do monte dos amorreus e das regiões vizinhas; ide às planícies, às montanhas, aos vales, ao Negeb, às costas do mar, à terra dos cananeus, ao Líbano e até o grande rio Eufrates.
8 Nheq tữh cutễq nâi cứq, Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq ễ chiau yỗn achúc achiac anhia la A-praham, I-sac, cớp Yacốp, dếh máh con châu alới hỡ. Cóq anhia mut cheng ndỡm.’”
8 Eis que eu vos entrego esta terra. Ide e possuí a terra que jurei dar a vossos pais Abraão, Isaac e Jacó, a eles e à sua posteridade.
9 Môi-se atỡng cũai proai neq: “Bo tỗp hái noâng ỡt pỡ cóh Si-nai, cứq atỡng anhia neq: ‘Ranáq ayông tỗp anhia la ntâng lứq, cứq tỡ têq táq ống muoi noaq sâng.
9 Eu disse-vos nessa mesma época: eu sozinho não posso tomar conta de vós.
10 Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, táq yỗn anhia cỡt rứh rưong sa‑ữi lứq, samoât mantỗr tâng paloŏng.
10 O Senhor, vosso Deus, vos multiplicou de tal modo que sois hoje tão numerosos como as estrelas do céu.
11 Sễq Yiang Sursĩ, la Ncháu achúc achiac anhia, táq yỗn anhia bữn con châu cỡt rứh sa‑ữi ngin trỗ ễn, cớp yỗn anhia bữn máh ŏ́c bốn samoât án khoiq par‑ữq chơ!
11 Que o Senhor, o Deus de vossos pais, vos multiplique mil vezes mais e vos abençoe como prometeu.
12 Nŏ́q cứq rơi roap mpỗl nâi ống muoi noaq cứq sâng dŏq tamprưo tễ máh ranáq rasuon racloaq tỡ la máh ranáq túh coat tỗp anhia?
12 Como poderia eu sozinho encarregar-me de vós e levar o fardo de vossas contendas?
13 Ngkíq cóq anhia rưoh ĩt máh samiang tễ dũ tỗp, án ca roan rangoaiq, án ca dáng, cớp cơi rien hỡ. Chơ cứq ễ chóh alới yỗn cỡt cũai sốt anhia.’
13 Escolhei, de cada uma de vossas tribos, homens sábios, prudentes e experimentados, que eu ponha à vossa frente.
14 Anhia khoiq pruam chơ tễ ranáq nâi.
14 Vós então me respondesses: é uma boa coisa o que nos propões.
15 Yuaq ngkíq, cứq chóh máh cũai ca roan rangoaiq cớp bữn dáng sa‑ữi chơ, la cũai ca anhia khoiq rưoh tễ dũ tỗp. Cớp cứq yỗn alới nhêng salĩq anhia. Cứq yỗn muoi noaq cỡt sốt muoi ngin náq, muoi noaq cỡt sốt muoi culám náq, cớp muoi noaq cỡt sốt sỡng chít tỡ la muoi chít náq. Hỡn tễ nâi ễn, cứq noâng chóh máh cũai sốt canŏ́h hỡ tễ tỗp anhia.
15 Tome, pois, dentre vós, homens sábios e experimentados que pus à vossa frente como chefes de milhares de centenas, de cinqüentenas e de dezenas e como escribas em vossas tribos.
16 “Bo ki, cứq patâp máh cũai sốt neq: ‘Cóq anhia tamứng yỗn samoât tễ máh ranáq ralỗih ratáq tâng mpứng dĩ máh cũai proai anhia. Cóq anhia parchĩn ralỗih ki yỗn pĩeiq lứq, tam ranáq parchĩn ki la cũai tễ tỗp anhia, tỡ la cũai tễ tỗp canŏ́h ca ỡt cớp anhia.
16 Nesse mesmo tempo dei esta ordem aos vossos juízes: dai audiência aos vossos irmãos e julgai com eqüidade as questões de cada um deles com o seu irmão ou com o estrangeiro que mora com ele.
