2 Samuel 3
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Máh cũai khoiq pruam cớp Salơ, cớp máh cũai khoiq pruam cớp Davĩt rachíl dũn lứq. Bo ki Davĩt cỡt sốt khâm achỗn, ma tŏ́ng toiq Salơ cỡt sốt ieuq asễng.
1 Assim começou uma longa guerra entre a família de Saul e a família de Davi. Com o tempo, Davi se fortaleceu cada vez mais, e a família de Saul foi se enfraquecendo.
2 Tapoât náq con samiang Davĩt sễt tâng vil Hep-rôn la neq: Con clúng la Am-nôn; mpiq án ramứh Ahi-nũam tễ vil Ye-triel.
2 Estes são os filhos de Davi que nasceram em Hebrom: O mais velho era Amnom, filho de Ainoã, de Jezreel.
3 Con bar la Khi-liap; mpiq án ramứh Abi-kêl la cán cumai tễ vil Car-mel. Nhũang ki Abi-kêl la lacuoi Nabal. Con pái la Ap-salôm; mpiq án ramứh Maca con cumũr puo Tal-mai, cruang Kê-sur.
3 O segundo era Daniel, filho de Abigail, a viúva de Nabal, do Carmelo. O terceiro era Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 Con pỗn la Adô-nacha; mpiq án ramứh Hakit. Con sỡng la Sê-patia; mpiq án ramứh Abi-tal.
4 O quarto era Adonias, filho de Hagite. O quinto era Sefatias, filho de Abital.
5 Con tapoât la I-triam; mpiq án ramứh Ec-la. Nheq náq ki la lacuoi Davĩt, cớp máh con samiang nâi sễt tâng vil Hep-rôn.
5 O sexto era Itreão, filho de Eglá, esposa de Davi. Todos esses filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 Bo noâng bữn ranáq rachíl tâng bar tỗp, tỗp Davĩt cớp tỗp puai con Salơ, Ap-nơ táq yỗn chớc án cỡt khâm lứq tâng tỗp puai con Salơ.
6 Enquanto continuava a guerra entre as famílias de Saul e de Davi, Abner se tornou um líder cada vez mais influente entre a família de Saul.
7 Bữn muoi tangái, It-bô-set con samiang Salơ, tếq Ap-nơ pai án bếq cớp lacuoi cỗiq puo Salơ, ramứh Ri-sapa con cumũr Ai-ya.
7 Um dia, Isbosete, filho de Saul, acusou Abner de ter relações com uma das concubinas de Saul, uma mulher chamada Rispa, filha de Aiá.
8 Ranáq nâi táq yỗn Ap-nơ cỡt cutâu mứt lứq. Ngkíq án pai neq: “Nŏ́q mới chanchớm cứq pupứt Salơ tỡ? Nŏ́q mới chanchớm cứq mut coah Yuda tỡ? Tễ nhũang cứq táq o níc chóq mpoaq mới, chóq sễm ai mpoaq mới, cớp chóq máh yớu mpoaq mới hỡ. Cớp cứq bán curiaq níc mới, tỡ yỗn mới ỡt tâng talang atĩ Davĩt. Tam cứq táq máh ki chơ, ma tangái nâi mới noâng chuaq ralíh apớt cứq tễ mansễm nâi.
8 Abner ficou furioso com as palavras de Isbosete. “Por acaso sou um cão de Judá para ser tratado dessa maneira?”, gritou ele. “Depois de tudo que fiz por seu pai, Saul, e pela família e os amigos dele ao não entregar você a Davi, minha recompensa é ser acusado por causa dessa mulher?
9 — ausente —
9 Que Deus me castigue severamente se eu não fizer por Davi tudo que o S enhor prometeu a ele!
10 — ausente —
10 Tomarei o reino da família de Saul e o entregarei a Davi. Estabelecerei o trono de Davi tanto sobre Israel como sobre Judá, desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul!”
