2 Samuel 3
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 Máh cũai khoiq pruam cớp Salơ, cớp máh cũai khoiq pruam cớp Davĩt rachíl dũn lứq. Bo ki Davĩt cỡt sốt khâm achỗn, ma tŏ́ng toiq Salơ cỡt sốt ieuq asễng.
1 E houve uma longa guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; porém Davi se ia fortalecendo, mas os da casa de Saul se iam enfraquecendo.
2 Tapoât náq con samiang Davĩt sễt tâng vil Hep-rôn la neq: Con clúng la Am-nôn; mpiq án ramứh Ahi-nũam tễ vil Ye-triel.
2 E a Davi nasceram filhos em Hebrom; foi o seu primogênito Amom, de Ainoã, a jezreelita;
3 Con bar la Khi-liap; mpiq án ramứh Abi-kêl la cán cumai tễ vil Car-mel. Nhũang ki Abi-kêl la lacuoi Nabal. Con pái la Ap-salôm; mpiq án ramứh Maca con cumũr puo Tal-mai, cruang Kê-sur.
3 e seu segundo, Quileabe, de Abigail, mulher de Nabal, o carmelita; e o terceiro, Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Con pỗn la Adô-nacha; mpiq án ramứh Hakit. Con sỡng la Sê-patia; mpiq án ramứh Abi-tal.
4 e o quarto, Adonias, filho de Hagite; e o quinto, Sefatias, filho de Abital;
5 Con tapoât la I-triam; mpiq án ramứh Ec-la. Nheq náq ki la lacuoi Davĩt, cớp máh con samiang nâi sễt tâng vil Hep-rôn.
5 e o sexto, Itreão, de Eglá, também mulher de Davi; estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Bo noâng bữn ranáq rachíl tâng bar tỗp, tỗp Davĩt cớp tỗp puai con Salơ, Ap-nơ táq yỗn chớc án cỡt khâm lứq tâng tỗp puai con Salơ.
6 E, havendo guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, sucedeu que Abner se esforçava na casa de Saul.
7 Bữn muoi tangái, It-bô-set con samiang Salơ, tếq Ap-nơ pai án bếq cớp lacuoi cỗiq puo Salơ, ramứh Ri-sapa con cumũr Ai-ya.
7 E tinha tido Saul uma concubina, cujo nome era Rispa, filha de Aiá; e disse Isbosete a Abner: Por que entraste à concubina de meu pai?
8 Ranáq nâi táq yỗn Ap-nơ cỡt cutâu mứt lứq. Ngkíq án pai neq: “Nŏ́q mới chanchớm cứq pupứt Salơ tỡ? Nŏ́q mới chanchớm cứq mut coah Yuda tỡ? Tễ nhũang cứq táq o níc chóq mpoaq mới, chóq sễm ai mpoaq mới, cớp chóq máh yớu mpoaq mới hỡ. Cớp cứq bán curiaq níc mới, tỡ yỗn mới ỡt tâng talang atĩ Davĩt. Tam cứq táq máh ki chơ, ma tangái nâi mới noâng chuaq ralíh apớt cứq tễ mansễm nâi.
8 Então, se irou muito Abner pelas palavras de Isbosete e disse: Sou eu cabeça de cão, que pertença a Judá? Ainda hoje faço beneficência à casa de Saul, teu pai, a seus irmãos e a seus amigos e te não entreguei nas mãos de Davi; e tu hoje buscas motivo para me arguires por causa da maldade de uma mulher.
9 — ausente —
9 Assim faça Deus a Abner e outro tanto, que, como o Senhor jurou a Davi, assim lhe hei de fazer,
10 — ausente —
10 transferindo o reino da casa de Saul e levantando o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 It-bô-set sâng ngcŏh lứq Ap-nơ, toau án tỡ khớn pai ntrớu noâng.
11 E nem ainda uma palavra podia responder a Abner, porque o temia.
12 Bo ki, puo Davĩt noâng ỡt tâng vil Hep-rôn. Ma Ap-nơ ớn cũai dững parnai pỡq blớh Davĩt neq: “Cruang cutễq nâi noau sốt? Sễq anhia táq tếc parkhán cớp hếq; chơ hếq ễ radững nheq tữh cũai I-sarel ỡt coah anhia.”
