Deuteronômio 1

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Saráq nâi bữn máh santoiq Môi-se atỡng cũai I-sarel, bo alới ỡt tâng ntốq aiq yáng angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan, pỡ ntốq Supha. Alới ỡt bân mpứng dĩ bar coah máh vil neq: muoi coah la vil Paran, cớp muoi coah ễn la vil Tô-phêl, Laban, Hasê-rôt, cớp Di-sahap.
1 Estas são as palavras que Moisés falou a todo Israel, deste lado do Jordão, no deserto, na planície diante do mar Vermelho, entre Parã e Tofel, e Labã, e Hazerote, e Di-Zaabe
2 Rana tễ cóh Si-nai toâq pỡ vil Cadet Barnia; khân pỡq pha máh dũal cớp cóh cruang Ê-dôm, cóq pỡq nheq muoi chít la muoi tangái.
2 (Há onze dias de jornada desde Horebe pelo caminho do monte Seir até Cades-Barneia).
3 Tangái muoi, casâi muoi chít la muoi, cumo pỗn chít vớt cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô, Môi-se atỡng loah máh cũai proai I-sarel tễ dũ ramứh ca Yiang Sursĩ khoiq atỡng án dŏq yỗn tỗp alới táq puai.
3 E sucedeu que, no quadragésimo ano, no undécimo mês, no primeiro dia do mês, que Moisés falou aos filhos de Israel, conforme tudo o que o ­SENHOR lhe havia dito que ordenasse a eles;
4 Ranáq nâi cỡt la khoiq vớt Yiang Sursĩ chíl riap Si-hôn, puo tỗp Amô-rit, án ca sốt vil Hê-sabôn; cớp Oc, puo tỗp Basan, án ca sốt tâng vil At-tarot cớp vil Ê-darê.
4 depois que havia ferido a Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que habitava em Astarote, em Edrei,
5 Bo tỗp alới ỡt coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan tâng cutễq tỗp Mô-ap, pỡ ntốq ki Môi-se mbỡiq atỡng tỗp alới tễ phễp rit cớp máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp.
5 deste lado do Jordão, na terra de Moabe, começou Moisés a declarar esta lei, dizendo:
6 “Bo hái noâng ỡt pỡ cóh Si-nai, Yiang Sursĩ, la Ncháu hái, án khoiq atỡng neq: ‘Tỗp anhia khoiq ỡt dũn lứq chơ tâng cóh nâi.
6 O ­SENHOR nosso Deus nos falou em Horebe, dizendo: Haveis habitado neste monte tempo suficiente;
7 Sanua cóq anhia yuoh nheq ntốq anhia ỡt, chơ dễq ỡt pỡ ntốq canŏ́h ễn. Cóq anhia pỡq chu máh dũal cớp cóh tỗp Amô-rit, chơ pỡq chũop máh ntốq mpễr ki la neq: Phong crỗng Yôr-dan, ntốq cóh, ntốq tapín, ntốq aiq coah angia pưn, cớp tor dỡq mưt Mê-di-tarian. Ngkíq cóq anhia pỡq pláh cu ntốq tâng cutễq cũai Cana-an, chơ pỡq luat cóh Lê-banôn toau toâq crỗng Ơ-phơ-rat ca la‑a lứq.
7 voltai-vos e empreendei vossa jornada, e ide ao monte dos amorreus, e a todos os lugares próximos, pela planície, pelas colinas, e pelo vale, e pelo sul, e pela beira-mar, à terra dos cananeus, e ao Líbano, ao grande rio, o rio Eufrates.
8 Nheq tữh cutễq nâi cứq, Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq ễ chiau yỗn achúc achiac anhia la A-praham, I-sac, cớp Yacốp, dếh máh con châu alới hỡ. Cóq anhia mut cheng ndỡm.’”
8 Eis que coloquei a terra diante de vós; ide e possuí a terra que o ­SENHOR jurou a vossos pais, Abraão, Isaque e Jacó, que daria a eles e à sua semente depois deles.
