2 Reis 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 Bo ki Ê-li-sa, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, arô manoaq cũai póng ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tê, yỗn toâq ramóh án, cớp án atỡng neq: “Cóq mới thrũan pỡq chu vil Ramôt, cruang Ki-liat, cớp dững dỡq nsễng o‑li‑vê muoi khang cớt.
1 Então, o profeta Eliseu chamou um dos filhos dos profetas e lhe disse: Cinge os teus lombos, e toma esta almotolia de azeite na tua mão, e vai-te a Ramote-Gileade.
2 Tữ mới toâq pỡ ki, cóq mới pỡq chuaq Yê-hu con samiang Yê-hô-saphat, châu Nim-si; chơ dững án loŏh tễ yớu, cớp dững án mut tâng clống dống tỡ bữn cũai ỡt.
2 E, chegando lá, vê onde está Jeú, filho de Josafá, filho de Ninsi; e entra, e faze que ele se levante do meio de seus irmãos, e leva-o à câmara interior.
3 Chơ ĩt dỡq nsễng o‑li‑vê hĩng tâng plỡ án, cớp pai neq: ‘Yiang Sursĩ pai neq: Cứq chóh mới cỡt puo cũai I-sarel.’ Moâm ki, cóq mới pớh ngoah toong, cớp loŏh chái tễ ntốq ki.”
3 E toma a almotolia de azeite, e derrama-o sobre a sua cabeça, e dize: Assim diz o Senhor : Ungi-te rei sobre Israel. Então, abre a porta, e foge, e não te detenhas.
4 Ngkíq, samiang póng ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pỡq chu vil Ramôt.
4 Foi, pois, o rapaz, o jovem profeta, a Ramote-Gileade.
5 Pỡ ntốq ki án ramóh muoi tỗp sốt tahan ntôm sarhống, cớp án pai neq: “Arieih ơi! Cứq bữn ranáq ễ atỡng.”
5 E, entrando ele, eis que os capitães do exército estavam assentados ali; e disse: Capitão, tenho uma palavra que te dizer. E disse Jeú. A qual de todos nós? E disse: A ti, capitão!
6 Chơ alới bar náq mut chu clống dống, cớp samiang póng ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ĩt dỡq nsễng o‑li‑vê hĩng tâng plỡ Yê-hu, cớp pai neq: “Yiang Sursĩ, Ncháu cũai I-sarel, pai neq: ‘Cứq chóh mới cỡt puo tỗp I-sarel proai cứq.
6 Então, se levantou, e entrou na casa, e derramou o azeite sobre a sua cabeça, e lhe disse: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Ungi-te rei sobre o povo do Senhor , sobre Israel.
7 Ma cóq mới cachĩt táh chíq cũai sốt mới, la con samiang Ahap, dŏq carláh dỡq chóq niang Yê-sabel, yuaq án khoiq cachĩt máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cớp máh cũai táq ranáq cứq canŏ́h hỡ.
7 E ferirás a casa de Acabe, teu senhor, para que eu vingue o sangue de meus servos, os profetas, e o sangue de todos os servos do Senhor da mão de Jezabel.
8 Nheq tữh tŏ́ng toiq Ahap cóq cuchĩt; cứq ễ cachĩt táh dũ náq cũai samiang tễ dống sũ Ahap, tỡ bữn pai samiang sũl, tỡ la tỡ bữn sũl.
8 E toda a casa de Acabe perecerá; e destruirei de Acabe todo varão, tanto o encerrado como o livre em Israel.
9 Cứq ễ táq chóq dống sũ án machớng cứq khoiq táq chóq dống sũ puo Yê-rabũam con samiang Nê-bat, cớp dống sũ Basa con samiang Ahi-cha.