12 Então, ordenou Abner da sua parte mensageiros a Davi, dizendo: De quem é a terra? E disse: Comigo faze a tua aliança, e eis que a minha mão será contigo, para tornar a ti todo o Israel.
13 Davĩt ta‑ỡi: “Khân ngkíq, o! Cứq ễ táq tếc parkhán cớp mới. Ma toâq mới pỡq ramóh cứq, cóq mới dững Mi-cal con cumũr puo Salơ pỡ cứq. Khân tỡ bữn ngkíq, mới tỡ bữn hữm loâng roâp cứq.”
13 E disse Davi: Bem, eu farei contigo aliança, porém uma coisa te peço, que é: não verás a minha face se primeiro me não trouxeres a Mical, filha de Saul, quando vieres ver a minha face.
14 Chơ Davĩt ớn máh cũai dững parnai pỡq atỡng It-bô-set neq: “Cóq mới culáh loah lacuoi cứq. Yuaq cứq khoiq ĩt ngcâr sarcal samiang tễ tỗp Phi-li-tin muoi culám náq cỡt voan chóq niang.”
14 Também enviou Davi mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: Dá- me minha mulher Mical, que eu desposei por cem prepúcios de filisteus.
15 Ngkíq, It-bô-set yỗn cũai pỡq coâiq Mi-cal tễ dống cayac án, ramứh Pal-tiel con samiang Laih.
15 E enviou Isbosete e a tirou a seu marido, a Paltiel, filho de Laís.
16 Ma Pal-tiel nhiam nhit rapuai lacuoi án toau toâq pỡ vil Bahu-rim. Ap-nơ pai chóq án neq: “Pỡq, mới chu!”
16 E ia com ela seu marido, caminhando, e chorando detrás dela, até Baurim. Então, lhe disse Abner: Vai-te, agora, volta. E ele voltou.
17 Ap-nơ sarhống cớp cũai sốt tỗp I-sarel neq: “Tễ dũn chơ anhia yoc Davĩt cỡt puo anhia.
17 E praticava Abner com os anciãos de Israel, dizendo: Muito tempo há que procuráveis que Davi reinasse sobre vós.
18 Sanua o yỗn tỗp anhia chóh án cỡt puo. Anhia sanhữ ma tỡ bữn tễ máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq pai neq: ‘Cứq ễ yỗn Davĩt, la cũai táq ranáq cứq, chuai cũai I-sarel, proai cứq, yỗn vớt tễ tỗp Phi-li-tin, cớp tễ máh cũai par‑ũal alới.’”
18 Fazei- o, pois, agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: Pela mão de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.
19 Ap-nơ pỡq atỡng tỗp Ben-yamin machớng ki tê. Chơ án pỡq chu vil Hep-rôn ễ atỡng Davĩt tễ máh ranáq tỗp Ben-yamin cớp cũai proai I-sarel khoiq pruam ễ táq.
19 E falou também Abner o mesmo aos ouvidos de Benjamim; e foi também Abner dizer aos ouvidos de Davi, em Hebrom, tudo o que era bom aos olhos de Israel e aos olhos de toda a casa de Benjamim.
20 Tữ Ap-nơ cớp bar chít náq samiang toâq ramóh Davĩt, Davĩt táq muoi pêl toâr cha bũi yỗn alới.
20 E veio Abner a Davi, a Hebrom, e vinte homens com ele; e Davi fez um banquete a Abner e aos homens que com ele vinham.
21 Ap-nơ atỡng Davĩt neq: “Sanua hếq ễ pỡq parỗm nheq tữh cũai I-sarel yỗn anhia. Tỗp alới ễ roap anhia cỡt puo alới cớp táq tếc parkhán cớp anhia hỡ. Chơ anhia cỡt sốt cruang cutễq nâi ariang anhia khoiq chanchớm chơ.”
