Daniel 5
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Bữn muoi tabữ puo Bel-sasar mơi máh cũai sốt bữn sám muoi ngin náq toâq cha bũi muoi pêl toâr lứq. Cớp án nguaiq blŏ́ng nho parnơi cớp tỗp ki tê.
1 O rei Belsazar deu um grande banquete a mil dos seus senhores, e bebeu vinho na presença dos mil.
2 Bo alới nguaiq blŏ́ng nho, Bel-sasar ớn noau pỡq ĩt cachoc cớp tangan táq toâq práq cớp yễng, chơ dững pỡ án. Máh crơng ki Nabũ-canêt-sa, mpoaq án, khoiq pũr tễ Dống Sang Toâr tâng vil Yaru-salem. Puo Bel-sasar ớn noau pỡq ĩt crơng ki, dŏq yỗn án cớp máh cũai ayững atĩ án, tỗp lacuoi án, cớp lacuoi cỗiq án têq tâc máh crơng nâi dŏq nguaiq blŏ́ng nho.
2 Havendo Belsazar provado o vinho, mandou trazer os vasos de ouro e de prata, que Nabucodonosor, seu pai, tinha tirado do templo que estava em Jerusalém, para que bebessem neles o rei, os seus príncipes, as suas mulheres e concubinas.
3 Noau dững toâp cachoc yễng cớp tangan yễng ki yỗn án; dũ náq cũai ĩt crơng ki táq radỡng nguaiq blŏ́ng nho.
3 Então trouxeram os vasos de ouro, que foram tirados do templo da casa de Deus, que estava em Jerusalém, e beberam neles o rei, os seus príncipes, as suas mulheres e concubinas.
4 Chơ alới khễn máh rup yiang ca táq toâq yễng, práq, sapoan, tac, aluang, cớp tamáu.
4 Beberam o vinho, e deram louvores aos deuses de ouro, de prata, de bronze, de ferro, de madeira, e de pedra.
5 Ma bo ki toâp, alới hữm lavoc ống atĩ cũai sapáh; chơ atĩ ki chĩc tâng ratâng dống puo, cheq ntốq noau dŏq máh chớp tớu. Puo hữm bo atĩ ki chĩc tacáih pỡq chu.
5 Na mesma hora apareceram uns dedos de mão de homem, e escreviam, defronte do castiçal, na caiadura da parede do palácio real; e o rei via a parte da mão que estava escrevendo.
6 Mieiq án cỡt ngôt, cớp racớl án cỡt cangcoaih nheq, yuaq án sâng ngcŏh lứq.
6 Mudou-se então o semblante do rei, e os seus pensamentos o turbaram; as juntas dos seus lombos se relaxaram, e os seus joelhos batiam um no outro.
7 Chơ, án arô yỗn noau pỡq coâiq máh mo mantaih, mo parnân, cớp mo mumưl. Tữ tỗp mo ki toâq, puo pai neq: “Cũai aléq ma têq doc cớp têq parlong tễ máh santoiq chĩc ki, ngkếq án bữn sớp au tuar santứm ễng khong puo, cớp án bữn ngcuac sanoâc yễng, cớp án cỡt cũai pái ca bữn chớc lứq tâng cruang cứq.”
7 E gritou o rei com força, que se introduzissem os astrólogos, os caldeus e os adivinhadores; e falou o rei, dizendo aos sábios de babilônia: Qualquer que ler este escrito, e me declarar a sua interpretação, será vestido de púrpura, e trará uma cadeia de ouro ao pescoço e, no reino, será o terceiro governante.
8 Chơ máh cũai puo dốq sarhống toâq ỡt yáng moat án, ma tỡ bữn noau têq doc máh chữq khoiq chĩc ki, tỡ la têq parlong yỗn puo dáng tễ parnai ki.
8 Então entraram todos os sábios do rei; mas não puderam ler o escrito, nem fazer saber ao rei a sua interpretação.
9 Cỗ tian puo Bel-sasar ngcŏh lứq, mieiq án ngôt lứq lơ ễn; ma máh cũai ayững atĩ án tỡ dáng nŏ́q ễ táq.
9 Então o rei Belsazar perturbou-se muito, e mudou-se-lhe o semblante; e os seus senhores estavam sobressaltados.
10 Toâq mpiq puo sâng sưong puo cớp máh tỗp sốt u‑ỗi, ngkíq án mut chu clống noau cha bũi pêl toâr ki, cớp án pai neq: “Sễq yỗn puo ỡt cóng tamoong dũn! Chỗi clơng ntrớu, cớp chỗi yỗn mieiq mới cỡt ngôt.
10 A rainha, por causa das palavras do rei e dos seus senhores, entrou na casa do banquete, e respondeu, dizendo: Ó rei, vive para sempre! Não te perturbem os teus pensamentos, nem se mude o teu semblante.