9 Môi-se atỡng cũai proai neq: “Bo tỗp hái noâng ỡt pỡ cóh Si-nai, cứq atỡng anhia neq: ‘Ranáq ayông tỗp anhia la ntâng lứq, cứq tỡ têq táq ống muoi noaq sâng.
9 E eu vos falei naquela ocasião, e disse: Não poderei levar-vos sozinho;
10 Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, táq yỗn anhia cỡt rứh rưong sa‑ữi lứq, samoât mantỗr tâng paloŏng.
10 o ­SENHOR vosso Deus vos multiplicou e eis que sois hoje, uma multidão como as estrelas dos céus.
11 Sễq Yiang Sursĩ, la Ncháu achúc achiac anhia, táq yỗn anhia bữn con châu cỡt rứh sa‑ữi ngin trỗ ễn, cớp yỗn anhia bữn máh ŏ́c bốn samoât án khoiq par‑ữq chơ!
11 (O ­SENHOR Deus dos vossos pais vos faça que sejais mil vezes mais do que já sois, e vos abençoe, como vos prometeu!)
12 Nŏ́q cứq rơi roap mpỗl nâi ống muoi noaq cứq sâng dŏq tamprưo tễ máh ranáq rasuon racloaq tỡ la máh ranáq túh coat tỗp anhia?
12 Como posso sozinho suportar as vossas cargas, os vossos fardos, e as vossas contendas?
13 Ngkíq cóq anhia rưoh ĩt máh samiang tễ dũ tỗp, án ca roan rangoaiq, án ca dáng, cớp cơi rien hỡ. Chơ cứq ễ chóh alới yỗn cỡt cũai sốt anhia.’
13 Tomai homens sábios, e de entendimento, e conhecidos entre as vossas tribos, e os colocarei como líderes sobre vós.
14 Anhia khoiq pruam chơ tễ ranáq nâi.
14 E me respondestes, e dissestes: É bom que nós façamos o que dizes.
15 Yuaq ngkíq, cứq chóh máh cũai ca roan rangoaiq cớp bữn dáng sa‑ữi chơ, la cũai ca anhia khoiq rưoh tễ dũ tỗp. Cớp cứq yỗn alới nhêng salĩq anhia. Cứq yỗn muoi noaq cỡt sốt muoi ngin náq, muoi noaq cỡt sốt muoi culám náq, cớp muoi noaq cỡt sốt sỡng chít tỡ la muoi chít náq. Hỡn tễ nâi ễn, cứq noâng chóh máh cũai sốt canŏ́h hỡ tễ tỗp anhia.
15 Assim, tomei os chefes das vossas tribos, homens sábios e conhecidos, e fiz deles cabeças sobre vós, capitães sobre milhares e capitães sobre centenas, e capitães sobre cinquenta, e capitães sobre dezenas, e oficiais entre vossas tribos.
16 “Bo ki, cứq patâp máh cũai sốt neq: ‘Cóq anhia tamứng yỗn samoât tễ máh ranáq ralỗih ratáq tâng mpứng dĩ máh cũai proai anhia. Cóq anhia parchĩn ralỗih ki yỗn pĩeiq lứq, tam ranáq parchĩn ki la cũai tễ tỗp anhia, tỡ la cũai tễ tỗp canŏ́h ca ỡt cớp anhia.
16 E, naquela ocasião, ordenei aos vossos juízes, dizendo: Ouvi as causas entre os vossos irmãos, e julgai com justiça entre cada homem e seu irmão, e o estrangeiro que está com ele.
17 Chỗi bễng cũai aléq; cóq anhia parchĩn dũ náq cũai yỗn pĩeiq tâng rit, tam cũai ki la noau. Chỗi ngcŏh cũai aléq, yuaq Yiang Sursĩ rưoh anhia dŏq parchĩn parnai. Khân ranáq ntrớu ma coat ễ parchĩn, cóq anhia dững ranáq ki pỡ cứq; chơ cứq ễn parchĩn ŏ́c ki.’
