Daniel 6
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Puo Dari-ut chóh muoi culám bar chít náq yỗn táq sốt tâng cruang án.
1 Pareceu bem a Dario constituir sobre o reino cento e vinte sátrapas, que estivessem por todo o reino;
2 Cớp án rưoh Daniel cớp bar náq canŏ́h ễn yỗn nhêng salĩq máh cũai sốt ki, dŏq chuai dũ ranáq puo yỗn cỡt moâm.
2 e sobre eles três presidentes, dos quais Daniel era um; a fim de que estes sátrapas lhes dessem conta, e que o rei não sofresse dano.
3 Vớt tễ ki tỡ bữn dũn, Daniel apáh yỗn noau dáng án táq ranáq o hỡn tễ máh tỗp ayững atĩ puo cớp máh cũai sốt tâng cruang ki. Cỗ Daniel loŏh plỡ táq ranáq o lứq, ngkíq puo chanchớm ễ chóh án yỗn nhêng salĩq nheq máh cũai sốt tâng cruang ki.
3 Então o mesmo Daniel sobrepujava a estes presidentes e aos sátrapas; porque nele havia um espírito excelente; e o rei pensava constituí-lo sobre todo o reino:
4 Chơ, máh cũai canŏ́h ca nhêng salĩq cớp cũai sốt canŏ́h, nheq tữh alới chuaq ralíh tễ ranáq Daniel nhêng salĩq tâng cruang puo. Ma tỗp alới tỡ bữn tamóh muoi ŏ́c lôih ntrớu tễ Daniel, yuaq Daniel la cũai tanoang tapứng lứq, án tỡ bữn ĩt práq noau chỡng mứt pahỡm tỡ la cutiang táh chíq máh ranáq án.
4 Nisso os presidentes e os sátrapas procuravam achar ocasião contra Daniel a respeito do reino mas não podiam achar ocasião ou falta alguma; porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem falta.
5 Alới manoaq pai chóq manoaq neq: “Tỗp hái ntôm chuaq ralíh ễ cauq Daniel, ma tỡ bữn ramóh ntrớu. Cŏh lơ khân hái chuaq tâng phễp rit Yiang án sang, hái têq tamóh ŏ́c ễ cauq án.”
5 Pelo que estes homens disseram: Nunca acharemos ocasião alguma contra este Daniel, a menos que a procuremos no que diz respeito a lei do seu Deus.
6 Yuaq ngkíq, alới pỡq ramóh puo cớp pai neq: “Cucốh puo Dari-ut ơi! Sễq yỗn anhia ỡt cóng tamoong dũn!
6 Então os presidentes e os sátrapas foram juntos ao rei, e disseram-lhe assim: Ó rei Dario, vive para sempre.
7 Nheq tữh tỗp hếq ca nhêng salĩq cruang anhia, la sốt ỡt pưn anhia, cũai ayững atĩ hếq, cớp máh cũai sốt dũ vil, hếq khoiq pruam neq: Pĩeiq lứq yỗn anhia aloŏh muoi phễp rit ễn yỗn dũ náq cũai cóq puai samoât lứq. O yỗn anhia aloŏh phễp rit neq: Tâng clống pái chít tangái, dũ náq cũai tỡ têq câu sễq tễ yiang aléq tỡ la sễq tễ cũai aléq, ma cóq alới sễq ống tễ puo sâng. Khân cũai aléq ma paluan phễp rit nâi, cóq noau takễl án ki chu ntốq noau dŏq máh cula samín.
7 Todos os presidentes do reino, os prefeitos e os sátrapas, os conselheiros e os governadores, concordaram em que o rei devia baixar um decreto e publicar o respectivo interdito, que qualquer que, por espaço de trinta dias, fizer uma petição a qualquer deus, ou a qualquer homem, exceto a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões.
8 Yuaq ngkíq, sễq puo aloŏh phễp rit nâi cớp chĩc ramứh anhia loâng tâng choâiq ki. Cóq yỗn dũ náq cũai trĩh phễp rit ki samoât alới cóq trĩh nheq máh phễp rit tỗp Mê-dia cớp tỗp Pơ-sia tê; phễp rit tâng bar cruang nâi, cũai aléq la tỡ têq ralêq.”
8 Agora pois, ó rei, estabelece o interdito, e assina o edital, para que não seja mudado, conforme a lei dos medos e dos persas, que não se pode revogar.
