2 Samuel 15

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Toâq ntun ễn, Ap-salôm thrũan muoi lám sễ aséh rachíl, dếh aséh hỡ, dŏq yỗn án bữm, cớp tahan sỡng chít náq pỡq nhũang dŏq curiaq án.
1 Algum tempo depois, Absalão providenciou para si uma carruagem com cavalos e contratou cinquenta guardas para servirem como sua guarda de honra.
2 Cu tarưp Ap-salôm dốq tamỡ tễ cláih cớp pỡq tayứng kễng rana mut ngoah toong viang vil. Toâq án hữm cũai bữn ŏ́c ralỗih ễ pỡq ramóh puo Davĩt yỗn parchĩn chuai alới, án dốq arô cớp blớh cũai ki toâq tễ léq. Khân cũai ki pai án toâq tễ muoi tỗp cũai I-sarel,
2 Todas as manhãs, ele se levantava cedo e ia até o portão da cidade. Quando alguém trazia uma causa para ser julgada pelo rei, Absalão perguntava de que cidade a pessoa era, e ela lhe respondia a qual tribo de Israel pertencia.
3 chơ Ap-salôm dốq pai neq: “Mới chanchớm salĩq! Khân puai phễp rit hái, máh ranáq mới pai la lứq pĩeiq. Ma puo tỡ bữn chóh cũai dŏq tamứng máh ranáq mới ễ atỡng.”
3 Então Absalão dizia: “Sua causa é justa e legítima. É pena que o rei não tenha ninguém para ouvi-la”.
4 Cớp án pai tữm ễn neq: “Khân cứq la cũai parchĩn parnai tâng cruang nâi, ma bữn cũai aléq cuclỗiq túh toâq pỡ cứq, ki cứq ễ parchĩn yỗn cũai ki tanoang tapứng lứq.”
4 E dizia ainda: “Quem me dera ser juiz. Então todos me apresentariam suas questões legais, e eu lhes faria justiça!”.
5 Khân bữn cũai toâq pũp ễ cucốh yám noap án, án dốq cuvỡ atĩ kĩau, cớp hũn cũai ki hỡ.
5 Quando alguém ia se prostrar diante dele, Absalão não o permitia. Ao contrário, tomava-o pela mão e o beijava.
6 Ap-salôm dốq táq nneq níc chóq nheq máh cũai I-sarel ca ễ pỡq ramóh puo yỗn parchĩn parnai chuai alới. Yuaq ngkíq, máh cũai noap lứq Ap-salôm.
6 Fazia isso com todos que vinham ao rei pedir justiça e, desse modo, ia conquistando o coração de todos em Israel.
7 Toâq vớt pỗn cumo chơ, Ap-salôm atỡng puo Davĩt neq: “Mpoaq ơi! Cứq sễq pỡq chu vil Hep-rôn. Cứq yoc ễ táq loah ariang cứq khoiq par‑ữq dŏq cớp Yiang Sursĩ.
7 Passados quatro anos, Absalão disse ao rei: “Deixe-me ir a Hebrom para cumprir o voto que fiz ao S enhor .
8 Yuaq bo cứq ỡt pỡ vil Kê-sur tâng cruang Si-ri, cứq khoiq parkhán chóq Yiang Sursĩ neq: ‘Khân Ncháu chuai cứq yỗn bữn píh chu loah pỡ vil Yaru-salem, cứq ễ dững crơng chiau sang cớp sang toam Ncháu pỡ vil Hep-rôn.’”
8 Enquanto eu estava em Gesur, na Síria, prometi oferecer sacrifícios ao S enhor em Hebrom caso ele me trouxesse de volta a Jerusalém”.
9 Puo ta‑ỡi án: “O, mới pỡq ien khễ nơ!”
9 “Está bem”, disse o rei. “Vá e cumpra seu voto.” Então Absalão foi a Hebrom.
10 Ma Ap-salôm ớn cũai pỡq cachâp cũai I-sarel dũ tỗp neq: “Toâq anhia sâng sưong lavia, cóq anhia pai casang lứq neq: ‘Ap-salôm khoiq bữn cỡt puo chơ pỡ vil Hep-rôn!’”
10 Enquanto estava lá, porém, enviou em segredo mensageiros para todas as tribos de Israel. Eles diziam às pessoas: “Assim que ouvirem as trombetas, digam: ‘Absalão foi coroado rei em Hebrom!’”.
11 Ap-salôm mơi cũai bar culám náq tễ vil Yaru-salem pỡq cớp án. Ma alới tỡ bữn dáng ngê án ễ táq.
11 Absalão levou consigo duzentos homens de Jerusalém como seus convidados, mas eles não faziam ideia de suas intenções.
12 Bo Ap-salôm chiau sang crơng, án ớn noau pỡq chu vil Ki-lôh pỡq coâiq Ahi-tô-phel la cũai puo Davĩt dốq sarhống. Ranáq Ap-salôm chíl puo cỡt toâr la‑ữt, cớp máh cũai puai án cỡt clứng achỗn ễn.
