2 Samuel 11

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Toâq catữ aluang lacứp loah sala, cỡt ngư máh puo dốq loŏh rachíl. Davĩt ớn Yô-ap cớp tỗp sốt tahan án, dếh máh tahan I-sarel yỗn loŏh rachíl. Tỗp alới chíl riap tỗp Amôn, cớp alới crŏ́q lavíng nheq vil Raba. Ma Davĩt noâng ỡt tâng vil Yaru-salem.
1 E aconteceu que, tendo decorrido um ano, no tempo em que os reis saem para a guerra, enviou Davi a Joabe, e a seus servos com ele, e a todo o Israel, para que destruíssem os filhos de Amom e cercassem Rabá; porém Davi ficou em Jerusalém.
2 Bữn muoi tangái, toâq tabữ, Davĩt tamỡ tễ bếq, chơ chỗn tâng mpuol dống tapín. Bo án tayáh pỡq chu, án tapoang chu dống canŏ́h, chơ án hữm muoi noaq mansễm ntôm mpơi dỡq. Mansễm ki thán riang o lứq.
2 E aconteceu, à hora da tarde, que Davi se levantou do seu leito, e andava passeando no terraço da casa real, e viu do terraço a uma mulher que se estava lavando; e era esta mulher mui formosa à vista.
3 Davĩt ớn cũai pỡq blớh salĩq mansễm ki la noau. Chơ án dáng mansễm ki ramứh Bat-si-ba con E-liam, lacuoi Uria tễ tỗp Hêt.
3 E enviou Davi e perguntou por aquela mulher; e disseram: Porventura, não é esta Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu?
4 Davĩt ớn cũai pỡq coâiq niang ki. Chơ alới dững niang toâq ramóh án, cớp án bếq parnơi cớp niang. (Niang mbỡiq sambráh puai rit, vớt toâq prêng.) Moâm ki niang píh chu loah pỡ dống án.
4 Então, enviou Davi mensageiros e a mandou trazer; e, entrando ela a ele, se deitou com ela (e já ela se tinha purificado da sua imundície); então, voltou ela para sua casa.
5 Dũn tễ ki, Bat-si-ba dáng án khoiq ỡt mumiaq. Chơ án atỡng yỗn Davĩt dáng.
5 E a mulher concebeu, e enviou, e fê-lo saber a Davi, e disse: Pejada estou.
6 Davĩt cơiq santoiq yỗn Yô-ap neq: “Mới ớn Uria tễ tỗp Hêt toâq ramóh cứq.”
6 Então, enviou Davi a Joabe, dizendo: Envia-me Urias, o heteu. E Joabe enviou Urias a Davi.
7 Tữ Uria toâq, Davĩt blớh án tễ Yô-ap, tễ tỗp tahan, cớp tễ ranáq rachíl, o ma tỡ bữn.
7 Vindo, pois, Urias a ele, perguntou Davi como ficava Joabe, e como ficava o povo, e como ia a guerra.
8 Chơ Davĩt pai chóq Uria neq: “Mới píh chu pỡ dống mới, chơ ỡt rlu voai.”
8 Depois, disse Davi a Urias: Desce à tua casa e lava os teus pés. E, saindo Urias da casa real, logo saiu atrás dele iguaria do rei.
9 Ma Uria tỡ bữn chu bếq pỡ dống án; án bếq cớp tỗp tahan kĩaq dống puo bân ngoah toong dống toâr Davĩt ỡt.
9 Porém Urias se deitou à porta da casa real, com todos os servos do seu senhor, e não desceu à sua casa.
10 Toâq Davĩt dáng Uria tỡ bữn chu bếq pỡ dống án, Davĩt blớh án: “Mới mbỡiq toâq tễ cadỡp, pĩeiq tỡ? Cỗ nŏ́q mới tỡ bữn chu bếq pỡ dống mới bữm?”
10 E o fizeram saber a Davi, dizendo: Urias não desceu à sua casa. Então, disse Davi a Urias: Não vens tu de uma jornada? Por que não desceste à tua casa?
11 Uria ta‑ỡi: “Tỗp tahan I-sarel cớp tahan Yuda ỡt tâng ntốq rachíl, dếh Hĩp Parnai Parkhán la parnơi cớp alới tê. Yô-ap, cũai sốt hếq cớp máh sốt tahan canŏ́h, ỡt yáng tiah vil. Nŏ́q rơi hếq píh chu pỡ dống, cha nguaiq, cớp bếq nứng lacuoi hếq? Hếq sễq thễ dũan samoât lứq, hếq tỡ ễq táq ngkíq.”
11 E disse Urias a Davi: A arca, e Israel, e Judá ficam em tendas; e Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados no campo; e hei de eu entrar na minha casa, para comer e beber e para me deitar com minha mulher? Pela tua vida e pela vida da tua alma, não farei tal coisa.
12 Chơ Davĩt pai neq: “Khân ngkíq, tangái nâi mới ỡt rlu tâng ntốq nâi voai. Parnỡ cứq ớn mới pỡq loah chu ntốq rachíl.”
12 Então, disse Davi a Urias: Fica cá ainda hoje, e amanhã te despedirei. Urias, pois, ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Davĩt mơi án toâq cha dỗi, cớp yỗn án nguaiq blŏ́ng yỗn bũl. Ma sadâu ki Uria pỡq bếq cớp tahan kĩaq dống puo sĩa; án tỡ bữn chu bếq pỡ dống án.
13 E Davi o convidou, e comeu e bebeu diante dele, e o embebedou; e, à tarde, saiu a deitar-se na sua cama, como os servos de seu senhor; porém não desceu à sua casa.