17 Chỗi bễng cũai aléq; cóq anhia parchĩn dũ náq cũai yỗn pĩeiq tâng rit, tam cũai ki la noau. Chỗi ngcŏh cũai aléq, yuaq Yiang Sursĩ rưoh anhia dŏq parchĩn parnai. Khân ranáq ntrớu ma coat ễ parchĩn, cóq anhia dững ranáq ki pỡ cứq; chơ cứq ễn parchĩn ŏ́c ki.’
17 Não fareis distinção de pessoas em vossos julgamentos. Ouvireis o pequeno como o grande, sem temor de ninguém, porque o juízo é de Deus. Se uma questão vos parecer muito complicada, trá-la-eis diante de mim para que eu a ouça.
18 Ma bo ki toâp, cứq khoiq tĩeih atỡng máh ranáq canŏ́h cóq anhia táq puai.”
18 É assim que, naquele tempo, vos ordenei tudo o que devíeis fazer.
19 “Tỗp hái khoiq táq tapun máh ŏ́c Yiang Sursĩ, la Ncháu tỗp hái, khoiq ớn. Tỗp hái loŏh tễ cóh Si-nai cớp pỡq pha ntốq aiq la‑a mữt-mữ cớp o ễ ngcŏh, tâng rana pỡq chu ntốq máh dũal cớp cóh tỗp Amô-rit. Bo tỗp hái toâq pỡ vil Cadet Barnia,
19 Depois partimos de Horeb para atravessar esse vasto e terrível deserto que vistes, do monte dos amorreus, como nos havia ordenado o Senhor, nosso Deus. E chegamos a Cades-Barne.
20 cứq khoiq atỡng anhia neq: ‘Sanua anhia khoiq toâq pỡ máh dũal cớp cóh tỗp Amô-rit chơ, la cutễq Yiang Sursĩ, la Ncháu tỗp hái cớp Ncháu achúc achiac hái, ễ chiau yỗn tỗp hái.
20 Eu disse-vos então: Eis-vos chegados ao monte dos amorreus que o Senhor, nosso Deus, nos dá.
21 Nhêng chu cutễq tíh! Cóq anhia pỡq cheng ĩt nheq, samoât án khoiq ớn nhũang chơ. Chỗi clơng cớp chỗi ngcŏh ntrớu.’
21 Vê: o Senhor, teu Deus, entrega-te a terra. Subi e possuí-a, como o prometeu o Deus de teus pais. Não tenhas medo; não te assustes.
22 “Ma anhia toâq atỡng cứq neq: ‘Yỗn hái ớn máh cũai samiang loŏh pỡq tutuaiq nhêng voai cutễq ki, dŏq alới têq atỡng hái rana léq khễ mut cheng ĩt, cớp máh vil ki la nŏ́q.’
22 Vós vos aproximasses de mim e dissesses: enviemos homens adiante de nós, que explorem a terra e nos ensinem por que caminho devemos subir, e para que cidades devemos ir.
23 “Tễ ranáq ki cứq hữm o tê yỗn hái táq. Yuaq ngkíq, cứq rưoh ĩt muoi chít la bar náq cũai samiang tễ muoi tỗp muoi noaq.
23 Vosso parecer agradou-me, e escolhi dentre vós doze homens, um de cada tribo.
24 Tỗp alới pỡq chu máh dũal cớp cóh, chơ pỡq chu avúng Et-côn cớp tutuaiq nhêng.
24 Eles partiram, subiram as montanhas e chegaram ao vale de Escol, explorando a terra.
25 Tỗp alới dững achu palâi aluang tễ cutễq ki, cớp atỡng tễ cutễq ca Yiang Sursĩ, la Ncháu hái, ễ chiau yỗn hái, la cutễq phốn phuor o lứq.
25 Tomaram consigo frutos da terra e no-los trouxeram dizendo: a terra que nos dá o Senhor, nosso Deus, é boa.
26 “Ma anhia lớn-sarlớn chóq Yiang Sursĩ, la Ncháu anhia, cớp anhia tỡ ễq pỡq chu cutễq ki.
