Apocalipse 6

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Vớt ki cứq hữm Cữu Con ki cadŏh tếc muoi ca noau khoiq catếh ta tâng parnĩal choâiq ki. Cớp cứq sâng muoi lám tễ alới pỗn lám charán ki arô cứq neq: “Mới toâq pỡ nâi!”
1 E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei e ouvi um dos quatro animais, que dizia, como em voz de trovão: Vem e vê!
2 Cứq nhêng chu ki, chơ cứq hữm muoi lám aséh cloc. Cũai ca ỡt tâng cloong aséh ki yống muoi lám tamĩang, cớp noau yỗn án bữn vuam puo cỡt tếc án khoiq chíl riap. Chơ án pỡq, cớp dũ ntốq án pỡq, la án chíl riap níc.
2 E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso e para vencer.
3 Chơ, cứq hữm Cữu Con ki cadŏh tếc bar ễn, cớp cứq sâng charán bar atỡng cứq neq: “Mới toâq pỡ nâi!”
3 E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Bữn muoi lám aséh cusâu ễn toâq. Cũai ca ỡt tâng cloong aséh ki bữn chớc têq táq yỗn máh cũai tâng cốc cutễq nâi manoaq rachíl ratáq manoaq, manoaq carchĩt manoaq. Cớp noau yỗn án bữn muoi pla dau toâr lứq.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Chơ Cữu Con ki cadŏh tếc pái ễn, cớp cứq sâng charán pái atỡng cứq neq: “Mới toâq pỡ nâi!”
5 E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi o terceiro animal, dizendo: Vem e vê! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança na mão.
6 Cớp cứq sâng muoi sưong toâq tễ pỗn lám charán ki pai neq: “Mới yỗn saro mi ống muoi crưo cacớt sâng la cóng cũai tuthễ muoi tangái. Cớp mới yỗn saro bali ống pái crưo cacớt sâng la cóng cũai tuthễ tâng muoi tangái tê. Ma chỗi talốh dỡq nsễng o‑li‑vê, cớp chỗi talốh blŏ́ng nho!”
6 E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro; e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Chơ Cữu Con ki cadŏh tếc pỗn ễn, cớp cứq sâng charán pỗn ki atỡng cứq neq: “Mới toâq pỡ nâi!”
7 E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem e vê!
8 Cứq nhêng chu ki, chơ cứq hữm muoi lám aséh roŏh-roŏh. Án ca ỡt tâng cloong aséh ki bữn ramứh Ŏ́c Cuchĩt, cớp bữn manoaq ễn puai ntun clĩ Ŏ́c Cuchĩt ki. Manoaq ki bữn ramứh Ntốq Cũai Cuchĩt Ỡt. Noau yỗn bar náq ki bữn chớc cachĩt cũai, muoi pún tễ pỗn pún tễ máh cũai ỡt tâng cốc cutễq nâi. Án ca cuchĩt na dau. Án ca cuchĩt na panhieih khlac. Án ca cuchĩt na a‑ĩ ỗn. Án ca cuchĩt na charán pla tâng arưih.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo; e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.
9 Chơ Cữu Con ki cadŏh tếc sỡng ễn. Cứq hữm pưn prông sang tâng paloŏng bữn raviei máh cũai noau khoiq cachĩt cỗ tian alới sa‑âm parnai Yiang Sursĩ, cớp cỗ tian alới atỡng parnai ki.
9 E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.
10 Alới arô casang lứq neq: “Ơ Yiang Sursĩ Ncháu Nheq Tữh Cũai ơi! Anhia la lứq bráh o cớp anhia táq pĩeiq níc! Noâng maléq dũn anhia acoan toau toâq anhia rablớh cũai tâng cốc cutễq nâi? Cớp noâng maléq dũn anhia carláh dỡq chóq máh cũai khoiq cachĩt hếq?”
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Chơ noau yỗn dũ náq cũai ki manoaq muoi ploah au tuar cloc, cớp noau atỡng alới neq: “Cóq anhia acoan bĩq tangái ễn, yỗn toau toâq cuchĩt nheq máh sễm ai cớp yớu anhia ca ễ cachĩt machớng anhia tê.”
11 E a cada um foi dada uma comprida veste branca e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos que haviam de ser mortos como eles foram.
12 Chơ cứq hữm Cữu Con ki cadŏh tếc tapoât ễn. Chơ cutễq cỡt cacưt hâp lứq; moat mandang cỡt canám ariang aroâiq cũm catáng chíq; cớp rliang casâi cỡt cusâu ariang aham.
12 E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue.
13 Chơ máh mantỗr tâng paloŏng satooh chu cutễq, ariang palâi aluang satooh toâq cuyal phát ploaq nỡm án.
13 E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.
14 Paloŏng cỡt pứt ariang choâiq noau pĩal dŏq. Dũ plỡ cóh cớp dũ cỗn cỡt rachâu, chơ rasĩc chu canŏ́h ễn.
14 E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos do seu lugar.
15 Chơ máh puo tâng cutễq nâi, máh cũai sốt canŏ́h, máh cũai sốt tahan, máh cũai sốc bữn, máh cũai chớc toâr, máh cũai sũl, cớp máh cũai tỡ bữn sũl, dũ náq alới tooq tâng cưp cớp tâng pưn tamáu tâng cóh.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo servo, e todo livre se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas
16 Alới arô cóh cớp tamáu toâr, pai neq: “Âu, satooh catễt tỗ hếq yỗn cỡt clỡp chíq tễ moat án ca tacu tâng cachơng puo! Cớp yỗn hếq viaq tễ atĩ Cữu Con ca cutâu mứt chóq hếq,
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono e da ira do Cordeiro,
17 yuaq khoiq toâq chơ tangái carláh dỡq. Tỡ bữn noau têq viaq vớt tễ atĩ alới!”
17 porque é vindo o grande Dia da sua ira; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.