2 Samuel 3

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Máh cũai khoiq pruam cớp Salơ, cớp máh cũai khoiq pruam cớp Davĩt rachíl dũn lứq. Bo ki Davĩt cỡt sốt khâm achỗn, ma tŏ́ng toiq Salơ cỡt sốt ieuq asễng.
1 Ora, houve uma longa guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; mas Davi tornou-se cada vez mais forte, e a casa de Saul tornou-se cada vez mais fraca.
2 Tapoât náq con samiang Davĩt sễt tâng vil Hep-rôn la neq: Con clúng la Am-nôn; mpiq án ramứh Ahi-nũam tễ vil Ye-triel.
2 E a Davi nasceram filhos em Hebrom; e o seu primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita;
3 Con bar la Khi-liap; mpiq án ramứh Abi-kêl la cán cumai tễ vil Car-mel. Nhũang ki Abi-kêl la lacuoi Nabal. Con pái la Ap-salôm; mpiq án ramứh Maca con cumũr puo Tal-mai, cruang Kê-sur.
3 e o seu segundo, Quileabe, de Abigail, a esposa de Nabal, o carmelita; e o terceiro, Absalão, o filho de Maaca, a filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Con pỗn la Adô-nacha; mpiq án ramứh Hakit. Con sỡng la Sê-patia; mpiq án ramứh Abi-tal.
4 e o quarto, Adonias, o filho de Hagite; e o quinto, Sefatias, o filho de Abital;
5 Con tapoât la I-triam; mpiq án ramứh Ec-la. Nheq náq ki la lacuoi Davĩt, cớp máh con samiang nâi sễt tâng vil Hep-rôn.
5 e o sexto, Itreão, de Eglá, mulher de Davi. Estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Bo noâng bữn ranáq rachíl tâng bar tỗp, tỗp Davĩt cớp tỗp puai con Salơ, Ap-nơ táq yỗn chớc án cỡt khâm lứq tâng tỗp puai con Salơ.
6 E sucedeu que, enquanto houve guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se fez forte para a casa de Saul.
7 Bữn muoi tangái, It-bô-set con samiang Salơ, tếq Ap-nơ pai án bếq cớp lacuoi cỗiq puo Salơ, ramứh Ri-sapa con cumũr Ai-ya.
7 E Saul tinha uma concubina, cujo nome era Rispa, filha de Aiá; e Isbosete disse a Abner: Por que entraste à concubina do meu pai?
8 Ranáq nâi táq yỗn Ap-nơ cỡt cutâu mứt lứq. Ngkíq án pai neq: “Nŏ́q mới chanchớm cứq pupứt Salơ tỡ? Nŏ́q mới chanchớm cứq mut coah Yuda tỡ? Tễ nhũang cứq táq o níc chóq mpoaq mới, chóq sễm ai mpoaq mới, cớp chóq máh yớu mpoaq mới hỡ. Cớp cứq bán curiaq níc mới, tỡ yỗn mới ỡt tâng talang atĩ Davĩt. Tam cứq táq máh ki chơ, ma tangái nâi mới noâng chuaq ralíh apớt cứq tễ mansễm nâi.
8 Então, Abner ficou mui irado com as palavras de Isbosete, e disse: Sou eu cabeça de um cão que diante de Judá hoje uso de misericórdia para com a casa de Saul, teu pai, para seus irmãos e seus amigos, e não te entreguei nas mãos de Davi; e me repreende hoje a respeito desta mulher?
9 — ausente —
9 Assim faça Deus a Abner, e lhe acrescente mais, como o SENHOR tem jurado a Davi, mesmo assim lhe ei de fazer;
10 — ausente —
10 para transladar o reino da casa de Saul, e estabelecer o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, de Dã até Berseba.
11 It-bô-set sâng ngcŏh lứq Ap-nơ, toau án tỡ khớn pai ntrớu noâng.
11 E ele não conseguiu responder nenhuma outra palavra a Abner, porque o temeu.
12 Bo ki, puo Davĩt noâng ỡt tâng vil Hep-rôn. Ma Ap-nơ ớn cũai dững parnai pỡq blớh Davĩt neq: “Cruang cutễq nâi noau sốt? Sễq anhia táq tếc parkhán cớp hếq; chơ hếq ễ radững nheq tữh cũai I-sarel ỡt coah anhia.”