17 Não fareis diferenças entre pessoas em juízo, mas ouvireis os pequenos, bem como os grandes; não temereis a face do homem, porque o juízo é de Deus, e a causa que vos for difícil, a trareis diante de mim, e eu a ouvirei.
18 Ma bo ki toâp, cứq khoiq tĩeih atỡng máh ranáq canŏ́h cóq anhia táq puai.”
18 E vos ordenei, naquela ocasião, todas as coisas que deveríeis fazer.
19 “Tỗp hái khoiq táq tapun máh ŏ́c Yiang Sursĩ, la Ncháu tỗp hái, khoiq ớn. Tỗp hái loŏh tễ cóh Si-nai cớp pỡq pha ntốq aiq la‑a mữt-mữ cớp o ễ ngcŏh, tâng rana pỡq chu ntốq máh dũal cớp cóh tỗp Amô-rit. Bo tỗp hái toâq pỡ vil Cadet Barnia,
19 E quando partimos de Horebe, passamos por todo aquele grande e terrível deserto, que vistes pelo caminho dos montes dos amorreus, como o ­SENHOR nosso Deus nos ordenou; e chegamos a Cades-Barneia.
20 cứq khoiq atỡng anhia neq: ‘Sanua anhia khoiq toâq pỡ máh dũal cớp cóh tỗp Amô-rit chơ, la cutễq Yiang Sursĩ, la Ncháu tỗp hái cớp Ncháu achúc achiac hái, ễ chiau yỗn tỗp hái.
20 E eu vos disse: Chegastes aos montes dos amorreus, que o ­SENHOR nosso Deus nos dá.
21 Nhêng chu cutễq tíh! Cóq anhia pỡq cheng ĩt nheq, samoât án khoiq ớn nhũang chơ. Chỗi clơng cớp chỗi ngcŏh ntrớu.’
21 Eis que o ­SENHOR teu Deus coloca a terra diante de ti; vai e possui-a, como o ­SENHOR Deus dos teus pais te disse; não temas, nem te desanimes.
22 “Ma anhia toâq atỡng cứq neq: ‘Yỗn hái ớn máh cũai samiang loŏh pỡq tutuaiq nhêng voai cutễq ki, dŏq alới têq atỡng hái rana léq khễ mut cheng ĩt, cớp máh vil ki la nŏ́q.’
22 E vos aproximastes de mim, cada um de vós, e dissestes: Enviaremos homens diante de nós, e eles espiarão a terra, e nos dirão por qual caminho devemos subir, e as cidades que iremos.
23 “Tễ ranáq ki cứq hữm o tê yỗn hái táq. Yuaq ngkíq, cứq rưoh ĩt muoi chít la bar náq cũai samiang tễ muoi tỗp muoi noaq.
23 E o dizer me agradou bem, e tomei doze homens dentre vós, um de cada tribo;
24 Tỗp alới pỡq chu máh dũal cớp cóh, chơ pỡq chu avúng Et-côn cớp tutuaiq nhêng.
24 e eles foram e subiram o monte, e chegaram ao vale de Escol, e o espiaram.
25 Tỗp alới dững achu palâi aluang tễ cutễq ki, cớp atỡng tễ cutễq ca Yiang Sursĩ, la Ncháu hái, ễ chiau yỗn hái, la cutễq phốn phuor o lứq.
25 E eles tomaram em suas mãos o fruto da terra, e o trouxeram até nós, e nos trouxeram a palavra, e disseram: É uma terra boa a que o ­SENHOR nosso Deus nos dá.
26 “Ma anhia lớn-sarlớn chóq Yiang Sursĩ, la Ncháu anhia, cớp anhia tỡ ễq pỡq chu cutễq ki.
26 Mesmo assim, não quisestes subir, mas vos rebelastes contra a ordem do ­SENHOR vosso Deus;
27 Anhia manoaq bubéq-bubưp chóq manoaq neq: ‘Yiang Sursĩ kêt tỗp hái. Án dững aloŏh tỗp hái tễ cruang Ê-yip-tô la cỗ ễ chiau yỗn tỗp Amô-rit nâi cachĩt táh nheq tỗp hái.
