Apocalipse 14

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Moâm ki cứq nhêng, chơ cứq hữm Cữu Con ki tayứng tâng cóh Si-ôn. Ỡt parnơi cớp án bữn 144,000 náq cũai ca bữn ramứh án cớp ramứh Mpoaq án tâng caliac alới.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Cứq sâng muoi sưong tễ paloŏng ariang hỗ dỡq toâr, cớp ariang crứm bubữr casang lứq. Sưong ki la sưong máh cũai clứng ki tapáih achúng, dũ náq muoi lám achúng.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Alới ca tapáih achúng tayứng to moat chu cachơng puo tacu, chu pỗn lám charán, cớp chu máh arieih thâu. Chơ alới ũat muoi cansái tamái. Cansái nâi cũai canŏ́h tỡ dáng ũat. Ống alới 144,000 náq sâng dáng ũat cansái ki. Máh cũai ki la cũai Yê-su Crĩt khoiq thái bo alới noâng ỡt tâng cốc cutễq.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Cũai ki tỡ nâi táq sâuq cớp mansễm. Ngkíq mứt alới ma lứq bráh o. Ntốq léq Cữu Con pỡq, alới puai án chu ntốq ki. Yê-su Crĩt khoiq rưoh alới tễ máh cũai canŏ́h. Chơ án thái alới, dŏq alới cỡt samoât crơng noau chiau sang tễ dâu lứq yỗn Yiang Sursĩ cớp yỗn Cữu Con.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Cũai ki tỡ nai pai lauq, cớp tỡ bữn noau têq tếq alới.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Chơ cứq hữm muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ, án pâr sarỡih lứq tâng paloŏng. Án dững parnai o dŏq pỡq atỡng máh cũai tâng cốc cutễq nâi, tâng dũ cruang, dũ tỗp, dũ parnai, cớp dũ thữ cũai.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Án atỡng casang lứq neq: “Cóq anhia yám noap Yiang Sursĩ cớp khễn án! Khoiq toâq chơ tangái án rablớh dũ náq cũai! Ngkíq, cóq anhia sacốh racớl sang toam Yiang Sursĩ, án ca tễng paloŏng cớp cutễq, dỡq mưt, cớp dỡq mec!”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Bữn ranễng bar ễn puai ranễng muoi. Ranễng bar pai neq: “Ralốh chơ! Ralốh chơ! Vil Ba-bulôn toâr khoiq ralốh chơ! Án khoiq radững dũ cruang cũai táq ranáq tanghang lứq, cớp táh ngê Yiang Sursĩ. Nâi la ariang án yỗn cũai tâng dũ cruang nguaiq yỗn cỡt bũl tễ blŏ́ng án, chơ Yiang Sursĩ táq alới.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Bữn ranễng pái ễn puai bar ranễng nhũang. Án pai casang lứq neq: “Cũai aléq sang charán pla ca loŏh tễ dỡq mưt cớp sang rup charán, cớp bữn tếc charán ki tâng caliac, tỡ la tâng atĩ án,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 cũai ki cóq chĩuq nguaiq blŏ́ng tễ Yiang Sursĩ tê. Blŏ́ng tễ Yiang Sursĩ la sacâm tễ Yiang Sursĩ bữn mứt cutâu lứq chóq cũai ki. Ngkíq Yiang Sursĩ táq cũai ki túh coat lứq toâq ũih cớp mữ yáng moat máh ranễng án cớp yáng moat Cữu Con.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Phĩac tễ máh ramứh túh coat ca alới chĩuq, ki suol achỗn níc chu paloŏng. Máh cũai ca khoiq sang charán pla cớp rup án, dếh máh cũai bữn tếc ramứh charán ki tâng tỗ alới, cóq chĩuq túh coat níc cu rangái sadâu tỡ nai tangứt.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Ngkíq yuaq máh cũai puai ngê Yiang Sursĩ cóq chĩuq tanhĩr níc, la máh cũai ca trĩh máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp, cớp sa‑âm Yê-su samoât samơi.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Moâm ki, cứq sâng muoi sưong tễ paloŏng atỡng cứq neq: “Cóq mới chĩc dŏq neq: Bốn lứq máh cũai cuchĩt cỗ alới táq ranáq Yiang Sursĩ, tễ sanua nâi toau chumát.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Cứq nhêng, chơ cứq hữm ramứl cloc, cớp bữn manoaq tacu tâng ramứl ki. Roâp samoât cũai. Án tapưng vuam yễng tâng plỡ án, cớp án yống muoi pla liem bớc lứq tâng atĩ án.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Cớp bữn muoi noaq ranễng Yiang Sursĩ loŏh tễ dống sang Yiang Sursĩ, cớp án pai casang lứq chóq án ca tacu tâng ramứl ki neq: “Cóq mới pỡq roaiq saro toâq liem mới, yuaq saro tâng cutễq khoiq chĩn chơ. Toâq ngư chơ mới ĩt parỗm saro ki.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Chơ án ca tacu tâng ramứl ki cuvia roaiq saro toâq liem chu cutễq. Chơ án bữn nheq saro tâng cutễq.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Cớp bữn muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ, loŏh tễ dống sang Yiang Sursĩ tâng paloŏng. Án yống muoi riang liem bớc lứq tê.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Cớp bữn muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ ca ndỡm ũih, án toâq tễ prông sang Yiang Sursĩ. Án pai casang lứq chóq ranễng yống liem bớc ki neq: “Cóq mới roaiq máh ngcóq palâi nho tâng cốc cutễq toâq liem mới, yuaq palâi nho khoiq chĩn chơ!”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Chơ ranễng ki roaiq ngcóq palâi nho tâng cutễq toâq liem án. Án ĩt cớp voang palâi ki tâng ntốq noau pát nho yỗn dỡq nho hoi tâng raloâc. Ntốq noau pát palâi nho la sacâm tễ ntốq Yiang Sursĩ táq máh cũai ca án sâng cutâu mứt.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Ntốq pát palâi nho nâi ỡt yáng tiah vil, cớp aham ca loŏh tễ ntốq ki cỡt samoât crỗng yarũ, mán bữn muoi achoang, cớp cuti mán pái culám bar chít ki-lô-mễt.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.