2 Samuel 15

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Toâq ntun ễn, Ap-salôm thrũan muoi lám sễ aséh rachíl, dếh aséh hỡ, dŏq yỗn án bữm, cớp tahan sỡng chít náq pỡq nhũang dŏq curiaq án.
1 Algum tempo depois, Absalão adquiriu uma carruagem, cavalos e uma escolta de cinqüenta homens.
2 Cu tarưp Ap-salôm dốq tamỡ tễ cláih cớp pỡq tayứng kễng rana mut ngoah toong viang vil. Toâq án hữm cũai bữn ŏ́c ralỗih ễ pỡq ramóh puo Davĩt yỗn parchĩn chuai alới, án dốq arô cớp blớh cũai ki toâq tễ léq. Khân cũai ki pai án toâq tễ muoi tỗp cũai I-sarel,
2 Ele se levantava cedo e ficava junto ao caminho que levava à porta da cidade. Sempre que alguém trazia uma causa para ser decidida pelo rei, Absalão o chamava e perguntava de que cidade vinha. A pessoa respondia que era de uma das tribos de Israel,
3 chơ Ap-salôm dốq pai neq: “Mới chanchớm salĩq! Khân puai phễp rit hái, máh ranáq mới pai la lứq pĩeiq. Ma puo tỡ bữn chóh cũai dŏq tamứng máh ranáq mới ễ atỡng.”
3 e Absalão dizia: "A sua causa é válida e legítima, mas não há nenhum representante do rei para ouvi-lo".
4 Cớp án pai tữm ễn neq: “Khân cứq la cũai parchĩn parnai tâng cruang nâi, ma bữn cũai aléq cuclỗiq túh toâq pỡ cứq, ki cứq ễ parchĩn yỗn cũai ki tanoang tapứng lứq.”
4 E Absalão acrescentava: "Quem me dera ser designado juiz desta terra! Todos os que tivessem uma causa ou uma questão legal viriam a mim, e eu lhe faria justiça".
5 Khân bữn cũai toâq pũp ễ cucốh yám noap án, án dốq cuvỡ atĩ kĩau, cớp hũn cũai ki hỡ.
5 E sempre que alguém se aproximava dele para prostrar-se em sinal de respeito, Absalão estendia a mão, abraçava-o e beijava-o.
6 Ap-salôm dốq táq nneq níc chóq nheq máh cũai I-sarel ca ễ pỡq ramóh puo yỗn parchĩn parnai chuai alới. Yuaq ngkíq, máh cũai noap lứq Ap-salôm.
6 Absalão agia assim com todos os israelitas que vinham pedir que o rei lhes fizesse justiça. Assim ele foi conquistando a lealdade dos homens de Israel.
7 Toâq vớt pỗn cumo chơ, Ap-salôm atỡng puo Davĩt neq: “Mpoaq ơi! Cứq sễq pỡq chu vil Hep-rôn. Cứq yoc ễ táq loah ariang cứq khoiq par‑ữq dŏq cớp Yiang Sursĩ.
7 Ao final de quatro anos, Absalão disse ao rei: "Deixa-me ir a Hebrom para cumprir um voto que fiz ao Senhor.
8 Yuaq bo cứq ỡt pỡ vil Kê-sur tâng cruang Si-ri, cứq khoiq parkhán chóq Yiang Sursĩ neq: ‘Khân Ncháu chuai cứq yỗn bữn píh chu loah pỡ vil Yaru-salem, cứq ễ dững crơng chiau sang cớp sang toam Ncháu pỡ vil Hep-rôn.’”
8 Quando o teu servo estava em Gesur, na Síria, fez este voto: Se o Senhor me permitir voltar a Jerusalém, prestarei culto a ele em Hebrom".
9 Puo ta‑ỡi án: “O, mới pỡq ien khễ nơ!”
9 "Vá em paz! ", disse o rei. E ele foi para Hebrom.
10 Ma Ap-salôm ớn cũai pỡq cachâp cũai I-sarel dũ tỗp neq: “Toâq anhia sâng sưong lavia, cóq anhia pai casang lứq neq: ‘Ap-salôm khoiq bữn cỡt puo chơ pỡ vil Hep-rôn!’”
10 Absalão enviou secretamente mensageiros a todas as tribos de Israel, dizendo: "Assim que vocês ouvirem o som das trombetas, digam: Absalão é rei em Hebrom".
11 Ap-salôm mơi cũai bar culám náq tễ vil Yaru-salem pỡq cớp án. Ma alới tỡ bữn dáng ngê án ễ táq.
11 Absalão levou duzentos homens de Jerusalém. Eles tinham sido convidados e nada sabiam nem suspeitavam do que estava acontecendo.
12 Bo Ap-salôm chiau sang crơng, án ớn noau pỡq chu vil Ki-lôh pỡq coâiq Ahi-tô-phel la cũai puo Davĩt dốq sarhống. Ranáq Ap-salôm chíl puo cỡt toâr la‑ữt, cớp máh cũai puai án cỡt clứng achỗn ễn.