12 Enquanto Absalão oferecia os sacrifícios, mandou chamar Aitofel, um dos conselheiros de Davi que vivia na cidade de Gilo. Em pouco tempo, muitos outros se uniram a Absalão, e a conspiração ganhou força.
13 Bữn cũai dững parnai toâq atỡng puo Davĩt neq: “Máh cũai I-sarel ntôm parkhán ễ puai Ap-salôm.”
13 Logo, um mensageiro chegou a Jerusalém para informar Davi: “Todo o Israel se uniu a Absalão!”.
14 Ngkíq Davĩt ớn máh ayững atĩ án tâng vil Yaru-salem neq: “Khân tỗp hái yoc ễ lúh tễ Ap-salôm, cóq hái lúh sanua toâp! Táq chái-chái! Tỡ bữn dũn án toâq pỡ nâi, cớp chíl tỗp hái, dếh cachĩt nheq tỗp hái hỡ.”
14 “Então devemos fugir de imediato, ou será tarde demais!”, disse Davi a seus conselheiros. “Rápido! Se sairmos de Jerusalém antes que Absalão chegue, escaparemos e impediremos que ele mate todos os moradores da cidade.”
15 Tỗp alới ta‑ỡi puo: “Tỗp hếq pruam táq machớng puo ớn.”
15 “O senhor tem o nosso apoio”, responderam seus conselheiros. “Faça o que lhe parecer melhor.”
16 Chơ puo Davĩt cớp nheq tữh cũai tâng dống sũ án, dếh máh cũai ayững atĩ án dễq. Ma puo dŏq lacuoi cỗiq án muoi chít náq yỗn ỡt nhêng salĩq dống toâr puo.
16 Então o rei e toda a sua família partiram de imediato. Ele deixou para trás apenas dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Bo puo cớp máh cũai ayững atĩ ntôm loŏh tễ vil, alới tangứt pỡ dống parsốt tháng.
17 O rei e todos que o acompanhavam foram a pé e pararam na última casa da cidade,
18 Máh cũai ayững atĩ án tayứng cheq án bo tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet ca dốq curiaq puo pỡq pha choâng moat alới. Bữn tapoât culám náq tahan puai puo Davĩt tễ vil Cat hỡ pỡq pha alới tê.
18 a fim de deixar os soldados do rei passarem e tomarem a dianteira. Também iam com Davi sua guarda pessoal e seiscentos homens de Gate.
19 Puo Davĩt pai chóq I-tai, cũai sốt tahan tễ vil Cat neq: “Noau ớn mới pỡq cớp hếq? Mới píh chu ỡt cớp puo tamái ki. Mới la cũai ỡt tarôq; mới khoiq dễq tễ dống sũ vil viang mới.
19 Então o rei se voltou para Itai, comandante dos homens de Gate, e disse: “Por que você está vindo conosco? Volte para o novo rei, pois Israel não é sua pátria; você é um estrangeiro no exílio.
20 Mới ỡt tâng ntốq nâi tỡ yũah dũn; cỗ nŏ́q mới ễ pỡq tứng-tooc cớp tỗp hếq? Yuaq hếq tỡ dáng raloaih ntốq ễ pỡq. Pỡq, mới chu! Cớp dững yớu mới chu tê. Sễq Yiang Sursĩ sarũiq táq mới, cớp ỡt níc cớp mới.”
20 Chegou faz pouco tempo, e não seria certo eu obrigá-lo a vir conosco. Nem sei para onde vamos. Volte e leve consigo seus parentes, e que a bondade e a fidelidade o acompanhem!”.
21 Ma I-tai ta‑ỡi puo Davĩt neq: “Puo ơi! Hếq sễq thễ dũan samoât lứq nhơ ramứh Yiang Sursĩ, hếq ễ pỡq cớp anhia dũ ntốq cu nnơi anhia pỡq; hếq pruam cuchĩt parnơi cớp anhia.”
21 Itai, porém, disse ao rei: “Tão certo como vive o S enhor e como vive o rei, eu juro que, não importa o que aconteça, irei aonde for o meu senhor, o rei, seja para viver ou para morrer!”.
22 Davĩt ta‑ỡi án: “Khân ngkíq, o! Hái pỡq loah!”
22 Davi respondeu: “Muito bem, venha conosco”. E Itai, todos os seus homens e suas famílias acompanharam Davi.
23 Bo puo Davĩt cớp máh cũai puai án pỡq, máh cũai proai nhiam casang lứq. Ma Davĩt cớp tỗp tahan án coaiq tũm Ki-trôn cớp pỡq chu ntốq aiq.
23 Por onde passavam o rei e os que o seguiam, todo o povo chorava em alta voz. Atravessaram o vale de Cedrom e foram em direção ao deserto.
24 Sadôc, la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp tỗp Lê-vi ca crang Hĩp Parnai Parkhán la ỡt pỡ ki tê. Tỗp alới achúh hĩp cớp tỡ bữn crang noâng, toau nheq tữh cũai proai loŏh vớt nheq tễ vil; dếh Abia-tha, la cũai tễng rit sang, ỡt ntốq ki.
