2 Samuel 16
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Toâq Davĩt pỡq luat dũal cóh, bo ki toâp Si-ba, cũai táq ranáq Mê-phi-bô-set toâq ramóh án. Si-ba bữn muoi cáp aséh dễn patiang bễng mi bar culám lám, palâi nho khỗ muoi culám cốc, palâi mbỡiq kéh muoi culám boq, cớp blŏ́ng nho poân muoi aluoi ngcâr.
1 Davi passou para o outro lado do monte das Oliveiras e ali se encontrou, de repente, com Ziba, o empregado de Mefibosete. Ele trazia dois jumentos carregados com duzentos pães, cem cachos de passas, cem cachos de frutas frescas e um odre cheio de vinho.
2 Davĩt blớh án: “Mới dững táq ntrớu máh crơng nâi?”
2 Então o rei Davi lhe perguntou: — O que você vai fazer com tudo isso? Ziba respondeu: — Os jumentos são para a família do rei montar; o pão e as frutas, para os homens comerem; e o vinho é para eles beberem quando ficarem cansados no deserto.
3 Puo blớh loah án neq: “Nléq Mê-phi-bô-set, châu samiang Salơ, la cũai sốt mới?”
3 — Onde está Mefibosete, o neto do seu patrão Saul? — perguntou o rei. Ziba respondeu: — Ele ficou em Jerusalém porque está convencido de que agora os israelitas vão devolver a ele o reino do seu avô Saul.
4 Chơ Davĩt pai chóq Si-ba neq: “Dũ ramứh khong Mê-phi-bô-set sanua cỡt khong mới ễn.”
4 O rei disse a Ziba: — Tudo o que era de Mefibosete é seu. Ziba respondeu: — Eu me curvo diante do meu rei e senhor e que eu sempre possa agradá-lo!
5 Tữ puo Davĩt pỡq toâq pỡ vil Bahu-rim, bữn muoi noaq sễm ai puo Salơ, ramứh Si-mê con samiang Ke-ra, loŏh ramóh cớp lóc acrieiq Davĩt.
5 Quando o rei Davi chegou à cidade de Baurim, Simei, filho de Gera, um dos parentes de Saul, foi encontrar-se com ele e começou a amaldiçoá-lo.
6 Tam Davĩt bữn tahan ỡt kĩaq lavíng mpễr án, ma Si-mê ĩt tamáu tám chóq án cớp máh cũai ayững atĩ án.
6 Simei começou também a jogar pedras em Davi e nos seus oficiais, apesar de o rei estar rodeado pelos seus homens e pelos guardas pessoais.
7 Si-mê lóc acrieiq Davĩt cớp pai neq: “Dễq yỗn vớt! Dễq yỗn vớt! Mới la cũai sâuq ca cachĩt cũai! Cũai cachĩt cũai ca loâi lứq ơiq!
7 Ele amaldiçoou Davi e disse: — Fora daqui, assassino! Criminoso!
8 Mới khoiq cheng cruang cutễq puo Salơ. Ma sanua Yiang Sursĩ yỗn mới roap tôt, yuaq mới khoiq cachĩt cũai tễ dống sũ Salơ sa‑ữi lứq. Yiang Sursĩ khoiq chiau cruang cutễq nâi yỗn Ap-salôm con samiang mới ễn sốt. Ma cũai sâuq dốq cachĩt cũai ariang mới, cóq cỡt pứt nheq.”
8 Você tomou o reino de Saul. O Senhor Deus o está castigando por você ter matado tantas pessoas da família de Saul. Agora Deus entregou o reino ao seu filho Absalão, e você está arruinado, seu assassino!
9 Abi-sai, con samiang niang Sê-ruya, blớh Davĩt neq: “Puo ơi! Nŏ́q anhia ỡt tamứng níc acho nâi crooh? Anhia ễq hếq pỡq cŏ́h chíq tacong án tỡ?”
9 Então Abisai, cuja mãe era Zeruia, disse ao rei: — Por que o senhor permite que este cachorro morto o amaldiçoe? Deixe que eu vá lá cortar a cabeça dele!
10 Ma Davĩt pai chóq Abi-sai cớp Yô-ap, ai án, neq: “Ŏ́c nâi tỡ cỡn ranáq anhia! Khân santoiq báih nâi ma toâq tễ Yiang Sursĩ ớn án pai, noau bữn chớc khớn blớh: ‘Cỗ nŏ́q án báih Davĩt?’”
10 — Vocês, filhos de Zeruia, não têm nada a ver com isso! — respondeu o rei a Abisai e ao seu irmão Joabe. — Se foi o Senhor Deus quem mandou que este homem me amaldiçoasse, quem tem o direito de perguntar por que é que ele está fazendo isso?