12 Depois de oferecer sacrifícios, Absalão mandou chamar da cidade de Gilo Aitofel, que era de Gilo, conselheiro de Davi. A conspiração ganhou força, e cresceu o número dos que seguiam Absalão.
13 Bữn cũai dững parnai toâq atỡng puo Davĩt neq: “Máh cũai I-sarel ntôm parkhán ễ puai Ap-salôm.”
13 Então um mensageiro chegou e disse a Davi: "Os israelitas estão com Absalão! "
14 Ngkíq Davĩt ớn máh ayững atĩ án tâng vil Yaru-salem neq: “Khân tỗp hái yoc ễ lúh tễ Ap-salôm, cóq hái lúh sanua toâp! Táq chái-chái! Tỡ bữn dũn án toâq pỡ nâi, cớp chíl tỗp hái, dếh cachĩt nheq tỗp hái hỡ.”
14 Então Davi disse aos conselheiros que estavam com ele em Jerusalém: "Vamos fugir; caso contrário não escaparemos de Absalão. Se não partirmos imediatamente ele nos alcançará, causará a nossa ruína e matará o povo à espada".
15 Tỗp alới ta‑ỡi puo: “Tỗp hếq pruam táq machớng puo ớn.”
15 Os conselheiros do rei lhe responderam: "Teus servos estão dispostos a fazer tudo o que o rei, nosso senhor, decidir".
16 Chơ puo Davĩt cớp nheq tữh cũai tâng dống sũ án, dếh máh cũai ayững atĩ án dễq. Ma puo dŏq lacuoi cỗiq án muoi chít náq yỗn ỡt nhêng salĩq dống toâr puo.
16 O rei partiu, seguido por todos os de sua família; deixou, porém, dez concubinas para tomarem conta do palácio.
17 Bo puo cớp máh cũai ayững atĩ ntôm loŏh tễ vil, alới tangứt pỡ dống parsốt tháng.
17 Assim, o rei partiu com todo o povo. Pararam na última casa da cidade,
18 Máh cũai ayững atĩ án tayứng cheq án bo tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet ca dốq curiaq puo pỡq pha choâng moat alới. Bữn tapoât culám náq tahan puai puo Davĩt tễ vil Cat hỡ pỡq pha alới tê.
18 e todos os seus soldados marcharam, passando por ele: todos os queretitas e peletitas, e os seiscentos giteus que o acompanhavam desde Gate.
19 Puo Davĩt pai chóq I-tai, cũai sốt tahan tễ vil Cat neq: “Noau ớn mới pỡq cớp hếq? Mới píh chu ỡt cớp puo tamái ki. Mới la cũai ỡt tarôq; mới khoiq dễq tễ dống sũ vil viang mới.
19 O rei disse então a Itai, de Gate: "Por que você está indo conosco? Volte e fique com o novo rei, pois você é estrangeiro, um exilado de sua terra.
20 Mới ỡt tâng ntốq nâi tỡ yũah dũn; cỗ nŏ́q mới ễ pỡq tứng-tooc cớp tỗp hếq? Yuaq hếq tỡ dáng raloaih ntốq ễ pỡq. Pỡq, mới chu! Cớp dững yớu mới chu tê. Sễq Yiang Sursĩ sarũiq táq mới, cớp ỡt níc cớp mới.”
20 Faz pouco tempo que você chegou. Como eu poderia fazê-lo acompanhar-me? Volte e leve consigo os seus irmãos. Que o Senhor o trate com bondade e fidelidade! "
21 Ma I-tai ta‑ỡi puo Davĩt neq: “Puo ơi! Hếq sễq thễ dũan samoât lứq nhơ ramứh Yiang Sursĩ, hếq ễ pỡq cớp anhia dũ ntốq cu nnơi anhia pỡq; hếq pruam cuchĩt parnơi cớp anhia.”
21 Itai, contudo, respondeu ao rei: "Juro pelo nome do Senhor e por tua vida que onde quer que o rei, meu senhor, esteja, ali estará o seu servo, para viver ou para morrer! "
22 Davĩt ta‑ỡi án: “Khân ngkíq, o! Hái pỡq loah!”
22 Então Davi disse a Itai: "Está bem, pode ir adiante". E Itai, o giteu, marchou, com todos os seus soldados e com as famílias que estavam com ele.
23 Bo puo Davĩt cớp máh cũai puai án pỡq, máh cũai proai nhiam casang lứq. Ma Davĩt cớp tỗp tahan án coaiq tũm Ki-trôn cớp pỡq chu ntốq aiq.
23 Todo o povo do lugar chorava em alta voz enquanto o exército passava. O rei atravessou o vale do Cedrom e todo o povo foi com ele em direção ao deserto.
24 Sadôc, la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp tỗp Lê-vi ca crang Hĩp Parnai Parkhán la ỡt pỡ ki tê. Tỗp alới achúh hĩp cớp tỡ bữn crang noâng, toau nheq tữh cũai proai loŏh vớt nheq tễ vil; dếh Abia-tha, la cũai tễng rit sang, ỡt ntốq ki.