26 Mas não quisesses subir a ela, e fostes rebeldes ao mandamento do Senhor, nosso Deus.
27 Anhia manoaq bubéq-bubưp chóq manoaq neq: ‘Yiang Sursĩ kêt tỗp hái. Án dững aloŏh tỗp hái tễ cruang Ê-yip-tô la cỗ ễ chiau yỗn tỗp Amô-rit nâi cachĩt táh nheq tỗp hái.
27 E murmurasses em vossas tendas, dizendo: o Senhor tem-nos ódio, e por isso nos tirou da terra do Egito para entregar-nos ao extermínio pelas mãos dos amorreus.
28 Choam hái ễ pỡq táq ntrớu chu cutễq ki? Yuaq cũai ca pỡq tutuaiq atỡng tễ cũai tâng cutễq ki tỗ chác moang ntoâr cớp rêng lứq. Tỗp alới ỡt tâng máh vil ca bữn viang sarỡih toâq paloŏng. Alới hữm dếh cũai Anac la ỡt ntốq ki tê.’
28 Para onde iremos? Nossos irmãos fizeram-nos perder a coragem quando nos disseram ter visto um povo maior e de estatura mais alta que a nossa, e cidades grandes e fortificadas, cujos muros se elevavam até o céu, e até mesmo filhos de Enacim.
29 “Ma cứq ta‑ỡi neq: ‘Chỗi ngcŏh máh cũai ki.
29 Eu vos respondi: não vos assusteis; não tenhais medo deles.
30 Yuaq Yiang Sursĩ, la Ncháu anhia, án toâp ayông anhia, cớp chíl alới pláih anhia, samoât anhia khoiq hữm chơ án táq tâng cruang Ê-yip-tô
30 o Senhor, vosso Deus, que marcha diante de vós, combaterá ele mesmo em vosso lugar, como sempre o fez sob os vossos olhos, no Egito
31 cớp tâng ntốq aiq. Anhia khoiq hữm án dững anhia toâq pỡ ntốq nâi plot ien, samoât mpoaq peq ca‑ữ con samiang.’
31 e no deserto. No deserto, tu mesmo viste como o Senhor, teu Deus, te levou por todo caminho por onde andaste, como um homem costuma levar seu filho, até que chegásseis a esse lugar.
32 Cứq khoiq catoaih atỡng anhia chơ, ma anhia noâng tỡ bữn sa‑âm Yiang Sursĩ,
32 E apesar disso não tivesses confiança no Senhor, vosso Deus,
33 án ca chuaq ntốq yỗn anhia ỡt dỡ. Tâng sadâu án pỡq nhũang anhia na sapom ũih; tâng tangái án pỡq nhũang anhia na sapom ramứl, dŏq sadoi rana yỗn anhia pỡq.”
33 o qual, procurando-vos um lugar onde acampar, marchava adiante de vós no caminho, de noite no fogo, para vos mostrar o caminho, e de dia na nuvem.
34 “Yiang Sursĩ khoiq sâng anhia pai tỡ o tễ án. Yuaq ngkíq, án cutâu mứt cớp án atỡng anhia yỗn dáng raloaih lứq neq:
34 O Senhor, tendo ouvido o som de vossas palavras, encolerizou-se e fez este juramento:
35 ‘Cũai loâi ariang anhia tỡ têq mut ỡt pỡ cutễq phốn phuor ca cứq khoiq par‑ữq ễ chiau yỗn achúc achiac anhia.
35 nenhum dos homens desta geração perversa verá a boa terra que eu, com juramento, prometi dar a vossos pais,
36 Ma ống Calep con samiang Yê-phunê sâng bữn mut, yuaq án táq puai cứq nheq tễ mứt pahỡm, cớp cứq ễ chiau yỗn án dếh tŏ́ng toiq án máh cutễq ca án khoiq pỡq tutuaiq.’
36 exceto Caleb, filho de Jefoné. Este vê-la-á, e eu darei a ele e a seus filhos o solo que ele pisou, porque cumpriu a vontade do Senhor.
37 Cỗ tian anhia, yuaq Yiang Sursĩ cutâu mứt chóq cứq hỡ, cớp pai neq: ‘Môi-se ơi! Mới la tỡ têq bữn mut tê chu cutễq ki.