12 E Abner enviou mensageiros a Davi em seu favor, dizendo: De quem é a terra? Dizendo também: Faz o teu pacto comigo, e, eis que a minha mão será contigo, para trazer a ti todo o Israel.
13 Davĩt ta‑ỡi: “Khân ngkíq, o! Cứq ễ táq tếc parkhán cớp mới. Ma toâq mới pỡq ramóh cứq, cóq mới dững Mi-cal con cumũr puo Salơ pỡ cứq. Khân tỡ bữn ngkíq, mới tỡ bữn hữm loâng roâp cứq.”
13 E ele disse: Bem, farei um pacto contigo; porém uma coisa exijo de ti, a saber: Tu não verás a minha face, exceto se primeiro trouxeres Mical, filha de Saul, quando vieres ver a minha face.
14 Chơ Davĩt ớn máh cũai dững parnai pỡq atỡng It-bô-set neq: “Cóq mới culáh loah lacuoi cứq. Yuaq cứq khoiq ĩt ngcâr sarcal samiang tễ tỗp Phi-li-tin muoi culám náq cỡt voan chóq niang.”
14 E Davi enviou mensageiro a Isbosete, filho de Saul dizendo: Entrega-me a minha esposa Mical, a quem tomei por esposa por uma centena de prepúcios dos filisteus.
15 Ngkíq, It-bô-set yỗn cũai pỡq coâiq Mi-cal tễ dống cayac án, ramứh Pal-tiel con samiang Laih.
15 E Isbosete enviou, e tomou-a do seu marido, a saber, de Paltiel, o filho de Laís.
16 Ma Pal-tiel nhiam nhit rapuai lacuoi án toau toâq pỡ vil Bahu-rim. Ap-nơ pai chóq án neq: “Pỡq, mới chu!”
16 E o marido seguiu com ela, chorando detrás dela, até Baurim. Então, disse Abner a ele: Vai, retorna. E ele retornou.
17 Ap-nơ sarhống cớp cũai sốt tỗp I-sarel neq: “Tễ dũn chơ anhia yoc Davĩt cỡt puo anhia.
17 E Abner fez comunicação com os anciãos de Israel, dizendo: Vós procurastes Davi em tempos passados para ser rei sobre vós;
18 Sanua o yỗn tỗp anhia chóh án cỡt puo. Anhia sanhữ ma tỡ bữn tễ máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq pai neq: ‘Cứq ễ yỗn Davĩt, la cũai táq ranáq cứq, chuai cũai I-sarel, proai cứq, yỗn vớt tễ tỗp Phi-li-tin, cớp tễ máh cũai par‑ũal alới.’”
18 agora, então, fazei-o; porque o SENHOR falou acerca de Davi, dizendo: Pela mão do meu servo Davi salvarei o meu povo Israel da mão dos filisteus, e da mão de todos os seus inimigos.
19 Ap-nơ pỡq atỡng tỗp Ben-yamin machớng ki tê. Chơ án pỡq chu vil Hep-rôn ễ atỡng Davĩt tễ máh ranáq tỗp Ben-yamin cớp cũai proai I-sarel khoiq pruam ễ táq.
19 E Abner também falou aos ouvidos de Benjamim, e Abner também foi falar aos ouvidos de Davi em Hebrom tudo o que parecia bom para Israel, e isso pareceu bom a toda a casa de Benjamim.
20 Tữ Ap-nơ cớp bar chít náq samiang toâq ramóh Davĩt, Davĩt táq muoi pêl toâr cha bũi yỗn alới.
20 Assim, Abner veio até Davi em Hebrom, e com ele vinte homens. E Davi fez para Abner, e para os homens que estavam com ele, uma festa.
21 Ap-nơ atỡng Davĩt neq: “Sanua hếq ễ pỡq parỗm nheq tữh cũai I-sarel yỗn anhia. Tỗp alới ễ roap anhia cỡt puo alới cớp táq tếc parkhán cớp anhia hỡ. Chơ anhia cỡt sốt cruang cutễq nâi ariang anhia khoiq chanchớm chơ.”
