Daniel 5
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Bữn muoi tabữ puo Bel-sasar mơi máh cũai sốt bữn sám muoi ngin náq toâq cha bũi muoi pêl toâr lứq. Cớp án nguaiq blŏ́ng nho parnơi cớp tỗp ki tê.
1 Certa noite, o rei Belsazar, da Babilônia, deu um banquete, convidou mil autoridades do país e começou a beber vinho com os convidados.
2 Bo alới nguaiq blŏ́ng nho, Bel-sasar ớn noau pỡq ĩt cachoc cớp tangan táq toâq práq cớp yễng, chơ dững pỡ án. Máh crơng ki Nabũ-canêt-sa, mpoaq án, khoiq pũr tễ Dống Sang Toâr tâng vil Yaru-salem. Puo Bel-sasar ớn noau pỡq ĩt crơng ki, dŏq yỗn án cớp máh cũai ayững atĩ án, tỗp lacuoi án, cớp lacuoi cỗiq án têq tâc máh crơng nâi dŏq nguaiq blŏ́ng nho.
2 Depois de beber bastante, mandou que trouxessem os copos de ouro e de prata que Nabucodonosor, o seu pai, havia tirado do Templo de Jerusalém. Belsazar queria os copos para que ele, os seus convidados de honra, as suas mulheres e as suas concubinas os usassem para beber vinho.
3 Noau dững toâp cachoc yễng cớp tangan yễng ki yỗn án; dũ náq cũai ĩt crơng ki táq radỡng nguaiq blŏ́ng nho.
3 Trouxeram os copos de ouro e todos começaram a beber vinho neles
4 Chơ alới khễn máh rup yiang ca táq toâq yễng, práq, sapoan, tac, aluang, cớp tamáu.
4 e a louvar os deuses de ouro, de prata, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra.
5 Ma bo ki toâp, alới hữm lavoc ống atĩ cũai sapáh; chơ atĩ ki chĩc tâng ratâng dống puo, cheq ntốq noau dŏq máh chớp tớu. Puo hữm bo atĩ ki chĩc tacáih pỡq chu.
5 De repente, apareceu a mão de um homem e ela começou a escrever na parede branca do salão do banquete, num lugar iluminado pela luz do candelabro . Ao ver a mão, o rei
6 Mieiq án cỡt ngôt, cớp racớl án cỡt cangcoaih nheq, yuaq án sâng ngcŏh lứq.
6 não sabia o que pensar; ficou pálido de medo e começou a tremer da cabeça aos pés.
7 Chơ, án arô yỗn noau pỡq coâiq máh mo mantaih, mo parnân, cớp mo mumưl. Tữ tỗp mo ki toâq, puo pai neq: “Cũai aléq ma têq doc cớp têq parlong tễ máh santoiq chĩc ki, ngkếq án bữn sớp au tuar santứm ễng khong puo, cớp án bữn ngcuac sanoâc yễng, cớp án cỡt cũai pái ca bữn chớc lứq tâng cruang cứq.”
7 Depois, gritando, ordenou que chamassem os adivinhos, os sábios e os astrólogos. Logo que eles chegaram, Belsazar disse: — Aquele que ler o que está escrito na parede e me explicar o que quer dizer será vestido com roupas de
8 Chơ máh cũai puo dốq sarhống toâq ỡt yáng moat án, ma tỡ bữn noau têq doc máh chữq khoiq chĩc ki, tỡ la têq parlong yỗn puo dáng tễ parnai ki.
8 Todos os sábios entraram no salão, mas nenhum deles pôde ler o que estava escrito na parede, nem explicar ao rei o que aquilo queria dizer.
9 Cỗ tian puo Bel-sasar ngcŏh lứq, mieiq án ngôt lứq lơ ễn; ma máh cũai ayững atĩ án tỡ dáng nŏ́q ễ táq.
9 O rei se assustou ainda mais, e o seu rosto ficou mais pálido ainda. E nenhuma das altas autoridades sabia o que fazer.
10 Toâq mpiq puo sâng sưong puo cớp máh tỗp sốt u‑ỗi, ngkíq án mut chu clống noau cha bũi pêl toâr ki, cớp án pai neq: “Sễq yỗn puo ỡt cóng tamoong dũn! Chỗi clơng ntrớu, cớp chỗi yỗn mieiq mới cỡt ngôt.
10 Então a rainha-mãe, que tinha ouvido os gritos do rei e dos seus convidados de honra, entrou no salão e disse ao rei: — Que o rei viva para sempre! Não se assuste, nem fique pálido assim,
11 Tâng cruang cứq bữn manoaq samiang bữn raviei máh yiang blễng ỡt cớp án. Tâng dỡi mpoaq mới cỡt puo, cũai samiang nâi chái lứq dáng: án dáng sa‑ữi ramứh, cớp án bữn ŏ́c roan rangoaiq machớng máh yiang ki tê. Puo Nabũ-canêt-sa, mpoaq mới, chóh án yỗn cỡt sốt máh cũai mo parnân, mo mantaih, mo ramoon, cớp mo mumưl.
