Daniel 5
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Bữn muoi tabữ puo Bel-sasar mơi máh cũai sốt bữn sám muoi ngin náq toâq cha bũi muoi pêl toâr lứq. Cớp án nguaiq blŏ́ng nho parnơi cớp tỗp ki tê.
1 O rei Belsazar deu um grande banquete a mil homens importantes do seu reino e bebeu vinho na presença deles.
2 Bo alới nguaiq blŏ́ng nho, Bel-sasar ớn noau pỡq ĩt cachoc cớp tangan táq toâq práq cớp yễng, chơ dững pỡ án. Máh crơng ki Nabũ-canêt-sa, mpoaq án, khoiq pũr tễ Dống Sang Toâr tâng vil Yaru-salem. Puo Bel-sasar ớn noau pỡq ĩt crơng ki, dŏq yỗn án cớp máh cũai ayững atĩ án, tỗp lacuoi án, cớp lacuoi cỗiq án têq tâc máh crơng nâi dŏq nguaiq blŏ́ng nho.
2 Enquanto Belsazar bebia e apreciava o vinho, mandou trazer os utensílios de ouro e de prata que Nabucodonosor, o seu pai, havia tirado do templo de Jerusalém, para que ele, os homens importantes do reino e as mulheres e concubinas do rei os usassem para beber vinho.
3 Noau dững toâp cachoc yễng cớp tangan yễng ki yỗn án; dũ náq cũai ĩt crơng ki táq radỡng nguaiq blŏ́ng nho.
3 Então trouxeram os utensílios de ouro, que haviam sido tirados do templo da Casa de Deus em Jerusalém, e beberam neles o rei, os homens importantes do reino e as mulheres e concubinas do rei.
4 Chơ alới khễn máh rup yiang ca táq toâq yễng, práq, sapoan, tac, aluang, cớp tamáu.
4 Beberam o vinho e deram louvores aos deuses de ouro, de prata, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra.
5 Ma bo ki toâp, alới hữm lavoc ống atĩ cũai sapáh; chơ atĩ ki chĩc tâng ratâng dống puo, cheq ntốq noau dŏq máh chớp tớu. Puo hữm bo atĩ ki chĩc tacáih pỡq chu.
5 No mesmo instante, apareceram uns dedos de mão humana, que começaram a escrever na parede caiada do palácio real, no lugar iluminado pelo candelabro; e o rei via os dedos que estavam escrevendo.
6 Mieiq án cỡt ngôt, cớp racớl án cỡt cangcoaih nheq, yuaq án sâng ngcŏh lứq.
6 Então o semblante do rei empalideceu, e os seus pensamentos o deixaram perturbado; as suas pernas bambearam, e os seus joelhos batiam um no outro.
7 Chơ, án arô yỗn noau pỡq coâiq máh mo mantaih, mo parnân, cớp mo mumưl. Tữ tỗp mo ki toâq, puo pai neq: “Cũai aléq ma têq doc cớp têq parlong tễ máh santoiq chĩc ki, ngkếq án bữn sớp au tuar santứm ễng khong puo, cớp án bữn ngcuac sanoâc yễng, cớp án cỡt cũai pái ca bữn chớc lứq tâng cruang cứq.”
7 O rei ordenou, em voz alta, que fossem chamados os encantadores, os caldeus e os feiticeiros. O rei disse aos sábios da Babilônia: — Aquele que ler o que está escrito na parede e me declarar a sua interpretação será vestido de púrpura, receberá uma corrente de ouro para pôr no pescoço e será o terceiro homem mais importante do meu reino.
8 Chơ máh cũai puo dốq sarhống toâq ỡt yáng moat án, ma tỡ bữn noau têq doc máh chữq khoiq chĩc ki, tỡ la têq parlong yỗn puo dáng tễ parnai ki.
8 Então entraram todos os sábios do rei, mas não puderam ler o que estava escrito na parede, nem revelar ao rei a sua interpretação.
9 Cỗ tian puo Bel-sasar ngcŏh lứq, mieiq án ngôt lứq lơ ễn; ma máh cũai ayững atĩ án tỡ dáng nŏ́q ễ táq.
9 Com isto, o rei Belsazar ficou muito perturbado e o seu semblante se tornou cada vez mais pálido. Os homens importantes do reino estavam perplexos.
10 Toâq mpiq puo sâng sưong puo cớp máh tỗp sốt u‑ỗi, ngkíq án mut chu clống noau cha bũi pêl toâr ki, cớp án pai neq: “Sễq yỗn puo ỡt cóng tamoong dũn! Chỗi clơng ntrớu, cớp chỗi yỗn mieiq mới cỡt ngôt.
10 A rainha-mãe, que tinha ouvido os gritos do rei e dos homens importantes do reino, entrou na sala do banquete e disse: — Que o rei viva eternamente! Não deixe que os seus pensamentos o perturbem, nem fique assim tão pálido.
