Deuteronômio 1

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Saráq nâi bữn máh santoiq Môi-se atỡng cũai I-sarel, bo alới ỡt tâng ntốq aiq yáng angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan, pỡ ntốq Supha. Alới ỡt bân mpứng dĩ bar coah máh vil neq: muoi coah la vil Paran, cớp muoi coah ễn la vil Tô-phêl, Laban, Hasê-rôt, cớp Di-sahap.
1 Neste livro estão os discursos que Moisés fez ao povo de Israel no deserto que fica a leste do rio Jordão. Os israelitas estavam no vale do rio Jordão, perto da cidade de Sufe. De um lado ficava a cidade de Parã, e do outro, as cidades de Tofel, Labã, Hazerote e Di-Zaabe.
2 Rana tễ cóh Si-nai toâq pỡ vil Cadet Barnia; khân pỡq pha máh dũal cớp cóh cruang Ê-dôm, cóq pỡq nheq muoi chít la muoi tangái.
2 (Do monte Sinai até a cidade de Cades-Barneia são onze dias de viagem, pelo caminho que atravessa a região montanhosa de Edom.)
3 Tangái muoi, casâi muoi chít la muoi, cumo pỗn chít vớt cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô, Môi-se atỡng loah máh cũai proai I-sarel tễ dũ ramứh ca Yiang Sursĩ khoiq atỡng án dŏq yỗn tỗp alới táq puai.
3 Já fazia quarenta anos que o povo de Israel tinha saído do Egito, e no primeiro dia do décimo primeiro mês Moisés disse ao povo tudo o que o Senhor Deus havia mandado que ele falasse.
4 Ranáq nâi cỡt la khoiq vớt Yiang Sursĩ chíl riap Si-hôn, puo tỗp Amô-rit, án ca sốt vil Hê-sabôn; cớp Oc, puo tỗp Basan, án ca sốt tâng vil At-tarot cớp vil Ê-darê.
4 Isso aconteceu depois que Moisés derrotou Seom, o rei dos amorreus, que morava na cidade de Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que morava em Astarote e em Edrei.
5 Bo tỗp alới ỡt coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan tâng cutễq tỗp Mô-ap, pỡ ntốq ki Môi-se mbỡiq atỡng tỗp alới tễ phễp rit cớp máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp.
5 Quando os israelitas estavam no território de Moabe, no lado leste do rio Jordão, Moisés começou a explicar ao povo a lei de Deus. Moisés disse:
6 “Bo hái noâng ỡt pỡ cóh Si-nai, Yiang Sursĩ, la Ncháu hái, án khoiq atỡng neq: ‘Tỗp anhia khoiq ỡt dũn lứq chơ tâng cóh nâi.
6 — Quando estávamos ao pé do monte Sinai, o Senhor , nosso Deus, nos falou assim: “Vocês já ficaram bastante tempo neste lugar.
7 Sanua cóq anhia yuoh nheq ntốq anhia ỡt, chơ dễq ỡt pỡ ntốq canŏ́h ễn. Cóq anhia pỡq chu máh dũal cớp cóh tỗp Amô-rit, chơ pỡq chũop máh ntốq mpễr ki la neq: Phong crỗng Yôr-dan, ntốq cóh, ntốq tapín, ntốq aiq coah angia pưn, cớp tor dỡq mưt Mê-di-tarian. Ngkíq cóq anhia pỡq pláh cu ntốq tâng cutễq cũai Cana-an, chơ pỡq luat cóh Lê-banôn toau toâq crỗng Ơ-phơ-rat ca la‑a lứq.
7 Agora saiam daqui e vão caminhando na direção da região montanhosa dos amorreus e de todas as regiões vizinhas no vale do rio Jordão, e na direção das montanhas, da planície de Judá, da região sul e da costa do mar Mediterrâneo. Tomem posse de toda a terra de Canaã até os montes Líbanos, no Norte, e até o grande rio Eufrates, no Leste.
8 Nheq tữh cutễq nâi cứq, Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq ễ chiau yỗn achúc achiac anhia la A-praham, I-sac, cớp Yacốp, dếh máh con châu alới hỡ. Cóq anhia mut cheng ndỡm.’”