21 E Abner disse a Davi: Levantar-me-ei e irei, e reunirei todo o Israel ao meu senhor, o rei, para que eles possam fazer um pacto contigo, e para que tu possas reinar sobre tudo o que desejar o teu coração. E Davi despediu Abner; e ele se foi em paz.
22 Ntun ki, Yô-ap cớp máh ayững atĩ Davĩt chu tễ pũr. Tỗp alới dững achu máh crơng alới cheng bữn sa‑ữi lứq. Ma Ap-nơ tỡ bữn ỡt noâng cớp Davĩt tâng vil Hep-rôn, yuaq Davĩt khoiq ớn án chu, cớp parkhán ŏ́c ien khễ yỗn án.
22 E, eis que os servos de Davi e Joabe chegavam da perseguição a uma tropa, e traziam consigo um grande despojo, mas Abner não estava com Davi em Hebrom; porque ele o havia despedido, e ele tinha partido em paz.
23 Tữ tỗp Yô-ap chu chơ, bữn cũai atỡng Yô-ap neq: “Ap-nơ khoiq toâq ramóh puo Davĩt; cớp Davĩt yỗn án chu, dếh parkhán ŏ́c ien khễ cớp án hỡ.”
23 Quando Joabe e todo o exército que estava com ele chegaram, contaram a Joabe, dizendo: Abner, o filho de Ner, veio até ao rei, e ele o despediu, e ele se foi em paz.
24 Ngkíq Yô-ap pỡq blớh puo Davĩt neq: “Tữ Ap-nơ toâq ramóh anhia, nŏ́q anhia acláh yỗn án chu ien khễ? Nŏ́q anhia táq ngkíq?
24 Então Joabe veio até ao rei, e disse: O que fizeste? Eis que Abner veio a ti; por que o despediste, e ele já se foi?
25 Anhia dáng chơ Ap-nơ toâq pỡ nâi yoc ễ raphếq rathũ anhia, cớp tutuaiq yoc ễ dáng anhia ntôm táq ntrớu cớp pỡq chu léq.”
25 Tu sabes que Abner, o filho de Ner, veio para te enganar, e para conhecer a tua saída e a tua entrada, e para conhecer tudo o que fazes.
26 Tữ Yô-ap loŏh tễ Davĩt, án ớn cũai pỡq atỡng Ap-nơ toâq ramóh án. Chơ alới dững Ap-nơ láp loah tễ dỡq chữong Si-ra. Ma Davĩt tỡ bữn dáng tễ ranáq nâi.
26 E quando Joabe havia partido de Davi, ele enviou mensageiros atrás de Abner, os quais o trouxeram de volta do poço de Sirá; mas Davi não soube disso.
27 Tữ Ap-nơ toâq loah pỡ vil Hep-rôn, Yô-ap dững án pỡ ngoah toong viang vil, táq nan ariang ễ táq ntỡng tỡ ễq noau dáng. Ma Yô-ap ĩt achũ choat púng Ap-nơ, chơ Ap-nơ cuchĩt. Án táq ngkíq la cỗ Ap-nơ khoiq cachĩt A-sahel, a‑ễm samiang án.
27 E quando Abner havia retornado de Hebrom, Joabe tomou-o de lado no portão para falar-lhe quietamente, e ali o feriu debaixo da quinta costela, de modo que morreu, por causa do sangue de Asael, seu irmão.
28 Toâq Davĩt sâng tễ ranáq nâi, án pai neq: “Yiang Sursĩ dáng chơ, cứq cớp cũai proai cứq tỡ bữn dáng ntrớu tễ noau cachĩt Ap-nơ.
28 E, posteriormente, quando Davi ouviu isto, disse: Eu e o meu reino somos inocentes diante do SENHOR para sempre do sangue de Abner, o filho de Ner.
29 Sễq máh tôt tễ ranáq ki toâq pỡ Yô-ap, cớp dũ náq cũai tâng dống sũ án. Sễq yỗn tŏ́ng toiq Yô-ap cỡt a‑ĩ panúng hoi níc, tỡ la a‑ĩ tut, tỡ la cloaq níc ralỡng, tỡ la pĩeiq noau cachĩt tâng ntốq rachíl, tỡ la ŏ́q crơng sana cha.”