11 Tâng cruang cứq bữn manoaq samiang bữn raviei máh yiang blễng ỡt cớp án. Tâng dỡi mpoaq mới cỡt puo, cũai samiang nâi chái lứq dáng: án dáng sa‑ữi ramứh, cớp án bữn ŏ́c roan rangoaiq machớng máh yiang ki tê. Puo Nabũ-canêt-sa, mpoaq mới, chóh án yỗn cỡt sốt máh cũai mo parnân, mo mantaih, mo ramoon, cớp mo mumưl.
11 Há no teu reino um homem, no qual há o espírito dos deuses santos; e nos dias de teu pai se achou nele luz, e inteligência, e sabedoria, como a sabedoria dos deuses; e teu pai, o rei Nabucodonosor, sim, teu pai, o rei, o constituiu mestre dos magos, dos astrólogos, dos caldeus e dos adivinhadores;
12 Án dáng sa‑ữi ramứh, án roan rangoaiq, án têq aloŏh ngê tễ parnáu mpáu, án têq aloŏh ngê tễ máh ŏ́c mantĩeih, cớp án têq atỡng tễ máh ŏ́c cartooq hỡ. Ngkíq cóq mới ớn noau pỡq coâiq Daniel, án ca puo khoiq amứh ramứh tamái la Bel-tasat-sar. Án têq atỡng yỗn mới dáng tễ ŏ́c pachĩr nâi.”
12 Porquanto se achou neste Daniel um espírito excelente, e conhecimento, e entendimento, interpretando sonhos e explicando enigmas, e resolvendo dúvidas, ao qual o rei pôs o nome de Beltessazar. Chame-se, pois, agora Daniel, e ele dará a interpretação.
13 Noau dững Daniel pỡq ramóh puo toâp, cớp puo pai chóq án neq: “Mới ramứh Daniel, cũai I-sarel ca mpoaq cứq cỗp tễ cruang Yuda, pĩeiq tỡ?
13 Então Daniel foi introduzido à presença do rei. Falou o rei, dizendo a Daniel: És tu aquele Daniel, um dos filhos dos cativos de Judá, que o rei, meu pai, trouxe de Judá?
14 Cứq khoiq sâng noau pai raviei máh yiang blễng ỡt cớp mới, cớp mới chái dáng, dếh dáng dũ ramứh cớp bữn ŏ́c roan rangoaiq hỡ.
14 Tenho ouvido dizer a teu respeito que o espírito dos deuses está em ti, e que em ti se acham a luz, e o entendimento e a excelente sabedoria.
15 Cứq khoiq arô máh tỗp ca cứq dốq sarhống, cớp máh cũai mo, yỗn alới doc cớp parlong máh santoiq ca chĩc ki; ma alới tỡ bữn sapúh ntrớu tễ ngê santoiq ki.
15 Agora mesmo foram introduzidos à minha presença os sábios e os astrólogos, para lerem este escrito, e me fazerem saber a sua interpretação; mas não puderam dar a interpretação destas palavras.
16 Sanua, cứq khoiq sâng noau pai mới têq aloŏh ngê cớp dáng parlong máh santoiq cartooq. Khân mới têq doc cớp têq parlong máh santoiq ki yỗn cứq dáng, mới lứq bữn sớp au tuar santứm ễng khong puo, bữn ngcuac sanoâc yễng, cớp bữn cỡt cũai pái ca bữn chớc lứq tâng cruang cứq.”
16 Eu, porém, tenho ouvido dizer de ti que podes dar interpretação e resolver dúvidas. Agora, se puderes ler este escrito, e fazer-me saber a sua interpretação, serás vestido de púrpura, e terás cadeia de ouro ao pescoço e no reino serás o terceiro governante.
17 Chơ Daniel ta‑ỡi puo neq: “Sễq anhia ramoat dŏq loah máh crơng moat anhia, tỡ la yỗn máh crơng ki pỡ cũai canŏ́h! Lứq nŏ́q la hếq têq aloŏh ngê tễ máh santoiq ki yỗn puo tamứng, cớp parlong tễ máh ŏ́c ki yỗn anhia dáng.
17 Então respondeu Daniel, e disse na presença do rei: As tuas dádivas fiquem contigo, e dá os teus prêmios a outro; contudo lerei ao rei o escrito, e far-lhe-ei saber a interpretação.
18 “Yiang Sursĩ ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h, án khoiq chóh Nabũ-canêt-sa, mpoaq anhia, yỗn cỡt puo sốt lứq, dếh yỗn bữn chớc ang‑ữr hỡ.
18 Ó rei! Deus, o Altíssimo, deu a Nabucodonosor, teu pai, o reino, e a grandeza, e a glória, e a majestade.
19 Án la cũai sốt toâr lứq, toau máh proai tễ dũ tỗp, dũ cruang, cớp dũ parnai cỡt ngcŏh cớp yám noap lứq án. Khân án yoc ễ cachĩt cũai aléq, tỡ la yỗn cũai aléq bữn tamoong, ki tam án. Án têq achỗn chớc cũai, tỡ la alíh chớc cũai, la tam án yoc.
19 E por causa da grandeza, que lhe deu, todos os povos, nações e línguas tremiam e temiam diante dele; a quem queria matava, e a quem queria conservava em vida; e a quem queria engrandecia, e a quem queria abatia.