8 Aí está a terra que eu estou dando a vocês. Eu, o Senhor , jurei a Abraão, a Isaque e a Jacó, os antepassados de vocês, que daria essa terra a eles e aos seus descendentes. Portanto, vão e tomem posse dela.”
9 Môi-se atỡng cũai proai neq: “Bo tỗp hái noâng ỡt pỡ cóh Si-nai, cứq atỡng anhia neq: ‘Ranáq ayông tỗp anhia la ntâng lứq, cứq tỡ têq táq ống muoi noaq sâng.
9 Em seguida Moisés disse ao povo: — Quando ainda estávamos ao pé do monte Sinai, eu lhes disse: “Eu sozinho não posso cuidar de vocês.
10 Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, táq yỗn anhia cỡt rứh rưong sa‑ữi lứq, samoât mantỗr tâng paloŏng.
10 O Senhor , nosso Deus, fez com que vocês aumentassem em número, e hoje são tantos como as estrelas do céu.
11 Sễq Yiang Sursĩ, la Ncháu achúc achiac anhia, táq yỗn anhia bữn con châu cỡt rứh sa‑ữi ngin trỗ ễn, cớp yỗn anhia bữn máh ŏ́c bốn samoât án khoiq par‑ữq chơ!
11 E que o Senhor , o Deus dos nossos antepassados, faça com que vocês sejam um povo ainda mil vezes maior do que são agora e que ele os abençoe, como prometeu!
12 Nŏ́q cứq rơi roap mpỗl nâi ống muoi noaq cứq sâng dŏq tamprưo tễ máh ranáq rasuon racloaq tỡ la máh ranáq túh coat tỗp anhia?
12 Mas como é que eu posso, sozinho, aguentar a carga pesada de resolver todas as causas e todas as questões que aparecem no meio do povo?
13 Ngkíq cóq anhia rưoh ĩt máh samiang tễ dũ tỗp, án ca roan rangoaiq, án ca dáng, cớp cơi rien hỡ. Chơ cứq ễ chóh alới yỗn cỡt cũai sốt anhia.’
13 Portanto, de cada tribo escolham homens sábios, inteligentes e competentes, para que eu os ponha como chefes de vocês.”
14 Anhia khoiq pruam chơ tễ ranáq nâi.
14 E Moisés continuou: — Vocês responderam que seria bom fazer o que eu tinha dito.
15 Yuaq ngkíq, cứq chóh máh cũai ca roan rangoaiq cớp bữn dáng sa‑ữi chơ, la cũai ca anhia khoiq rưoh tễ dũ tỗp. Cớp cứq yỗn alới nhêng salĩq anhia. Cứq yỗn muoi noaq cỡt sốt muoi ngin náq, muoi noaq cỡt sốt muoi culám náq, cớp muoi noaq cỡt sốt sỡng chít tỡ la muoi chít náq. Hỡn tễ nâi ễn, cứq noâng chóh máh cũai sốt canŏ́h hỡ tễ tỗp anhia.
15 Por isso peguei os líderes de cada tribo, homens sábios e competentes, e os coloquei como seus chefes. Alguns eram responsáveis por mil homens; outros, por cem; outros, por cinquenta; e outros, por dez. Além desses, escolhi também outras autoridades para cada tribo.
16 “Bo ki, cứq patâp máh cũai sốt neq: ‘Cóq anhia tamứng yỗn samoât tễ máh ranáq ralỗih ratáq tâng mpứng dĩ máh cũai proai anhia. Cóq anhia parchĩn ralỗih ki yỗn pĩeiq lứq, tam ranáq parchĩn ki la cũai tễ tỗp anhia, tỡ la cũai tễ tỗp canŏ́h ca ỡt cớp anhia.
16 Naquela mesma ocasião dei a seguinte ordem aos juízes: “Julguem todas as causas com justiça, seja entre dois israelitas, seja entre um israelita e um estrangeiro que vive no meio do povo.
