2 Samuel 11

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Toâq catữ aluang lacứp loah sala, cỡt ngư máh puo dốq loŏh rachíl. Davĩt ớn Yô-ap cớp tỗp sốt tahan án, dếh máh tahan I-sarel yỗn loŏh rachíl. Tỗp alới chíl riap tỗp Amôn, cớp alới crŏ́q lavíng nheq vil Raba. Ma Davĩt noâng ỡt tâng vil Yaru-salem.
1 Decorrido um ano, no tempo em que os reis costumam sair para a guerra, Davi enviou Joabe, seus oficiais e todo o Israel. Eles destruíram os filhos de Amom e sitiaram a cidade de Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.
2 Bữn muoi tangái, toâq tabữ, Davĩt tamỡ tễ bếq, chơ chỗn tâng mpuol dống tapín. Bo án tayáh pỡq chu, án tapoang chu dống canŏ́h, chơ án hữm muoi noaq mansễm ntôm mpơi dỡq. Mansễm ki thán riang o lứq.
2 Uma tarde, Davi se levantou do seu leito e andava passeando no terraço do palácio real. Dali viu uma mulher que estava tomando banho; ela era muito bonita.
3 Davĩt ớn cũai pỡq blớh salĩq mansễm ki la noau. Chơ án dáng mansễm ki ramứh Bat-si-ba con E-liam, lacuoi Uria tễ tỗp Hêt.
3 Davi mandou perguntar quem era. Disseram-lhe: — É Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu.
4 Davĩt ớn cũai pỡq coâiq niang ki. Chơ alới dững niang toâq ramóh án, cớp án bếq parnơi cớp niang. (Niang mbỡiq sambráh puai rit, vớt toâq prêng.) Moâm ki niang píh chu loah pỡ dống án.
4 Então Davi mandou mensageiros que a trouxessem; ela veio, e ele se deitou com ela. Ora, Bate-Seba tinha acabado de se purificar da impureza da menstruação. Depois, ela voltou para casa.
5 Dũn tễ ki, Bat-si-ba dáng án khoiq ỡt mumiaq. Chơ án atỡng yỗn Davĩt dáng.
5 A mulher concebeu e mandou dizer a Davi: — Estou grávida.
6 Davĩt cơiq santoiq yỗn Yô-ap neq: “Mới ớn Uria tễ tỗp Hêt toâq ramóh cứq.”
6 Então Davi enviou mensageiros a Joabe, dizendo: — Mande-me Urias, o heteu. E Joabe mandou Urias a Davi.
7 Tữ Uria toâq, Davĩt blớh án tễ Yô-ap, tễ tỗp tahan, cớp tễ ranáq rachíl, o ma tỡ bữn.
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou como estava Joabe, como se achava o povo e como ia a guerra.
8 Chơ Davĩt pai chóq Uria neq: “Mới píh chu pỡ dống mới, chơ ỡt rlu voai.”
8 Depois, Davi disse a Urias: — Vá para casa e descanse. Urias saiu do palácio real, e logo saiu atrás dele um presente do rei.
9 Ma Uria tỡ bữn chu bếq pỡ dống án; án bếq cớp tỗp tahan kĩaq dống puo bân ngoah toong dống toâr Davĩt ỡt.
9 Porém Urias dormiu junto ao portão do palácio, com todos os servos do seu senhor, e não foi para casa.
10 Toâq Davĩt dáng Uria tỡ bữn chu bếq pỡ dống án, Davĩt blớh án: “Mới mbỡiq toâq tễ cadỡp, pĩeiq tỡ? Cỗ nŏ́q mới tỡ bữn chu bếq pỡ dống mới bữm?”
10 Relataram isso a Davi, dizendo: — Urias não foi para casa. Então Davi disse a Urias: — Você não vem de uma viagem? Por que não foi para casa?
11 Uria ta‑ỡi: “Tỗp tahan I-sarel cớp tahan Yuda ỡt tâng ntốq rachíl, dếh Hĩp Parnai Parkhán la parnơi cớp alới tê. Yô-ap, cũai sốt hếq cớp máh sốt tahan canŏ́h, ỡt yáng tiah vil. Nŏ́q rơi hếq píh chu pỡ dống, cha nguaiq, cớp bếq nứng lacuoi hếq? Hếq sễq thễ dũan samoât lứq, hếq tỡ ễq táq ngkíq.”
11 Urias respondeu: — A arca, Israel e Judá ficam em tendas. Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados ao ar livre. Como poderia eu ir para casa, comer e beber e me deitar com a minha mulher? Juro pela vida do rei que não faria tal coisa.
12 Chơ Davĩt pai neq: “Khân ngkíq, tangái nâi mới ỡt rlu tâng ntốq nâi voai. Parnỡ cứq ớn mới pỡq loah chu ntốq rachíl.”
12 Então Davi disse a Urias: — Fique aqui ainda hoje. Amanhã eu o mandarei de volta. E Urias ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Davĩt mơi án toâq cha dỗi, cớp yỗn án nguaiq blŏ́ng yỗn bũl. Ma sadâu ki Uria pỡq bếq cớp tahan kĩaq dống puo sĩa; án tỡ bữn chu bếq pỡ dống án.
13 Davi o convidou para comer e beber com ele, e o embebedou. À tarde, Urias saiu e foi deitar-se no seu leito, na companhia dos servos de seu senhor. Ele não foi para casa.