20 Cỗ án bữn mứt pahỡm ỗt, mứt coang, cớp mứt sâuq lứq, ngkíq chớc án cỡt ralíh, cớp noau tỡ bữn yám noap án noâng.
20 Mas quando o seu coração se exaltou, e o seu espírito se endureceu em soberba, foi derrubado do seu trono real, e passou dele a sua glória.
21 Noau tuih án yỗn loŏh tễ ntốq cũai ỡt, cớp mứt án cỡt samoât mứt charán. Án ỡt cớp máh aséh dễn cruang, cha bát sanŏ́q ntroŏq, cớp bếq yáng tiah tỡ bữn ntrớu catáng tễ dỡq latac. Ma ntun ki án noap samoât samơi Yiang Sursĩ toâp sốt toâr clữi nheq tễ canŏ́h, cớp nhêng salĩq nheq tữh cruang cũai tâng cốc cutễq nâi, cớp án chóh cũai aléq la têq yỗn cỡt sốt tâng cruang ki.
21 E foi tirado dentre os filhos dos homens, e o seu coração foi feito semelhante ao dos animais, e a sua morada foi com os jumentos monteses; fizeram-no comer a erva como os bois, e do orvalho do céu foi molhado o seu corpo, até que conheceu que Deus, o Altíssimo, tem domínio sobre o reino dos homens, e a quem quer constitui sobre ele.
22 “Ơ Bel-sasar ơi! Anhia la con samiang puo Nabũ-canêt-sa, cớp anhia khoiq dáng tễ máh ranáq nâi, ma anhia noâng tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ.
22 E tu, Belsazar, que és seu filho, não humilhaste o teu coração, ainda que soubeste tudo isto.
23 Cớp anhia chíl Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng na tâc cachoc cớp tangan yễng noau parỗn tễ dống sang án. Anhia bữm, máh ayững atĩ anhia, máh lacuoi anhia cớp máh lacuoi cỗiq, nheq náq anhia khoiq nguaiq tễ crơng radỡng ki; cớp anhia khoiq khễn máh rup yiang ca táq toâq yễng, práq, sapoan, tac, aluang, cớp tamáu. Máh yiang ki tỡ têq hữm, tỡ têq sâng, cớp tỡ bữn dáng muoi ŏ́c ntrớu. Ma anhia tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ, án khoiq anoat yỗn anhia tamoong tỡ la cuchĩt, cớp án nhêng salĩq máh ranáq anhia táq.
23 E te levantaste contra o Senhor do céu, pois foram trazidos à tua presença os vasos da casa dele, e tu, os teus senhores, as tuas mulheres e as tuas concubinas, bebestes vinho neles; além disso, deste louvores aos deuses de prata, de ouro, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra, que não vêem, não ouvem, nem sabem; mas a Deus, em cuja mão está a tua vida, e de quem são todos os teus caminhos, a ele não glorificaste.
24 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ yỗn atĩ ki chĩc máh santoiq nâi.
24 Então dele foi enviada aquela parte da mão, que escreveu este escrito.
25 “Máh santoiq chĩc ki, la neq: ME-NE, ME-NE, TE-KEL, cớp PARSIN.
25 Este, pois, é o escrito que se escreveu: MENE, MENE, TEQUEL, UFARSIM.
26 Máh ŏ́c ki parlong loah la neq: ME-NE: Yiang Sursĩ khoiq ngih thrỗq tangái cruang anhia, cớp thrỗq ki khoiq nheq chơ;
26 Esta é a interpretação daquilo: MENE: Contou Deus o teu reino, e o acabou.
27 TE-KEL: Yiang Sursĩ khoiq cân anhia tâng canân, cớp hữm nghễl lứq; tỡ bữn pĩeiq noâng anhia cỡt puo;
27 TEQUEL: Pesado foste na balança, e foste achado em falta.
28 PARSIN: Lứq noau tampễq cruang anhia yỗn tỗp Mê-dia cớp tỗp Pơ-sia ễn ndỡm.”
28 PERES: Dividido foi o teu reino, e dado aos medos e aos persas.
29 Chơ, Bel-sasar ớn noau dững au tuar santứm ễng khong puo, chơ asớp Daniel toâp, cớp acuac sanoâc yễng tâng tacong án. Cớp puo chóh Daniel yỗn bữn chớc cỡt cũai pái ỡt tâng cruang ki.
29 Então mandou Belsazar que vestissem a Daniel de púrpura, e que lhe pusessem uma cadeia de ouro ao pescoço, e proclamassem a respeito dele que havia de ser o terceiro no governo do seu reino.
30 Tâng sadâu ki toâp, noau cachĩt Bel-sasar puo cruang Ba-bulôn.
30 Naquela noite foi morto Belsazar, rei dos caldeus.
31 Cớp Dari-ut puo cũai Mê-dia, cheng cỡt sốt tâng cruang ki. Bo ki Dari-ut bữn tapoât chít la bar cumo.
31 E Dario, o medo, ocupou o reino, sendo da idade de sessenta e dois anos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.