27 e murmurastes em vossas tendas, e dissestes: Portanto o ­SENHOR nos odeia, e nos trouxe da terra do Egito, para nos entregar nas mãos dos amorreus, para nos destruir.
28 Choam hái ễ pỡq táq ntrớu chu cutễq ki? Yuaq cũai ca pỡq tutuaiq atỡng tễ cũai tâng cutễq ki tỗ chác moang ntoâr cớp rêng lứq. Tỗp alới ỡt tâng máh vil ca bữn viang sarỡih toâq paloŏng. Alới hữm dếh cũai Anac la ỡt ntốq ki tê.’
28 Para onde subiremos? Nossos irmãos desanimaram os nossos corações, dizendo: Esse povo é maior e mais alto do que nós; as cidades são grandes e muradas até os céus; além disso, vimos ali os filhos dos anaquins.
29 “Ma cứq ta‑ỡi neq: ‘Chỗi ngcŏh máh cũai ki.
29 Então, eu vos disse: Não vos amedronteis, nem os temais.
30 Yuaq Yiang Sursĩ, la Ncháu anhia, án toâp ayông anhia, cớp chíl alới pláih anhia, samoât anhia khoiq hữm chơ án táq tâng cruang Ê-yip-tô
30 O ­SENHOR vosso Deus, que vai diante de vós, pelejará por vós, conforme tudo o que fez por nós, no Egito, diante dos vossos olhos;
31 cớp tâng ntốq aiq. Anhia khoiq hữm án dững anhia toâq pỡ ntốq nâi plot ien, samoât mpoaq peq ca‑ữ con samiang.’
31 e no deserto, onde vistes como o ­SENHOR teu Deus vos levou, como um homem leva seu filho, por todo o caminho em que fostes, até que chegastes a este lugar.
32 Cứq khoiq catoaih atỡng anhia chơ, ma anhia noâng tỡ bữn sa‑âm Yiang Sursĩ,
32 No entanto, nisto não crestes no ­SENHOR vosso Deus,
33 án ca chuaq ntốq yỗn anhia ỡt dỡ. Tâng sadâu án pỡq nhũang anhia na sapom ũih; tâng tangái án pỡq nhũang anhia na sapom ramứl, dŏq sadoi rana yỗn anhia pỡq.”
33 que foi pelo caminho diante de vós, para vos achar um lugar onde pudésseis armar vossas tendas, à noite no fogo, para vos mostrar por qual caminho devíeis andar, e de dia na nuvem.
34 “Yiang Sursĩ khoiq sâng anhia pai tỡ o tễ án. Yuaq ngkíq, án cutâu mứt cớp án atỡng anhia yỗn dáng raloaih lứq neq:
34 E o ­SENHOR ouviu a voz das vossas palavras, e irou-se, e jurou, dizendo:
35 ‘Cũai loâi ariang anhia tỡ têq mut ỡt pỡ cutễq phốn phuor ca cứq khoiq par‑ữq ễ chiau yỗn achúc achiac anhia.
35 Certamente, nenhum dos homens desta maligna geração verá a boa terra que jurei dar aos vossos pais,
36 Ma ống Calep con samiang Yê-phunê sâng bữn mut, yuaq án táq puai cứq nheq tễ mứt pahỡm, cớp cứq ễ chiau yỗn án dếh tŏ́ng toiq án máh cutễq ca án khoiq pỡq tutuaiq.’
36 exceto Calebe, filho de Jefoné; ele a verá, e a terra que pisou darei a ele e a seus filhos, porque seguiu fielmente o ­SENHOR.
37 Cỗ tian anhia, yuaq Yiang Sursĩ cutâu mứt chóq cứq hỡ, cớp pai neq: ‘Môi-se ơi! Mới la tỡ têq bữn mut tê chu cutễq ki.
37 o ­SENHOR também se irou comigo, por vossa causa, e disse: Tu também não entrarás lá.