11 pois aqui no seu reino há um homem que tem o espírito dos santos deuses. Quando Nabucodonosor, o seu pai, era rei, esse homem provou que era ajuizado, inteligente e sábio, tão sábio como os deuses. E o rei Nabucodonosor pôs esse homem como chefe dos sábios, adivinhos, feiticeiros e astrólogos.
12 Án dáng sa‑ữi ramứh, án roan rangoaiq, án têq aloŏh ngê tễ parnáu mpáu, án têq aloŏh ngê tễ máh ŏ́c mantĩeih, cớp án têq atỡng tễ máh ŏ́c cartooq hỡ. Ngkíq cóq mới ớn noau pỡq coâiq Daniel, án ca puo khoiq amứh ramứh tamái la Bel-tasat-sar. Án têq atỡng yỗn mới dáng tễ ŏ́c pachĩr nâi.”
12 Pois Daniel, esse homem a quem o rei deu o nome de Beltessazar, pensa com muita clareza; ele é sábio e inteligente e pode interpretar sonhos, explicar coisas misteriosas e resolver assuntos difíceis. Portanto, chame Daniel, e ele explicará o que está escrito na parede.
13 Noau dững Daniel pỡq ramóh puo toâp, cớp puo pai chóq án neq: “Mới ramứh Daniel, cũai I-sarel ca mpoaq cứq cỗp tễ cruang Yuda, pĩeiq tỡ?
13 Levaram Daniel até a presença do rei, e este perguntou: — Você é mesmo aquele Daniel, um dos judeus que o meu pai, o rei Nabucodonosor, trouxe de Judá como prisioneiros?
14 Cứq khoiq sâng noau pai raviei máh yiang blễng ỡt cớp mới, cớp mới chái dáng, dếh dáng dũ ramứh cớp bữn ŏ́c roan rangoaiq hỡ.
14 Já me disseram que o espírito dos deuses está em você e que você pensa com muita clareza e é muito inteligente e sábio.
15 Cứq khoiq arô máh tỗp ca cứq dốq sarhống, cớp máh cũai mo, yỗn alới doc cớp parlong máh santoiq ca chĩc ki; ma alới tỡ bữn sapúh ntrớu tễ ngê santoiq ki.
15 Há pouco, estiveram aqui os sábios e os astrólogos, que eu mandei chamar para que lessem as palavras que estão escritas na parede e me explicassem o que elas querem dizer. Porém eles não puderam dar nenhuma explicação.
16 Sanua, cứq khoiq sâng noau pai mới têq aloŏh ngê cớp dáng parlong máh santoiq cartooq. Khân mới têq doc cớp têq parlong máh santoiq ki yỗn cứq dáng, mới lứq bữn sớp au tuar santứm ễng khong puo, bữn ngcuac sanoâc yễng, cớp bữn cỡt cũai pái ca bữn chớc lứq tâng cruang cứq.”
16 Mas alguém me disse que você pode explicar mistérios e resolver assuntos difíceis. Portanto, se você puder ler o que está escrito e me explicar o que quer dizer, você será vestido com roupas de púrpura , receberá uma corrente de ouro para pôr no pescoço e será a terceira autoridade mais importante do meu reino.
17 Chơ Daniel ta‑ỡi puo neq: “Sễq anhia ramoat dŏq loah máh crơng moat anhia, tỡ la yỗn máh crơng ki pỡ cũai canŏ́h! Lứq nŏ́q la hếq têq aloŏh ngê tễ máh santoiq ki yỗn puo tamứng, cớp parlong tễ máh ŏ́c ki yỗn anhia dáng.
17 Daniel respondeu: — O senhor pode ficar com os seus presentes ou então dá-los a outra pessoa. Mesmo assim, eu vou ler as palavras que estão escritas na parede e vou explicar ao senhor o que elas querem dizer.
18 “Yiang Sursĩ ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h, án khoiq chóh Nabũ-canêt-sa, mpoaq anhia, yỗn cỡt puo sốt lứq, dếh yỗn bữn chớc ang‑ữr hỡ.
18 Ó rei, o Deus Altíssimo deu o reino ao seu pai, o rei Nabucodonosor, e lhe deu também poder, glória e majestade.
19 Án la cũai sốt toâr lứq, toau máh proai tễ dũ tỗp, dũ cruang, cớp dũ parnai cỡt ngcŏh cớp yám noap lứq án. Khân án yoc ễ cachĩt cũai aléq, tỡ la yỗn cũai aléq bữn tamoong, ki tam án. Án têq achỗn chớc cũai, tỡ la alíh chớc cũai, la tam án yoc.
19 O poder que Deus lhe deu era tão grande, que todos os povos do mundo tremiam de medo na presença dele. Se ele queria, matava uma pessoa; ou, se queria, deixava que vivesse. Elevava uns e rebaixava outros.
