Atos 10

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tâng vil Sê-sarê bữn manoaq samiang ramứh Cor-nai. Án sốt muoi culám náq tahan. Tỗp tahan nâi noau dŏq Tỗp I-tali.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Cor-nai la cũai o cớp khũn lứq. Án cớp nheq dống án yám noap cớp sang Yiang Sursĩ. Án chuai práq yỗn cũai cadĩt. Án câu sễq níc tễ Yiang Sursĩ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Bữn muoi tangái, toâq mandang priang, Yiang Sursĩ sapáh yỗn án hữm manoaq ranễng Yiang Sursĩ tễ paloŏng toâq pỡ án cớp arô án neq: “Cor-nai ơi!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ma Cor-nai ngcŏh lứq. Án nhêng cloân níc chu ranễng ki, cớp án blớh neq: “Ncháu ơi! Ntrớu anhia ễ bữn cứq?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Sanua mới ớn cũai pỡq chuaq manoaq samiang ramứh Si-môn tâng vil Yôp-pa. Noau dŏq án ramứh Phi-er hỡ. Mới sễq án toâq pỡ dống mới.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Cũai ncháu dống Phi-er ỡt, ramứh Si-môn tê. Án la cũai chiang táq sa‑ữi ramứh toâq ngcâr charán. Dống án cheq tor dỡq mưt.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Moâm ranễng Yiang Sursĩ loŏh tễ ki, Cor-nai arô bar náq cũai táq ranáq tâng dống án, cớp án arô manoaq tahan hỡ. Cũai tahan nâi yám noap Yiang Sursĩ tê, cớp án chống pahỡm yoc ễ chuai Cor-nai.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Cor-nai atỡng loah pái náq ki tễ máh santoiq ranễng Yiang Sursĩ khoiq atỡng án. Chơ án ớn alới pỡq chu vil Yôp-pa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Máh tangái parnỡ khoiq cheq mandang toâng, pái náq ki noâng ỡt tâng rana cheq vil Yôp-pa, Phi-er chỗn tâng mpuol tapín tâng dống án ỡt, ễ câu ngki.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Bo ki Phi-er sâng panhieih púng, yoc ễ cha dỗi. Ma ntôm án acoan noau táq cha, án hữm muoi ramứh Yiang Sursĩ sapáh.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Án hữm paloŏng samoât riang noau pớh. Cớp án hữm ariang aroâiq la‑a lứq samoât noau chŏ́q samữ pỗn chễng tâng aroâiq ki; chơ noau atĩar asễng tễ paloŏng.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Tâng aroâiq ki bữn dũ ramứh charán, án ca pỡq na ayững, án ca pỡq talor, cớp án ca pâr.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Cớp Phi-er sâng sưong atỡng án neq: “Phi-er ơi! Mới yuor tayứng. Máh charán nâi têq mới cha. Charán aléq mới yoc ễ cha, mới ĩt táq charán ki.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ma Phi-er ta‑ỡi neq: “Tỡ bữn mŏ! Cứq tỡ ễq cha, Ncháu ơi! Tễ cớt toau toâr, cứq tỡ nai cha crơng ca hếq tỡ têq cha puai phễp rit I-sarel.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ma sưong ki atỡng loah Phi-er neq: “Ramứh ntrớu Yiang Sursĩ yỗn mới cha, mới chỗi pai tỡ têq cha.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Pái trỗ sưong ki atỡng Phi-er ngkíq. Vớt ki aroâiq ki cỡt samoât noau âc achỗn loah chu paloŏng.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Phi-er sâng dớt lứq máh ramứh án hữm. Bo Phi-er ỡt chanchớm tễ ranáq ki, alới pái náq tễ dống Cor-nai bữn ramóh dống Si-môn. Alới ỡt cheq ngoah toong dống Si-môn.