24 Zadoque e todos os levitas também os acompanharam, carregando a arca da aliança de Deus. Puseram a arca no chão, e Abiatar ofereceu sacrifícios até que todos tivessem saído da cidade.
25 Chơ puo ớn Sadôc neq: “Mới dững Hĩp Parnai Parkhán nâi píh chu loah. Khân chumát Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm chóq cứq, án yỗn cứq píh chu loah, chơ cứq bữn hữm loah Hĩp Parnai Parkhán nâi ỡt bân ntốq án dốq ỡt.
25 Então Davi ordenou a Zadoque: “Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se for da vontade do S enhor , ele me trará de volta para ver novamente a arca e o santuário.
26 Ma khân Ncháu tỡ bữn bũi pahỡm chóq cứq, sễq án táq ntrớu án yoc ễ táq.”
26 Mas, se ele não se agradar mais de mim, que faça comigo o que lhe parecer melhor”.
27 Puo Davĩt pai chóq Sadôc ễn neq: “Mới dáng tỡ bữn tễ ranáq tỡ yũah toâq? Cóq mới píh chu loah pỡ vil Yaru-salem ien khễ, cớp dững Ahi-mat con samiang mới, dếh Yô-nathan con samiang Abia-tha chu tê.
27 O rei também disse ao sacerdote Zadoque: “Preste atenção. Você deve voltar à cidade, com seu filho Aimaás e com Jônatas, filho de Abiatar.
28 Ma cứq ễ ỡt acoan cheq pỡ ntrin dỡq tâng ntốq aiq, toau bữn sâng han tễ anhia.”
28 Farei uma parada em um dos pontos de travessia do Jordão e ficarei ali esperando notícias suas”.
29 Ngkíq, Sadôc cớp Abia-tha ĩt crang Hĩp Parnai Parkhán, cớp dững achu loah pỡ vil Yaru-salem, dếh ỡt loâng ngki.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém e ali permaneceram.
30 Bo puo Davĩt tacứh chỗn chu dũal cóh O‑li‑vê, án nhiam. Án tỡ bữn sớp cỡp, cớp án pul plỡ táq tếc án sâng ngua lứq. Nheq tữh cũai pỡq cớp án pul plỡ cớp nhiam tê.
30 Davi prosseguiu pelo caminho para o monte das Oliveiras, chorando enquanto andava. Estava com a cabeça coberta e os pés descalços. Os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e choravam enquanto subiam ao monte.
31 Bữn cũai toâq atỡng Davĩt neq: “Ahi-tô-phel pruam cớp Ap-salôm.”
31 Quando alguém informou a Davi que Aitofel, seu conselheiro, agora apoiava Absalão, Davi orou: “Ó S enhor , faze que Aitofel dê conselhos errados a Absalão!”.
32 Tữ Davĩt chỗn toâq pỡ anũol dũal cóh, bân ntốq dốq sang toam Yiang Sursĩ, Husai tễ sâu Akit, la yớu ratoi Davĩt, toâq ramóh Davĩt. Án háq tampâc án tâc cớp ĩt cutễq pức tâng plỡ.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde o povo costumava adorar a Deus, Husai, o arquita, o esperava ali. Husai havia rasgado suas roupas e colocado terra sobre a cabeça.
33 Davĩt pai chóq án neq: “Khân mới pỡq cớp cứq, mới tỡ têq rachuai cứq ntrớu mŏ.
33 Mas Davi lhe disse: “Se você vier comigo, será apenas um peso.
34 Ma khân mới píh chu loah pỡ vil Yaru-salem, têq mới rachuai cứq na atỡng Ap-salôm neq: ‘Cứq ễ táq ranáq chuai mới tanoang tapứng, ariang cứq khoiq táq yỗn mpoaq mới.’ Cớp cóq mới táq nheq rangứh rahỡ dŏq catáng máh santoiq Ahi-tô-phel tĩeih.
34 Volte à cidade e diga a Absalão: ‘Agora serei seu conselheiro, ó rei, como no passado fui conselheiro de seu pai’. Assim, você poderá frustrar os conselhos de Aitofel.
35 Bữn bar náq cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ ỡt ngki, ramứh Sadôc cớp Abia-tha. Têq mới atỡng alới dũ ramứh mới sâng tễ dống puo.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá. Informe-os dos planos feitos no palácio,
36 Cớp bar náq con samiang alới, ramứh Ahi-mat cớp Yô-nathan, la ỡt ngki tê. Cóq mới ớn bar náq ki dững santoiq mới khoiq sâng, chơ atỡng cứq.”
36 e eles enviarão seus filhos Aimaás e Jônatas para me contar o que se passa”.
37 Ngkíq Husai, la yớu ratoi Davĩt, píh chu loah pỡ vil Yaru-salem; ma pĩeiq racoâp cớp Ap-salôm chu tê.
37 Assim, Husai, amigo de Davi, voltou para Jerusalém e ali chegou na mesma hora em que Absalão entrava na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.