2 Samuel 16

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Toâq Davĩt pỡq luat dũal cóh, bo ki toâp Si-ba, cũai táq ranáq Mê-phi-bô-set toâq ramóh án. Si-ba bữn muoi cáp aséh dễn patiang bễng mi bar culám lám, palâi nho khỗ muoi culám cốc, palâi mbỡiq kéh muoi culám boq, cớp blŏ́ng nho poân muoi aluoi ngcâr.
1 Tendo Davi passado um pouco além, dobrando o cimo, eis que lhe saiu ao encontro Ziba, servo de Mefibosete, com dois jumentos albardados e sobre eles duzentos pães, cem cachos de passas, cem frutas de verão e um odre de vinho.
2 Davĩt blớh án: “Mới dững táq ntrớu máh crơng nâi?”
2 Perguntou o rei a Ziba: Que pretendes com isto? Respondeu Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para serem montados; o pão e as frutas de verão, para os moços comerem; o vinho, para beberem os cansados no deserto.
3 Puo blớh loah án neq: “Nléq Mê-phi-bô-set, châu samiang Salơ, la cũai sốt mới?”
3 Então, disse o rei: Onde está, pois, o filho de teu senhor? Respondeu Ziba ao rei: Eis que ficou em Jerusalém, pois disse: Hoje, a casa de Israel me restituirá o reino de meu pai.
4 Chơ Davĩt pai chóq Si-ba neq: “Dũ ramứh khong Mê-phi-bô-set sanua cỡt khong mới ễn.”
4 Então, disse o rei a Ziba: Teu é tudo que pertence a Mefibosete. Disse Ziba: Eu me inclino e ache eu mercê diante de ti, ó rei, meu senhor.
5 Tữ puo Davĩt pỡq toâq pỡ vil Bahu-rim, bữn muoi noaq sễm ai puo Salơ, ramứh Si-mê con samiang Ke-ra, loŏh ramóh cớp lóc acrieiq Davĩt.
5 Tendo chegado o rei Davi a Baurim, eis que dali saiu um homem da família da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gera; saiu e ia amaldiçoando.
6 Tam Davĩt bữn tahan ỡt kĩaq lavíng mpễr án, ma Si-mê ĩt tamáu tám chóq án cớp máh cũai ayững atĩ án.
6 Atirava pedras contra Davi e contra todos os seus servos, ainda que todo o povo e todos os valentes estavam à direita e à esquerda do rei.
7 Si-mê lóc acrieiq Davĩt cớp pai neq: “Dễq yỗn vớt! Dễq yỗn vớt! Mới la cũai sâuq ca cachĩt cũai! Cũai cachĩt cũai ca loâi lứq ơiq!
7 Amaldiçoando-o, dizia Simei: Fora daqui, fora, homem de sangue, homem de Belial;
8 Mới khoiq cheng cruang cutễq puo Salơ. Ma sanua Yiang Sursĩ yỗn mới roap tôt, yuaq mới khoiq cachĩt cũai tễ dống sũ Salơ sa‑ữi lứq. Yiang Sursĩ khoiq chiau cruang cutễq nâi yỗn Ap-salôm con samiang mới ễn sốt. Ma cũai sâuq dốq cachĩt cũai ariang mới, cóq cỡt pứt nheq.”
8 o Senhor te deu, agora, a paga de todo o sangue da casa de Saul, cujo reino usurpaste; o Senhor já o entregou nas mãos de teu filho Absalão; eis-te, agora, na tua desgraça, porque és homem de sangue.
9 Abi-sai, con samiang niang Sê-ruya, blớh Davĩt neq: “Puo ơi! Nŏ́q anhia ỡt tamứng níc acho nâi crooh? Anhia ễq hếq pỡq cŏ́h chíq tacong án tỡ?”
9 Então, Abisai, filho de Zeruia, disse ao rei: Por que amaldiçoaria este cão morto ao rei, meu senhor? Deixa-me passar e lhe tirarei a cabeça.
10 Ma Davĩt pai chóq Abi-sai cớp Yô-ap, ai án, neq: “Ŏ́c nâi tỡ cỡn ranáq anhia! Khân santoiq báih nâi ma toâq tễ Yiang Sursĩ ớn án pai, noau bữn chớc khớn blớh: ‘Cỗ nŏ́q án báih Davĩt?’”
10 Respondeu o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Ora, deixai-o amaldiçoar; pois, se o Senhor lhe disse: Amaldiçoa a Davi, quem diria: Por que assim fizeste?
11 Chơ puo Davĩt pai chóq Abi-sai cớp máh ayững atĩ án neq: “Con samiang cứq bữm ễ cachĩt loah cứq; ngkíq chỗi dớt tễ santoiq cũai Ben-yamin nâi pai. Tam yỗn án tíng báih; chỗi ramíng cớp án; yuaq Yiang Sursĩ toâp yỗn án táq ngkíq.