9 Porque à casa de Acabe hei de fazer como à casa de Jeroboão, filho de Nebate, e como à casa de Baasa, filho de Aías.
10 Sac niang Yê-sabel tỡ bữn noau tứp, chơ máh acho tễ vil Ye-triel toâq cha sac án.’”
10 E os cães comerão a Jezabel no pedaço de campo de Jezreel; não haverá quem a enterre. Então, abriu a porta e fugiu.
11 Toâq Yê-hu loŏh loah pỡ máh yớu án, la cũai sốt tahan tê, alới blớh án neq: “Bữn ranáq ntrớu tỡ? Cũai yúh ki toâq ramóh mới táq ntrớu?”
11 E, saindo Jeú aos servos de seu senhor, disseram-lhe: Vai tudo bem? Por que veio a ti este louco? E ele lhes disse: Bem conheceis o homem e o seu falar.
12 Alới ta‑ỡi: “Hếq tỡ dáng mŏ! Sễq mới atỡng yỗn tỗp hếq dáng tê ntrớu án pai chóq mới.”
12 Mas eles disseram: É mentira; agora, faze-no-lo saber. E disse: Assim e assim me falou, dizendo: Assim diz o Senhor : Ungi-te rei sobre Israel.
13 Bo ki toâp, máh sốt tahan ca cỡt yớu Yê-hu tũot au tuar alới tâc, chơ sữn tâng ntruang yỗn Yê-hu tayứng, cớp plóng máh lavia dếh triau cupo neq: “Yê-hu bữn cỡt puo chơ!”
13 Então, se apressaram, e tomou cada um a sua veste e a pôs debaixo dele, no mais alto degrau; e tocaram a buzina e disseram: Jeú reina.
14 — ausente —
14 Assim, Jeú, filho de Josafá, filho de Ninsi, conspirou contra Jorão. Tinha, porém, Jorão cercado a Ramote-Gileade, ele e todo o Israel, por causa de Hazael, rei da Síria.
15 — ausente —
15 Porém o rei Jorão voltou para se curar em Jezreel das feridas que os siros lhe fizeram, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria. E disse Jeú: Se é da vossa vontade, ninguém saia da cidade, nem escape, para ir anunciar isso em Jezreel.
16 Chơ Yê-hu chỗn tâng sễ aséh rachíl pỡq chu vil Ye-triel. Bo ki bớc Yô-ram tỡ yũah bán; Aha-sia puo Yuda toâq sa‑óh Yô-ram tâng ntốq ki.
16 Então, Jeú subiu a um carro e foi-se a Jezreel, porque Jorão estava deitado ali; e também Acazias, rei de Judá, descera para ver a Jorão.
17 Ma bữn manoaq tahan ỡt tâng ngôl kĩaq pỡ vil Ye-triel, án hữm Yê-hu cớp tỗp tahan toâq, cheq ễ mut vil. Ngkíq án arô neq: “Cứq hữm máh cũai ỡt aséh toâq pỡ nâi!”
17 E o atalaia estava na torre de Jezreel, e viu a tropa de Jeú, que vinha, e disse: Vejo uma tropa. Então, disse Jorão: Toma um cavaleiro e envia-lho ao encontro; e diga: Há paz?
18 Chơ tahan ỡt aséh pỡq ramóh Yê-hu, cớp blớh neq: “Puo cứq yoc ễ dáng, anhia toâq cỡt yớu, tỡ la tỡ bữn?”
18 E o cavaleiro lhe foi ao encontro e disse: Assim diz o rei: Há paz? E disse Jeú: Que tens tu que fazer com a paz? Passa para trás de mim. E o atalaia o fez saber, dizendo: Chegou a eles o mensageiro, porém não volta.
19 Chơ puo ớn manoaq ễn cũai ỡt aséh pỡq blớh; ma Yê-hu atỡng machớng tễ nhũang sĩa neq: “Ranáq nâi tỡ cỡn ranáq mới, cóq mới puai cứq!”
19 Então, enviou outro cavaleiro; e, chegando este a eles, disse: Assim diz o rei: Há paz? E disse Jeú: Que tens tu que fazer com a paz? Passa para trás de mim.