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Alới sabau blớh neq: “Léq anhia hữm Si-môn Phi-er tâng dống nâi tỡ?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Ma bo Phi-er noâng ỡt chanchớm tễ máh ramứh án khoiq hữm, Raviei Yiang Sursĩ atỡng án neq: “Bữn pái náq toâq pỡ nâi yoc ễ ramóh mới.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Mới sễng ramóh alới, cớp mới chỗi ngcŏh ntrớu pỡq cớp alới, cỗ cứq ớn alới toâq pỡ nâi.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Ngkíq Phi-er sễng ramóh alới cớp pai neq: “Cứq la án ca anhia chuaq. Ntrớu anhia ễ bữn cứq?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Alới ta‑ỡi án neq: “Hếq toâq pỡ nâi yuaq Cor-nai, la cũai sốt muoi culám náq tahan, ớn hếq toâq pỡ mới. Án la cũai tanoang o, cớp án yám noap Yiang Sursĩ. Nheq tữh cũai I-sarel pai Cor-nai la cũai o. Cớp ranễng Yiang Sursĩ ớn Cor-nai mơi mới pỡq chu dống án dŏq án bữn sâng tê tễ ŏ́c ntrớu mới ễ atỡng án.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ngkíq Phi-er yỗn alới pái náq mut tâng dống cớp bếq ngki muoi sadâu. Toâq poang tarưp parnỡ Phi-er cớp tapoât náq tễ tỗp puai Yê-su tâng vil Yôp-pa pỡq cớp pái náq ki.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Máh tangái pra ễn, alới toâq pỡ vil Sê-sarê. Cor-nai ỡt acoan alới tâng dống án. Cor-nai khoiq parỗm máh sễm ai cớp yớu ca án ratoi, yỗn toâq rôm pỡ dống án.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Cheq Phi-er ễ mut tâng dống, Cor-nai loŏh ramóh án. Cor-nai sacốh racớl cucốh Phi-er; án chanchớm Phi-er la yiang.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ma Phi-er tếc atĩ Cor-nai yỗn yuor tayứng, cớp án atỡng Cor-nai neq: “Mới yuor tayứng. Cứq la cũai machớng mới tê.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Bo alới noâng táq ntỡng, alới mut tâng dống. Cớp Phi-er hữm clứng cũai rôm tâng dống ki.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Chơ Phi-er atỡng nheq tữh alới ki neq: “Anhia dáng chơ phễp rit I-sarel tỡ yỗn cũai I-sarel ratoi cớp cũai tễ cruang canŏ́h. Ma Yiang Sursĩ khoiq atỡng cứq chơ, cứq tỡ têq pai noâng tỡ têq ratoi cớp cũai cruang canŏ́h.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Cỗ ngkíq cứq tỡ bữn ngcŏh ntrớu toâq pỡ nâi. Sanua cứq yoc ễ dáng, cỗ nŏ́q anhia sễq cứq toâq pỡ nâi?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Cor-nai ta‑ỡi án neq: “Tangái ntroai cứq ỡt câu tâng dống cứq bo mandang priang máh sanua nâi. Santar bữn manoaq tayứng yáng moat cứq. Án tâc tampâc ang‑ữr lứq,
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 cớp án atỡng cứq neq: ‘Cor-nai ơi! Yiang Sursĩ khoiq sâng chơ mới câu, cớp Yiang Sursĩ khoiq dáng chơ mới chuai cũai cadĩt. Ngkíq yuaq Yiang Sursĩ sanhữ níc mới.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Sanua cóq mới ớn cũai pỡq chu vil Yôp-pa pỡq mơi manoaq samiang, ramứh Si-môn, mŏ noau dŏq án Phi-er hỡ. Mới sễq án toâq pỡ dống mới. Án ỡt tâng dống Si-môn cheq tor dỡq mưt. Si-môn nâi la cũai chiang táq sa‑ữi ramứh toâq ngcâr charán.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Bo ki toâp cứq ớn cũai pỡq mơi mới toâq pỡ nâi. Ngkíq, moai lứq mới toâq pỡ nâi. Sanua Yiang Sursĩ hữm chơ nheq náq hếq ca rôm nnâi, yoc ễ tamứng parnai Yiang Sursĩ ớn mới atỡng yỗn hếq dáng.