9 Cỗ tễ ŏ́c nâi, puo Dari-ut chĩc ramứh án tâng choâiq phễp rit ki.
9 Em virtude disto o rei Dario assinou o edital e o interdito.
10 Toâq Daniel dáng puo Dari-ut khoiq chĩc ramứh án tâng choâiq phễp rit ki chơ, Daniel píh chu loah pỡ dống án bữm. Án chỗn tâng tran pỡng bân ntốq bữn toong piang têq tapoang chu angia vil Yaru-salem. Tâng ntốq ki Daniel pớh ngoah toong piang, chơ án sacốh racớl câu sễq tễ Yiang Sursĩ. Án dốq táq níc ngkíq, muoi tangái pái trỗ.
10 Quando Daniel soube que o edital estava assinado, entrou em sua casa, no seu quarto em cima, onde estavam abertas as janelas que davam para o lado de Jerusalém; e três vezes no dia se punha de joelhos e orava, e dava graças diante do seu Deus, como também antes costumava fazer.
11 Máh cũai ca chuaq ralíh tễ Daniel, alới mpruam pỡq chu dống Daniel, chơ hữm án câu sễq tễ Yiang Sursĩ.
11 Então aqueles homens foram juntos, e acharam a Daniel orando e suplicando diante do seu Deus.
12 Ngkíq alới pỡq cauq pỡ puo neq: “Cucốh puo ơi! Anhia khoiq chĩc ramứh anhia tâng choâiq phễp rit pai neq: ‘Tâng clống pái chít tangái, khân cũai aléq ma câu sễq muoi ramứh ntrớu tễ yiang aléq tỡ la tễ cũai aléq ma tỡ bữn sễq tễ anhia, cũai ki cóq noau apŏ́ng chu ntốq noau dŏq máh cula samín.’”
12 Depois se foram à presença do rei e lhe perguntaram no tocante ao interdito real: Porventura não assinaste um interdito pelo qual todo homem que fizesse uma petição a qualquer deus, ou a qualquer homem por espaço de trinta dias, exceto a ti, ó rei, fosse lançado na cova dos leões? Respondeu o rei, e disse: Esta palavra é certa, conforme a lei dos medos e dos persas, que não se pode revogar.
13 Chơ alới pai cớp puo neq: “Daniel, samiang ca noau cỗp tễ cruang Yuda, án tỡ bữn yám noap anhia, tỡ la trĩh máh phễp rit anhia patâp. Án câu sễq níc tễ Yiang Sursĩ cu rangái, muoi tangái pái trỗ.”
13 Então responderam ao rei, dizendo-lhe Esse Daniel, que é dos exilados de Judá, e não tem feito caso de ti, ó rei, nem do interdito que assinaste; antes três vezes por dia faz a sua oração.
14 Toâq puo sâng santoiq ki, án sâng ngua lứq cớp chanchớm níc dŏq chuaq rana ễ chuai Daniel. Án ỡt chanchớm níc toau moat mandang pât.
14 Ouvindo então o rei a notícia, ficou muito penalizado, e a favor de Daniel propôs dentro do seu coração livrá-lo; e até o pôr do sol trabalhou para o salvar.
15 Chơ máh cũai ca cauq Daniel toâq ramóh loah puo, cớp pai neq: “Anhia dáng chơ tễ máh phễp rit tỗp Mê-dia cớp tỗp Pơ-sia, máh phễp rit nâi anhia toâp aloŏh, cớp aléq la tỡ têq ralêq.”
15 Nisso aqueles homens foram juntos ao rei, e lhe disseram: Sabe, ó rei, que é lei dos medos e persas que nenhum interdito ou decreto que o rei estabelecer, se pode mudar.
16 Yuaq ngkíq, puo ớn noau apŏ́ng Daniel tâng ntốq noau dŏq máh cula samín, cớp án pai chóq Daniel neq: “Sễq Yiang Sursĩ mới sang, án ca tanoang tapứng lứq chuai amoong mới!”
16 Então o rei deu ordem, e trouxeram Daniel, e o lançaram na cova dos leões. Ora, disse o rei a Daniel: O teu Deus, a quem tu continuamente serves, ele te livrará.
17 Noau vih côl tamáu catáng chíq ngoah ki; chơ puo catếh ta án cớp ta cũai sốt canŏ́h tâng tamáu ki, dŏq tỡ yỗn cũai aléq chuai Daniel loŏh.
17 E uma pedra foi trazida e posta sobre a boca da cova; e o rei a selou com o seu anel e com o anel dos seus grandes, para que no tocante a Daniel nada se mudasse:
18 Chơ, puo píh chu pỡ dống án cớp bếq tỡ langêt toau pông brang, dếh tỡ bữn cha sana tỡ la bũi óh ntrớu.
18 Depois o rei se dirigiu para o seu palácio, e passou a noite em jejum; e não foram trazidos à sua presença instrumentos de música, e fugiu dele o sono.
