Atos 10
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Tâng vil Sê-sarê bữn manoaq samiang ramứh Cor-nai. Án sốt muoi culám náq tahan. Tỗp tahan nâi noau dŏq Tỗp I-tali.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Cor-nai la cũai o cớp khũn lứq. Án cớp nheq dống án yám noap cớp sang Yiang Sursĩ. Án chuai práq yỗn cũai cadĩt. Án câu sễq níc tễ Yiang Sursĩ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Bữn muoi tangái, toâq mandang priang, Yiang Sursĩ sapáh yỗn án hữm manoaq ranễng Yiang Sursĩ tễ paloŏng toâq pỡ án cớp arô án neq: “Cor-nai ơi!”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Ma Cor-nai ngcŏh lứq. Án nhêng cloân níc chu ranễng ki, cớp án blớh neq: “Ncháu ơi! Ntrớu anhia ễ bữn cứq?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Sanua mới ớn cũai pỡq chuaq manoaq samiang ramứh Si-môn tâng vil Yôp-pa. Noau dŏq án ramứh Phi-er hỡ. Mới sễq án toâq pỡ dống mới.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Cũai ncháu dống Phi-er ỡt, ramứh Si-môn tê. Án la cũai chiang táq sa‑ữi ramứh toâq ngcâr charán. Dống án cheq tor dỡq mưt.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Moâm ranễng Yiang Sursĩ loŏh tễ ki, Cor-nai arô bar náq cũai táq ranáq tâng dống án, cớp án arô manoaq tahan hỡ. Cũai tahan nâi yám noap Yiang Sursĩ tê, cớp án chống pahỡm yoc ễ chuai Cor-nai.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Cor-nai atỡng loah pái náq ki tễ máh santoiq ranễng Yiang Sursĩ khoiq atỡng án. Chơ án ớn alới pỡq chu vil Yôp-pa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Máh tangái parnỡ khoiq cheq mandang toâng, pái náq ki noâng ỡt tâng rana cheq vil Yôp-pa, Phi-er chỗn tâng mpuol tapín tâng dống án ỡt, ễ câu ngki.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Bo ki Phi-er sâng panhieih púng, yoc ễ cha dỗi. Ma ntôm án acoan noau táq cha, án hữm muoi ramứh Yiang Sursĩ sapáh.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Án hữm paloŏng samoât riang noau pớh. Cớp án hữm ariang aroâiq la‑a lứq samoât noau chŏ́q samữ pỗn chễng tâng aroâiq ki; chơ noau atĩar asễng tễ paloŏng.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Tâng aroâiq ki bữn dũ ramứh charán, án ca pỡq na ayững, án ca pỡq talor, cớp án ca pâr.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Cớp Phi-er sâng sưong atỡng án neq: “Phi-er ơi! Mới yuor tayứng. Máh charán nâi têq mới cha. Charán aléq mới yoc ễ cha, mới ĩt táq charán ki.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ma Phi-er ta‑ỡi neq: “Tỡ bữn mŏ! Cứq tỡ ễq cha, Ncháu ơi! Tễ cớt toau toâr, cứq tỡ nai cha crơng ca hếq tỡ têq cha puai phễp rit I-sarel.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ma sưong ki atỡng loah Phi-er neq: “Ramứh ntrớu Yiang Sursĩ yỗn mới cha, mới chỗi pai tỡ têq cha.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Pái trỗ sưong ki atỡng Phi-er ngkíq. Vớt ki aroâiq ki cỡt samoât noau âc achỗn loah chu paloŏng.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Phi-er sâng dớt lứq máh ramứh án hữm. Bo Phi-er ỡt chanchớm tễ ranáq ki, alới pái náq tễ dống Cor-nai bữn ramóh dống Si-môn. Alới ỡt cheq ngoah toong dống Si-môn.