Apocalipse 14
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Moâm ki cứq nhêng, chơ cứq hữm Cữu Con ki tayứng tâng cóh Si-ôn. Ỡt parnơi cớp án bữn 144,000 náq cũai ca bữn ramứh án cớp ramứh Mpoaq án tâng caliac alới.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Cứq sâng muoi sưong tễ paloŏng ariang hỗ dỡq toâr, cớp ariang crứm bubữr casang lứq. Sưong ki la sưong máh cũai clứng ki tapáih achúng, dũ náq muoi lám achúng.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Alới ca tapáih achúng tayứng to moat chu cachơng puo tacu, chu pỗn lám charán, cớp chu máh arieih thâu. Chơ alới ũat muoi cansái tamái. Cansái nâi cũai canŏ́h tỡ dáng ũat. Ống alới 144,000 náq sâng dáng ũat cansái ki. Máh cũai ki la cũai Yê-su Crĩt khoiq thái bo alới noâng ỡt tâng cốc cutễq.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Cũai ki tỡ nâi táq sâuq cớp mansễm. Ngkíq mứt alới ma lứq bráh o. Ntốq léq Cữu Con pỡq, alới puai án chu ntốq ki. Yê-su Crĩt khoiq rưoh alới tễ máh cũai canŏ́h. Chơ án thái alới, dŏq alới cỡt samoât crơng noau chiau sang tễ dâu lứq yỗn Yiang Sursĩ cớp yỗn Cữu Con.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Cũai ki tỡ nai pai lauq, cớp tỡ bữn noau têq tếq alới.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Chơ cứq hữm muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ, án pâr sarỡih lứq tâng paloŏng. Án dững parnai o dŏq pỡq atỡng máh cũai tâng cốc cutễq nâi, tâng dũ cruang, dũ tỗp, dũ parnai, cớp dũ thữ cũai.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Án atỡng casang lứq neq: “Cóq anhia yám noap Yiang Sursĩ cớp khễn án! Khoiq toâq chơ tangái án rablớh dũ náq cũai! Ngkíq, cóq anhia sacốh racớl sang toam Yiang Sursĩ, án ca tễng paloŏng cớp cutễq, dỡq mưt, cớp dỡq mec!”
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Bữn ranễng bar ễn puai ranễng muoi. Ranễng bar pai neq: “Ralốh chơ! Ralốh chơ! Vil Ba-bulôn toâr khoiq ralốh chơ! Án khoiq radững dũ cruang cũai táq ranáq tanghang lứq, cớp táh ngê Yiang Sursĩ. Nâi la ariang án yỗn cũai tâng dũ cruang nguaiq yỗn cỡt bũl tễ blŏ́ng án, chơ Yiang Sursĩ táq alới.”
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Bữn ranễng pái ễn puai bar ranễng nhũang. Án pai casang lứq neq: “Cũai aléq sang charán pla ca loŏh tễ dỡq mưt cớp sang rup charán, cớp bữn tếc charán ki tâng caliac, tỡ la tâng atĩ án,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 cũai ki cóq chĩuq nguaiq blŏ́ng tễ Yiang Sursĩ tê. Blŏ́ng tễ Yiang Sursĩ la sacâm tễ Yiang Sursĩ bữn mứt cutâu lứq chóq cũai ki. Ngkíq Yiang Sursĩ táq cũai ki túh coat lứq toâq ũih cớp mữ yáng moat máh ranễng án cớp yáng moat Cữu Con.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Phĩac tễ máh ramứh túh coat ca alới chĩuq, ki suol achỗn níc chu paloŏng. Máh cũai ca khoiq sang charán pla cớp rup án, dếh máh cũai bữn tếc ramứh charán ki tâng tỗ alới, cóq chĩuq túh coat níc cu rangái sadâu tỡ nai tangứt.”
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Ngkíq yuaq máh cũai puai ngê Yiang Sursĩ cóq chĩuq tanhĩr níc, la máh cũai ca trĩh máh ŏ́c Yiang Sursĩ patâp, cớp sa‑âm Yê-su samoât samơi.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Moâm ki, cứq sâng muoi sưong tễ paloŏng atỡng cứq neq: “Cóq mới chĩc dŏq neq: Bốn lứq máh cũai cuchĩt cỗ alới táq ranáq Yiang Sursĩ, tễ sanua nâi toau chumát.”
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Cứq nhêng, chơ cứq hữm ramứl cloc, cớp bữn manoaq tacu tâng ramứl ki. Roâp samoât cũai. Án tapưng vuam yễng tâng plỡ án, cớp án yống muoi pla liem bớc lứq tâng atĩ án.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Cớp bữn muoi noaq ranễng Yiang Sursĩ loŏh tễ dống sang Yiang Sursĩ, cớp án pai casang lứq chóq án ca tacu tâng ramứl ki neq: “Cóq mới pỡq roaiq saro toâq liem mới, yuaq saro tâng cutễq khoiq chĩn chơ. Toâq ngư chơ mới ĩt parỗm saro ki.”
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Chơ án ca tacu tâng ramứl ki cuvia roaiq saro toâq liem chu cutễq. Chơ án bữn nheq saro tâng cutễq.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Cớp bữn muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ, loŏh tễ dống sang Yiang Sursĩ tâng paloŏng. Án yống muoi riang liem bớc lứq tê.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Cớp bữn muoi noaq ễn ranễng Yiang Sursĩ ca ndỡm ũih, án toâq tễ prông sang Yiang Sursĩ. Án pai casang lứq chóq ranễng yống liem bớc ki neq: “Cóq mới roaiq máh ngcóq palâi nho tâng cốc cutễq toâq liem mới, yuaq palâi nho khoiq chĩn chơ!”
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Chơ ranễng ki roaiq ngcóq palâi nho tâng cutễq toâq liem án. Án ĩt cớp voang palâi ki tâng ntốq noau pát nho yỗn dỡq nho hoi tâng raloâc. Ntốq noau pát palâi nho la sacâm tễ ntốq Yiang Sursĩ táq máh cũai ca án sâng cutâu mứt.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Ntốq pát palâi nho nâi ỡt yáng tiah vil, cớp aham ca loŏh tễ ntốq ki cỡt samoât crỗng yarũ, mán bữn muoi achoang, cớp cuti mán pái culám bar chít ki-lô-mễt.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.