Daniel 6
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Puo Dari-ut chóh muoi culám bar chít náq yỗn táq sốt tâng cruang án.
1 Aprouve a Dario, o medo, constituir e espalhar por todo o seu reino cento e vinte sátrapas,
2 Cớp án rưoh Daniel cớp bar náq canŏ́h ễn yỗn nhêng salĩq máh cũai sốt ki, dŏq chuai dũ ranáq puo yỗn cỡt moâm.
2 submetidos a três ministros um dos quais era Daniel}, a quem eles teriam de prestar contas, a fim de que os interesses do rei nunca fossem lesados.
3 Vớt tễ ki tỡ bữn dũn, Daniel apáh yỗn noau dáng án táq ranáq o hỡn tễ máh tỗp ayững atĩ puo cớp máh cũai sốt tâng cruang ki. Cỗ Daniel loŏh plỡ táq ranáq o lứq, ngkíq puo chanchớm ễ chóh án yỗn nhêng salĩq nheq máh cũai sốt tâng cruang ki.
3 Ora, Daniel, devido à superioridade de seu espírito, levava vantagem sobre os ministros e sátrapas e com isso o rei sonhava em pô-lo à frente de todo o reino.
4 Chơ, máh cũai canŏ́h ca nhêng salĩq cớp cũai sốt canŏ́h, nheq tữh alới chuaq ralíh tễ ranáq Daniel nhêng salĩq tâng cruang puo. Ma tỗp alới tỡ bữn tamóh muoi ŏ́c lôih ntrớu tễ Daniel, yuaq Daniel la cũai tanoang tapứng lứq, án tỡ bữn ĩt práq noau chỡng mứt pahỡm tỡ la cutiang táh chíq máh ranáq án.
4 Por isso, ministros e sátrapas procuravam um meio de acusar Daniel em relação à sua administração. Mas não puderam descobrir pretexto algum, nem falta, porque ele era íntegro e nada de faltoso e repreensível se encontrava nele.
5 Alới manoaq pai chóq manoaq neq: “Tỗp hái ntôm chuaq ralíh ễ cauq Daniel, ma tỡ bữn ramóh ntrớu. Cŏh lơ khân hái chuaq tâng phễp rit Yiang án sang, hái têq tamóh ŏ́c ễ cauq án.”
5 Esses homens disseram então: Não acharemos motivo algum de acusação contra esse Daniel, a não ser naquilo que diz respeito à lei de seu Deus.
6 Yuaq ngkíq, alới pỡq ramóh puo cớp pai neq: “Cucốh puo Dari-ut ơi! Sễq yỗn anhia ỡt cóng tamoong dũn!
6 Então ministros e sátrapas vieram tumultuosamente procurar o rei e lhe disseram: Rei Dario, longa vida ao rei!
7 Nheq tữh tỗp hếq ca nhêng salĩq cruang anhia, la sốt ỡt pưn anhia, cũai ayững atĩ hếq, cớp máh cũai sốt dũ vil, hếq khoiq pruam neq: Pĩeiq lứq yỗn anhia aloŏh muoi phễp rit ễn yỗn dũ náq cũai cóq puai samoât lứq. O yỗn anhia aloŏh phễp rit neq: Tâng clống pái chít tangái, dũ náq cũai tỡ têq câu sễq tễ yiang aléq tỡ la sễq tễ cũai aléq, ma cóq alới sễq ống tễ puo sâng. Khân cũai aléq ma paluan phễp rit nâi, cóq noau takễl án ki chu ntốq noau dŏq máh cula samín.
7 Os ministros do reino, os prefeitos, os sátrapas, os conselheiros e os governadores estão todos de acordo em que seja publicado um edito real com uma interdição, estabelecendo que aquele que nesses trinta dias dirigir preces a um deus ou homem qualquer que seja, além de ti, ó rei, seja jogado na cova dos leões.
8 Yuaq ngkíq, sễq puo aloŏh phễp rit nâi cớp chĩc ramứh anhia loâng tâng choâiq ki. Cóq yỗn dũ náq cũai trĩh phễp rit ki samoât alới cóq trĩh nheq máh phễp rit tỗp Mê-dia cớp tỗp Pơ-sia tê; phễp rit tâng bar cruang nâi, cũai aléq la tỡ têq ralêq.”
8 Promulga pois, ó rei, esta interdição, e manda fazer um documento, a fim de que, conforme o estabelecido na lei definitiva dos medos e dos persas, não possa ser revogada.