24 Zadoque também estava lá, e com ele todos os levitas que carregavam a arca da aliança de Deus; Abiatar também estava lá. Puseram no chão a arca de Deus até que todo o povo saísse da cidade.
25 Chơ puo ớn Sadôc neq: “Mới dững Hĩp Parnai Parkhán nâi píh chu loah. Khân chumát Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm chóq cứq, án yỗn cứq píh chu loah, chơ cứq bữn hữm loah Hĩp Parnai Parkhán nâi ỡt bân ntốq án dốq ỡt.
25 Então o rei disse a Zadoque: "Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se o Senhor mostrar benevolência a mim, ele me trará de volta e me deixará ver a arca e o lugar onde ela deve permanecer.
26 Ma khân Ncháu tỡ bữn bũi pahỡm chóq cứq, sễq án táq ntrớu án yoc ễ táq.”
26 Mas, se ele disser que já não sou do seu agrado, aqui estou! Faça ele comigo o que for de sua vontade".
27 Puo Davĩt pai chóq Sadôc ễn neq: “Mới dáng tỡ bữn tễ ranáq tỡ yũah toâq? Cóq mới píh chu loah pỡ vil Yaru-salem ien khễ, cớp dững Ahi-mat con samiang mới, dếh Yô-nathan con samiang Abia-tha chu tê.
27 Disse ainda o rei ao sacerdote Zadoque: "Fique alerta! Volte em paz para a cidade, você, Aimaás, seu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Ma cứq ễ ỡt acoan cheq pỡ ntrin dỡq tâng ntốq aiq, toau bữn sâng han tễ anhia.”
28 Junto às torrentes do deserto ficarei esperando notícias de vocês".
29 Ngkíq, Sadôc cớp Abia-tha ĩt crang Hĩp Parnai Parkhán, cớp dững achu loah pỡ vil Yaru-salem, dếh ỡt loâng ngki.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém, e lá permaneceram.
30 Bo puo Davĩt tacứh chỗn chu dũal cóh O‑li‑vê, án nhiam. Án tỡ bữn sớp cỡp, cớp án pul plỡ táq tếc án sâng ngua lứq. Nheq tữh cũai pỡq cớp án pul plỡ cớp nhiam tê.
30 Davi, porém, continuou subindo o monte das Oliveiras, caminhando e chorando, e com a cabeça coberta e os pés descalços. E todos os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e subiam chorando.
31 Bữn cũai toâq atỡng Davĩt neq: “Ahi-tô-phel pruam cớp Ap-salôm.”
31 Quando informaram a Davi que Aitofel era um dos conspiradores que apoiavam Absalão, Davi orou: "Ó Senhor, transforma em loucura os conselhos de Aitofel".
32 Tữ Davĩt chỗn toâq pỡ anũol dũal cóh, bân ntốq dốq sang toam Yiang Sursĩ, Husai tễ sâu Akit, la yớu ratoi Davĩt, toâq ramóh Davĩt. Án háq tampâc án tâc cớp ĩt cutễq pức tâng plỡ.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, ao lugar onde o povo costumava adorar a Deus, veio ao seu encontro o arquita Husai, com a roupa rasgada e com terra sobre a cabeça.
33 Davĩt pai chóq án neq: “Khân mới pỡq cớp cứq, mới tỡ têq rachuai cứq ntrớu mŏ.
33 E Davi lhe disse: "Não adianta você vir comigo.
34 Ma khân mới píh chu loah pỡ vil Yaru-salem, têq mới rachuai cứq na atỡng Ap-salôm neq: ‘Cứq ễ táq ranáq chuai mới tanoang tapứng, ariang cứq khoiq táq yỗn mpoaq mới.’ Cớp cóq mới táq nheq rangứh rahỡ dŏq catáng máh santoiq Ahi-tô-phel tĩeih.
34 Mas se voltar à cidade, poderá dizer a Absalão: ‘Estarei a teu serviço, ó rei. No passado estive a serviço de teu pai, mas agora estarei a teu serviço’. Assim você me ajudará, frustrando o conselho de Aitofel.
35 Bữn bar náq cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ ỡt ngki, ramứh Sadôc cớp Abia-tha. Têq mới atỡng alới dũ ramứh mới sâng tễ dống puo.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá com você. Informe-os do que você souber no palácio.
36 Cớp bar náq con samiang alới, ramứh Ahi-mat cớp Yô-nathan, la ỡt ngki tê. Cóq mới ớn bar náq ki dững santoiq mới khoiq sâng, chơ atỡng cứq.”
36 Também estão lá os dois filhos deles: Aimaás e Jônatas. Por meio deles me informe de tudo que você ouvir".
37 Ngkíq Husai, la yớu ratoi Davĩt, píh chu loah pỡ vil Yaru-salem; ma pĩeiq racoâp cớp Ap-salôm chu tê.
37 Então Husai, amigo de Davi, chegou a Jerusalém quando Absalão estava entrando na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.