21 Então, disse Abner a Davi: Eu me levantarei, e irei, e ajuntarei ao rei, meu senhor, todo o Israel, para fazerem aliança contigo; e tu reinarás sobre tudo o que desejar a tua alma. Assim, despediu Davi a Abner, e foi-se ele em paz.
22 Ntun ki, Yô-ap cớp máh ayững atĩ Davĩt chu tễ pũr. Tỗp alới dững achu máh crơng alới cheng bữn sa‑ữi lứq. Ma Ap-nơ tỡ bữn ỡt noâng cớp Davĩt tâng vil Hep-rôn, yuaq Davĩt khoiq ớn án chu, cớp parkhán ŏ́c ien khễ yỗn án.
22 E eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma sortida e traziam consigo grande despojo; e já Abner não estava com Davi em Hebrom, porque este o tinha despedido, e se tinha ido em paz.
23 Tữ tỗp Yô-ap chu chơ, bữn cũai atỡng Yô-ap neq: “Ap-nơ khoiq toâq ramóh puo Davĩt; cớp Davĩt yỗn án chu, dếh parkhán ŏ́c ien khễ cớp án hỡ.”
23 Chegando, pois, Joabe e todo o exército que vinha com ele, deram aviso a Joabe, dizendo: Abner, filho de Ner, veio ao rei; e o despediu, e foi-se em paz.
24 Ngkíq Yô-ap pỡq blớh puo Davĩt neq: “Tữ Ap-nơ toâq ramóh anhia, nŏ́q anhia acláh yỗn án chu ien khễ? Nŏ́q anhia táq ngkíq?
24 Então, Joabe entrou ao rei e disse: Que fizeste? Eis que Abner veio ter contigo; por que, pois, o despediste de maneira que se fosse assim livremente?
25 Anhia dáng chơ Ap-nơ toâq pỡ nâi yoc ễ raphếq rathũ anhia, cớp tutuaiq yoc ễ dáng anhia ntôm táq ntrớu cớp pỡq chu léq.”
25 Bem conheces a Abner, filho de Ner, que te veio enganar, e saber a tua saída e a tua entrada, e entender tudo quanto fazes.
26 Tữ Yô-ap loŏh tễ Davĩt, án ớn cũai pỡq atỡng Ap-nơ toâq ramóh án. Chơ alới dững Ap-nơ láp loah tễ dỡq chữong Si-ra. Ma Davĩt tỡ bữn dáng tễ ranáq nâi.
26 E Joabe, retirando-se de Davi, enviou mensageiros atrás de Abner, e o fizeram voltar desde o poço de Sira, sem que Davi o soubesse.
27 Tữ Ap-nơ toâq loah pỡ vil Hep-rôn, Yô-ap dững án pỡ ngoah toong viang vil, táq nan ariang ễ táq ntỡng tỡ ễq noau dáng. Ma Yô-ap ĩt achũ choat púng Ap-nơ, chơ Ap-nơ cuchĩt. Án táq ngkíq la cỗ Ap-nơ khoiq cachĩt A-sahel, a‑ễm samiang án.
27 Tornando, pois, Abner a Hebrom, Joabe o tomou à parte, à entrada da porta, para lhe falar em segredo, e feriu-o ali pela quinta costela, e morreu por causa do sangue de Asael, seu irmão.
28 Toâq Davĩt sâng tễ ranáq nâi, án pai neq: “Yiang Sursĩ dáng chơ, cứq cớp cũai proai cứq tỡ bữn dáng ntrớu tễ noau cachĩt Ap-nơ.
28 O que Davi, depois, ouvindo, disse: Inocentes somos eu e o meu reino, para com o Senhor , para sempre, do sangue de Abner, filho de Ner.
29 Sễq máh tôt tễ ranáq ki toâq pỡ Yô-ap, cớp dũ náq cũai tâng dống sũ án. Sễq yỗn tŏ́ng toiq Yô-ap cỡt a‑ĩ panúng hoi níc, tỡ la a‑ĩ tut, tỡ la cloaq níc ralỡng, tỡ la pĩeiq noau cachĩt tâng ntốq rachíl, tỡ la ŏ́q crơng sana cha.”