38 Ma Yô-sũa con samiang Nun, án ca rachuai ranáq mới, án lứq cỡt cũai ayông tỗp I-sarel yỗn têq cheng bữn cutễq ki. Yuaq ngkíq, cóq mới rachuai án.’
38 Mas Josué, filho de Num, que está diante de vós, entrará lá; encoraja-o, pois ele fará com que Israel herde a terra.
39 “Chơ Yiang Sursĩ pai chóq hái dũ náq neq: ‘Anhia dốq pai con châu anhia cỡt samoât prán yỗn cũai par‑ũal. Ma lứq samoât, carnễn ki ca tỡ yũah dáng ŏ́c pĩeiq cớp ŏ́c lôih, alới ki bữn mut tâng cutễq nâi, cớp cứq chiau cutễq nâi yỗn alới ndỡm.
39 Além disso, vossas crianças, que dissestes que seriam uma presa, e vossos filhos, que naquele dia não tinham conhecimento entre o bem e o mal, entrarão na terra, e a eles a darei, e eles a possuirão.
40 Ma máh cũai proai ariang anhia cóq píh loah pỡ ntốq aiq, puai rana pỡq chu dỡq mưt Cusâu.’
40 Mas quanto a vós, virai-vos e empreendei vossa jornada para o deserto, pelo caminho do mar Vermelho.
41 “Tỗp anhia ta‑ỡi neq: ‘Môi-se ơi! Tỗp hếq khoiq táq lôih chóq Yiang Sursĩ chơ. Ma sanua hếq ễ pỡq chíl samoât Yiang Sursĩ khoiq ớn hếq.’ Chơ dũ náq tễ tỗp anhia thrũan loŏh ễ rachíl, ma anhia chanchớm khễ lứq mut chíl ntốq máh dũal cớp cóh ki.
41 Então respondestes e me dissestes: Pecamos contra o ­SENHOR; subiremos e pelejaremos, conforme tudo o que o ­SENHOR nosso Deus nos ordenou. E depois que havíeis cingido cada homem as suas armas de guerra, e estivestes prestes a subir o monte.
42 “Ma Yiang Sursĩ atỡng cứq neq: ‘Atỡng alới chỗi pỡq chíl, yuaq cứq tỡ bữn ỡt cớp alới, cớp cũai par‑ũal alới lứq chíl riap.’
42 E o ­SENHOR me disse: Dize a eles: Não subais, nem pelejeis, pois eu não estou entre vós; para que não sejais feridos diante de vossos inimigos.
43 Cứq khoiq atỡng anhia chơ, ma anhia tỡ bữn tamứng, cớp anhia lớn-sarlớn níc, chơ to moat ễ pỡq chu máh dũal cớp cóh ki.
43 E eu vos falei, e não ouvistes, mas vos rebelastes contra a ordem do ­SENHOR, e subistes com arrogância o monte.
44 Chơ tỗp Amô-rit ca ỡt tâng máh dũal cớp cóh, alới loŏh chíl tỗp anhia, cỡt samoât khĩal pâr aloŏh tễ sóh partữ tháng loŏh sũiq brốh anhia. Tỗp alới rapuai cachĩt anhia toau toâq pỡ vil Hor-ma tâng cruang Ê-dôm.
44 E os amorreus, que habitavam naquele monte, vieram contra vós, e vos perseguiram, como fazem as abelhas, e vos destruíram em Seir até Horma.
45 Moâm ki anhia arô Yiang Sursĩ yỗn toâq rachuai anhia, ma án tỡ bữn tamứng, cớp tỡ bữn rachuai anhia tễ muoi ramứh ntrớu.
45 E voltastes, e chorastes diante do ­SENHOR; mas o ­SENHOR não ouviu a vossa voz, nem vos deu ouvidos.
46 Yuaq ngkíq, anhia ỡt tâng vil Cadet dũn lứq.”
46 Assim, permanecestes em Cades por muitos dias, segundo os dias que estivestes ali.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.