17 Chỗi bễng cũai aléq; cóq anhia parchĩn dũ náq cũai yỗn pĩeiq tâng rit, tam cũai ki la noau. Chỗi ngcŏh cũai aléq, yuaq Yiang Sursĩ rưoh anhia dŏq parchĩn parnai. Khân ranáq ntrớu ma coat ễ parchĩn, cóq anhia dững ranáq ki pỡ cứq; chơ cứq ễn parchĩn ŏ́c ki.’
17 Sejam honestos e justos nas suas decisões. Tratem todos de modo igual, tanto os humildes como os poderosos. Não tenham medo de ninguém, pois a sentença que vocês derem virá de Deus. Se algum caso for muito difícil para vocês, tragam para mim, que eu o julgarei.”
18 Ma bo ki toâp, cứq khoiq tĩeih atỡng máh ranáq canŏ́h cóq anhia táq puai.”
18 — E assim naquele tempo eu lhes dei ordens a respeito de todas as coisas que vocês deviam fazer.
19 “Tỗp hái khoiq táq tapun máh ŏ́c Yiang Sursĩ, la Ncháu tỗp hái, khoiq ớn. Tỗp hái loŏh tễ cóh Si-nai cớp pỡq pha ntốq aiq la‑a mữt-mữ cớp o ễ ngcŏh, tâng rana pỡq chu ntốq máh dũal cớp cóh tỗp Amô-rit. Bo tỗp hái toâq pỡ vil Cadet Barnia,
19 Moisés disse também ao povo: — Nós obedecemos à ordem do
20 cứq khoiq atỡng anhia neq: ‘Sanua anhia khoiq toâq pỡ máh dũal cớp cóh tỗp Amô-rit chơ, la cutễq Yiang Sursĩ, la Ncháu tỗp hái cớp Ncháu achúc achiac hái, ễ chiau yỗn tỗp hái.
20 Ali eu disse a vocês: “Agora estamos na região montanhosa dos amorreus, a terra que o nosso Deus nos está dando.
21 Nhêng chu cutễq tíh! Cóq anhia pỡq cheng ĩt nheq, samoât án khoiq ớn nhũang chơ. Chỗi clơng cớp chỗi ngcŏh ntrớu.’
21 Portanto, vão e tomem posse dessa terra que está diante de vocês, como o Senhor , o Deus dos nossos antepassados, mandou. Não tenham medo, nem se assustem.”
22 “Ma anhia toâq atỡng cứq neq: ‘Yỗn hái ớn máh cũai samiang loŏh pỡq tutuaiq nhêng voai cutễq ki, dŏq alới têq atỡng hái rana léq khễ mut cheng ĩt, cớp máh vil ki la nŏ́q.’
22 Aí todos vocês chegaram perto de mim e disseram: “Seria bom que mandássemos na frente de nós alguns homens para espionarem a terra e trazerem informações a respeito do caminho que devemos seguir e das cidades que vamos encontrar lá.”
23 “Tễ ranáq ki cứq hữm o tê yỗn hái táq. Yuaq ngkíq, cứq rưoh ĩt muoi chít la bar náq cũai samiang tễ muoi tỗp muoi noaq.
23 Eu concordei com a ideia e escolhi doze homens, um de cada tribo .
24 Tỗp alới pỡq chu máh dũal cớp cóh, chơ pỡq chu avúng Et-côn cớp tutuaiq nhêng.
24 Eles foram até a região montanhosa e chegaram ao vale de Escol. Depois de verem o que havia no vale,
25 Tỗp alới dững achu palâi aluang tễ cutễq ki, cớp atỡng tễ cutễq ca Yiang Sursĩ, la Ncháu hái, ễ chiau yỗn hái, la cutễq phốn phuor o lứq.
25 eles voltaram, trazendo algumas frutas que encontraram lá. E nos contaram que a terra que o Senhor , nosso Deus, nos estava dando era boa.
26 “Ma anhia lớn-sarlớn chóq Yiang Sursĩ, la Ncháu anhia, cớp anhia tỡ ễq pỡq chu cutễq ki.
26 — Mas vocês desobedeceram à ordem do Senhor e não quiseram tomar posse da terra.
27 Anhia manoaq bubéq-bubưp chóq manoaq neq: ‘Yiang Sursĩ kêt tỗp hái. Án dững aloŏh tỗp hái tễ cruang Ê-yip-tô la cỗ ễ chiau yỗn tỗp Amô-rit nâi cachĩt táh nheq tỗp hái.