29 Que isso recaia sobre a cabeça de Joabe; e sobre toda a casa do seu pai; e que nunca falte na casa de Joabe quem tenha uma anomalia, ou que seja leproso, ou que se escore em cajado, ou que caia à espada, ou que tenha falta de pão.
30 Yô-ap cớp a‑ễm samiang án cachĩt Ap-nơ dŏq carláh dỡq, yuaq Ap-nơ khoiq cachĩt A-sahel a‑ễm samiang alới pỡ ntốq rachíl, tâng vil Ki-bê-ôn.
30 Assim, Joabe e Abisai, o seu irmão, mataram Abner, porquanto tinha matado Asael, irmão deles na batalha em Gibeão.
31 Chơ Davĩt ớn Yô-ap cớp dũ náq tahan án háq nheq tampâc alới sớp, cớp ớn sớp aroâiq tanúh ễn táq tếc tanúh yỗn Ap-nơ. Bo noau dững tứp Ap-nơ, puo Davĩt tayáh pỡq ntun hom Ap-nơ.
31 E Davi disse a Joabe, e a todo o povo que estava com ele: Rasgai as vossas vestes, e cingi-vos de panos de saco, e lamentai-vos diante de Abner. E o próprio Davi seguiu o ataúde.
32 Noau tứp Ap-nơ pỡ vil Hep-rôn. Davĩt nhiam casang pỡ ping Ap-nơ, cớp máh cũai proai nhiam tê.
32 E sepultaram Abner em Hebrom; e o rei levantou a sua voz, e chorou junto ao sepulcro de Abner; e todo o povo chorou.
33 Puo Davĩt ũat cansái tanúh neq:
33 E o rei lamentou por Abner, e disse: Morreu Abner como morre um tolo?
34 Cớp ayững án la tỡ bữn noau sacáp sái-sô.
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés em cadeias; como um homem cai diante de homens ímpios, assim caíste tu. E todo o povo voltou a chorar por ele.
35 Nheq tangái ki cũai proai pasĩt Davĩt cha dỗi, ma án parkhán samoât samơi lứq neq: “Sễq Yiang Sursĩ yỗn cứq roap tôt, khân cứq cha sana nhũang mandang pât.”
35 E quando todo o povo veio para fazer com que Davi comesse carne enquanto ainda era dia, Davi jurou, dizendo: Assim faça Deus para comigo, e ainda mais, se eu provar pão, ou qualquer outra coisa, até que se ponha o sol.
36 Tữ cũai proai hữm ngkíq, alới sâng bũi pahỡm cớp Davĩt. Dũ ranáq puo Davĩt táq cỡt pĩeiq pahỡm cũai proai.
36 E todo o povo percebeu isto, e isto lhes agradou; como tudo o que o rei fazia agradava todo o povo.
37 Cỗ ngkíq máh tahan cớp cũai proai I-sarel dũ náq dáng raloaih la Davĩt tỡ bữn dáng ntrớu tễ ranáq noau cachĩt Ap-nơ.
37 Porque todo o povo e todo o Israel entendeu naquele dia que não foi do rei a morte de Abner, o filho de Ner.
38 Chơ puo Davĩt pai chóq máh ayững atĩ án neq: “Tỗp anhia dáng ma tỡ bữn, tangái nâi bữn manoaq cũai sốt lứq tâng tỗp I-sarel khoiq cuchĩt?
38 E o rei disse aos seus servos: Não sabeis que há um príncipe e um grande homem caído neste dia em Israel?
39 Tam cứq cỡt puo Yiang Sursĩ rưoh, ma tangái nâi cứq sâng ieuq tuar lứq, cỗ tỗp con samiang niang Sê-ruya táq khễng-lễng chóq cứq! Sễq Yiang Sursĩ yỗn alới roap tôt, puai loah máh ranáq alới khoiq táq!”
39 E eu estou fraco neste dia, mesmo sendo um rei ungido; e estes homens, filhos de Zeruia, são sobremaneira duros para mim; o SENHOR retribuirá ao perpetrador do mal segundo a sua impiedade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.