14 Toâq poang tarưp parnỡ, Davĩt chĩc choâiq thỡ cơiq yỗn Yô-ap. Án ớn Uria dững choâiq ki yỗn Yô-ap.
14 Pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e a mandou por Urias.
15 Tâng thỡ ki chĩc neq: “Mới ớn Uria pỡq bân ntốq rachíl toâr lứq; chơ mới dững tahan carlũn aloŏh, cớp táh Uria yỗn noau cachĩt chíq án.”
15 Na carta escreveu o seguinte: “Ponham Urias na linha de frente, onde o combate for mais intenso. Depois deixem-no sozinho, para que seja ferido e morra.”
16 Bo Yô-ap ntôm kĩaq lavíng vil, án ớn Uria pỡq rachíl bân ntốq án dáng tahan cũai par‑ũal bữn bán rêng cớp clŏ́q lứq.
16 Tendo sitiado a cidade, Joabe pôs Urias no lugar onde sabia que estavam homens valentes.
17 Toâq máh tahan cũai par‑ũal loŏh tễ vil chíl tỗp tahan Yô-ap, alới cachĩt máh cũai sốt tahan Davĩt, dếh Uria tễ tỗp Hêt.
17 Os homens da cidade saíram e lutaram contra Joabe. Alguns dos oficiais de Davi foram mortos; e morreu também Urias, o heteu.
18 Yô-ap ớn tahan pỡq atỡng puo Davĩt tễ máh ranáq rachíl.
18 Então Joabe enviou notícias a Davi, informando tudo o que havia acontecido na batalha.
19 Cớp án catoaih cũai dững parnai pau ki neq: “Toâq moâm mới atỡng puo,
19 Deu ordem ao mensageiro, dizendo: — Quando você terminar de contar ao rei os acontecimentos desta batalha,
20 cŏh lơ án nhôp cớp blớh mới neq: ‘Nŏ́q anhia mut chíl cheq lứq vil? Nŏ́q anhia tỡ bữn chanchớm alới ễ pán saráh tễ pỡng viang vil chóq anhia?
20 é possível que ele fique indignado e pergunte: “Por que vocês chegaram assim perto da cidade para lutar? Não sabiam que eles iriam atirar da muralha?
21 Tỗp anhia sanhữ ma tỡ bữn, tễ noau cachĩt Abi-maléc con samiang Kê-dien. Tâng vil Thi-bet bữn muoi noaq mansễm apŏ́ng tamáu cliet bỗt asễng tễ viang vil chóq Abi-maléc, chơ án cuchĩt. Cỗ nŏ́q anhia mut cheq lứq viang vil?’ Khân puo blớh ngkíq, cóq mới atỡng án neq: ‘Uria tễ tỗp Hêt ca táq ranáq puo khoiq cuchĩt tê.’”
21 Quem matou Abimeleque, filho de Jerubesete? Não foi uma mulher que, do alto da muralha, lançou sobre ele uma pedra de moinho e o matou, em Tebes? Por que vocês chegaram tão perto da muralha?” Então você dirá: — Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
22 Chơ tahan dững parnai pỡq atỡng Davĩt santoiq Yô-ap khoiq patâp án.
22 O mensageiro partiu e, chegando, contou a Davi tudo o que Joabe lhe havia mandado dizer.
23 Án pai neq: “Tỗp tahan cũai par‑ũal sa‑ữi hỡn tễ tỗp hếq, cớp alới loŏh chíl hếq yáng tiah vil. Ma hếq rapuai alới toau toâq ngoah toong viang vil.
23 O mensageiro disse a Davi: — Na verdade, aqueles homens eram mais fortes do que nós e saíram para lutar contra nós em campo aberto. Mas nós fomos contra eles, até a entrada do portão.
24 Chơ tahan alới pán tamĩang tễ pỡng viang vil chóq hếq, ma bữn bar pái náq tahan anhia cuchĩt, dếh Uria tễ tỗp Hêt, án ca táq ranáq anhia, la cuchĩt tê.”
24 Então os flecheiros, do alto da muralha, atiraram contra os servos do rei, e alguns deles foram mortos. Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
25 Davĩt pai chóq tahan dững parnai ki neq: “Pỡq chu! Cớp aliam Yô-ap chỗi yỗn án ngua ntrớu; yuaq tỡ bữn cũai aléq têq dáng án cuchĩt tâng ntốq rachíl ma tỡ bữn. Mới atỡng án mut chíl palứq vil ki, cớp cheng ĩt.”
25 Davi respondeu ao mensageiro: — Diga a Joabe que não encare isso como um mal, porque a espada devora tanto este como aquele. Que ele intensifique o seu ataque à cidade até conquistá-la. Quanto a você, encoraje Joabe.
26 Tữ niang Bat-si-ba sâng noau pai cayac án khoiq cuchĩt chơ, ngkíq án tanúh.
26 Quando a mulher de Urias soube que o seu marido era morto, ela chorou por ele.
27 Toâq moâm án tanúh, Davĩt ớn cũai pỡq coâiq Bat-si-ba yỗn mut ỡt tâng dống án. Bat-si-ba cỡt lacuoi án, cớp canỡt muoi lám con samiang. Ma Yiang Sursĩ tỡ bữn bũi tễ ranáq Davĩt khoiq táq ki.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e a trouxe para o palácio. Ela se tornou sua mulher e lhe deu um filho. Porém isto que Davi tinha feito pareceu mau aos olhos do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.