27 Em vez disso, ficaram nas suas barracas, queixando-se e dizendo: “O Senhor está com ódio de nós; ele nos trouxe do Egito para sermos derrotados e mortos pelos amorreus.
28 Choam hái ễ pỡq táq ntrớu chu cutễq ki? Yuaq cũai ca pỡq tutuaiq atỡng tễ cũai tâng cutễq ki tỗ chác moang ntoâr cớp rêng lứq. Tỗp alới ỡt tâng máh vil ca bữn viang sarỡih toâq paloŏng. Alới hữm dếh cũai Anac la ỡt ntốq ki tê.’
28 Que terra é essa que temos de conquistar? Nós ficamos com medo quando os nossos espiões disseram que o povo dessa terra é mais numeroso e mais forte do que nós, e que as suas cidades são enormes e protegidas por muralhas que chegam até o céu! E disseram também que viram gigantes lá!”
29 “Ma cứq ta‑ỡi neq: ‘Chỗi ngcŏh máh cũai ki.
29 — Então respondi: “Não se assustem, nem tenham medo dessa gente.
30 Yuaq Yiang Sursĩ, la Ncháu anhia, án toâp ayông anhia, cớp chíl alới pláih anhia, samoât anhia khoiq hữm chơ án táq tâng cruang Ê-yip-tô
30 Pois o Senhor , nosso Deus, vai adiante de nós e ele combaterá por nós. Ele fará a mesma coisa que vocês o viram fazer em nosso favor no Egito
31 cớp tâng ntốq aiq. Anhia khoiq hữm án dững anhia toâq pỡ ntốq nâi plot ien, samoât mpoaq peq ca‑ữ con samiang.’
31 e também no deserto. Vocês viram como o nosso Deus nos levou pelo deserto, como um pai leva o seu filho, e nos guiou o tempo todo até que chegamos a este lugar.”
32 Cứq khoiq catoaih atỡng anhia chơ, ma anhia noâng tỡ bữn sa‑âm Yiang Sursĩ,
32 — Mas mesmo assim vocês não confiaram no Senhor ,
33 án ca chuaq ntốq yỗn anhia ỡt dỡ. Tâng sadâu án pỡq nhũang anhia na sapom ũih; tâng tangái án pỡq nhũang anhia na sapom ramứl, dŏq sadoi rana yỗn anhia pỡq.”
33 que sempre ia adiante de vocês, na coluna de fogo durante a noite e na coluna de nuvem durante o dia. Ele fazia isso para mostrar o lugar onde vocês deviam armar o acampamento e para indicar o caminho que deviam seguir.
34 “Yiang Sursĩ khoiq sâng anhia pai tỡ o tễ án. Yuaq ngkíq, án cutâu mứt cớp án atỡng anhia yỗn dáng raloaih lứq neq:
34 Moisés continuou: — Quando o
35 ‘Cũai loâi ariang anhia tỡ têq mut ỡt pỡ cutễq phốn phuor ca cứq khoiq par‑ữq ễ chiau yỗn achúc achiac anhia.
35 “Vocês, israelitas, são um povo mau. Por isso nenhum de vocês que é adulto verá a boa terra que eu prometi dar aos seus antepassados.
36 Ma ống Calep con samiang Yê-phunê sâng bữn mut, yuaq án táq puai cứq nheq tễ mứt pahỡm, cớp cứq ễ chiau yỗn án dếh tŏ́ng toiq án máh cutễq ca án khoiq pỡq tutuaiq.’
36 Somente Calebe, filho de Jefoné, verá essa terra. Calebe foi sempre fiel e obediente a mim, o Senhor , e por isso darei a ele e aos seus descendentes a terra por onde ele andou.”
37 Cỗ tian anhia, yuaq Yiang Sursĩ cutâu mứt chóq cứq hỡ, cớp pai neq: ‘Môi-se ơi! Mới la tỡ têq bữn mut tê chu cutễq ki.
37 — E foi por causa de vocês que o Senhor ficou irado comigo também e me disse: “Você também não vai entrar na Terra Prometida .
