Atos 4
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Bo Phi-er cớp Yang noâng atỡng, máh cũai sốt tỗp tễng rit sang, cũai sốt tahan kĩaq Dống Sang Toâr, cớp máh cũai Sa-dusê toâq toâp pỡ ntốq ki.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Máh cũai ki ũan lứq chóq Phi-er cớp Yang, yuaq alới bar náq atỡng tễ Yê-su khoiq tamoong loah. Cớp alới pai cỗ nhơ tễ Yê-su tamoong loah, ngkíq cũai canŏ́h têq tamoong loah machớng Yê-su tê.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Ngkíq máh cũai sốt cỗp toâp alới bar náq, cớp khang tâng cuaq tũ. Tangái ki khoiq cheq sadâu chơ. Ngkíq alới yoc ễ blớh bar náq ki tâng tangái parnỡ ễn.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Ma clứng lứq cũai sa‑âm parnai alới bar náq ki atỡng. Máh cũai samiang ca sa‑âm bo ki, bữn sám sỡng ngin náq.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 — ausente —
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 — ausente —
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Tỗp alới ớn noau dững Phi-er cớp Yang toâq pỡ alới; chơ alới blớh bar náq ki neq: “Noau yỗn anhia bữn chớc táq bán cũai yỗt ki? Ntrớu ramứh án?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Bo ki Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm Phi-er, chơ án pai neq: “Cũn anhi ơi! Cứq sễq atỡng anhia.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Khân anhia yoc ễ dáng cỗ nŏ́q hếq têq chuai cũai yỗt nâi yỗn cỡt bán,
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 cóq anhia cớp nheq tữh cũai I-sarel dáng raloaih tễ ranáq nâi. Ranáq nâi ống Yê-su Crĩt toâp têq táq. Yê-su la cũai tễ vil Na-sarễt, án ca anhia khoiq cachĩt na téh án tâng aluang sangcáng. Ma Yiang Sursĩ yỗn án tamoong loah.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Án la samoât cốc tamáu cũai táq dống khoiq táh. Ma tamáu nâi o hỡn tễ nheq tamáu canŏ́h; chơ noau ĩt cớp chĩp bân soq dống.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Pưn paloŏng nâi tỡ bữn noau noâng têq chuai amoong hái. Yiang Sursĩ yỗn ống Yê-su toâp táq ranáq chuai amoong hái.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Máh cũai sốt ki sâng dớt lứq Phi-er cớp Yang atỡng clŏ́q lứq, yuaq alới dáng bar náq ki la cũai proai miat sâng cớp tỡ bữn rien sa‑ữi. Ma alới dáng bar náq ki cơi ỡt cớp Yê-su.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Ma cũai sốt ki tỡ dáng tếq ntrớu tễ ranáq Phi-er cớp Yang táq, yuaq alới hữm cũai yỗt khoiq cỡt bán chơ cớp tayứng parnơi cheq Phi-er cớp Yang.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Ngkíq alới ớn Phi-er cớp Yang loŏh chíq tễ ntốq alới rôm, yuaq alới yoc ễ sarhống tuoiq ống alới sâng.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Alới pai neq: “Nŏ́q hái ễ táq chóq bar náq nâi? Nheq tữh cũai tâng vil Yaru-salem khoiq hữm chơ tễ alới táq ranáq salễh lứq yỗn cũai yỗt nâi. Hái tỡ têq suon pai alới tỡ bữn táq ranáq ki.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Ma hái chỗi yỗn ranáq nâi trŏ́h la‑ữt la‑ữi yỗn cũai canŏ́h dáng. Ngkíq cóq hái sưoq alới chỗi atỡng noâng tễ ramứh Yê-su.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Moâm ki alới arô loah Phi-er cớp Yang mut loah pỡ ntốq alới sarhống. Alới sưoq bar náq ki tỡ yỗn pỡq atỡng noâng tễ ramứh Yê-su.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ma Phi-er cớp Yang ta‑ỡi máh cũai sốt ki neq: “Nŏ́q anhia chanchớm, ranáq aléq Yiang Sursĩ hữm o hỡn? O hếq trĩh anhia, ma o hếq trĩh Yiang Sursĩ?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Khân hếq tỡ bữn pỡq atỡng, ki tỡ têq. Máh ranáq hếq hữm Yê-su táq cớp máh parnai hếq sâng án atỡng, hếq cóq atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ma máh cũai sốt ki prưt Phi-er cớp Yang tỡ yỗn atỡng noâng parnai nâi. Moâm alới sưoq ngkíq, chơ alới acláh. Alới tỡ têq táq ntrớu chóq bar náq ki, yuaq alới ngcŏh cũai proai táq loah alới. Nheq máh cũai proai khễn Yiang Sursĩ cỗ án chuai cũai yỗt nâi.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Cũai yỗt nâi khoiq clữi pỗn chít cumo chơ, noap tễ mpiq án canỡt.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Tữ máh cũai sốt acláh Phi-er cớp Yang, alới chu loah pỡ tỗp alới, cớp atỡng loah máh parnai cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp cũai sốt nheq sâu khoiq pai chóq alới.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Ngkíq nheq tữh tỗp alới mpruam câu muoi mứt neq: “Yiang Sursĩ Ncháu Nheq Tữh Cũai ơi! Lứq anhia toâp tễng paloŏng, cốc cutễq nâi, dỡq mưt, cớp túc ramứh ỡt tâng ki.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Tễ mbŏ́q anhia khoiq atỡng na achúc achiac hếq, Davĩt, tễ máh ŏ́c Raviei Yiang Sursĩ yỗn án atỡng. Davĩt pai neq:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Máh puo tâng cốc cutễq nâi cớp máh cũai sốt canŏ́h
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Davĩt khoiq atỡng máh ŏ́c pĩeiq lứq tễ mbŏ́q; sanua hếq hữm ŏ́c ki khoiq toâq chơ. Hê-rôt cớp Phi-lat, alới khoiq rôm tâng vil Yaru-salem parnơi cớp máh cũai I-sarel cớp máh cũai tễ cruang canŏ́h hỡ, yoc ễ táq Yê-su. Yê-su la cũai táq ranáq anhia ca bráh o lứq. Nưm manoaq án toâp anhia rưoh dŏq chuai amoong cũai.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Máh cũai sốt ki lứq rôm parnơi cớp táq máh ŏ́c anhia khoiq anoat tễ mbŏ́q.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Sanua, Ncháu hếq ơi, anhia sâng santoiq máh cũai sốt ki yoc ễ táq hếq. Sễq anhia chuai yỗn mứt hếq cỡt clŏ́q lứq ễn dŏq atỡng níc tễ parnai anhia.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Hếq sễq anhia tahâu satoaq cũai a‑ĩ yỗn cỡt bán. Cớp hếq sễq anhia apáh ranáq salễh cớp tếc tễ chớc anhia nhơ ramứh Yê-su, án ca táq ranáq anhia, bráh o lứq.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Moâm alới câu, dống alới rôm cỡt cacưt. Cớp Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm alới. Chơ alới atỡng parnai Yiang Sursĩ clŏ́q lứq ễn.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Nheq tữh tỗp sa‑âm Yê-su cỡt muoi mứt muoi luam. Aléq bữn máh mun, án tỡ bữn ndỡm manoaq án, ma nheq tữh alới pruam ndỡm chống mun ki.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Santoiq tỗp ayững atĩ Yê-su atỡng tễ Ncháu alới tamoong loah cỡt blễng lứq. Cớp Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn yỗn tỗp alới ca puai Yê-su.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 — ausente —
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 — ausente —
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 — ausente —
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 — ausente —
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.