Atos 4
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Bo Phi-er cớp Yang noâng atỡng, máh cũai sốt tỗp tễng rit sang, cũai sốt tahan kĩaq Dống Sang Toâr, cớp máh cũai Sa-dusê toâq toâp pỡ ntốq ki.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Máh cũai ki ũan lứq chóq Phi-er cớp Yang, yuaq alới bar náq atỡng tễ Yê-su khoiq tamoong loah. Cớp alới pai cỗ nhơ tễ Yê-su tamoong loah, ngkíq cũai canŏ́h têq tamoong loah machớng Yê-su tê.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Ngkíq máh cũai sốt cỗp toâp alới bar náq, cớp khang tâng cuaq tũ. Tangái ki khoiq cheq sadâu chơ. Ngkíq alới yoc ễ blớh bar náq ki tâng tangái parnỡ ễn.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Ma clứng lứq cũai sa‑âm parnai alới bar náq ki atỡng. Máh cũai samiang ca sa‑âm bo ki, bữn sám sỡng ngin náq.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 — ausente —
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 — ausente —
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Tỗp alới ớn noau dững Phi-er cớp Yang toâq pỡ alới; chơ alới blớh bar náq ki neq: “Noau yỗn anhia bữn chớc táq bán cũai yỗt ki? Ntrớu ramứh án?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Bo ki Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm Phi-er, chơ án pai neq: “Cũn anhi ơi! Cứq sễq atỡng anhia.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 Khân anhia yoc ễ dáng cỗ nŏ́q hếq têq chuai cũai yỗt nâi yỗn cỡt bán,
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 cóq anhia cớp nheq tữh cũai I-sarel dáng raloaih tễ ranáq nâi. Ranáq nâi ống Yê-su Crĩt toâp têq táq. Yê-su la cũai tễ vil Na-sarễt, án ca anhia khoiq cachĩt na téh án tâng aluang sangcáng. Ma Yiang Sursĩ yỗn án tamoong loah.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Án la samoât cốc tamáu cũai táq dống khoiq táh. Ma tamáu nâi o hỡn tễ nheq tamáu canŏ́h; chơ noau ĩt cớp chĩp bân soq dống.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Pưn paloŏng nâi tỡ bữn noau noâng têq chuai amoong hái. Yiang Sursĩ yỗn ống Yê-su toâp táq ranáq chuai amoong hái.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Máh cũai sốt ki sâng dớt lứq Phi-er cớp Yang atỡng clŏ́q lứq, yuaq alới dáng bar náq ki la cũai proai miat sâng cớp tỡ bữn rien sa‑ữi. Ma alới dáng bar náq ki cơi ỡt cớp Yê-su.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Ma cũai sốt ki tỡ dáng tếq ntrớu tễ ranáq Phi-er cớp Yang táq, yuaq alới hữm cũai yỗt khoiq cỡt bán chơ cớp tayứng parnơi cheq Phi-er cớp Yang.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ngkíq alới ớn Phi-er cớp Yang loŏh chíq tễ ntốq alới rôm, yuaq alới yoc ễ sarhống tuoiq ống alới sâng.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Alới pai neq: “Nŏ́q hái ễ táq chóq bar náq nâi? Nheq tữh cũai tâng vil Yaru-salem khoiq hữm chơ tễ alới táq ranáq salễh lứq yỗn cũai yỗt nâi. Hái tỡ têq suon pai alới tỡ bữn táq ranáq ki.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Ma hái chỗi yỗn ranáq nâi trŏ́h la‑ữt la‑ữi yỗn cũai canŏ́h dáng. Ngkíq cóq hái sưoq alới chỗi atỡng noâng tễ ramứh Yê-su.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Moâm ki alới arô loah Phi-er cớp Yang mut loah pỡ ntốq alới sarhống. Alới sưoq bar náq ki tỡ yỗn pỡq atỡng noâng tễ ramứh Yê-su.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ma Phi-er cớp Yang ta‑ỡi máh cũai sốt ki neq: “Nŏ́q anhia chanchớm, ranáq aléq Yiang Sursĩ hữm o hỡn? O hếq trĩh anhia, ma o hếq trĩh Yiang Sursĩ?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Khân hếq tỡ bữn pỡq atỡng, ki tỡ têq. Máh ranáq hếq hữm Yê-su táq cớp máh parnai hếq sâng án atỡng, hếq cóq atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ma máh cũai sốt ki prưt Phi-er cớp Yang tỡ yỗn atỡng noâng parnai nâi. Moâm alới sưoq ngkíq, chơ alới acláh. Alới tỡ têq táq ntrớu chóq bar náq ki, yuaq alới ngcŏh cũai proai táq loah alới. Nheq máh cũai proai khễn Yiang Sursĩ cỗ án chuai cũai yỗt nâi.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Cũai yỗt nâi khoiq clữi pỗn chít cumo chơ, noap tễ mpiq án canỡt.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Tữ máh cũai sốt acláh Phi-er cớp Yang, alới chu loah pỡ tỗp alới, cớp atỡng loah máh parnai cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp cũai sốt nheq sâu khoiq pai chóq alới.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Ngkíq nheq tữh tỗp alới mpruam câu muoi mứt neq: “Yiang Sursĩ Ncháu Nheq Tữh Cũai ơi! Lứq anhia toâp tễng paloŏng, cốc cutễq nâi, dỡq mưt, cớp túc ramứh ỡt tâng ki.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Tễ mbŏ́q anhia khoiq atỡng na achúc achiac hếq, Davĩt, tễ máh ŏ́c Raviei Yiang Sursĩ yỗn án atỡng. Davĩt pai neq:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Máh puo tâng cốc cutễq nâi cớp máh cũai sốt canŏ́h
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Davĩt khoiq atỡng máh ŏ́c pĩeiq lứq tễ mbŏ́q; sanua hếq hữm ŏ́c ki khoiq toâq chơ. Hê-rôt cớp Phi-lat, alới khoiq rôm tâng vil Yaru-salem parnơi cớp máh cũai I-sarel cớp máh cũai tễ cruang canŏ́h hỡ, yoc ễ táq Yê-su. Yê-su la cũai táq ranáq anhia ca bráh o lứq. Nưm manoaq án toâp anhia rưoh dŏq chuai amoong cũai.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Máh cũai sốt ki lứq rôm parnơi cớp táq máh ŏ́c anhia khoiq anoat tễ mbŏ́q.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Sanua, Ncháu hếq ơi, anhia sâng santoiq máh cũai sốt ki yoc ễ táq hếq. Sễq anhia chuai yỗn mứt hếq cỡt clŏ́q lứq ễn dŏq atỡng níc tễ parnai anhia.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Hếq sễq anhia tahâu satoaq cũai a‑ĩ yỗn cỡt bán. Cớp hếq sễq anhia apáh ranáq salễh cớp tếc tễ chớc anhia nhơ ramứh Yê-su, án ca táq ranáq anhia, bráh o lứq.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Moâm alới câu, dống alới rôm cỡt cacưt. Cớp Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm alới. Chơ alới atỡng parnai Yiang Sursĩ clŏ́q lứq ễn.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Nheq tữh tỗp sa‑âm Yê-su cỡt muoi mứt muoi luam. Aléq bữn máh mun, án tỡ bữn ndỡm manoaq án, ma nheq tữh alới pruam ndỡm chống mun ki.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Santoiq tỗp ayững atĩ Yê-su atỡng tễ Ncháu alới tamoong loah cỡt blễng lứq. Cớp Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn yỗn tỗp alới ca puai Yê-su.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 — ausente —
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 — ausente —
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 — ausente —
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.