9 Cỗ tễ ŏ́c nâi, puo Dari-ut chĩc ramứh án tâng choâiq phễp rit ki.
9 Em conseqüência, o rei Dario fez redigir o documento contendo a referida interdição.
10 Toâq Daniel dáng puo Dari-ut khoiq chĩc ramứh án tâng choâiq phễp rit ki chơ, Daniel píh chu loah pỡ dống án bữm. Án chỗn tâng tran pỡng bân ntốq bữn toong piang têq tapoang chu angia vil Yaru-salem. Tâng ntốq ki Daniel pớh ngoah toong piang, chơ án sacốh racớl câu sễq tễ Yiang Sursĩ. Án dốq táq níc ngkíq, muoi tangái pái trỗ.
10 Ouvindo essa notícia, Daniel entrou em sua casa, a qual tinha no quarto de cima janelas que davam para o lado de Jerusalém. Três vezes ao dia, ajoelhado, como antes, continuou a orar e a louvar a Deus.
11 Máh cũai ca chuaq ralíh tễ Daniel, alới mpruam pỡq chu dống Daniel, chơ hữm án câu sễq tễ Yiang Sursĩ.
11 Então esses homens acorreram amotinados e encontraram Daniel em oração, invocando seu Deus.
12 Ngkíq alới pỡq cauq pỡ puo neq: “Cucốh puo ơi! Anhia khoiq chĩc ramứh anhia tâng choâiq phễp rit pai neq: ‘Tâng clống pái chít tangái, khân cũai aléq ma câu sễq muoi ramứh ntrớu tễ yiang aléq tỡ la tễ cũai aléq ma tỡ bữn sễq tễ anhia, cũai ki cóq noau apŏ́ng chu ntốq noau dŏq máh cula samín.’”
12 Foram imediatamente ao palácio do rei e disseram-lhe, a respeito do edito real de interdição: Não promulgaste, ó rei, uma proibição estabelecendo que quem nesses trinta dias invocasse algum deus ou homem qualquer que fosse, à exceção tua, seria jogado na cova dos leões? Certamente, respondeu o rei, {assim foi feito} segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser modificada.
13 Chơ alới pai cớp puo neq: “Daniel, samiang ca noau cỗp tễ cruang Yuda, án tỡ bữn yám noap anhia, tỡ la trĩh máh phễp rit anhia patâp. Án câu sễq níc tễ Yiang Sursĩ cu rangái, muoi tangái pái trỗ.”
13 Pois bem, continuaram: Daniel, o deportado de Judá, não tem consideração nem por tua pessoa nem por teu decreto: três vezes ao dia ele faz sua oração.
14 Toâq puo sâng santoiq ki, án sâng ngua lứq cớp chanchớm níc dŏq chuaq rana ễ chuai Daniel. Án ỡt chanchớm níc toau moat mandang pât.
14 Ouvindo essas palavras, o rei, bastante contrariado, tomou contudo a resolução de salvar Daniel, e nisso esforçou-se até o pôr-do-sol.
15 Chơ máh cũai ca cauq Daniel toâq ramóh loah puo, cớp pai neq: “Anhia dáng chơ tễ máh phễp rit tỗp Mê-dia cớp tỗp Pơ-sia, máh phễp rit nâi anhia toâp aloŏh, cớp aléq la tỡ têq ralêq.”
15 Mas os mesmos homens novamente o vieram procurar em tumulto: Saibas, ó rei, disseram-lhe, que a lei dos medos e dos persas não permite derrogação alguma a uma proibição ou a uma medida publicada em edito pelo rei.
16 Yuaq ngkíq, puo ớn noau apŏ́ng Daniel tâng ntốq noau dŏq máh cula samín, cớp án pai chóq Daniel neq: “Sễq Yiang Sursĩ mới sang, án ca tanoang tapứng lứq chuai amoong mới!”
16 Então o rei deu ordem para trazerem Daniel e o jogarem na cova dos leões. Que o Deus, que tu adoras com tanta fidelidade, disse-lhe, queira ele mesmo salvar-te!
17 Noau vih côl tamáu catáng chíq ngoah ki; chơ puo catếh ta án cớp ta cũai sốt canŏ́h tâng tamáu ki, dŏq tỡ yỗn cũai aléq chuai Daniel loŏh.
17 Trouxeram uma pedra, que foi rolada sobre a abertura da cova; o rei lacrou-a com seu sinete e com o dos grandes, a fim de que nada fosse modificado em relação a Daniel.