11 Tâng cruang cứq bữn manoaq samiang bữn raviei máh yiang blễng ỡt cớp án. Tâng dỡi mpoaq mới cỡt puo, cũai samiang nâi chái lứq dáng: án dáng sa‑ữi ramứh, cớp án bữn ŏ́c roan rangoaiq machớng máh yiang ki tê. Puo Nabũ-canêt-sa, mpoaq mới, chóh án yỗn cỡt sốt máh cũai mo parnân, mo mantaih, mo ramoon, cớp mo mumưl.
11 Há aqui no seu reino um homem que tem o espírito dos santos deuses. Nos dias de seu pai, se achou nele luz, inteligência e sabedoria como a sabedoria dos deuses. O seu pai, o rei Nabucodonosor, sim, o seu pai, ó rei, o constituiu chefe dos magos, dos encantadores, dos caldeus e dos feiticeiros,
12 Án dáng sa‑ữi ramứh, án roan rangoaiq, án têq aloŏh ngê tễ parnáu mpáu, án têq aloŏh ngê tễ máh ŏ́c mantĩeih, cớp án têq atỡng tễ máh ŏ́c cartooq hỡ. Ngkíq cóq mới ớn noau pỡq coâiq Daniel, án ca puo khoiq amứh ramứh tamái la Bel-tasat-sar. Án têq atỡng yỗn mới dáng tễ ŏ́c pachĩr nâi.”
12 porque nesse Daniel, a quem o rei tinha dado o nome de Beltessazar, se acharam espírito excelente, conhecimento e inteligência, interpretação de sonhos, declaração de enigmas e solução de casos difíceis. Portanto, chame Daniel, e ele dará a interpretação.
13 Noau dững Daniel pỡq ramóh puo toâp, cớp puo pai chóq án neq: “Mới ramứh Daniel, cũai I-sarel ca mpoaq cứq cỗp tễ cruang Yuda, pĩeiq tỡ?
13 Então Daniel foi levado à presença do rei. O rei falou com Daniel e lhe perguntou: — Você é aquele Daniel, dos exilados de Judá, que o rei, meu pai, trouxe de Judá?
14 Cứq khoiq sâng noau pai raviei máh yiang blễng ỡt cớp mới, cớp mới chái dáng, dếh dáng dũ ramứh cớp bữn ŏ́c roan rangoaiq hỡ.
14 Tenho ouvido dizer a seu respeito que o espírito dos deuses está em você, e que em você se acham luz, inteligência e excelente sabedoria.
15 Cứq khoiq arô máh tỗp ca cứq dốq sarhống, cớp máh cũai mo, yỗn alới doc cớp parlong máh santoiq ca chĩc ki; ma alới tỡ bữn sapúh ntrớu tễ ngê santoiq ki.
15 Acabam de ser trazidos à minha presença os sábios e os encantadores, para lerem o que está escrito na parede e me darem a sua interpretação. Mas eles não puderam dar a interpretação dessas palavras.
16 Sanua, cứq khoiq sâng noau pai mới têq aloŏh ngê cớp dáng parlong máh santoiq cartooq. Khân mới têq doc cớp têq parlong máh santoiq ki yỗn cứq dáng, mới lứq bữn sớp au tuar santứm ễng khong puo, bữn ngcuac sanoâc yễng, cớp bữn cỡt cũai pái ca bữn chớc lứq tâng cruang cứq.”
16 Eu, porém, tenho ouvido dizer que você é capaz de dar interpretações e solucionar casos difíceis. Portanto, se você puder ler o que está escrito e me revelar a sua interpretação, você será vestido de púrpura, receberá uma corrente de ouro para pôr no pescoço e será o terceiro homem mais importante do meu reino.
17 Chơ Daniel ta‑ỡi puo neq: “Sễq anhia ramoat dŏq loah máh crơng moat anhia, tỡ la yỗn máh crơng ki pỡ cũai canŏ́h! Lứq nŏ́q la hếq têq aloŏh ngê tễ máh santoiq ki yỗn puo tamứng, cớp parlong tễ máh ŏ́c ki yỗn anhia dáng.
17 Então Daniel respondeu e disse na presença do rei: — O senhor pode ficar com os seus presentes e dar as suas recompensas a outra pessoa. No entanto, vou ler para o rei o que está escrito na parede e lhe darei a interpretação.
18 “Yiang Sursĩ ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h, án khoiq chóh Nabũ-canêt-sa, mpoaq anhia, yỗn cỡt puo sốt lứq, dếh yỗn bữn chớc ang‑ữr hỡ.
18 Ó rei, o Deus Altíssimo deu o reino a Nabucodonosor, seu pai, bem como grandeza, glória e majestade.
19 Án la cũai sốt toâr lứq, toau máh proai tễ dũ tỗp, dũ cruang, cớp dũ parnai cỡt ngcŏh cớp yám noap lứq án. Khân án yoc ễ cachĩt cũai aléq, tỡ la yỗn cũai aléq bữn tamoong, ki tam án. Án têq achỗn chớc cũai, tỡ la alíh chớc cũai, la tam án yoc.
19 Por causa da grandeza que lhe deu, pessoas de todos os povos, nações e línguas tremiam e temiam diante dele. Matava a quem queria e a quem queria deixava com vida; exaltava uns e humilhava outros.
