Atos 10
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 Tâng vil Sê-sarê bữn manoaq samiang ramứh Cor-nai. Án sốt muoi culám náq tahan. Tỗp tahan nâi noau dŏq Tỗp I-tali.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Cor-nai la cũai o cớp khũn lứq. Án cớp nheq dống án yám noap cớp sang Yiang Sursĩ. Án chuai práq yỗn cũai cadĩt. Án câu sễq níc tễ Yiang Sursĩ.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Bữn muoi tangái, toâq mandang priang, Yiang Sursĩ sapáh yỗn án hữm manoaq ranễng Yiang Sursĩ tễ paloŏng toâq pỡ án cớp arô án neq: “Cor-nai ơi!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Ma Cor-nai ngcŏh lứq. Án nhêng cloân níc chu ranễng ki, cớp án blớh neq: “Ncháu ơi! Ntrớu anhia ễ bữn cứq?”
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Sanua mới ớn cũai pỡq chuaq manoaq samiang ramứh Si-môn tâng vil Yôp-pa. Noau dŏq án ramứh Phi-er hỡ. Mới sễq án toâq pỡ dống mới.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Cũai ncháu dống Phi-er ỡt, ramứh Si-môn tê. Án la cũai chiang táq sa‑ữi ramứh toâq ngcâr charán. Dống án cheq tor dỡq mưt.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Moâm ranễng Yiang Sursĩ loŏh tễ ki, Cor-nai arô bar náq cũai táq ranáq tâng dống án, cớp án arô manoaq tahan hỡ. Cũai tahan nâi yám noap Yiang Sursĩ tê, cớp án chống pahỡm yoc ễ chuai Cor-nai.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Cor-nai atỡng loah pái náq ki tễ máh santoiq ranễng Yiang Sursĩ khoiq atỡng án. Chơ án ớn alới pỡq chu vil Yôp-pa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Máh tangái parnỡ khoiq cheq mandang toâng, pái náq ki noâng ỡt tâng rana cheq vil Yôp-pa, Phi-er chỗn tâng mpuol tapín tâng dống án ỡt, ễ câu ngki.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Bo ki Phi-er sâng panhieih púng, yoc ễ cha dỗi. Ma ntôm án acoan noau táq cha, án hữm muoi ramứh Yiang Sursĩ sapáh.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Án hữm paloŏng samoât riang noau pớh. Cớp án hữm ariang aroâiq la‑a lứq samoât noau chŏ́q samữ pỗn chễng tâng aroâiq ki; chơ noau atĩar asễng tễ paloŏng.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Tâng aroâiq ki bữn dũ ramứh charán, án ca pỡq na ayững, án ca pỡq talor, cớp án ca pâr.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Cớp Phi-er sâng sưong atỡng án neq: “Phi-er ơi! Mới yuor tayứng. Máh charán nâi têq mới cha. Charán aléq mới yoc ễ cha, mới ĩt táq charán ki.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ma Phi-er ta‑ỡi neq: “Tỡ bữn mŏ! Cứq tỡ ễq cha, Ncháu ơi! Tễ cớt toau toâr, cứq tỡ nai cha crơng ca hếq tỡ têq cha puai phễp rit I-sarel.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ma sưong ki atỡng loah Phi-er neq: “Ramứh ntrớu Yiang Sursĩ yỗn mới cha, mới chỗi pai tỡ têq cha.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Pái trỗ sưong ki atỡng Phi-er ngkíq. Vớt ki aroâiq ki cỡt samoât noau âc achỗn loah chu paloŏng.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Phi-er sâng dớt lứq máh ramứh án hữm. Bo Phi-er ỡt chanchớm tễ ranáq ki, alới pái náq tễ dống Cor-nai bữn ramóh dống Si-môn. Alới ỡt cheq ngoah toong dống Si-môn.