38 Ma Yô-sũa con samiang Nun, án ca rachuai ranáq mới, án lứq cỡt cũai ayông tỗp I-sarel yỗn têq cheng bữn cutễq ki. Yuaq ngkíq, cóq mới rachuai án.’
38 O seu ajudante, Josué, filho de Num, é que vai entrar. Anime-o, pois ele vai comandar o povo de Israel na conquista da terra.”
39 “Chơ Yiang Sursĩ pai chóq hái dũ náq neq: ‘Anhia dốq pai con châu anhia cỡt samoât prán yỗn cũai par‑ũal. Ma lứq samoât, carnễn ki ca tỡ yũah dáng ŏ́c pĩeiq cớp ŏ́c lôih, alới ki bữn mut tâng cutễq nâi, cớp cứq chiau cutễq nâi yỗn alới ndỡm.
39 — Depois Deus disse a todos nós: “Os seus filhos são crianças e não sabem a diferença entre o que é certo e o que é errado. E vocês estavam pensando que eles iam cair nas mãos dos inimigos. Mas eles, os seus filhos, entrarão na Terra Prometida. Eu lhes darei essa terra, e eles serão donos dela.
40 Ma máh cũai proai ariang anhia cóq píh loah pỡ ntốq aiq, puai rana pỡq chu dỡq mưt Cusâu.’
40 Agora continuem caminhando pelo deserto na direção do golfo de Ácaba.”
41 “Tỗp anhia ta‑ỡi neq: ‘Môi-se ơi! Tỗp hếq khoiq táq lôih chóq Yiang Sursĩ chơ. Ma sanua hếq ễ pỡq chíl samoât Yiang Sursĩ khoiq ớn hếq.’ Chơ dũ náq tễ tỗp anhia thrũan loŏh ễ rachíl, ma anhia chanchớm khễ lứq mut chíl ntốq máh dũal cớp cóh ki.
41 — Então vocês responderam: “Moisés, nós pecamos contra Deus, o Senhor . Mas agora estamos resolvidos a obedecer às ordens do nosso Deus e atacar o inimigo.” Aí cada um de vocês se aprontou para a batalha, pensando que seria fácil conquistar a região montanhosa.
42 “Ma Yiang Sursĩ atỡng cứq neq: ‘Atỡng alới chỗi pỡq chíl, yuaq cứq tỡ bữn ỡt cớp alới, cớp cũai par‑ũal alới lứq chíl riap.’
42 Mas o Senhor mandou que eu dissesse a vocês: “Não vão lá, nem entrem em nenhum combate, pois eu não irei com vocês, e os seus inimigos os derrotarão.”
43 Cứq khoiq atỡng anhia chơ, ma anhia tỡ bữn tamứng, cớp anhia lớn-sarlớn níc, chơ to moat ễ pỡq chu máh dũal cớp cóh ki.
43 Porém vocês não me deram atenção; pelo contrário, ficaram cheios de orgulho, desobedeceram às ordens de Deus, o Senhor , e invadiram a região montanhosa.
44 Chơ tỗp Amô-rit ca ỡt tâng máh dũal cớp cóh, alới loŏh chíl tỗp anhia, cỡt samoât khĩal pâr aloŏh tễ sóh partữ tháng loŏh sũiq brốh anhia. Tỗp alới rapuai cachĩt anhia toau toâq pỡ vil Hor-ma tâng cruang Ê-dôm.
44 Aí os amorreus que moravam naquela região saíram contra vocês, como um enxame de abelhas bravas. Vocês fugiram, e os amorreus os perseguiram até o território de Edom e os derrotaram na cidade de Horma.
45 Moâm ki anhia arô Yiang Sursĩ yỗn toâq rachuai anhia, ma án tỡ bữn tamứng, cớp tỡ bữn rachuai anhia tễ muoi ramứh ntrớu.
45 Então vocês voltaram e clamaram pedindo ajuda ao Senhor , mas ele não lhes deu atenção, nem os atendeu.
46 Yuaq ngkíq, anhia ỡt tâng vil Cadet dũn lứq.”
46 E depois disso ficamos muito tempo em Cades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.