11 Chơ puo Davĩt pai chóq Abi-sai cớp máh ayững atĩ án neq: “Con samiang cứq bữm ễ cachĩt loah cứq; ngkíq chỗi dớt tễ santoiq cũai Ben-yamin nâi pai. Tam yỗn án tíng báih; chỗi ramíng cớp án; yuaq Yiang Sursĩ toâp yỗn án táq ngkíq.
11 E Davi disse a Abisai e a todos os seus oficiais: — Se o meu próprio filho está tentando me matar, por que eu ficaria admirado se este membro da
12 Cŏh lơ Yiang Sursĩ hữm ŏ́c túh arức tâng mứt cứq, chơ Ncháu rapĩen santoiq án báih cỡt ŏ́c bốn ễn yỗn cứq cống bữn.”
12 Pode ser que o Senhor olhe para a minha aflição e me dê algumas bênçãos em lugar destas maldições.
13 Puo Davĩt cớp máh tahan án pỡq loah sĩa. Ma Si-mê rapuai toau toâq pỡ cuar cóh, ntơn báih ntơn tám tamáu chóq alới, cớp prứh cutễq chóq tỗp alới hỡ.
13 Então Davi e os seus homens continuaram o seu caminho. Simei também ia ao lado, caminhando pelo monte, amaldiçoando e jogando pedras e terra em Davi.
14 Tữ tỗp alới pỡq toâq pỡ crỗng Yôr-dan, Davĩt cớp máh tahan án sâng lakéh lakiei lứq. Chơ alới rlu tâng ntốq ki.
14 O rei e todos os seus homens chegaram muito cansados ao rio Jordão e descansaram ali.
15 Ap-salôm cớp máh cũai proai I-sarel ca puai án mut tâng vil Yaru-salem; bữn dếh Ahi-tô-phel hỡ ỡt cớp tỗp alới.
15 Absalão e todos os israelitas entraram em Jerusalém, e Aitofel estava com eles.
16 Toâq Husai, yớu ratoi Davĩt, ramóh Ap-salôm, án pai neq: “Sễq yỗn puo hếq ỡt cóng tamoong dũn! Sễq yỗn puo hếq ỡt cóng tamoong dũn!”
16 Quando Husai, o conselheiro particular de Davi, encontrou Absalão, gritou: — Viva o rei! Viva o rei!
17 Ap-salôm blớh án: “Dớt lứq mới táq ngkíq chóq Davĩt, yớu mới ratoi lứq? Cỗ nŏ́q mới tỡ bữn pỡq cớp án?”
17 E Absalão perguntou: — Onde está a sua fidelidade ao seu amigo? Por que você não foi com ele?
18 Husai ta‑ỡi neq: “Nŏ́q têq hếq pỡq; hếq cóq ỡt coah cũai Yiang Sursĩ rưoh, máh cũai proai nâi rưoh, cớp nheq tữh cũai I-sarel rưoh. Hếq ễ ỡt cớp anhia.
18 Husai respondeu: — Como é que eu poderia fazer isso? Eu sou a favor daquele que foi escolhido por Deus, o
19 Lứq pĩeiq hếq táq ranáq yỗn con samiang án ca hếq yám. Nŏ́q hếq cơi táq ranáq yỗn mpoaq anhia, hếq ễ táq yỗn anhia ngkíq tê.”
19 Afinal de contas, a quem eu deveria servir, a não ser o filho do meu chefe? Assim como servi o seu pai, eu agora o servirei.
20 Chơ Ap-salôm to moat chu Ahi-tô-phel cớp pai neq: “Sanua tỗp hái khoiq mut ỡt tâng ntốq nâi chơ, sễq mới tĩeih atỡng cóq táq nŏ́q?”
20 Aí Absalão disse a Aitofel: — Eu quero o seu conselho. O que devemos fazer?
21 Ahi-tô-phel pai neq: “Yỗn anhia pỡq bếq cớp máh lacuoi cỗiq mpoaq anhia, alới ca ỡt nhêng salĩq dống puo. Chơ máh cũai I-sarel bữn dáng anhia cớp mpoaq anhia cỡt cũai par‑ũal. Moâm ki, máh cũai puai anhia cỡt clŏ́q loah.”
21 Aitofel respondeu: — Tenha relações com as
22 Chơ noau yoang dống aroâiq tâng pỡng mpuol tapín dống puo. Moâm ki Ap-salôm mut bếq cớp máh lacuoi cỗiq mpoaq án choâng moat dũ náq cũai I-sarel.
22 Então armaram uma barraca para Absalão no terraço do palácio, e ali, na frente de todos, ele teve relações com as concubinas do seu pai.
23 Tâng máh tangái ki santoiq Ahi-tô-phel tĩeih cỡt blễng lứq, cỡt ariang Yiang Sursĩ atỡng yỗn án pai. Yuaq ngkíq, bar náq Davĩt cớp Ap-salôm khoiq noap lứq máh santoiq án tĩeih.
23 Naquela época os conselhos que Aitofel dava eram seguidos como se fossem a própria palavra de Deus; tanto Davi como Absalão os seguiam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.