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Alới sabau blớh neq: “Léq anhia hữm Si-môn Phi-er tâng dống nâi tỡ?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Ma bo Phi-er noâng ỡt chanchớm tễ máh ramứh án khoiq hữm, Raviei Yiang Sursĩ atỡng án neq: “Bữn pái náq toâq pỡ nâi yoc ễ ramóh mới.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Mới sễng ramóh alới, cớp mới chỗi ngcŏh ntrớu pỡq cớp alới, cỗ cứq ớn alới toâq pỡ nâi.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Ngkíq Phi-er sễng ramóh alới cớp pai neq: “Cứq la án ca anhia chuaq. Ntrớu anhia ễ bữn cứq?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Alới ta‑ỡi án neq: “Hếq toâq pỡ nâi yuaq Cor-nai, la cũai sốt muoi culám náq tahan, ớn hếq toâq pỡ mới. Án la cũai tanoang o, cớp án yám noap Yiang Sursĩ. Nheq tữh cũai I-sarel pai Cor-nai la cũai o. Cớp ranễng Yiang Sursĩ ớn Cor-nai mơi mới pỡq chu dống án dŏq án bữn sâng tê tễ ŏ́c ntrớu mới ễ atỡng án.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Ngkíq Phi-er yỗn alới pái náq mut tâng dống cớp bếq ngki muoi sadâu. Toâq poang tarưp parnỡ Phi-er cớp tapoât náq tễ tỗp puai Yê-su tâng vil Yôp-pa pỡq cớp pái náq ki.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Máh tangái pra ễn, alới toâq pỡ vil Sê-sarê. Cor-nai ỡt acoan alới tâng dống án. Cor-nai khoiq parỗm máh sễm ai cớp yớu ca án ratoi, yỗn toâq rôm pỡ dống án.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Cheq Phi-er ễ mut tâng dống, Cor-nai loŏh ramóh án. Cor-nai sacốh racớl cucốh Phi-er; án chanchớm Phi-er la yiang.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ma Phi-er tếc atĩ Cor-nai yỗn yuor tayứng, cớp án atỡng Cor-nai neq: “Mới yuor tayứng. Cứq la cũai machớng mới tê.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Bo alới noâng táq ntỡng, alới mut tâng dống. Cớp Phi-er hữm clứng cũai rôm tâng dống ki.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Chơ Phi-er atỡng nheq tữh alới ki neq: “Anhia dáng chơ phễp rit I-sarel tỡ yỗn cũai I-sarel ratoi cớp cũai tễ cruang canŏ́h. Ma Yiang Sursĩ khoiq atỡng cứq chơ, cứq tỡ têq pai noâng tỡ têq ratoi cớp cũai cruang canŏ́h.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Cỗ ngkíq cứq tỡ bữn ngcŏh ntrớu toâq pỡ nâi. Sanua cứq yoc ễ dáng, cỗ nŏ́q anhia sễq cứq toâq pỡ nâi?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Cor-nai ta‑ỡi án neq: “Tangái ntroai cứq ỡt câu tâng dống cứq bo mandang priang máh sanua nâi. Santar bữn manoaq tayứng yáng moat cứq. Án tâc tampâc ang‑ữr lứq,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 cớp án atỡng cứq neq: ‘Cor-nai ơi! Yiang Sursĩ khoiq sâng chơ mới câu, cớp Yiang Sursĩ khoiq dáng chơ mới chuai cũai cadĩt. Ngkíq yuaq Yiang Sursĩ sanhữ níc mới.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Sanua cóq mới ớn cũai pỡq chu vil Yôp-pa pỡq mơi manoaq samiang, ramứh Si-môn, mŏ noau dŏq án Phi-er hỡ. Mới sễq án toâq pỡ dống mới. Án ỡt tâng dống Si-môn cheq tor dỡq mưt. Si-môn nâi la cũai chiang táq sa‑ữi ramứh toâq ngcâr charán.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Bo ki toâp cứq ớn cũai pỡq mơi mới toâq pỡ nâi. Ngkíq, moai lứq mới toâq pỡ nâi. Sanua Yiang Sursĩ hữm chơ nheq náq hếq ca rôm nnâi, yoc ễ tamứng parnai Yiang Sursĩ ớn mới atỡng yỗn hếq dáng.