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Alới sabau blớh neq: “Léq anhia hữm Si-môn Phi-er tâng dống nâi tỡ?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Ma bo Phi-er noâng ỡt chanchớm tễ máh ramứh án khoiq hữm, Raviei Yiang Sursĩ atỡng án neq: “Bữn pái náq toâq pỡ nâi yoc ễ ramóh mới.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Mới sễng ramóh alới, cớp mới chỗi ngcŏh ntrớu pỡq cớp alới, cỗ cứq ớn alới toâq pỡ nâi.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Ngkíq Phi-er sễng ramóh alới cớp pai neq: “Cứq la án ca anhia chuaq. Ntrớu anhia ễ bữn cứq?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Alới ta‑ỡi án neq: “Hếq toâq pỡ nâi yuaq Cor-nai, la cũai sốt muoi culám náq tahan, ớn hếq toâq pỡ mới. Án la cũai tanoang o, cớp án yám noap Yiang Sursĩ. Nheq tữh cũai I-sarel pai Cor-nai la cũai o. Cớp ranễng Yiang Sursĩ ớn Cor-nai mơi mới pỡq chu dống án dŏq án bữn sâng tê tễ ŏ́c ntrớu mới ễ atỡng án.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ngkíq Phi-er yỗn alới pái náq mut tâng dống cớp bếq ngki muoi sadâu. Toâq poang tarưp parnỡ Phi-er cớp tapoât náq tễ tỗp puai Yê-su tâng vil Yôp-pa pỡq cớp pái náq ki.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Máh tangái pra ễn, alới toâq pỡ vil Sê-sarê. Cor-nai ỡt acoan alới tâng dống án. Cor-nai khoiq parỗm máh sễm ai cớp yớu ca án ratoi, yỗn toâq rôm pỡ dống án.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Cheq Phi-er ễ mut tâng dống, Cor-nai loŏh ramóh án. Cor-nai sacốh racớl cucốh Phi-er; án chanchớm Phi-er la yiang.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Ma Phi-er tếc atĩ Cor-nai yỗn yuor tayứng, cớp án atỡng Cor-nai neq: “Mới yuor tayứng. Cứq la cũai machớng mới tê.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Bo alới noâng táq ntỡng, alới mut tâng dống. Cớp Phi-er hữm clứng cũai rôm tâng dống ki.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Chơ Phi-er atỡng nheq tữh alới ki neq: “Anhia dáng chơ phễp rit I-sarel tỡ yỗn cũai I-sarel ratoi cớp cũai tễ cruang canŏ́h. Ma Yiang Sursĩ khoiq atỡng cứq chơ, cứq tỡ têq pai noâng tỡ têq ratoi cớp cũai cruang canŏ́h.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Cỗ ngkíq cứq tỡ bữn ngcŏh ntrớu toâq pỡ nâi. Sanua cứq yoc ễ dáng, cỗ nŏ́q anhia sễq cứq toâq pỡ nâi?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Cor-nai ta‑ỡi án neq: “Tangái ntroai cứq ỡt câu tâng dống cứq bo mandang priang máh sanua nâi. Santar bữn manoaq tayứng yáng moat cứq. Án tâc tampâc ang‑ữr lứq,
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 cớp án atỡng cứq neq: ‘Cor-nai ơi! Yiang Sursĩ khoiq sâng chơ mới câu, cớp Yiang Sursĩ khoiq dáng chơ mới chuai cũai cadĩt. Ngkíq yuaq Yiang Sursĩ sanhữ níc mới.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Sanua cóq mới ớn cũai pỡq chu vil Yôp-pa pỡq mơi manoaq samiang, ramứh Si-môn, mŏ noau dŏq án Phi-er hỡ. Mới sễq án toâq pỡ dống mới. Án ỡt tâng dống Si-môn cheq tor dỡq mưt. Si-môn nâi la cũai chiang táq sa‑ữi ramứh toâq ngcâr charán.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Bo ki toâp cứq ớn cũai pỡq mơi mới toâq pỡ nâi. Ngkíq, moai lứq mới toâq pỡ nâi. Sanua Yiang Sursĩ hữm chơ nheq náq hếq ca rôm nnâi, yoc ễ tamứng parnai Yiang Sursĩ ớn mới atỡng yỗn hếq dáng.