2 Samuel 15
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Toâq ntun ễn, Ap-salôm thrũan muoi lám sễ aséh rachíl, dếh aséh hỡ, dŏq yỗn án bữm, cớp tahan sỡng chít náq pỡq nhũang dŏq curiaq án.
1 Depois disso Absalão adquiriu para si um carro, cavalos e cinqüenta homens para escoltaram-no.
2 Cu tarưp Ap-salôm dốq tamỡ tễ cláih cớp pỡq tayứng kễng rana mut ngoah toong viang vil. Toâq án hữm cũai bữn ŏ́c ralỗih ễ pỡq ramóh puo Davĩt yỗn parchĩn chuai alới, án dốq arô cớp blớh cũai ki toâq tễ léq. Khân cũai ki pai án toâq tễ muoi tỗp cũai I-sarel,
2 Colocava-se desde cedo à beira do caminho, junto à grande porta, e interpelava todos os que vinham procurar o rei para um julgamento, dizendo: De que cidade és tu? O outro respondia: Teu servo é de tal tribo de Israel.
3 chơ Ap-salôm dốq pai neq: “Mới chanchớm salĩq! Khân puai phễp rit hái, máh ranáq mới pai la lứq pĩeiq. Ma puo tỡ bữn chóh cũai dŏq tamứng máh ranáq mới ễ atỡng.”
3 Vê, dizia-lhe Absalão; a tua causa é boa e justa; mas não há ninguém para te ouvir da parte do rei.
4 Cớp án pai tữm ễn neq: “Khân cứq la cũai parchĩn parnai tâng cruang nâi, ma bữn cũai aléq cuclỗiq túh toâq pỡ cứq, ki cứq ễ parchĩn yỗn cũai ki tanoang tapứng lứq.”
4 E Absalão ajuntava: Oh, quem me dera ser juiz desta terra! Todo o que tivesse um litígio ou uma questão e viesse ter comigo, eu lhe faria justiça.
5 Khân bữn cũai toâq pũp ễ cucốh yám noap án, án dốq cuvỡ atĩ kĩau, cớp hũn cũai ki hỡ.
5 E se alguém se aproximava para se prostrar diante dele, estendia a mão, detinha-o e beijava-o.
6 Ap-salôm dốq táq nneq níc chóq nheq máh cũai I-sarel ca ễ pỡq ramóh puo yỗn parchĩn parnai chuai alới. Yuaq ngkíq, máh cũai noap lứq Ap-salôm.
6 Assim fazia Absalão com todos os israelitas que vinham procurar o rei para qualquer julgamento. E desse modo conquistou os corações dos israelitas.
7 Toâq vớt pỗn cumo chơ, Ap-salôm atỡng puo Davĩt neq: “Mpoaq ơi! Cứq sễq pỡq chu vil Hep-rôn. Cứq yoc ễ táq loah ariang cứq khoiq par‑ữq dŏq cớp Yiang Sursĩ.
7 Quatro anos se passaram. Absalão disse ao rei: Deixa-me ir a Hebron para cumprir ali uma promessa que fiz ao Senhor.
8 Yuaq bo cứq ỡt pỡ vil Kê-sur tâng cruang Si-ri, cứq khoiq parkhán chóq Yiang Sursĩ neq: ‘Khân Ncháu chuai cứq yỗn bữn píh chu loah pỡ vil Yaru-salem, cứq ễ dững crơng chiau sang cớp sang toam Ncháu pỡ vil Hep-rôn.’”
8 Quando o teu servo estava em Gessur, fez este voto: se Senhor me reconduzir a Jerusalém, irei prestar-lhe culto em Hebron.
9 Puo ta‑ỡi án: “O, mới pỡq ien khễ nơ!”
9 Vai em paz, disse-lhe o rei. E ele foi para Hebron.
10 Ma Ap-salôm ớn cũai pỡq cachâp cũai I-sarel dũ tỗp neq: “Toâq anhia sâng sưong lavia, cóq anhia pai casang lứq neq: ‘Ap-salôm khoiq bữn cỡt puo chơ pỡ vil Hep-rôn!’”
10 Absalão enviou emissários secretos a todas as tribos de Israel, com esta mensagem: Quando ouvirdes o som da trombeta, dizei: Absalão é rei em Hebron!
11 Ap-salôm mơi cũai bar culám náq tễ vil Yaru-salem pỡq cớp án. Ma alới tỡ bữn dáng ngê án ễ táq.
11 Ora, tinham partido de Jerusalém com Absalão duzentos homens, convidados por ele, que o seguiam com simplicidade de coração, sem nada suspeitar.
12 Bo Ap-salôm chiau sang crơng, án ớn noau pỡq chu vil Ki-lôh pỡq coâiq Ahi-tô-phel la cũai puo Davĩt dốq sarhống. Ranáq Ap-salôm chíl puo cỡt toâr la‑ữt, cớp máh cũai puai án cỡt clứng achỗn ễn.
12 Enquanto oferecia os sacrifícios, Absalão mandou chamar também Aquitofel, gilonita, conselheiro de Davi, à sua cidade de Gilo. E assim a conjuração se fortificava e se tornava cada vez mais numerosa em torno de Absalão.
