Apocalipse 14
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 Moâm ki cứq nhêng, chơ cứq hữm Cữu Con ki tayứng tâng cóh Si-ôn. Ỡt parnơi cớp án bữn 144,000 náq cũai ca bữn ramứh án cớp ramứh Mpoaq án tâng caliac alới.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em sua testa tinham escrito o nome dele e o de seu Pai.
2 Cứq sâng muoi sưong tễ paloŏng ariang hỗ dỡq toâr, cớp ariang crứm bubữr casang lứq. Sưong ki la sưong máh cũai clứng ki tapáih achúng, dũ náq muoi lám achúng.
2 E ouvi uma voz do céu como a voz de muitas águas e como a voz de um grande trovão; e uma voz de harpistas, que tocavam com a sua harpa.
3 Alới ca tapáih achúng tayứng to moat chu cachơng puo tacu, chu pỗn lám charán, cớp chu máh arieih thâu. Chơ alới ũat muoi cansái tamái. Cansái nâi cũai canŏ́h tỡ dáng ũat. Ống alới 144,000 náq sâng dáng ũat cansái ki. Máh cũai ki la cũai Yê-su Crĩt khoiq thái bo alới noâng ỡt tâng cốc cutễq.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Cũai ki tỡ nâi táq sâuq cớp mansễm. Ngkíq mứt alới ma lứq bráh o. Ntốq léq Cữu Con pỡq, alới puai án chu ntốq ki. Yê-su Crĩt khoiq rưoh alới tễ máh cũai canŏ́h. Chơ án thái alới, dŏq alới cỡt samoât crơng noau chiau sang tễ dâu lứq yỗn Yiang Sursĩ cớp yỗn Cữu Con.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres, porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vai. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Cũai ki tỡ nai pai lauq, cớp tỡ bữn noau têq tếq alới.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 Chơ cứq hữm muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ, án pâr sarỡih lứq tâng paloŏng. Án dững parnai o dŏq pỡq atỡng máh cũai tâng cốc cutễq nâi, tâng dũ cruang, dũ tỗp, dũ parnai, cớp dũ thữ cũai.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Án atỡng casang lứq neq: “Cóq anhia yám noap Yiang Sursĩ cớp khễn án! Khoiq toâq chơ tangái án rablớh dũ náq cũai! Ngkíq, cóq anhia sacốh racớl sang toam Yiang Sursĩ, án ca tễng paloŏng cớp cutễq, dỡq mưt, cớp dỡq mec!”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, porque vinda é a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Bữn ranễng bar ễn puai ranễng muoi. Ranễng bar pai neq: “Ralốh chơ! Ralốh chơ! Vil Ba-bulôn toâr khoiq ralốh chơ! Án khoiq radững dũ cruang cũai táq ranáq tanghang lứq, cớp táh ngê Yiang Sursĩ. Nâi la ariang án yỗn cũai tâng dũ cruang nguaiq yỗn cỡt bũl tễ blŏ́ng án, chơ Yiang Sursĩ táq alới.”
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu! Caiu Babilônia, aquela grande cidade que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição!
9 Bữn ranễng pái ễn puai bar ranễng nhũang. Án pai casang lứq neq: “Cũai aléq sang charán pla ca loŏh tễ dỡq mưt cớp sang rup charán, cớp bữn tếc charán ki tâng caliac, tỡ la tâng atĩ án,
9 E os seguiu o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber o sinal na testa ou na mão,
10 cũai ki cóq chĩuq nguaiq blŏ́ng tễ Yiang Sursĩ tê. Blŏ́ng tễ Yiang Sursĩ la sacâm tễ Yiang Sursĩ bữn mứt cutâu lứq chóq cũai ki. Ngkíq Yiang Sursĩ táq cũai ki túh coat lứq toâq ũih cớp mữ yáng moat máh ranễng án cớp yáng moat Cữu Con.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Phĩac tễ máh ramứh túh coat ca alới chĩuq, ki suol achỗn níc chu paloŏng. Máh cũai ca khoiq sang charán pla cớp rup án, dếh máh cũai bữn tếc ramứh charán ki tâng tỗ alới, cóq chĩuq túh coat níc cu rangái sadâu tỡ nai tangứt.”
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso, nem de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 Ngkíq yuaq máh cũai puai ngê Yiang Sursĩ cóq chĩuq tanhĩr níc, la máh cũai ca trĩh máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp, cớp sa‑âm Yê-su samoât samơi.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Moâm ki, cứq sâng muoi sưong tễ paloŏng atỡng cứq neq: “Cóq mới chĩc dŏq neq: Bốn lứq máh cũai cuchĩt cỗ alới táq ranáq Yiang Sursĩ, tễ sanua nâi toau chumát.”
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os sigam.
14 Cứq nhêng, chơ cứq hữm ramứl cloc, cớp bữn manoaq tacu tâng ramứl ki. Roâp samoât cũai. Án tapưng vuam yễng tâng plỡ án, cớp án yống muoi pla liem bớc lứq tâng atĩ án.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, um semelhante ao Filho do Homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro e, na mão, uma foice aguda.
15 Cớp bữn muoi noaq ranễng Yiang Sursĩ loŏh tễ dống sang Yiang Sursĩ, cớp án pai casang lứq chóq án ca tacu tâng ramứl ki neq: “Cóq mới pỡq roaiq saro toâq liem mới, yuaq saro tâng cutễq khoiq chĩn chơ. Toâq ngư chơ mới ĩt parỗm saro ki.”
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e sega! É já vinda a hora de segar, porque já a seara da terra está madura!
16 Chơ án ca tacu tâng ramứl ki cuvia roaiq saro toâq liem chu cutễq. Chơ án bữn nheq saro tâng cutễq.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 Cớp bữn muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ, loŏh tễ dống sang Yiang Sursĩ tâng paloŏng. Án yống muoi riang liem bớc lứq tê.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 Cớp bữn muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ ca ndỡm ũih, án toâq tễ prông sang Yiang Sursĩ. Án pai casang lứq chóq ranễng yống liem bớc ki neq: “Cóq mới roaiq máh ngcóq palâi nho tâng cốc cutễq toâq liem mới, yuaq palâi nho khoiq chĩn chơ!”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras!
19 Chơ ranễng ki roaiq ngcóq palâi nho tâng cutễq toâq liem án. Án ĩt cớp voang palâi ki tâng ntốq noau pát nho yỗn dỡq nho hoi tâng raloâc. Ntốq noau pát palâi nho la sacâm tễ ntốq Yiang Sursĩ táq máh cũai ca án sâng cutâu mứt.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Ntốq pát palâi nho nâi ỡt yáng tiah vil, cớp aham ca loŏh tễ ntốq ki cỡt samoât crỗng yarũ, mán bữn muoi achoang, cớp cuti mán pái culám bar chít ki-lô-mễt.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.