2 Samuel 11
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Toâq catữ aluang lacứp loah sala, cỡt ngư máh puo dốq loŏh rachíl. Davĩt ớn Yô-ap cớp tỗp sốt tahan án, dếh máh tahan I-sarel yỗn loŏh rachíl. Tỗp alới chíl riap tỗp Amôn, cớp alới crŏ́q lavíng nheq vil Raba. Ma Davĩt noâng ỡt tâng vil Yaru-salem.
1 Decorrido um ano, no tempo em que os reis costumam sair para a guerra, enviou Davi a Joabe, e seus servos, com ele, e a todo o Israel, que destruíram os filhos de Amom e sitiaram Rabá; porém Davi ficou em Jerusalém.
2 Bữn muoi tangái, toâq tabữ, Davĩt tamỡ tễ bếq, chơ chỗn tâng mpuol dống tapín. Bo án tayáh pỡq chu, án tapoang chu dống canŏ́h, chơ án hữm muoi noaq mansễm ntôm mpơi dỡq. Mansễm ki thán riang o lứq.
2 Uma tarde, levantou-se Davi do seu leito e andava passeando no terraço da casa real; daí viu uma mulher que estava tomando banho; era ela mui formosa.
3 Davĩt ớn cũai pỡq blớh salĩq mansễm ki la noau. Chơ án dáng mansễm ki ramứh Bat-si-ba con E-liam, lacuoi Uria tễ tỗp Hêt.
3 Davi mandou perguntar quem era. Disseram-lhe: É Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu.
4 Davĩt ớn cũai pỡq coâiq niang ki. Chơ alới dững niang toâq ramóh án, cớp án bếq parnơi cớp niang. (Niang mbỡiq sambráh puai rit, vớt toâq prêng.) Moâm ki niang píh chu loah pỡ dống án.
4 Então, enviou Davi mensageiros que a trouxessem; ela veio, e ele se deitou com ela. Tendo-se ela purificado da sua imundícia, voltou para sua casa.
5 Dũn tễ ki, Bat-si-ba dáng án khoiq ỡt mumiaq. Chơ án atỡng yỗn Davĩt dáng.
5 A mulher concebeu e mandou dizer a Davi: Estou grávida.
6 Davĩt cơiq santoiq yỗn Yô-ap neq: “Mới ớn Uria tễ tỗp Hêt toâq ramóh cứq.”
6 Então, enviou Davi mensageiros a Joabe, dizendo: Manda-me Urias, o heteu. Joabe enviou Urias a Davi.
7 Tữ Uria toâq, Davĩt blớh án tễ Yô-ap, tễ tỗp tahan, cớp tễ ranáq rachíl, o ma tỡ bữn.
7 Vindo, pois, Urias a Davi, perguntou este como passava Joabe, como se achava o povo e como ia a guerra.
8 Chơ Davĩt pai chóq Uria neq: “Mới píh chu pỡ dống mới, chơ ỡt rlu voai.”
8 Depois, disse Davi a Urias: Desce a tua casa e lava os pés. Saindo Urias da casa real, logo se lhe seguiu um presente do rei.
9 Ma Uria tỡ bữn chu bếq pỡ dống án; án bếq cớp tỗp tahan kĩaq dống puo bân ngoah toong dống toâr Davĩt ỡt.
9 Porém Urias se deitou à porta da casa real, com todos os servos do seu senhor, e não desceu para sua casa.
10 Toâq Davĩt dáng Uria tỡ bữn chu bếq pỡ dống án, Davĩt blớh án: “Mới mbỡiq toâq tễ cadỡp, pĩeiq tỡ? Cỗ nŏ́q mới tỡ bữn chu bếq pỡ dống mới bữm?”
10 Fizeram-no saber a Davi, dizendo: Urias não desceu a sua casa. Então, disse Davi a Urias: Não vens tu de uma jornada? Por que não desceste a tua casa?
11 Uria ta‑ỡi: “Tỗp tahan I-sarel cớp tahan Yuda ỡt tâng ntốq rachíl, dếh Hĩp Parnai Parkhán la parnơi cớp alới tê. Yô-ap, cũai sốt hếq cớp máh sốt tahan canŏ́h, ỡt yáng tiah vil. Nŏ́q rơi hếq píh chu pỡ dống, cha nguaiq, cớp bếq nứng lacuoi hếq? Hếq sễq thễ dũan samoât lứq, hếq tỡ ễq táq ngkíq.”
11 Respondeu Urias a Davi: A arca, Israel e Judá ficam em tendas; Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados ao ar livre; e hei de eu entrar na minha casa, para comer e beber e para me deitar com minha mulher? Tão certo como tu vives e como vive a tua alma, não farei tal coisa.
12 Chơ Davĩt pai neq: “Khân ngkíq, tangái nâi mới ỡt rlu tâng ntốq nâi voai. Parnỡ cứq ớn mới pỡq loah chu ntốq rachíl.”
12 Então, disse Davi a Urias: Demora-te aqui ainda hoje, e amanhã te despedirei. Urias, pois, ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Davĩt mơi án toâq cha dỗi, cớp yỗn án nguaiq blŏ́ng yỗn bũl. Ma sadâu ki Uria pỡq bếq cớp tahan kĩaq dống puo sĩa; án tỡ bữn chu bếq pỡ dống án.
13 Davi o convidou, e comeu e bebeu diante dele, e o embebedou; à tarde, saiu Urias a deitar-se na sua cama, com os servos de seu senhor; porém não desceu a sua casa.