13 Bữn cũai dững parnai toâq atỡng puo Davĩt neq: “Máh cũai I-sarel ntôm parkhán ễ puai Ap-salôm.”
13 Vieram então anunciar a Davi: Os israelitas aderem a Absalão!
14 Ngkíq Davĩt ớn máh ayững atĩ án tâng vil Yaru-salem neq: “Khân tỗp hái yoc ễ lúh tễ Ap-salôm, cóq hái lúh sanua toâp! Táq chái-chái! Tỡ bữn dũn án toâq pỡ nâi, cớp chíl tỗp hái, dếh cachĩt nheq tỗp hái hỡ.”
14 Davi disse então a todos os que estavam com ele em Jerusalém: Vamos, fujamos, porque não podemos de outro modo escapar a Absalão! Apressai-vos e parti, não suceda que ele nos surpreenda de repente, e nos inflija a ruína, passando a cidade ao fio da espada.
15 Tỗp alới ta‑ỡi puo: “Tỗp hếq pruam táq machớng puo ớn.”
15 Os servos do rei disseram-lhe: Faça-se como ordenar o rei, meu senhor; somos teus servos.
16 Chơ puo Davĩt cớp nheq tữh cũai tâng dống sũ án, dếh máh cũai ayững atĩ án dễq. Ma puo dŏq lacuoi cỗiq án muoi chít náq yỗn ỡt nhêng salĩq dống toâr puo.
16 O rei partiu a pé com toda a sua família, mas deixou dez concubinas para guardar o palácio.
17 Bo puo cớp máh cũai ayững atĩ ntôm loŏh tễ vil, alới tangứt pỡ dống parsốt tháng.
17 O rei saiu, pois, a pé com todos os seus servos, e se detiveram na última casa.
18 Máh cũai ayững atĩ án tayứng cheq án bo tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet ca dốq curiaq puo pỡq pha choâng moat alới. Bữn tapoât culám náq tahan puai puo Davĩt tễ vil Cat hỡ pỡq pha alới tê.
18 Todo o seu exército desfilava ao seu lado; os cereteus, os feleteus e todos os geteus, em número de seiscentos homens que o tinham seguido desde Get, todos marchavam diante do rei.
19 Puo Davĩt pai chóq I-tai, cũai sốt tahan tễ vil Cat neq: “Noau ớn mới pỡq cớp hếq? Mới píh chu ỡt cớp puo tamái ki. Mới la cũai ỡt tarôq; mới khoiq dễq tễ dống sũ vil viang mới.
19 O rei disse a Etai, o geteu: Por que vens também tu conosco? Volta e fica com o {novo} rei, pois és um estrangeiro, e mesmo um exilado de tua terra.
20 Mới ỡt tâng ntốq nâi tỡ yũah dũn; cỗ nŏ́q mới ễ pỡq tứng-tooc cớp tỗp hếq? Yuaq hếq tỡ dáng raloaih ntốq ễ pỡq. Pỡq, mới chu! Cớp dững yớu mới chu tê. Sễq Yiang Sursĩ sarũiq táq mới, cớp ỡt níc cớp mới.”
20 Chegaste ontem, e hoje vou fazer que andes errante conosco, não sabendo eu mesmo aonde vou? Volta. Toma os teus contigo, e que o Senhor seja misericordioso e fiel para contigo.
21 Ma I-tai ta‑ỡi puo Davĩt neq: “Puo ơi! Hếq sễq thễ dũan samoât lứq nhơ ramứh Yiang Sursĩ, hếq ễ pỡq cớp anhia dũ ntốq cu nnơi anhia pỡq; hếq pruam cuchĩt parnơi cớp anhia.”
21 Mas Etai respondeu ao rei: Pela vida do Senhor, e pela vida do rei, meu senhor! Onde estiver o meu senhor e rei, ali estará também o teu servo, tanto para a morte como para a vida.
22 Davĩt ta‑ỡi án: “Khân ngkíq, o! Hái pỡq loah!”
22 Está bem, disse Davi, passa. E Etai, o geteu, desfilou com todos os seus homens e com toda a sua comitiva.
23 Bo puo Davĩt cớp máh cũai puai án pỡq, máh cũai proai nhiam casang lứq. Ma Davĩt cớp tỗp tahan án coaiq tũm Ki-trôn cớp pỡq chu ntốq aiq.
23 E estando o rei junto do Cedron, enquanto desfilava o povo diante dele, tomando o caminho da oliveira do deserto, toda a terra chorava em alta voz.
24 Sadôc, la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp tỗp Lê-vi ca crang Hĩp Parnai Parkhán la ỡt pỡ ki tê. Tỗp alới achúh hĩp cớp tỡ bữn crang noâng, toau nheq tữh cũai proai loŏh vớt nheq tễ vil; dếh Abia-tha, la cũai tễng rit sang, ỡt ntốq ki.
24 Veio também Sadoc com todos os seus levitas, trazendo a arca da aliança de Deus. Depuseram-na, enquanto Abiatar subia, e até que tivesse passado todo o povo que tinha saído da cidade.
