Apocalipse 6

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vớt ki cứq hữm Cữu Con ki cadŏh tếc muoi ca noau khoiq catếh ta tâng parnĩal choâiq ki. Cớp cứq sâng muoi lám tễ alới pỗn lám charán ki arô cứq neq: “Mới toâq pỡ nâi!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Cứq nhêng chu ki, chơ cứq hữm muoi lám aséh cloc. Cũai ca ỡt tâng cloong aséh ki yống muoi lám tamĩang, cớp noau yỗn án bữn vuam puo cỡt tếc án khoiq chíl riap. Chơ án pỡq, cớp dũ ntốq án pỡq, la án chíl riap níc.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Chơ, cứq hữm Cữu Con ki cadŏh tếc bar ễn, cớp cứq sâng charán bar atỡng cứq neq: “Mới toâq pỡ nâi!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Bữn muoi lám aséh cusâu ễn toâq. Cũai ca ỡt tâng cloong aséh ki bữn chớc têq táq yỗn máh cũai tâng cốc cutễq nâi manoaq rachíl ratáq manoaq, manoaq carchĩt manoaq. Cớp noau yỗn án bữn muoi pla dau toâr lứq.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Chơ Cữu Con ki cadŏh tếc pái ễn, cớp cứq sâng charán pái atỡng cứq neq: “Mới toâq pỡ nâi!”
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Cớp cứq sâng muoi sưong toâq tễ pỗn lám charán ki pai neq: “Mới yỗn saro mi ống muoi crưo cacớt sâng la cóng cũai tuthễ muoi tangái. Cớp mới yỗn saro bali ống pái crưo cacớt sâng la cóng cũai tuthễ tâng muoi tangái tê. Ma chỗi talốh dỡq nsễng o‑li‑vê, cớp chỗi talốh blŏ́ng nho!”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Chơ Cữu Con ki cadŏh tếc pỗn ễn, cớp cứq sâng charán pỗn ki atỡng cứq neq: “Mới toâq pỡ nâi!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Cứq nhêng chu ki, chơ cứq hữm muoi lám aséh roŏh-roŏh. Án ca ỡt tâng cloong aséh ki bữn ramứh Ŏ́c Cuchĩt, cớp bữn manoaq ễn puai ntun clĩ Ŏ́c Cuchĩt ki. Manoaq ki bữn ramứh Ntốq Cũai Cuchĩt Ỡt. Noau yỗn bar náq ki bữn chớc cachĩt cũai, muoi pún tễ pỗn pún tễ máh cũai ỡt tâng cốc cutễq nâi. Án ca cuchĩt na dau. Án ca cuchĩt na panhieih khlac. Án ca cuchĩt na a‑ĩ ỗn. Án ca cuchĩt na charán pla tâng arưih.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Chơ Cữu Con ki cadŏh tếc sỡng ễn. Cứq hữm pưn prông sang tâng paloŏng bữn raviei máh cũai noau khoiq cachĩt cỗ tian alới sa‑âm parnai Yiang Sursĩ, cớp cỗ tian alới atỡng parnai ki.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Alới arô casang lứq neq: “Ơ Yiang Sursĩ Ncháu Nheq Tữh Cũai ơi! Anhia la lứq bráh o cớp anhia táq pĩeiq níc! Noâng maléq dũn anhia acoan toau toâq anhia rablớh cũai tâng cốc cutễq nâi? Cớp noâng maléq dũn anhia carláh dỡq chóq máh cũai khoiq cachĩt hếq?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Chơ noau yỗn dũ náq cũai ki manoaq muoi ploah au tuar cloc, cớp noau atỡng alới neq: “Cóq anhia acoan bĩq tangái ễn, yỗn toau toâq cuchĩt nheq máh sễm ai cớp yớu anhia ca ễ cachĩt machớng anhia tê.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Chơ cứq hữm Cữu Con ki cadŏh tếc tapoât ễn. Chơ cutễq cỡt cacưt hâp lứq; moat mandang cỡt canám ariang aroâiq cũm catáng chíq; cớp rliang casâi cỡt cusâu ariang aham.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Chơ máh mantỗr tâng paloŏng satooh chu cutễq, ariang palâi aluang satooh toâq cuyal phát ploaq nỡm án.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Paloŏng cỡt pứt ariang choâiq noau pĩal dŏq. Dũ plỡ cóh cớp dũ cỗn cỡt rachâu, chơ rasĩc chu canŏ́h ễn.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Chơ máh puo tâng cutễq nâi, máh cũai sốt canŏ́h, máh cũai sốt tahan, máh cũai sốc bữn, máh cũai chớc toâr, máh cũai sũl, cớp máh cũai tỡ bữn sũl, dũ náq alới tooq tâng cưp cớp tâng pưn tamáu tâng cóh.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Alới arô cóh cớp tamáu toâr, pai neq: “Âu, satooh catễt tỗ hếq yỗn cỡt clỡp chíq tễ moat án ca tacu tâng cachơng puo! Cớp yỗn hếq viaq tễ atĩ Cữu Con ca cutâu mứt chóq hếq,
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 yuaq khoiq toâq chơ tangái carláh dỡq. Tỡ bữn noau têq viaq vớt tễ atĩ alới!”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.