2 Samuel 16
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Toâq Davĩt pỡq luat dũal cóh, bo ki toâp Si-ba, cũai táq ranáq Mê-phi-bô-set toâq ramóh án. Si-ba bữn muoi cáp aséh dễn patiang bễng mi bar culám lám, palâi nho khỗ muoi culám cốc, palâi mbỡiq kéh muoi culám boq, cớp blŏ́ng nho poân muoi aluoi ngcâr.
1 E passando Davi um pouco mais adiante do cume, eis que Ziba, o servo de Mefibosete, veio encontrar-se com ele, com um par de jumentos albardados, e sobre eles duzentos pães, com cem cachos de passas, e cem de frutas de verão e um odre de vinho.
2 Davĩt blớh án: “Mới dững táq ntrớu máh crơng nâi?”
2 E disse o rei a Ziba: Que pretendes com isto? E disse Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para se montarem neles; e o pão e as frutas de verão para comerem os moços; e o vinho para beberem os cansados no deserto.
3 Puo blớh loah án neq: “Nléq Mê-phi-bô-set, châu samiang Salơ, la cũai sốt mới?”
3 Então disse o rei: Ora, onde está o filho de teu senhor? E disse Ziba ao rei: Eis que ficou em Jerusalém; porque disse: Hoje me restituirá a casa de Israel o reino de meu pai.
4 Chơ Davĩt pai chóq Si-ba neq: “Dũ ramứh khong Mê-phi-bô-set sanua cỡt khong mới ễn.”
4 Então disse o rei a Ziba: Eis que teu é tudo quanto tem Mefibosete. E disse Ziba: Eu me inclino, que eu ache graça em teus olhos, ó rei meu senhor.
5 Tữ puo Davĩt pỡq toâq pỡ vil Bahu-rim, bữn muoi noaq sễm ai puo Salơ, ramứh Si-mê con samiang Ke-ra, loŏh ramóh cớp lóc acrieiq Davĩt.
5 E, chegando o rei Davi a Baurim, eis que dali saiu um homem da linhagem da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gera, e, saindo, ia amaldiçoando.
6 Tam Davĩt bữn tahan ỡt kĩaq lavíng mpễr án, ma Si-mê ĩt tamáu tám chóq án cớp máh cũai ayững atĩ án.
6 E atirava pedras contra Davi, e contra todos os servos do rei Davi; ainda que todo o povo e todos os valentes iam à sua direita e à sua esquerda.
7 Si-mê lóc acrieiq Davĩt cớp pai neq: “Dễq yỗn vớt! Dễq yỗn vớt! Mới la cũai sâuq ca cachĩt cũai! Cũai cachĩt cũai ca loâi lứq ơiq!
7 E, amaldiçoando-o Simei, assim dizia: Sai, sai, homem de sangue, e homem de Belial.
8 Mới khoiq cheng cruang cutễq puo Salơ. Ma sanua Yiang Sursĩ yỗn mới roap tôt, yuaq mới khoiq cachĩt cũai tễ dống sũ Salơ sa‑ữi lứq. Yiang Sursĩ khoiq chiau cruang cutễq nâi yỗn Ap-salôm con samiang mới ễn sốt. Ma cũai sâuq dốq cachĩt cũai ariang mới, cóq cỡt pứt nheq.”
8 O Senhor te deu agora a paga de todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar tens reinado; já deu o Senhor o reino na mão de Absalão teu filho; e eis-te agora na tua desgraça, porque és um homem de sangue.
9 Abi-sai, con samiang niang Sê-ruya, blớh Davĩt neq: “Puo ơi! Nŏ́q anhia ỡt tamứng níc acho nâi crooh? Anhia ễq hếq pỡq cŏ́h chíq tacong án tỡ?”
9 Então disse Abisai, filho de Zeruia, ao rei: Por que amaldiçoaria este cão morto ao rei meu senhor? Deixa-me passar, e lhe tirarei a cabeça.
10 Ma Davĩt pai chóq Abi-sai cớp Yô-ap, ai án, neq: “Ŏ́c nâi tỡ cỡn ranáq anhia! Khân santoiq báih nâi ma toâq tễ Yiang Sursĩ ớn án pai, noau bữn chớc khớn blớh: ‘Cỗ nŏ́q án báih Davĩt?’”
10 Disse, porém, o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Ora deixai-o amaldiçoar; pois o Senhor lhe disse: Amaldiçoa a Davi; quem pois diria: Por que assim fizeste?
11 Chơ puo Davĩt pai chóq Abi-sai cớp máh ayững atĩ án neq: “Con samiang cứq bữm ễ cachĩt loah cứq; ngkíq chỗi dớt tễ santoiq cũai Ben-yamin nâi pai. Tam yỗn án tíng báih; chỗi ramíng cớp án; yuaq Yiang Sursĩ toâp yỗn án táq ngkíq.