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Moâm Cor-nai pai ngkíq, Phi-er atỡng alới neq: “Sanua cứq dáng samoât samơi Yiang Sursĩ táq yỗn nheq tữh cũai cỡt lĩ-ralĩ nheq.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Tâng dũ cruang, khân cũai yám noap Yiang Sursĩ cớp táq ranáq tanoang o, Yiang Sursĩ lứq bũi pahỡm yỗn cũai ki cỡt con acái án tê.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Anhia khoiq dáng chơ Yiang Sursĩ yỗn parnai o án pỡ cũai I-sarel. Parnai nâi atỡng neq: Cũai aléq trĩh parnai o tễ Yê-su Crĩt, mứt pahỡm cũai ki cỡt ien khễ níc, tỡ bữn croŏq ntrớu. Yê-su Crĩt la Ncháu nheq tữh cũai.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Anhia khoiq sâng chơ tễ Yang, án atỡng máh cũai yỗn roap batễm. Vớt ki, Yê-su tabŏ́q atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ tâng cruang Cali-lê. Moâm ki án atỡng tâng cruang Yudê ễn.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Yê-su la cũai tễ vil Na-sarễt. Yiang Sursĩ rưoh án cớp yỗn án bữn Raviei Yiang Sursĩ. Ngkíq Yê-su bữn chớc toâr lứq. Án pỡq chu nâi pỡq chu ki táq ranáq o cớp tuih aloŏh yiang sâuq tễ tỗ cũai hỡ, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp án.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Hếq khoiq hữm máh ranáq Yê-su táq chũop nheq cruang I-sarel cớp tâng vil Yaru-salem; ngkíq hếq têq atỡng loah anhia. Tỗp I-sarel khoiq cachĩt án na ayŏ́ng tâng aluang sangcáng.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 — ausente —
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 — ausente —
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Yê-su ớn tỗp hếq pỡq atỡng yỗn nheq tữh cũai dáng tễ án. Cớp án ớn hếq atỡng cũai dáng Yê-su la manoaq ca Yiang Sursĩ khoiq rưoh yỗn pác nheq tữh cũai, dếh cũai noâng tamoong, cớp cũai khoiq cuchĩt.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Nheq tữh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, alới khoiq chĩc tễ ranáq Yê-su táq. Cớp alới pai cũai aléq sa‑âm Yê-su, lứq Yiang Sursĩ táh lôih cũai ki nhơ tễ ramứh Yê-su.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Bo Phi-er noâng atỡng ngkíq, Raviei Yiang Sursĩ mut cỡt sốt tâng mứt pahỡm máh cũai ca tamứng Phi-er atỡng.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Tapoât náq ca toâq tễ vil Yôp-pa pỡq nứng Phi-er, alới sâng dớt lứq cũai tỡ cỡn cũai I-sarel ma bữn Raviei Yiang Sursĩ tê. Tapoât náq ki la cũai I-sarel ca khoiq sa‑âm Yê-su chơ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Alới sâng máh cũai tâng dống Cor-nai táq ntỡng toâq parnai mpha cớp khễn Yiang Sursĩ.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Ngkíq Phi-er atỡng ễn neq: “Máh cũai nâi bữn Raviei Yiang Sursĩ ariang hếq bữn tễ nhũang tê. Tỡ bữn noau têq catáng tỡ yỗn alới roap batễm.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Ngkíq Phi-er ớn noau táq batễm yỗn alới nhơ ramứh Yê-su Crĩt. Alới ca mbỡiq roap batễm sễq Phi-er ỡt cớp alới pái pỗn tangái ễn.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.