14 Toâq poang tarưp parnỡ, Davĩt chĩc choâiq thỡ cơiq yỗn Yô-ap. Án ớn Uria dững choâiq ki yỗn Yô-ap.
14 Pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e lha mandou por mão de Urias.
15 Tâng thỡ ki chĩc neq: “Mới ớn Uria pỡq bân ntốq rachíl toâr lứq; chơ mới dững tahan carlũn aloŏh, cớp táh Uria yỗn noau cachĩt chíq án.”
15 Escreveu na carta, dizendo: Ponde Urias na frente da maior força da peleja; e deixai-o sozinho, para que seja ferido e morra.
16 Bo Yô-ap ntôm kĩaq lavíng vil, án ớn Uria pỡq rachíl bân ntốq án dáng tahan cũai par‑ũal bữn bán rêng cớp clŏ́q lứq.
16 Tendo, pois, Joabe sitiado a cidade, pôs a Urias no lugar onde sabia que estavam homens valentes.
17 Toâq máh tahan cũai par‑ũal loŏh tễ vil chíl tỗp tahan Yô-ap, alới cachĩt máh cũai sốt tahan Davĩt, dếh Uria tễ tỗp Hêt.
17 Saindo os homens da cidade e pelejando com Joabe, caíram alguns do povo, dos servos de Davi; e morreu também Urias, o heteu.
18 Yô-ap ớn tahan pỡq atỡng puo Davĩt tễ máh ranáq rachíl.
18 Então, Joabe enviou notícias e fez saber a Davi tudo o que se dera na batalha.
19 Cớp án catoaih cũai dững parnai pau ki neq: “Toâq moâm mới atỡng puo,
19 Deu ordem ao mensageiro, dizendo: Se, ao terminares de contar ao rei os acontecimentos desta peleja,
20 cŏh lơ án nhôp cớp blớh mới neq: ‘Nŏ́q anhia mut chíl cheq lứq vil? Nŏ́q anhia tỡ bữn chanchớm alới ễ pán saráh tễ pỡng viang vil chóq anhia?
20 suceder que ele se encolerize e te diga: Por que vos chegastes assim perto da cidade a pelejar? Não sabíeis vós que haviam de atirar do muro?
21 Tỗp anhia sanhữ ma tỡ bữn, tễ noau cachĩt Abi-maléc con samiang Kê-dien. Tâng vil Thi-bet bữn muoi noaq mansễm apŏ́ng tamáu cliet bỗt asễng tễ viang vil chóq Abi-maléc, chơ án cuchĩt. Cỗ nŏ́q anhia mut cheq lứq viang vil?’ Khân puo blớh ngkíq, cóq mới atỡng án neq: ‘Uria tễ tỗp Hêt ca táq ranáq puo khoiq cuchĩt tê.’”
21 Quem feriu a Abimeleque, filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher sobre ele, do muro, um pedaço de mó corredora, de que morreu em Tebes? Por que vos chegastes ao muro? Então, dirás: Também morreu teu servo Urias, o heteu.
22 Chơ tahan dững parnai pỡq atỡng Davĩt santoiq Yô-ap khoiq patâp án.
22 Partiu o mensageiro e, chegando, fez saber a Davi tudo o que Joabe lhe havia mandado dizer.
23 Án pai neq: “Tỗp tahan cũai par‑ũal sa‑ữi hỡn tễ tỗp hếq, cớp alới loŏh chíl hếq yáng tiah vil. Ma hếq rapuai alới toau toâq ngoah toong viang vil.
23 Disse o mensageiro a Davi: Na verdade, aqueles homens foram mais poderosos do que nós e saíram contra nós ao campo; porém nós fomos contra eles, até à entrada da porta.
24 Chơ tahan alới pán tamĩang tễ pỡng viang vil chóq hếq, ma bữn bar pái náq tahan anhia cuchĩt, dếh Uria tễ tỗp Hêt, án ca táq ranáq anhia, la cuchĩt tê.”
24 Então, os flecheiros, do alto do muro, atiraram contra os teus servos, e morreram alguns dos servos do rei; e também morreu o teu servo Urias, o heteu.
25 Davĩt pai chóq tahan dững parnai ki neq: “Pỡq chu! Cớp aliam Yô-ap chỗi yỗn án ngua ntrớu; yuaq tỡ bữn cũai aléq têq dáng án cuchĩt tâng ntốq rachíl ma tỡ bữn. Mới atỡng án mut chíl palứq vil ki, cớp cheng ĩt.”
25 Disse Davi ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não pareça isto mal aos teus olhos, pois a espada devora tanto este como aquele; intensifica a tua peleja contra a cidade e derrota-a; e, tu, anima a Joabe.
26 Tữ niang Bat-si-ba sâng noau pai cayac án khoiq cuchĩt chơ, ngkíq án tanúh.
26 Ouvindo, pois, a mulher de Urias que seu marido era morto, ela o pranteou.
27 Toâq moâm án tanúh, Davĩt ớn cũai pỡq coâiq Bat-si-ba yỗn mut ỡt tâng dống án. Bat-si-ba cỡt lacuoi án, cớp canỡt muoi lám con samiang. Ma Yiang Sursĩ tỡ bữn bũi tễ ranáq Davĩt khoiq táq ki.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e a trouxe para o palácio; tornou-se ela sua mulher e lhe deu à luz um filho. Porém isto que Davi fizera foi mau aos olhos do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.