11 Disse mais Davi a Abisai, e a todos os seus servos: Eis que meu filho, que saiu das minhas entranhas, procura a minha morte; quanto mais ainda este benjamita? Deixai-o, que amaldiçoe; porque o Senhor lho disse.
12 Cŏh lơ Yiang Sursĩ hữm ŏ́c túh arức tâng mứt cứq, chơ Ncháu rapĩen santoiq án báih cỡt ŏ́c bốn ễn yỗn cứq cống bữn.”
12 Porventura o Senhor olhará para a minha miséria; e o Senhor me pagará com bem a sua maldição deste dia.
13 Puo Davĩt cớp máh tahan án pỡq loah sĩa. Ma Si-mê rapuai toau toâq pỡ cuar cóh, ntơn báih ntơn tám tamáu chóq alới, cớp prứh cutễq chóq tỗp alới hỡ.
13 Prosseguiram, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens; e também Simei ia ao longo do monte, defronte dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras contra ele, e levantava poeira.
14 Tữ tỗp alới pỡq toâq pỡ crỗng Yôr-dan, Davĩt cớp máh tahan án sâng lakéh lakiei lứq. Chơ alới rlu tâng ntốq ki.
14 E o rei e todo o povo que ia com ele chegaram cansados, e refrescaram-se ali.
15 Ap-salôm cớp máh cũai proai I-sarel ca puai án mut tâng vil Yaru-salem; bữn dếh Ahi-tô-phel hỡ ỡt cớp tỗp alới.
15 Absalão, pois, e todo o povo, os homens de Israel, vieram a Jerusalém; e Aitofel com ele.
16 Toâq Husai, yớu ratoi Davĩt, ramóh Ap-salôm, án pai neq: “Sễq yỗn puo hếq ỡt cóng tamoong dũn! Sễq yỗn puo hếq ỡt cóng tamoong dũn!”
16 E sucedeu que, chegando Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse Husai a Absalão: Viva o rei, viva o rei!
17 Ap-salôm blớh án: “Dớt lứq mới táq ngkíq chóq Davĩt, yớu mới ratoi lứq? Cỗ nŏ́q mới tỡ bữn pỡq cớp án?”
17 Porém Absalão disse a Husai: É esta a tua beneficência para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Husai ta‑ỡi neq: “Nŏ́q têq hếq pỡq; hếq cóq ỡt coah cũai Yiang Sursĩ rưoh, máh cũai proai nâi rưoh, cớp nheq tữh cũai I-sarel rưoh. Hếq ễ ỡt cớp anhia.
18 E disse Husai a Absalão: Não, porém daquele que eleger o Senhor, e todo este povo, e todos os homens de Israel, dele serei e com ele ficarei.
19 Lứq pĩeiq hếq táq ranáq yỗn con samiang án ca hếq yám. Nŏ́q hếq cơi táq ranáq yỗn mpoaq anhia, hếq ễ táq yỗn anhia ngkíq tê.”
19 E, demais disto, a quem serviria eu? Porventura não seria diante de seu filho? Como servi diante de teu pai, assim serei diante de ti.
20 Chơ Ap-salôm to moat chu Ahi-tô-phel cớp pai neq: “Sanua tỗp hái khoiq mut ỡt tâng ntốq nâi chơ, sễq mới tĩeih atỡng cóq táq nŏ́q?”
20 Então disse Absalão a Aitofel: Dai conselho entre vós sobre o que devemos fazer.
21 Ahi-tô-phel pai neq: “Yỗn anhia pỡq bếq cớp máh lacuoi cỗiq mpoaq anhia, alới ca ỡt nhêng salĩq dống puo. Chơ máh cũai I-sarel bữn dáng anhia cớp mpoaq anhia cỡt cũai par‑ũal. Moâm ki, máh cũai puai anhia cỡt clŏ́q loah.”
21 E disse Aitofel a Absalão: Possue as concubinas de teu pai, que deixou para guardarem a casa; e assim todo o Israel ouvirá que te fizeste aborrecível para com teu pai; e se fortalecerão as mãos de todos os que estão contigo.
22 Chơ noau yoang dống aroâiq tâng pỡng mpuol tapín dống puo. Moâm ki Ap-salôm mut bếq cớp máh lacuoi cỗiq mpoaq án choâng moat dũ náq cũai I-sarel.
22 Estenderam, pois, para Absalão uma tenda no terraço; e Absalão possuiu as concubinas de seu pai, perante os olhos de todo o Israel.
23 Tâng máh tangái ki santoiq Ahi-tô-phel tĩeih cỡt blễng lứq, cỡt ariang Yiang Sursĩ atỡng yỗn án pai. Yuaq ngkíq, bar náq Davĩt cớp Ap-salôm khoiq noap lứq máh santoiq án tĩeih.
23 E era o conselho de Aitofel, que aconselhava naqueles dias, como se a palavra de Deus se consultara; tal era todo o conselho de Aitofel, assim para com Davi como para com Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.