29 Fique-se sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai, e nunca da casa de Joabe falte quem tenha fluxo, nem quem seja leproso, nem quem se atenha a bordão, nem quem caia à espada, nem quem necessite de pão.
30 Yô-ap cớp a‑ễm samiang án cachĩt Ap-nơ dŏq carláh dỡq, yuaq Ap-nơ khoiq cachĩt A-sahel a‑ễm samiang alới pỡ ntốq rachíl, tâng vil Ki-bê-ôn.
30 Joabe, pois, e Abisai, seu irmão, mataram a Abner, por ter morto a Asael, seu irmão, na peleja em Gibeão.
31 Chơ Davĩt ớn Yô-ap cớp dũ náq tahan án háq nheq tampâc alới sớp, cớp ớn sớp aroâiq tanúh ễn táq tếc tanúh yỗn Ap-nơ. Bo noau dững tứp Ap-nơ, puo Davĩt tayáh pỡq ntun hom Ap-nơ.
31 Disse, pois, Davi a Joabe e a todo o povo que com ele estava: Rasgai as vossas vestes; e cingi-vos de panos de saco e ide pranteando diante de Abner. E o rei Davi ia seguindo o féretro.
32 Noau tứp Ap-nơ pỡ vil Hep-rôn. Davĩt nhiam casang pỡ ping Ap-nơ, cớp máh cũai proai nhiam tê.
32 E, sepultando a Abner em Hebrom, o rei levantou a sua voz e chorou junto da sepultura de Abner; e chorou todo o povo.
33 Puo Davĩt ũat cansái tanúh neq:
33 E o rei, pranteando a Abner, disse: Não morreu Abner como morre o vilão?
34 Cớp ayững án la tỡ bữn noau sacáp sái-sô.
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés carregados de grilhões de bronze, mas caíste como os que caem diante dos filhos da maldade! Então, todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Nheq tangái ki cũai proai pasĩt Davĩt cha dỗi, ma án parkhán samoât samơi lứq neq: “Sễq Yiang Sursĩ yỗn cứq roap tôt, khân cứq cha sana nhũang mandang pât.”
35 Então, todo o povo veio fazer que Davi comesse pão, sendo ainda dia, porém Davi jurou, dizendo: Assim Deus me faça e outro tanto, se, antes que o sol se ponha, eu provar pão ou alguma coisa.
36 Tữ cũai proai hữm ngkíq, alới sâng bũi pahỡm cớp Davĩt. Dũ ranáq puo Davĩt táq cỡt pĩeiq pahỡm cũai proai.
36 O que todo o povo entendendo, pareceu bem aos seus olhos, assim como tudo quanto o rei fez pareceu bem aos olhos de todo o povo.
37 Cỗ ngkíq máh tahan cớp cũai proai I-sarel dũ náq dáng raloaih la Davĩt tỡ bữn dáng ntrớu tễ ranáq noau cachĩt Ap-nơ.
37 E todo o povo e todo o Israel entenderam, naquele mesmo dia, que não procedera do rei que matassem a Abner, filho de Ner.
38 Chơ puo Davĩt pai chóq máh ayững atĩ án neq: “Tỗp anhia dáng ma tỡ bữn, tangái nâi bữn manoaq cũai sốt lứq tâng tỗp I-sarel khoiq cuchĩt?
38 Então, disse o rei aos seus servos: Não sabeis que, hoje, caiu em Israel um príncipe e um grande?
39 Tam cứq cỡt puo Yiang Sursĩ rưoh, ma tangái nâi cứq sâng ieuq tuar lứq, cỗ tỗp con samiang niang Sê-ruya táq khễng-lễng chóq cứq! Sễq Yiang Sursĩ yỗn alới roap tôt, puai loah máh ranáq alới khoiq táq!”
39 Eu, hoje, estou fraco, ainda que seja ungido rei; estes homens, filhos de Zeruia, são mais duros do que eu; o Senhor pagará ao malfeitor, conforme a sua maldade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.