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Moâm Cor-nai pai ngkíq, Phi-er atỡng alới neq: “Sanua cứq dáng samoât samơi Yiang Sursĩ táq yỗn nheq tữh cũai cỡt lĩ-ralĩ nheq.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Tâng dũ cruang, khân cũai yám noap Yiang Sursĩ cớp táq ranáq tanoang o, Yiang Sursĩ lứq bũi pahỡm yỗn cũai ki cỡt con acái án tê.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Anhia khoiq dáng chơ Yiang Sursĩ yỗn parnai o án pỡ cũai I-sarel. Parnai nâi atỡng neq: Cũai aléq trĩh parnai o tễ Yê-su Crĩt, mứt pahỡm cũai ki cỡt ien khễ níc, tỡ bữn croŏq ntrớu. Yê-su Crĩt la Ncháu nheq tữh cũai.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Anhia khoiq sâng chơ tễ Yang, án atỡng máh cũai yỗn roap batễm. Vớt ki, Yê-su tabŏ́q atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ tâng cruang Cali-lê. Moâm ki án atỡng tâng cruang Yudê ễn.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Yê-su la cũai tễ vil Na-sarễt. Yiang Sursĩ rưoh án cớp yỗn án bữn Raviei Yiang Sursĩ. Ngkíq Yê-su bữn chớc toâr lứq. Án pỡq chu nâi pỡq chu ki táq ranáq o cớp tuih aloŏh yiang sâuq tễ tỗ cũai hỡ, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp án.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Hếq khoiq hữm máh ranáq Yê-su táq chũop nheq cruang I-sarel cớp tâng vil Yaru-salem; ngkíq hếq têq atỡng loah anhia. Tỗp I-sarel khoiq cachĩt án na ayŏ́ng tâng aluang sangcáng.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 — ausente —
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 — ausente —
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Yê-su ớn tỗp hếq pỡq atỡng yỗn nheq tữh cũai dáng tễ án. Cớp án ớn hếq atỡng cũai dáng Yê-su la manoaq ca Yiang Sursĩ khoiq rưoh yỗn pác nheq tữh cũai, dếh cũai noâng tamoong, cớp cũai khoiq cuchĩt.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Nheq tữh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, alới khoiq chĩc tễ ranáq Yê-su táq. Cớp alới pai cũai aléq sa‑âm Yê-su, lứq Yiang Sursĩ táh lôih cũai ki nhơ tễ ramứh Yê-su.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Bo Phi-er noâng atỡng ngkíq, Raviei Yiang Sursĩ mut cỡt sốt tâng mứt pahỡm máh cũai ca tamứng Phi-er atỡng.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Tapoât náq ca toâq tễ vil Yôp-pa pỡq nứng Phi-er, alới sâng dớt lứq cũai tỡ cỡn cũai I-sarel ma bữn Raviei Yiang Sursĩ tê. Tapoât náq ki la cũai I-sarel ca khoiq sa‑âm Yê-su chơ.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Alới sâng máh cũai tâng dống Cor-nai táq ntỡng toâq parnai mpha cớp khễn Yiang Sursĩ.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Ngkíq Phi-er atỡng ễn neq: “Máh cũai nâi bữn Raviei Yiang Sursĩ ariang hếq bữn tễ nhũang tê. Tỡ bữn noau têq catáng tỡ yỗn alới roap batễm.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Ngkíq Phi-er ớn noau táq batễm yỗn alới nhơ ramứh Yê-su Crĩt. Alới ca mbỡiq roap batễm sễq Phi-er ỡt cớp alới pái pỗn tangái ễn.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.