11 It-bô-set sâng ngcŏh lứq Ap-nơ, toau án tỡ khớn pai ntrớu noâng.
11 Isbosete não se atreveu a dizer nem mais uma palavra, pois teve medo do que Abner poderia fazer.
12 Bo ki, puo Davĩt noâng ỡt tâng vil Hep-rôn. Ma Ap-nơ ớn cũai dững parnai pỡq blớh Davĩt neq: “Cruang cutễq nâi noau sốt? Sễq anhia táq tếc parkhán cớp hếq; chơ hếq ễ radững nheq tữh cũai I-sarel ỡt coah anhia.”
12 Então Abner enviou mensageiros para dizer a Davi: “Afinal, a quem pertence esta terra? Faça um acordo comigo, e eu o ajudarei a conseguir o apoio de todo o Israel”.
13 Davĩt ta‑ỡi: “Khân ngkíq, o! Cứq ễ táq tếc parkhán cớp mới. Ma toâq mới pỡq ramóh cứq, cóq mới dững Mi-cal con cumũr puo Salơ pỡ cứq. Khân tỡ bữn ngkíq, mới tỡ bữn hữm loâng roâp cứq.”
13 “Está bem”, respondeu Davi. “Mas só farei acordo com você se, quando vier para cá, trouxer de volta minha esposa Mical, filha de Saul.”
14 Chơ Davĩt ớn máh cũai dững parnai pỡq atỡng It-bô-set neq: “Cóq mới culáh loah lacuoi cứq. Yuaq cứq khoiq ĩt ngcâr sarcal samiang tễ tỗp Phi-li-tin muoi culám náq cỡt voan chóq niang.”
14 Davi enviou a seguinte mensagem a Isbosete, filho de Saul: “Devolva minha esposa Mical, pois eu conquistei o direito de me casar com ela com os prepúcios de cem filisteus”.
15 Ngkíq, It-bô-set yỗn cũai pỡq coâiq Mi-cal tễ dống cayac án, ramứh Pal-tiel con samiang Laih.
15 Então Isbosete mandou tirar Mical de seu marido, Palti, filho de Laís.
16 Ma Pal-tiel nhiam nhit rapuai lacuoi án toau toâq pỡ vil Bahu-rim. Ap-nơ pai chóq án neq: “Pỡq, mới chu!”
16 Palti a seguiu até Baurim, chorando ao longo de todo o caminho, até que Abner lhe disse: “Volte para casa!”, e ele voltou.
17 Ap-nơ sarhống cớp cũai sốt tỗp I-sarel neq: “Tễ dũn chơ anhia yoc Davĩt cỡt puo anhia.
17 Abner reuniu as autoridades de Israel e lhes disse: “Faz algum tempo que vocês querem declarar Davi seu rei.
18 Sanua o yỗn tỗp anhia chóh án cỡt puo. Anhia sanhữ ma tỡ bữn tễ máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq pai neq: ‘Cứq ễ yỗn Davĩt, la cũai táq ranáq cứq, chuai cũai I-sarel, proai cứq, yỗn vớt tễ tỗp Phi-li-tin, cớp tễ máh cũai par‑ũal alới.’”
18 Chegou a hora de agir! Pois o S enhor disse: ‘Escolhi meu servo Davi para livrar meu povo, Israel, das mãos dos filisteus e de todos os seus inimigos’”.
19 Ap-nơ pỡq atỡng tỗp Ben-yamin machớng ki tê. Chơ án pỡq chu vil Hep-rôn ễ atỡng Davĩt tễ máh ranáq tỗp Ben-yamin cớp cũai proai I-sarel khoiq pruam ễ táq.
19 Abner também falou com os homens de Benjamim. Depois, foi a Hebrom para dizer a Davi que todo o povo de Israel e de Benjamim tinha concordado em apoiá-lo.
20 Tữ Ap-nơ cớp bar chít náq samiang toâq ramóh Davĩt, Davĩt táq muoi pêl toâr cha bũi yỗn alới.
20 Quando Abner, acompanhado de vinte homens, chegou a Hebrom, Davi os recebeu com um grande banquete.
21 Ap-nơ atỡng Davĩt neq: “Sanua hếq ễ pỡq parỗm nheq tữh cũai I-sarel yỗn anhia. Tỗp alới ễ roap anhia cỡt puo alới cớp táq tếc parkhán cớp anhia hỡ. Chơ anhia cỡt sốt cruang cutễq nâi ariang anhia khoiq chanchớm chơ.”