11 Disse mais Davi a Abisai e a todos os seus servos: Eis que meu próprio filho procura tirar-me a vida, quanto mais ainda este benjamita? Deixai-o; que amaldiçoe, pois o Senhor lhe ordenou.
12 Cŏh lơ Yiang Sursĩ hữm ŏ́c túh arức tâng mứt cứq, chơ Ncháu rapĩen santoiq án báih cỡt ŏ́c bốn ễn yỗn cứq cống bữn.”
12 Talvez o Senhor olhará para a minha aflição e o Senhor me pagará com bem a sua maldição deste dia.
13 Puo Davĩt cớp máh tahan án pỡq loah sĩa. Ma Si-mê rapuai toau toâq pỡ cuar cóh, ntơn báih ntơn tám tamáu chóq alới, cớp prứh cutễq chóq tỗp alới hỡ.
13 Prosseguiam, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens; também Simei ia ao longo do monte, ao lado dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras e terra contra ele.
14 Tữ tỗp alới pỡq toâq pỡ crỗng Yôr-dan, Davĩt cớp máh tahan án sâng lakéh lakiei lứq. Chơ alới rlu tâng ntốq ki.
14 O rei e todo o povo que ia com ele chegaram exaustos ao Jordão e ali descansaram.
15 Ap-salôm cớp máh cũai proai I-sarel ca puai án mut tâng vil Yaru-salem; bữn dếh Ahi-tô-phel hỡ ỡt cớp tỗp alới.
15 Absalão, pois, e todo o povo, homens de Israel, vieram a Jerusalém; e, com ele, Aitofel.
16 Toâq Husai, yớu ratoi Davĩt, ramóh Ap-salôm, án pai neq: “Sễq yỗn puo hếq ỡt cóng tamoong dũn! Sễq yỗn puo hếq ỡt cóng tamoong dũn!”
16 Tendo-se apresentado Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse-lhe: Viva o rei, viva o rei!
17 Ap-salôm blớh án: “Dớt lứq mới táq ngkíq chóq Davĩt, yớu mới ratoi lứq? Cỗ nŏ́q mới tỡ bữn pỡq cớp án?”
17 Porém Absalão disse a Husai: É assim a tua fidelidade para com o teu amigo Davi? Por que não foste com o teu amigo?
18 Husai ta‑ỡi neq: “Nŏ́q têq hếq pỡq; hếq cóq ỡt coah cũai Yiang Sursĩ rưoh, máh cũai proai nâi rưoh, cớp nheq tữh cũai I-sarel rưoh. Hếq ễ ỡt cớp anhia.
18 Respondeu Husai a Absalão: Não, mas àquele a quem o Senhor elegeu, e todo este povo, e todos os homens de Israel, a ele pertencerei e com ele ficarei.
19 Lứq pĩeiq hếq táq ranáq yỗn con samiang án ca hếq yám. Nŏ́q hếq cơi táq ranáq yỗn mpoaq anhia, hếq ễ táq yỗn anhia ngkíq tê.”
19 Ainda mais, a quem serviria eu? Porventura, não seria diante de seu filho? Como servi diante de teu pai, assim serei diante de ti.
20 Chơ Ap-salôm to moat chu Ahi-tô-phel cớp pai neq: “Sanua tỗp hái khoiq mut ỡt tâng ntốq nâi chơ, sễq mới tĩeih atỡng cóq táq nŏ́q?”
20 Então, disse Absalão a Aitofel: Dai o vosso conselho sobre o que devemos fazer.
21 Ahi-tô-phel pai neq: “Yỗn anhia pỡq bếq cớp máh lacuoi cỗiq mpoaq anhia, alới ca ỡt nhêng salĩq dống puo. Chơ máh cũai I-sarel bữn dáng anhia cớp mpoaq anhia cỡt cũai par‑ũal. Moâm ki, máh cũai puai anhia cỡt clŏ́q loah.”
21 Disse Aitofel a Absalão: Coabita com as concubinas de teu pai, que deixou para cuidar da casa; e, em ouvindo todo o Israel que te fizeste odioso para com teu pai, animar-se-ão todos os que estão contigo.
22 Chơ noau yoang dống aroâiq tâng pỡng mpuol tapín dống puo. Moâm ki Ap-salôm mut bếq cớp máh lacuoi cỗiq mpoaq án choâng moat dũ náq cũai I-sarel.
22 Armaram, pois, para Absalão uma tenda no eirado, e ali, à vista de todo o Israel, ele coabitou com as concubinas de seu pai.
23 Tâng máh tangái ki santoiq Ahi-tô-phel tĩeih cỡt blễng lứq, cỡt ariang Yiang Sursĩ atỡng yỗn án pai. Yuaq ngkíq, bar náq Davĩt cớp Ap-salôm khoiq noap lứq máh santoiq án tĩeih.
23 O conselho que Aitofel dava, naqueles dias, era como resposta de Deus a uma consulta; tal era o conselho de Aitofel, tanto para Davi como para Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.