25 Chơ puo ớn Sadôc neq: “Mới dững Hĩp Parnai Parkhán nâi píh chu loah. Khân chumát Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm chóq cứq, án yỗn cứq píh chu loah, chơ cứq bữn hữm loah Hĩp Parnai Parkhán nâi ỡt bân ntốq án dốq ỡt.
25 Disse então o rei a Sadoc: Reconduz a arca de Deus à cidade. Se eu achar graça aos olhos do Senhor, ele me reconduzirá e me fará revê-la, bem como o lugar de sua habitação.
26 Ma khân Ncháu tỡ bữn bũi pahỡm chóq cứq, sễq án táq ntrớu án yoc ễ táq.”
26 Mas se disser que não quer mais saber de mim, eis-me aqui; faça de mim o que lhe aprouver.
27 Puo Davĩt pai chóq Sadôc ễn neq: “Mới dáng tỡ bữn tễ ranáq tỡ yũah toâq? Cóq mới píh chu loah pỡ vil Yaru-salem ien khễ, cớp dững Ahi-mat con samiang mới, dếh Yô-nathan con samiang Abia-tha chu tê.
27 O rei disse ainda a Sadoc: Vede: tu e Abiatar, voltai em paz para a cidade com Aquimaas, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Ma cứq ễ ỡt acoan cheq pỡ ntrin dỡq tâng ntốq aiq, toau bữn sâng han tễ anhia.”
28 Eu vou arrastar-me pelas campinas do deserto, esperando que me mandeis notícias.
29 Ngkíq, Sadôc cớp Abia-tha ĩt crang Hĩp Parnai Parkhán, cớp dững achu loah pỡ vil Yaru-salem, dếh ỡt loâng ngki.
29 Sadoc e Abiatar reconduziram, pois, a arca de Deus para Jerusalém e lá ficaram.
30 Bo puo Davĩt tacứh chỗn chu dũal cóh O‑li‑vê, án nhiam. Án tỡ bữn sớp cỡp, cớp án pul plỡ táq tếc án sâng ngua lứq. Nheq tữh cũai pỡq cớp án pul plỡ cớp nhiam tê.
30 Davi subiu chorando o monte das Oliveiras, cabeça coberta e descalço. Todo o povo que o acompanhava subia também chorando, com a cabeça coberta.
31 Bữn cũai toâq atỡng Davĩt neq: “Ahi-tô-phel pruam cớp Ap-salôm.”
31 Foi anunciado a Davi que Aquitofel estava também entre os conjurados de Absalão. Davi disse: Fazei que se frustrem, ó Senhor, meu Deus, os desígnios de Aquitofel!
32 Tữ Davĩt chỗn toâq pỡ anũol dũal cóh, bân ntốq dốq sang toam Yiang Sursĩ, Husai tễ sâu Akit, la yớu ratoi Davĩt, toâq ramóh Davĩt. Án háq tampâc án tâc cớp ĩt cutễq pức tâng plỡ.
32 Ora, chegando Davi ao cume do monte, no lugar onde se adorava Deus, veio-lhe ao encontro Cusai, o araquita, com a túnica em farrapos e a cabeça coberta de pó.
33 Davĩt pai chóq án neq: “Khân mới pỡq cớp cứq, mới tỡ têq rachuai cứq ntrớu mŏ.
33 Davi disse-lhe: Se vieres comigo, ser-me-ás pesado;
34 Ma khân mới píh chu loah pỡ vil Yaru-salem, têq mới rachuai cứq na atỡng Ap-salôm neq: ‘Cứq ễ táq ranáq chuai mới tanoang tapứng, ariang cứq khoiq táq yỗn mpoaq mới.’ Cớp cóq mới táq nheq rangứh rahỡ dŏq catáng máh santoiq Ahi-tô-phel tĩeih.
34 mas se voltares à cidade e disseres a Absalão: eu quero ser, ó rei, teu servo, como fui outrora servo de teu pai; doravante servir-te-ei a ti - então desconcertarás a meu favor o desígnio de Aquitofel.
35 Bữn bar náq cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ ỡt ngki, ramứh Sadôc cớp Abia-tha. Têq mới atỡng alới dũ ramứh mới sâng tễ dống puo.
35 Terás lá contigo os sacerdotes Sadoc e Abiatar, a quem comunicarás tudo o que souberes no palácio real.
36 Cớp bar náq con samiang alới, ramứh Ahi-mat cớp Yô-nathan, la ỡt ngki tê. Cóq mới ớn bar náq ki dững santoiq mới khoiq sâng, chơ atỡng cứq.”
36 Com eles estão os seus dois filhos, Aquimaas, filho de Sadoc, e Jônatas, filho de Abiatar; por eles me transmitireis tudo o que ouvirdes.
37 Ngkíq Husai, la yớu ratoi Davĩt, píh chu loah pỡ vil Yaru-salem; ma pĩeiq racoâp cớp Ap-salôm chu tê.
37 E Cusai, amigo de Davi, voltou para a cidade, no momento em que Absalão fazia a sua entrada em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.