20 Cỗ án bữn mứt pahỡm ỗt, mứt coang, cớp mứt sâuq lứq, ngkíq chớc án cỡt ralíh, cớp noau tỡ bữn yám noap án noâng.
20 Mas ele ficou tão vaidoso, tão teimoso e tão cheio de si, que foi derrubado do poder e perdeu toda a sua glória.
21 Noau tuih án yỗn loŏh tễ ntốq cũai ỡt, cớp mứt án cỡt samoât mứt charán. Án ỡt cớp máh aséh dễn cruang, cha bát sanŏ́q ntroŏq, cớp bếq yáng tiah tỡ bữn ntrớu catáng tễ dỡq latac. Ma ntun ki án noap samoât samơi Yiang Sursĩ toâp sốt toâr clữi nheq tễ canŏ́h, cớp nhêng salĩq nheq tữh cruang cũai tâng cốc cutễq nâi, cớp án chóh cũai aléq la têq yỗn cỡt sốt tâng cruang ki.
21 Foi expulso do meio dos seres humanos, perdeu o juízo e agia como um animal. Morava com jumentos selvagens, comia capim como os bois e dormia ao ar livre, ficando molhado pelo sereno. Isso durou até que ele reconheceu que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei quem ele quer.
22 “Ơ Bel-sasar ơi! Anhia la con samiang puo Nabũ-canêt-sa, cớp anhia khoiq dáng tễ máh ranáq nâi, ma anhia noâng tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ.
22 — E o senhor, ó rei Belsazar, filho de Nabucodonosor, sabia de tudo isso, mas mesmo assim não tem sido humilde.
23 Cớp anhia chíl Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng na tâc cachoc cớp tangan yễng noau parỗn tễ dống sang án. Anhia bữm, máh ayững atĩ anhia, máh lacuoi anhia cớp máh lacuoi cỗiq, nheq náq anhia khoiq nguaiq tễ crơng radỡng ki; cớp anhia khoiq khễn máh rup yiang ca táq toâq yễng, práq, sapoan, tac, aluang, cớp tamáu. Máh yiang ki tỡ têq hữm, tỡ têq sâng, cớp tỡ bữn dáng muoi ŏ́c ntrớu. Ma anhia tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ, án khoiq anoat yỗn anhia tamoong tỡ la cuchĩt, cớp án nhêng salĩq máh ranáq anhia táq.
23 Pelo contrário, o senhor desafiou o Rei do céu e mandou trazer os copos que foram tirados do Templo dele, a fim de que o senhor, os seus convidados de honra, as suas mulheres e as suas concubinas bebessem vinho neles. Além disso, o senhor deu louvores a deuses de prata, de ouro, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra, que não veem, não ouvem e não sabem nada. Mas o senhor não deu glória a Deus, aquele que tem o poder de matar ou de deixar viver e que decide tudo o que acontece com o senhor.
24 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ yỗn atĩ ki chĩc máh santoiq nâi.
24 É por isso que ele mandou essa mão escrever na parede estas palavras:
25 “Máh santoiq chĩc ki, la neq: ME-NE, ME-NE, TE-KEL, cớp PARSIN.
25 “ Mene , Mene , Tequel e Parsim ”.
26 Máh ŏ́c ki parlong loah la neq: ME-NE: Yiang Sursĩ khoiq ngih thrỗq tangái cruang anhia, cớp thrỗq ki khoiq nheq chơ;
26 — E agora a explicação. Mene quer dizer que Deus contou o número dos dias do reinado do senhor e resolveu terminá-lo.
27 TE-KEL: Yiang Sursĩ khoiq cân anhia tâng canân, cớp hữm nghễl lứq; tỡ bữn pĩeiq noâng anhia cỡt puo;
27 Tequel quer dizer que o senhor foi pesado na balança e pesou muito pouco.
28 PARSIN: Lứq noau tampễq cruang anhia yỗn tỗp Mê-dia cớp tỗp Pơ-sia ễn ndỡm.”
28 Peres quer dizer que o seu reino será dividido e entregue aos medos e aos persas .
29 Chơ, Bel-sasar ớn noau dững au tuar santứm ễng khong puo, chơ asớp Daniel toâp, cớp acuac sanoâc yễng tâng tacong án. Cớp puo chóh Daniel yỗn bữn chớc cỡt cũai pái ỡt tâng cruang ki.
29 Aí o rei Belsazar mandou que vestissem Daniel com roupas de púrpura, pusessem uma corrente de ouro no seu pescoço e anunciassem que dali em diante ele seria a terceira autoridade mais importante do Reino da Babilônia.
30 Tâng sadâu ki toâp, noau cachĩt Bel-sasar puo cruang Ba-bulôn.
30 Naquela mesma noite, Belsazar, o rei da Babilônia, foi morto,
31 Cớp Dari-ut puo cũai Mê-dia, cheng cỡt sốt tâng cruang ki. Bo ki Dari-ut bữn tapoât chít la bar cumo.
31 e Dario, o rei do país da Média, que tinha sessenta e dois anos de idade, começou a reinar no seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.