14 Toâq poang tarưp parnỡ, Davĩt chĩc choâiq thỡ cơiq yỗn Yô-ap. Án ớn Uria dững choâiq ki yỗn Yô-ap.
14 E sucedeu que, pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e mandou-lha por mão de Urias.
15 Tâng thỡ ki chĩc neq: “Mới ớn Uria pỡq bân ntốq rachíl toâr lứq; chơ mới dững tahan carlũn aloŏh, cớp táh Uria yỗn noau cachĩt chíq án.”
15 Escreveu na carta, dizendo: Ponde Urias na frente da maior força da peleja; e retirai-vos de detrás dele, para que seja ferido e morra.
16 Bo Yô-ap ntôm kĩaq lavíng vil, án ớn Uria pỡq rachíl bân ntốq án dáng tahan cũai par‑ũal bữn bán rêng cớp clŏ́q lứq.
16 Aconteceu, pois, que, tendo Joabe observado bem a cidade, pôs a Urias no lugar onde sabia que havia homens valentes.
17 Toâq máh tahan cũai par‑ũal loŏh tễ vil chíl tỗp tahan Yô-ap, alới cachĩt máh cũai sốt tahan Davĩt, dếh Uria tễ tỗp Hêt.
17 E, saindo os homens da cidade e pelejando com Joabe, caíram alguns do povo, dos servos de Davi; e morreu também Urias, o heteu.
18 Yô-ap ớn tahan pỡq atỡng puo Davĩt tễ máh ranáq rachíl.
18 Então, enviou Joabe e fez saber a Davi todo o sucesso daquela peleja.
19 Cớp án catoaih cũai dững parnai pau ki neq: “Toâq moâm mới atỡng puo,
19 E deu ordem ao mensageiro, dizendo: Acabando tu de contar ao rei todo o sucesso desta peleja,
20 cŏh lơ án nhôp cớp blớh mới neq: ‘Nŏ́q anhia mut chíl cheq lứq vil? Nŏ́q anhia tỡ bữn chanchớm alới ễ pán saráh tễ pỡng viang vil chóq anhia?
20 e, sucedendo que o rei se encolerize e te diga: Por que vos chegastes tão perto da cidade a pelejar? Não sabíeis vós que haviam de atirar do muro?
21 Tỗp anhia sanhữ ma tỡ bữn, tễ noau cachĩt Abi-maléc con samiang Kê-dien. Tâng vil Thi-bet bữn muoi noaq mansễm apŏ́ng tamáu cliet bỗt asễng tễ viang vil chóq Abi-maléc, chơ án cuchĩt. Cỗ nŏ́q anhia mut cheq lứq viang vil?’ Khân puo blớh ngkíq, cóq mới atỡng án neq: ‘Uria tễ tỗp Hêt ca táq ranáq puo khoiq cuchĩt tê.’”
21 Quem feriu a Abimeleque, filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher sobre ele, do muro, um pedaço de uma mó corredora, de que morreu em Tebes? Por que vos chegastes ao muro? Então, dirás: Também morreu teu servo Urias, o heteu.
22 Chơ tahan dững parnai pỡq atỡng Davĩt santoiq Yô-ap khoiq patâp án.
22 E foi o mensageiro, e entrou, e fez saber a Davi tudo para que Joabe o enviara.
23 Án pai neq: “Tỗp tahan cũai par‑ũal sa‑ữi hỡn tễ tỗp hếq, cớp alới loŏh chíl hếq yáng tiah vil. Ma hếq rapuai alới toau toâq ngoah toong viang vil.
23 E disse o mensageiro a Davi: Na verdade, que mais poderosos foram aqueles homens do que nós e saíram a nós ao campo; porém nós fomos contra eles, até à entrada da porta.
24 Chơ tahan alới pán tamĩang tễ pỡng viang vil chóq hếq, ma bữn bar pái náq tahan anhia cuchĩt, dếh Uria tễ tỗp Hêt, án ca táq ranáq anhia, la cuchĩt tê.”
24 Então, os flecheiros atiraram contra os teus servos desde o alto do muro, e morreram alguns dos servos do rei; e também morreu o teu servo Urias, o heteu.
25 Davĩt pai chóq tahan dững parnai ki neq: “Pỡq chu! Cớp aliam Yô-ap chỗi yỗn án ngua ntrớu; yuaq tỡ bữn cũai aléq têq dáng án cuchĩt tâng ntốq rachíl ma tỡ bữn. Mới atỡng án mut chíl palứq vil ki, cớp cheng ĩt.”
25 E disse Davi ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não te pareça isso mal aos teus olhos; pois a espada tanto consome este como aquele; esforça a tua peleja contra a cidade e a derrota; esforça-o tu assim.
26 Tữ niang Bat-si-ba sâng noau pai cayac án khoiq cuchĩt chơ, ngkíq án tanúh.
26 Ouvindo, pois, a mulher de Urias que Urias, seu marido, era morto, lamentou a seu senhor.
27 Toâq moâm án tanúh, Davĩt ớn cũai pỡq coâiq Bat-si-ba yỗn mut ỡt tâng dống án. Bat-si-ba cỡt lacuoi án, cớp canỡt muoi lám con samiang. Ma Yiang Sursĩ tỡ bữn bũi tễ ranáq Davĩt khoiq táq ki.
27 E, passado o luto, enviou Davi e a recolheu em sua casa; e lhe foi por mulher e ela lhe deu um filho. Porém essa coisa que Davi fez pareceu mal aos olhos do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.