37 Até contra mim se irritou o Senhor por causa de vós: tu tampouco, disse-me ele, entrarás nessa terra!
38 Ma Yô-sũa con samiang Nun, án ca rachuai ranáq mới, án lứq cỡt cũai ayông tỗp I-sarel yỗn têq cheng bữn cutễq ki. Yuaq ngkíq, cóq mới rachuai án.’
38 É Josué, filho de Nun, que ali entrará. Anima-o, pois é ele que introduzirá Israel na possessão da terra.
39 “Chơ Yiang Sursĩ pai chóq hái dũ náq neq: ‘Anhia dốq pai con châu anhia cỡt samoât prán yỗn cũai par‑ũal. Ma lứq samoât, carnễn ki ca tỡ yũah dáng ŏ́c pĩeiq cớp ŏ́c lôih, alới ki bữn mut tâng cutễq nâi, cớp cứq chiau cutễq nâi yỗn alới ndỡm.
39 Vossos filhinhos, dos quais dissesses que seriam a presa do deserto, e vossos filhos, que hoje ainda não sabem distinguir o bem do mal, estes entrarão; a eles darei a terra e a possuirão.
40 Ma máh cũai proai ariang anhia cóq píh loah pỡ ntốq aiq, puai rana pỡq chu dỡq mưt Cusâu.’
40 Quanto a vós, voltai para trás e parti para o deserto na direção do mar Vermelho.
41 “Tỗp anhia ta‑ỡi neq: ‘Môi-se ơi! Tỗp hếq khoiq táq lôih chóq Yiang Sursĩ chơ. Ma sanua hếq ễ pỡq chíl samoât Yiang Sursĩ khoiq ớn hếq.’ Chơ dũ náq tễ tỗp anhia thrũan loŏh ễ rachíl, ma anhia chanchớm khễ lứq mut chíl ntốq máh dũal cớp cóh ki.
41 Vós respondestes-me: pecamos contra o Senhor. Vamos combater, como o Senhor, nosso Deus, nos ordenou. E quando cada um de vós, tomando as suas armas, vos dispusesses inconsideradamente a marchar sobre o monte,
42 “Ma Yiang Sursĩ atỡng cứq neq: ‘Atỡng alới chỗi pỡq chíl, yuaq cứq tỡ bữn ỡt cớp alới, cớp cũai par‑ũal alới lứq chíl riap.’
42 o Senhor disse-me: dize-lhes: não subais, não entreis em combate algum, porque não estou no meio de vós. Se o fizerdes, sereis vencidos por vossos inimigos.
43 Cứq khoiq atỡng anhia chơ, ma anhia tỡ bữn tamứng, cớp anhia lớn-sarlớn níc, chơ to moat ễ pỡq chu máh dũal cớp cóh ki.
43 Em vão vos referi todas essas palavras: não me ouvisses e tivesses a presunção de subir o monte, a despeito das ordens do Senhor.
44 Chơ tỗp Amô-rit ca ỡt tâng máh dũal cớp cóh, alới loŏh chíl tỗp anhia, cỡt samoât khĩal pâr aloŏh tễ sóh partữ tháng loŏh sũiq brốh anhia. Tỗp alới rapuai cachĩt anhia toau toâq pỡ vil Hor-ma tâng cruang Ê-dôm.
44 Então os amorreus que habitavam nessa montanha saíram contra vós, perseguiram-vos como abelhas e retalharam-vos desde Seir até Horma.
45 Moâm ki anhia arô Yiang Sursĩ yỗn toâq rachuai anhia, ma án tỡ bữn tamứng, cớp tỡ bữn rachuai anhia tễ muoi ramứh ntrớu.
45 Voltando, chorasses diante do Senhor, mas o Senhor não ouviu os vossos clamores, nem vos inclinou os seus ouvidos.
46 Yuaq ngkíq, anhia ỡt tâng vil Cadet dũn lứq.”
46 Por isso é que ficastes tanto tempo em Cades, como o sabeis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.