21 Então Abner disse a Davi: “Deixe que eu vá e convoque uma reunião de todo o Israel para apoiar meu senhor, o rei. Farão uma aliança com o senhor para que reine sobre eles, e o senhor governará sobre tudo que seu coração desejar”. Davi se despediu dele, e Abner partiu em paz.
22 Ntun ki, Yô-ap cớp máh ayững atĩ Davĩt chu tễ pũr. Tỗp alới dững achu máh crơng alới cheng bữn sa‑ữi lứq. Ma Ap-nơ tỡ bữn ỡt noâng cớp Davĩt tâng vil Hep-rôn, yuaq Davĩt khoiq ớn án chu, cớp parkhán ŏ́c ien khễ yỗn án.
22 Contudo, logo depois que Davi despediu Abner em paz, Joabe e alguns dos soldados de Davi retornaram de um ataque, trazendo muitos despojos.
23 Tữ tỗp Yô-ap chu chơ, bữn cũai atỡng Yô-ap neq: “Ap-nơ khoiq toâq ramóh puo Davĩt; cớp Davĩt yỗn án chu, dếh parkhán ŏ́c ien khễ cớp án hỡ.”
23 Quando Joabe chegou, foi informado de que Abner, filho de Ner, tinha acabado de visitar o rei, que o havia despedido em paz.
24 Ngkíq Yô-ap pỡq blớh puo Davĩt neq: “Tữ Ap-nơ toâq ramóh anhia, nŏ́q anhia acláh yỗn án chu ien khễ? Nŏ́q anhia táq ngkíq?
24 Joabe foi até o rei e perguntou: “O que foi que o senhor fez? Por que deixou Abner escapar?
25 Anhia dáng chơ Ap-nơ toâq pỡ nâi yoc ễ raphếq rathũ anhia, cớp tutuaiq yoc ễ dáng anhia ntôm táq ntrớu cớp pỡq chu léq.”
25 O senhor conhece muito bem Abner, filho de Ner! Sabe que ele veio espioná-lo e descobrir tudo que o senhor anda fazendo!”.
26 Tữ Yô-ap loŏh tễ Davĩt, án ớn cũai pỡq atỡng Ap-nơ toâq ramóh án. Chơ alới dững Ap-nơ láp loah tễ dỡq chữong Si-ra. Ma Davĩt tỡ bữn dáng tễ ranáq nâi.
26 Então Joabe saiu da presença de Davi e enviou mensageiros para alcançar Abner. Eles o encontraram perto do poço de Sirá e o trouxeram de volta, sem que Davi soubesse.
27 Tữ Ap-nơ toâq loah pỡ vil Hep-rôn, Yô-ap dững án pỡ ngoah toong viang vil, táq nan ariang ễ táq ntỡng tỡ ễq noau dáng. Ma Yô-ap ĩt achũ choat púng Ap-nơ, chơ Ap-nơ cuchĩt. Án táq ngkíq la cỗ Ap-nơ khoiq cachĩt A-sahel, a‑ễm samiang án.
27 Quando Abner chegou a Hebrom, Joabe o chamou para um lado, junto ao portão da cidade, como se fosse falar com ele em particular. Então, apunhalou-o no estômago e o matou para vingar a morte de Asael, seu irmão.
28 Toâq Davĩt sâng tễ ranáq nâi, án pai neq: “Yiang Sursĩ dáng chơ, cứq cớp cũai proai cứq tỡ bữn dáng ntrớu tễ noau cachĩt Ap-nơ.
28 Quando Davi soube o que havia acontecido, declarou: “Juro pelo S enhor que eu e meu reino somos para sempre inocentes desse crime contra Abner, filho de Ner.
29 Sễq máh tôt tễ ranáq ki toâq pỡ Yô-ap, cớp dũ náq cũai tâng dống sũ án. Sễq yỗn tŏ́ng toiq Yô-ap cỡt a‑ĩ panúng hoi níc, tỡ la a‑ĩ tut, tỡ la cloaq níc ralỡng, tỡ la pĩeiq noau cachĩt tâng ntốq rachíl, tỡ la ŏ́q crơng sana cha.”
