Atos 4
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Bo Phi-er cớp Yang noâng atỡng, máh cũai sốt tỗp tễng rit sang, cũai sốt tahan kĩaq Dống Sang Toâr, cớp máh cũai Sa-dusê toâq toâp pỡ ntốq ki.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Máh cũai ki ũan lứq chóq Phi-er cớp Yang, yuaq alới bar náq atỡng tễ Yê-su khoiq tamoong loah. Cớp alới pai cỗ nhơ tễ Yê-su tamoong loah, ngkíq cũai canŏ́h têq tamoong loah machớng Yê-su tê.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Ngkíq máh cũai sốt cỗp toâp alới bar náq, cớp khang tâng cuaq tũ. Tangái ki khoiq cheq sadâu chơ. Ngkíq alới yoc ễ blớh bar náq ki tâng tangái parnỡ ễn.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ma clứng lứq cũai sa‑âm parnai alới bar náq ki atỡng. Máh cũai samiang ca sa‑âm bo ki, bữn sám sỡng ngin náq.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 — ausente —
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 — ausente —
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Tỗp alới ớn noau dững Phi-er cớp Yang toâq pỡ alới; chơ alới blớh bar náq ki neq: “Noau yỗn anhia bữn chớc táq bán cũai yỗt ki? Ntrớu ramứh án?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Bo ki Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm Phi-er, chơ án pai neq: “Cũn anhi ơi! Cứq sễq atỡng anhia.
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 Khân anhia yoc ễ dáng cỗ nŏ́q hếq têq chuai cũai yỗt nâi yỗn cỡt bán,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 cóq anhia cớp nheq tữh cũai I-sarel dáng raloaih tễ ranáq nâi. Ranáq nâi ống Yê-su Crĩt toâp têq táq. Yê-su la cũai tễ vil Na-sarễt, án ca anhia khoiq cachĩt na téh án tâng aluang sangcáng. Ma Yiang Sursĩ yỗn án tamoong loah.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Án la samoât cốc tamáu cũai táq dống khoiq táh. Ma tamáu nâi o hỡn tễ nheq tamáu canŏ́h; chơ noau ĩt cớp chĩp bân soq dống.
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Pưn paloŏng nâi tỡ bữn noau noâng têq chuai amoong hái. Yiang Sursĩ yỗn ống Yê-su toâp táq ranáq chuai amoong hái.”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Máh cũai sốt ki sâng dớt lứq Phi-er cớp Yang atỡng clŏ́q lứq, yuaq alới dáng bar náq ki la cũai proai miat sâng cớp tỡ bữn rien sa‑ữi. Ma alới dáng bar náq ki cơi ỡt cớp Yê-su.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Ma cũai sốt ki tỡ dáng tếq ntrớu tễ ranáq Phi-er cớp Yang táq, yuaq alới hữm cũai yỗt khoiq cỡt bán chơ cớp tayứng parnơi cheq Phi-er cớp Yang.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ngkíq alới ớn Phi-er cớp Yang loŏh chíq tễ ntốq alới rôm, yuaq alới yoc ễ sarhống tuoiq ống alới sâng.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 Alới pai neq: “Nŏ́q hái ễ táq chóq bar náq nâi? Nheq tữh cũai tâng vil Yaru-salem khoiq hữm chơ tễ alới táq ranáq salễh lứq yỗn cũai yỗt nâi. Hái tỡ têq suon pai alới tỡ bữn táq ranáq ki.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Ma hái chỗi yỗn ranáq nâi trŏ́h la‑ữt la‑ữi yỗn cũai canŏ́h dáng. Ngkíq cóq hái sưoq alới chỗi atỡng noâng tễ ramứh Yê-su.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Moâm ki alới arô loah Phi-er cớp Yang mut loah pỡ ntốq alới sarhống. Alới sưoq bar náq ki tỡ yỗn pỡq atỡng noâng tễ ramứh Yê-su.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Ma Phi-er cớp Yang ta‑ỡi máh cũai sốt ki neq: “Nŏ́q anhia chanchớm, ranáq aléq Yiang Sursĩ hữm o hỡn? O hếq trĩh anhia, ma o hếq trĩh Yiang Sursĩ?
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Khân hếq tỡ bữn pỡq atỡng, ki tỡ têq. Máh ranáq hếq hữm Yê-su táq cớp máh parnai hếq sâng án atỡng, hếq cóq atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ma máh cũai sốt ki prưt Phi-er cớp Yang tỡ yỗn atỡng noâng parnai nâi. Moâm alới sưoq ngkíq, chơ alới acláh. Alới tỡ têq táq ntrớu chóq bar náq ki, yuaq alới ngcŏh cũai proai táq loah alới. Nheq máh cũai proai khễn Yiang Sursĩ cỗ án chuai cũai yỗt nâi.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Cũai yỗt nâi khoiq clữi pỗn chít cumo chơ, noap tễ mpiq án canỡt.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Tữ máh cũai sốt acláh Phi-er cớp Yang, alới chu loah pỡ tỗp alới, cớp atỡng loah máh parnai cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp cũai sốt nheq sâu khoiq pai chóq alới.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Ngkíq nheq tữh tỗp alới mpruam câu muoi mứt neq: “Yiang Sursĩ Ncháu Nheq Tữh Cũai ơi! Lứq anhia toâp tễng paloŏng, cốc cutễq nâi, dỡq mưt, cớp túc ramứh ỡt tâng ki.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Tễ mbŏ́q anhia khoiq atỡng na achúc achiac hếq, Davĩt, tễ máh ŏ́c Raviei Yiang Sursĩ yỗn án atỡng. Davĩt pai neq:
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Máh puo tâng cốc cutễq nâi cớp máh cũai sốt canŏ́h
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Davĩt khoiq atỡng máh ŏ́c pĩeiq lứq tễ mbŏ́q; sanua hếq hữm ŏ́c ki khoiq toâq chơ. Hê-rôt cớp Phi-lat, alới khoiq rôm tâng vil Yaru-salem parnơi cớp máh cũai I-sarel cớp máh cũai tễ cruang canŏ́h hỡ, yoc ễ táq Yê-su. Yê-su la cũai táq ranáq anhia ca bráh o lứq. Nưm manoaq án toâp anhia rưoh dŏq chuai amoong cũai.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Máh cũai sốt ki lứq rôm parnơi cớp táq máh ŏ́c anhia khoiq anoat tễ mbŏ́q.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Sanua, Ncháu hếq ơi, anhia sâng santoiq máh cũai sốt ki yoc ễ táq hếq. Sễq anhia chuai yỗn mứt hếq cỡt clŏ́q lứq ễn dŏq atỡng níc tễ parnai anhia.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Hếq sễq anhia tahâu satoaq cũai a‑ĩ yỗn cỡt bán. Cớp hếq sễq anhia apáh ranáq salễh cớp tếc tễ chớc anhia nhơ ramứh Yê-su, án ca táq ranáq anhia, bráh o lứq.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Moâm alới câu, dống alới rôm cỡt cacưt. Cớp Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm alới. Chơ alới atỡng parnai Yiang Sursĩ clŏ́q lứq ễn.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Nheq tữh tỗp sa‑âm Yê-su cỡt muoi mứt muoi luam. Aléq bữn máh mun, án tỡ bữn ndỡm manoaq án, ma nheq tữh alới pruam ndỡm chống mun ki.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Santoiq tỗp ayững atĩ Yê-su atỡng tễ Ncháu alới tamoong loah cỡt blễng lứq. Cớp Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn yỗn tỗp alới ca puai Yê-su.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 — ausente —
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 — ausente —
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 — ausente —
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.