18 Chơ, puo píh chu pỡ dống án cớp bếq tỡ langêt toau pông brang, dếh tỡ bữn cha sana tỡ la bũi óh ntrớu.
18 De volta a seu palácio, o rei passou a noite sem nada tomar, e sem mandar vir concubina alguma para junto de si. Não conseguiu adormecer.
19 Puo tamỡ tễ cláih, cớp tál tháng pỡq chu ntốq noau dŏq máh cula samín.
19 Logo ao amanhecer levantou-se e dirigiu-se a toda pressa à cova dos leões.
20 Tữ án toâq pỡ ntốq ki, án arô Daniel casang yuaq án sâng clơng la‑ỡq; án pai neq: “Ơ Daniel, cũai táq ranáq Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc ơi! Yiang mới sang toam tanoang tapứng níc, án têq chuai yỗn mới vớt tễ bỗq máh cula samín tỡ?”
20 Quando se aproximou, chamou Daniel com voz cheia de tristeza: Daniel, disse-lhe, servo de Deus vivo, teu Deus que tu adoras com tanta fidelidade terá podido salvar-te dos leões?!
21 Daniel ta‑ỡi án neq: “Sễq yỗn puo bữn ỡt cóng tamoong dũn!
21 Daniel respondeu-lhe: Senhor, vida longa ao rei!
22 Yiang Sursĩ ớn ranễng án sễng cusũm chíq bỗq máh cula samín, tỡ yỗn cáp hếq. Cucốh puo ơi! Yiang Sursĩ táq nneq, la cỗ án dáng hếq tỡ bữn táq lôih ntrớu chóq án, cớp hếq tỡ bữn táq lôih ntrớu tê chóq puo.”
22 Meu Deus enviou seu anjo e fechou a boca dos leões; eles não me fizeram mal algum, porque a seus olhos eu era inocente e porque contra ti também, ó rei, não cometi falta alguma.
23 Chơ puo sâng bũi ỡn lứq. Án ớn noau âc achỗn loah Daniel tễ ntốq noau dŏq máh cula samín, cớp án hữm Daniel tỡ bữn pân ntrớu, yuaq Daniel sa‑âm Yiang Sursĩ nheq rangứh rahỡ.
23 Então o rei, todo feliz, ordenou que se retirasse Daniel da cova. Foi ele assim retirado sem traço algum de ferimento, porque tinha tido fé em seu Deus.
24 Chơ puo ớn noau cỗp nheq máh cũai samiang ca cauq Daniel, cớp apŏ́ng alới dếh con lacuoi alới tâng ntốq noau kháng máh cula samín. Nhũang tỗp alới satooh ễ toâq pỡ pưn, máh cula samín sabóh cáp alới, cớp nghang alới dũ náq cỡt tacoaih nheq.
24 Por ordem do rei, mandaram vir então os acusadores de Daniel, que foram jogados na cova dos leões com suas mulheres e seus filhos. Não haviam tocado o fundo da cova, e já os leões os agarraram e lhes trituraram os ossos!
25 Chơ puo Dari-ut chĩc thỡ cơiq yỗn dũ tỗp cũai, dũ cruang, cớp dũ parnai tâng cốc cutễq nâi dáng neq:
25 Então o rei Dario escreveu: A todos os povos, a todas as nações e aos povos de todas as línguas que habitam sobre a terra, felicidade e prosperidade!
26 “Cứq patâp anhia dũ náq chũop cruang cutễq nâi, cóq anhia yám noap Yiang Sursĩ ca Daniel sang. Án la Yiang ca tamoong mantái níc, cớp án cỡt sốt mantái níc. Ntốq Yiang Sursĩ sốt tỡ bữn noau têq talốh cớp chớc án tỡ bữn noau têq pupứt.
26 Por mim é ordenado que em toda a extensão de meu reino, se mantenha perante o Deus de Daniel temor e tremor. É o Deus vivo, que subsiste eternamente; seu reino é indestrutível e seu domínio é perpétuo.
27 Án chuai amoong cớp kĩaq pasếq dỡi tamoong hái; án táq ranáq salễh lứq tâng paloŏng cớp tâng cốc cutễq nâi. Án khoiq chuai amoong Daniel yỗn vớt tễ máh bỗq cula samín.”
27 Ele salva e livra, faz milagres e prodígios no céu e sobre a terra: foi ele quem livrou Daniel das garras dos leões.
28 Vớt tễ ki, Daniel bữn roap chớc sốt lứq tâng dỡi puo Dari-ut, cớp tâng dỡi Sai-rut puo cũai Pơ-sia.
28 Foi assim que Daniel prosperou durante o reinado de Dario e durante o de Ciro, o persa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.