Apocalipse 6
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Vớt ki cứq hữm Cữu Con ki cadŏh tếc muoi ca noau khoiq catếh ta tâng parnĩal choâiq ki. Cớp cứq sâng muoi lám tễ alới pỗn lám charán ki arô cứq neq: “Mới toâq pỡ nâi!”
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Cứq nhêng chu ki, chơ cứq hữm muoi lám aséh cloc. Cũai ca ỡt tâng cloong aséh ki yống muoi lám tamĩang, cớp noau yỗn án bữn vuam puo cỡt tếc án khoiq chíl riap. Chơ án pỡq, cớp dũ ntốq án pỡq, la án chíl riap níc.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Chơ, cứq hữm Cữu Con ki cadŏh tếc bar ễn, cớp cứq sâng charán bar atỡng cứq neq: “Mới toâq pỡ nâi!”
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Bữn muoi lám aséh cusâu ễn toâq. Cũai ca ỡt tâng cloong aséh ki bữn chớc têq táq yỗn máh cũai tâng cốc cutễq nâi manoaq rachíl ratáq manoaq, manoaq carchĩt manoaq. Cớp noau yỗn án bữn muoi pla dau toâr lứq.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Chơ Cữu Con ki cadŏh tếc pái ễn, cớp cứq sâng charán pái atỡng cứq neq: “Mới toâq pỡ nâi!”
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Cớp cứq sâng muoi sưong toâq tễ pỗn lám charán ki pai neq: “Mới yỗn saro mi ống muoi crưo cacớt sâng la cóng cũai tuthễ muoi tangái. Cớp mới yỗn saro bali ống pái crưo cacớt sâng la cóng cũai tuthễ tâng muoi tangái tê. Ma chỗi talốh dỡq nsễng o‑li‑vê, cớp chỗi talốh blŏ́ng nho!”
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Chơ Cữu Con ki cadŏh tếc pỗn ễn, cớp cứq sâng charán pỗn ki atỡng cứq neq: “Mới toâq pỡ nâi!”
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Cứq nhêng chu ki, chơ cứq hữm muoi lám aséh roŏh-roŏh. Án ca ỡt tâng cloong aséh ki bữn ramứh Ŏ́c Cuchĩt, cớp bữn manoaq ễn puai ntun clĩ Ŏ́c Cuchĩt ki. Manoaq ki bữn ramứh Ntốq Cũai Cuchĩt Ỡt. Noau yỗn bar náq ki bữn chớc cachĩt cũai, muoi pún tễ pỗn pún tễ máh cũai ỡt tâng cốc cutễq nâi. Án ca cuchĩt na dau. Án ca cuchĩt na panhieih khlac. Án ca cuchĩt na a‑ĩ ỗn. Án ca cuchĩt na charán pla tâng arưih.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Chơ Cữu Con ki cadŏh tếc sỡng ễn. Cứq hữm pưn prông sang tâng paloŏng bữn raviei máh cũai noau khoiq cachĩt cỗ tian alới sa‑âm parnai Yiang Sursĩ, cớp cỗ tian alới atỡng parnai ki.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Alới arô casang lứq neq: “Ơ Yiang Sursĩ Ncháu Nheq Tữh Cũai ơi! Anhia la lứq bráh o cớp anhia táq pĩeiq níc! Noâng maléq dũn anhia acoan toau toâq anhia rablớh cũai tâng cốc cutễq nâi? Cớp noâng maléq dũn anhia carláh dỡq chóq máh cũai khoiq cachĩt hếq?”
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Chơ noau yỗn dũ náq cũai ki manoaq muoi ploah au tuar cloc, cớp noau atỡng alới neq: “Cóq anhia acoan bĩq tangái ễn, yỗn toau toâq cuchĩt nheq máh sễm ai cớp yớu anhia ca ễ cachĩt machớng anhia tê.”
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Chơ cứq hữm Cữu Con ki cadŏh tếc tapoât ễn. Chơ cutễq cỡt cacưt hâp lứq; moat mandang cỡt canám ariang aroâiq cũm catáng chíq; cớp rliang casâi cỡt cusâu ariang aham.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Chơ máh mantỗr tâng paloŏng satooh chu cutễq, ariang palâi aluang satooh toâq cuyal phát ploaq nỡm án.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Paloŏng cỡt pứt ariang choâiq noau pĩal dŏq. Dũ plỡ cóh cớp dũ cỗn cỡt rachâu, chơ rasĩc chu canŏ́h ễn.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Chơ máh puo tâng cutễq nâi, máh cũai sốt canŏ́h, máh cũai sốt tahan, máh cũai sốc bữn, máh cũai chớc toâr, máh cũai sũl, cớp máh cũai tỡ bữn sũl, dũ náq alới tooq tâng cưp cớp tâng pưn tamáu tâng cóh.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Alới arô cóh cớp tamáu toâr, pai neq: “Âu, satooh catễt tỗ hếq yỗn cỡt clỡp chíq tễ moat án ca tacu tâng cachơng puo! Cớp yỗn hếq viaq tễ atĩ Cữu Con ca cutâu mứt chóq hếq,
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 yuaq khoiq toâq chơ tangái carláh dỡq. Tỡ bữn noau têq viaq vớt tễ atĩ alới!”
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.