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Moâm Cor-nai pai ngkíq, Phi-er atỡng alới neq: “Sanua cứq dáng samoât samơi Yiang Sursĩ táq yỗn nheq tữh cũai cỡt lĩ-ralĩ nheq.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Tâng dũ cruang, khân cũai yám noap Yiang Sursĩ cớp táq ranáq tanoang o, Yiang Sursĩ lứq bũi pahỡm yỗn cũai ki cỡt con acái án tê.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Anhia khoiq dáng chơ Yiang Sursĩ yỗn parnai o án pỡ cũai I-sarel. Parnai nâi atỡng neq: Cũai aléq trĩh parnai o tễ Yê-su Crĩt, mứt pahỡm cũai ki cỡt ien khễ níc, tỡ bữn croŏq ntrớu. Yê-su Crĩt la Ncháu nheq tữh cũai.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Anhia khoiq sâng chơ tễ Yang, án atỡng máh cũai yỗn roap batễm. Vớt ki, Yê-su tabŏ́q atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ tâng cruang Cali-lê. Moâm ki án atỡng tâng cruang Yudê ễn.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Yê-su la cũai tễ vil Na-sarễt. Yiang Sursĩ rưoh án cớp yỗn án bữn Raviei Yiang Sursĩ. Ngkíq Yê-su bữn chớc toâr lứq. Án pỡq chu nâi pỡq chu ki táq ranáq o cớp tuih aloŏh yiang sâuq tễ tỗ cũai hỡ, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp án.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Hếq khoiq hữm máh ranáq Yê-su táq chũop nheq cruang I-sarel cớp tâng vil Yaru-salem; ngkíq hếq têq atỡng loah anhia. Tỗp I-sarel khoiq cachĩt án na ayŏ́ng tâng aluang sangcáng.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 — ausente —
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 — ausente —
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Yê-su ớn tỗp hếq pỡq atỡng yỗn nheq tữh cũai dáng tễ án. Cớp án ớn hếq atỡng cũai dáng Yê-su la manoaq ca Yiang Sursĩ khoiq rưoh yỗn pác nheq tữh cũai, dếh cũai noâng tamoong, cớp cũai khoiq cuchĩt.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Nheq tữh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, alới khoiq chĩc tễ ranáq Yê-su táq. Cớp alới pai cũai aléq sa‑âm Yê-su, lứq Yiang Sursĩ táh lôih cũai ki nhơ tễ ramứh Yê-su.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Bo Phi-er noâng atỡng ngkíq, Raviei Yiang Sursĩ mut cỡt sốt tâng mứt pahỡm máh cũai ca tamứng Phi-er atỡng.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Tapoât náq ca toâq tễ vil Yôp-pa pỡq nứng Phi-er, alới sâng dớt lứq cũai tỡ cỡn cũai I-sarel ma bữn Raviei Yiang Sursĩ tê. Tapoât náq ki la cũai I-sarel ca khoiq sa‑âm Yê-su chơ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Alới sâng máh cũai tâng dống Cor-nai táq ntỡng toâq parnai mpha cớp khễn Yiang Sursĩ.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 Ngkíq Phi-er atỡng ễn neq: “Máh cũai nâi bữn Raviei Yiang Sursĩ ariang hếq bữn tễ nhũang tê. Tỡ bữn noau têq catáng tỡ yỗn alới roap batễm.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Ngkíq Phi-er ớn noau táq batễm yỗn alới nhơ ramứh Yê-su Crĩt. Alới ca mbỡiq roap batễm sễq Phi-er ỡt cớp alới pái pỗn tangái ễn.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.