20 Cỗ án bữn mứt pahỡm ỗt, mứt coang, cớp mứt sâuq lứq, ngkíq chớc án cỡt ralíh, cớp noau tỡ bữn yám noap án noâng.
20 Mas, quando o coração dele se elevou, e o seu espírito se tornou orgulhoso e arrogante, foi derrubado do seu trono real e perdeu toda a sua glória.
21 Noau tuih án yỗn loŏh tễ ntốq cũai ỡt, cớp mứt án cỡt samoât mứt charán. Án ỡt cớp máh aséh dễn cruang, cha bát sanŏ́q ntroŏq, cớp bếq yáng tiah tỡ bữn ntrớu catáng tễ dỡq latac. Ma ntun ki án noap samoât samơi Yiang Sursĩ toâp sốt toâr clữi nheq tễ canŏ́h, cớp nhêng salĩq nheq tữh cruang cũai tâng cốc cutễq nâi, cớp án chóh cũai aléq la têq yỗn cỡt sốt tâng cruang ki.
21 Foi expulso do meio dos filhos dos homens, o seu coração foi feito semelhante ao dos animais, e passou a morar com os jumentos selvagens. Comia capim como os bois e o seu corpo foi molhado pelo orvalho do céu, até que reconheceu que Deus, o Altíssimo, tem domínio sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
22 “Ơ Bel-sasar ơi! Anhia la con samiang puo Nabũ-canêt-sa, cớp anhia khoiq dáng tễ máh ranáq nâi, ma anhia noâng tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ.
22 — E o senhor, rei Belsazar, que é filho de Nabucodonosor, não humilhou o seu coração, mesmo sabendo de tudo isso.
23 Cớp anhia chíl Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng na tâc cachoc cớp tangan yễng noau parỗn tễ dống sang án. Anhia bữm, máh ayững atĩ anhia, máh lacuoi anhia cớp máh lacuoi cỗiq, nheq náq anhia khoiq nguaiq tễ crơng radỡng ki; cớp anhia khoiq khễn máh rup yiang ca táq toâq yễng, práq, sapoan, tac, aluang, cớp tamáu. Máh yiang ki tỡ têq hữm, tỡ têq sâng, cớp tỡ bữn dáng muoi ŏ́c ntrớu. Ma anhia tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ, án khoiq anoat yỗn anhia tamoong tỡ la cuchĩt, cớp án nhêng salĩq máh ranáq anhia táq.
23 Pelo contrário, se levantou contra o Senhor do céu, mandando trazer os utensílios do templo dele, para que o senhor, ó rei, as suas mulheres e concubinas, juntamente com os homens importantes do reino, bebessem vinho neles. Além disso, o senhor deu louvores aos deuses de prata, de ouro, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra, que não veem, não ouvem e não sabem nada. Mas o senhor não deu glória a Deus, em cuja mão estão a sua vida e todos os seus caminhos.
24 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ yỗn atĩ ki chĩc máh santoiq nâi.
24 É por isso que ele enviou aquela mão que escreveu na parede.
25 “Máh santoiq chĩc ki, la neq: ME-NE, ME-NE, TE-KEL, cớp PARSIN.
25 E o que está escrito é isto: Mene , Mene , Tequel e Parsim .
26 Máh ŏ́c ki parlong loah la neq: ME-NE: Yiang Sursĩ khoiq ngih thrỗq tangái cruang anhia, cớp thrỗq ki khoiq nheq chơ;
26 — Esta é a interpretação daquilo: Mene : Deus contou os dias do seu reinado, ó rei, e pôs um fim nele.
27 TE-KEL: Yiang Sursĩ khoiq cân anhia tâng canân, cớp hữm nghễl lứq; tỡ bữn pĩeiq noâng anhia cỡt puo;
27 Tequel : Você foi pesado na balança e achado em falta.
28 PARSIN: Lứq noau tampễq cruang anhia yỗn tỗp Mê-dia cớp tỗp Pơ-sia ễn ndỡm.”
28 Peres : O seu reino foi dividido e entregue aos medos e aos persas.
29 Chơ, Bel-sasar ớn noau dững au tuar santứm ễng khong puo, chơ asớp Daniel toâp, cớp acuac sanoâc yễng tâng tacong án. Cớp puo chóh Daniel yỗn bữn chớc cỡt cũai pái ỡt tâng cruang ki.
29 Então Belsazar mandou que vestissem Daniel de púrpura, que lhe pusessem uma corrente de ouro no pescoço, e que proclamassem que passaria a ser o terceiro no governo do seu reino.
30 Tâng sadâu ki toâp, noau cachĩt Bel-sasar puo cruang Ba-bulôn.
30 Naquela mesma noite, Belsazar, rei dos caldeus, foi morto.
31 Cớp Dari-ut puo cũai Mê-dia, cheng cỡt sốt tâng cruang ki. Bo ki Dari-ut bữn tapoât chít la bar cumo.
31 E Dario, o medo, se apoderou do reino, quando tinha mais ou menos sessenta e dois anos de idade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.