19 Puo tamỡ tễ cláih, cớp tál tháng pỡq chu ntốq noau dŏq máh cula samín.
19 Então o rei se levantou ao romper do dia, e foi com pressa à cova dos leões.
20 Tữ án toâq pỡ ntốq ki, án arô Daniel casang yuaq án sâng clơng la‑ỡq; án pai neq: “Ơ Daniel, cũai táq ranáq Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc ơi! Yiang mới sang toam tanoang tapứng níc, án têq chuai yỗn mới vớt tễ bỗq máh cula samín tỡ?”
20 E, chegando-se à cova, chamou por Daniel com voz triste; e disse o rei a Daniel: Ó Daniel, servo do Deus vivo, dar-se-ia o caso que o teu Deus, a quem tu continuamente serves, tenha podido livrar-te dos leões?
21 Daniel ta‑ỡi án neq: “Sễq yỗn puo bữn ỡt cóng tamoong dũn!
21 Então Daniel falou ao rei: Ó rei, vive para sempre.
22 Yiang Sursĩ ớn ranễng án sễng cusũm chíq bỗq máh cula samín, tỡ yỗn cáp hếq. Cucốh puo ơi! Yiang Sursĩ táq nneq, la cỗ án dáng hếq tỡ bữn táq lôih ntrớu chóq án, cớp hếq tỡ bữn táq lôih ntrớu tê chóq puo.”
22 O meu Deus enviou o seu anjo, e fechou a boca dos leões, e eles não me fizeram mal algum; porque foi achada em mim inocência diante dele; e também diante de ti, ó rei, não tenho cometido delito algum.
23 Chơ puo sâng bũi ỡn lứq. Án ớn noau âc achỗn loah Daniel tễ ntốq noau dŏq máh cula samín, cớp án hữm Daniel tỡ bữn pân ntrớu, yuaq Daniel sa‑âm Yiang Sursĩ nheq rangứh rahỡ.
23 Então o rei muito se alegrou, e mandou tirar a Daniel da cova. Assim foi tirado Daniel da cova, e não se achou nele lesão alguma, porque ele havia confiado em seu Deus.
24 Chơ puo ớn noau cỗp nheq máh cũai samiang ca cauq Daniel, cớp apŏ́ng alới dếh con lacuoi alới tâng ntốq noau kháng máh cula samín. Nhũang tỗp alới satooh ễ toâq pỡ pưn, máh cula samín sabóh cáp alới, cớp nghang alới dũ náq cỡt tacoaih nheq.
24 E o rei deu ordem, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel, e foram lançados na cova dos leões, eles, seus filhos e suas mulheres; e ainda não tinham chegado ao fundo da cova quando os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Chơ puo Dari-ut chĩc thỡ cơiq yỗn dũ tỗp cũai, dũ cruang, cớp dũ parnai tâng cốc cutễq nâi dáng neq:
25 Então o rei Dario escreveu a todos os povos, nações e línguas que moram em toda a terra: Paz vos seja multiplicada.
26 “Cứq patâp anhia dũ náq chũop cruang cutễq nâi, cóq anhia yám noap Yiang Sursĩ ca Daniel sang. Án la Yiang ca tamoong mantái níc, cớp án cỡt sốt mantái níc. Ntốq Yiang Sursĩ sốt tỡ bữn noau têq talốh cớp chớc án tỡ bữn noau têq pupứt.
26 Com isto faço um decreto, pelo qual em todo o domínio do meu reino os homens tremam e temam perante o Deus de Daniel; porque ele é o Deus vivo, e permanece para sempre; e o seu reino nunca será destruído; o seu domínio durará até o fim.
27 Án chuai amoong cớp kĩaq pasếq dỡi tamoong hái; án táq ranáq salễh lứq tâng paloŏng cớp tâng cốc cutễq nâi. Án khoiq chuai amoong Daniel yỗn vớt tễ máh bỗq cula samín.”
27 Ele livra e salva, e opera sinais e maravilhas no céu e na terra; foi ele quem livrou Daniel do poder dos leões.
28 Vớt tễ ki, Daniel bữn roap chớc sốt lứq tâng dỡi puo Dari-ut, cớp tâng dỡi Sai-rut puo cũai Pơ-sia.
28 Este Daniel, pois, prosperou no reinado de Dario, e no reinado de Ciro, o persa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.