29 Que essa culpa permaneça sobre Joabe e sua família! Que em todas as gerações da família de Joabe nunca falte um homem que tenha fluxo ou lepra, que use muletas, que morra pela espada, ou que tenha de mendigar o alimento!”.
30 Yô-ap cớp a‑ễm samiang án cachĩt Ap-nơ dŏq carláh dỡq, yuaq Ap-nơ khoiq cachĩt A-sahel a‑ễm samiang alới pỡ ntốq rachíl, tâng vil Ki-bê-ôn.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai assassinaram Abner, pois ele havia matado Asael, irmão deles, na batalha em Gibeom.
31 Chơ Davĩt ớn Yô-ap cớp dũ náq tahan án háq nheq tampâc alới sớp, cớp ớn sớp aroâiq tanúh ễn táq tếc tanúh yỗn Ap-nơ. Bo noau dững tứp Ap-nơ, puo Davĩt tayáh pỡq ntun hom Ap-nơ.
31 Então Davi disse a Joabe e a todos que estavam com ele: “Rasguem suas roupas e vistam pano de saco. Lamentem a morte de Abner”, e o próprio rei seguiu o cortejo fúnebre.
32 Noau tứp Ap-nơ pỡ vil Hep-rôn. Davĩt nhiam casang pỡ ping Ap-nơ, cớp máh cũai proai nhiam tê.
32 Sepultaram Abner em Hebrom, e o rei chorou em alta voz junto ao túmulo, e todo o povo lamentou com ele.
33 Puo Davĩt ũat cansái tanúh neq:
33 Então o rei entoou esta canção fúnebre: “Acaso Abner devia morrer como um vilão?
34 Cớp ayững án la tỡ bữn noau sacáp sái-sô.
34 Suas mãos não estavam atadas, nem seus pés acorrentados. Não, você foi assassinado, vítima de uma trama perversa”. Todo o povo lamentou uma vez mais por Abner.
35 Nheq tangái ki cũai proai pasĩt Davĩt cha dỗi, ma án parkhán samoât samơi lứq neq: “Sễq Yiang Sursĩ yỗn cứq roap tôt, khân cứq cha sana nhũang mandang pât.”
35 Davi tinha se recusado a comer no dia do funeral, e todos insistiram para que ele se alimentasse. Mas ele havia feito um voto: “Que Deus me castigue severamente se eu comer alguma coisa antes do pôr do sol”.
36 Tữ cũai proai hữm ngkíq, alới sâng bũi pahỡm cớp Davĩt. Dũ ranáq puo Davĩt táq cỡt pĩeiq pahỡm cũai proai.
36 Seu voto agradou muito o povo. De fato, aprovavam tudo que o rei fazia.
37 Cỗ ngkíq máh tahan cớp cũai proai I-sarel dũ náq dáng raloaih la Davĩt tỡ bữn dáng ntrớu tễ ranáq noau cachĩt Ap-nơ.
37 Assim, todos em Judá e em Israel entenderam que Davi não era responsável pelo assassinato de Abner, filho de Ner.
38 Chơ puo Davĩt pai chóq máh ayững atĩ án neq: “Tỗp anhia dáng ma tỡ bữn, tangái nâi bữn manoaq cũai sốt lứq tâng tỗp I-sarel khoiq cuchĩt?
38 Então o rei disse a seus oficiais: “Não percebem que um grande comandante caiu hoje em Israel?
39 Tam cứq cỡt puo Yiang Sursĩ rưoh, ma tangái nâi cứq sâng ieuq tuar lứq, cỗ tỗp con samiang niang Sê-ruya táq khễng-lễng chóq cứq! Sễq Yiang Sursĩ yỗn alới roap tôt, puai loah máh ranáq alới khoiq táq!”
39 E, embora eu seja o rei ungido, esses dois filhos de Zeruia, Joabe e Abisai, são fortes demais para que eu os controle. Que o S enhor retribua a esses homens maus por sua maldade”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.