20 Tahan ỡt kĩaq tâng ngôl ki atỡng ễn neq: “Án khoiq toâq pỡ tỗp ki chơ, ma tỡ hữm án píh chu. Ma cũai ayông máh cũai ki dững aséh ariang cũai yúh, ĩn tháng Yê-hu con samiang Nim-si.”
20 E o atalaia o fez saber, dizendo: Também este chegou a eles, porém não volta; e o andar parece como o andar de Jeú, filho de Ninsi, porque anda furiosamente.
21 Yô-ram ớn neq: “Thrũan sễ aséh rachíl yỗn cứq.”
21 Então, disse Jorão: Aparelha o carro. E aparelharam o seu carro. E saiu Jorão, rei de Israel, e Acazias, rei de Judá, cada um em seu carro, e saíram ao encontro de Jeú, e o acharam no pedaço de campo de Nabote, o jezreelita.
22 Puo Yô-ram blớh Yê-hu neq: “Anhia toâq ien khễ tỡ?”
22 E sucedeu que, vendo Jorão a Jeú, disse: Há paz, Jeú? E disse ele: Que paz, enquanto as prostituições da tua mãe Jezabel e as suas feitiçarias são tantas?
23 Tữ án sâng ŏ́c ki, puo Yô-ram abĩat sễ aséh rachíl ễ lúh, cớp án pai neq: “Aha-sia ơi! Tỗp nâi la cũai ễ chếq cruang bữm!”
23 Então, Jorão voltou as mãos, e fugiu, e disse a Acazias: Traição há, Acazias.
24 Yê-hu sĩ tamĩang nheq rêng, chơ án pán; saráh pĩeiq tâng cloong Yô-ram toau sarloâiq chu coâl pahỡm. Chơ án cuchĩt loâng tâng sễ aséh rachíl.
24 Mas Jeú entesou o seu arco com toda a força e feriu a Jorão entre os braços, e a flecha lhe saiu pelo coração; e caiu no seu carro.
25 Yê-hu pai chóq Bit-car, cũai sốt tahan ca ỡt cớp án, neq: “Ĩt dững sac Yô-ram, chơ voang tâng cutễq Nabôt. Mới sanhữ ma tỡ bữn, bo bar náq hái ỡt aséh pỡq ntun clĩ puo Ahap, mpoaq Yô-ram. Bo ki Yiang Sursĩ pai sacoâiq tễ puo Ahap neq:
25 Então, Jeú disse a Bidcar, seu capitão: Toma-o, lança-o no pedaço do campo de Nabote, o jezreelita; pois, lembra-te de que, indo eu e tu juntos a cavalo após Acabe, seu pai, o Senhor pôs sobre ele esta carga, dizendo:
26 ‘Cứq hữm mới cachĩt Nabôt cớp máh con samiang án tangái mahái. Cứq thễ dũan samoât samơi, cứq lứq cachĩt mới pỡ tâm cutễq án.’ Ngkíq cóq mới ĩt sac Yô-ram, chơ dững voang pỡ cutễq Nabôt, táq puai parnai Yiang Sursĩ khoiq pai chơ.”
26 Por certo que, se eu não visse ontem à tarde o sangue de Nabote e o sangue de seus filhos, diz o Senhor , também não to pagaria neste pedaço de campo, diz o Senhor . Agora, pois, toma-o e lança-o neste pedaço de campo, conforme a palavra do Senhor .
27 Tữ puo Aha-sia hữm ranáq ngkíq, án ỡt sễ aséh rachíl lúh ễ pỡq pỡ vil Bet Hacan, ma Yê-hu rapuai án.
27 O que vendo Acazias, rei de Judá, fugiu pelo caminho da casa do jardim, porém Jeú seguiu após ele e disse: Feri também a este no carro à subida de Gur, que está junto a Ibleão. E fugiu para Megido e morreu ali.
28 Máh cũai ayững atĩ án, ĩt sac án chóq tâng sễ aséh rachíl, chơ dững achu pỡ vil Yaru-salem, cớp tứp án pỡ Vil Davĩt, bân ntốq noau dốq tứp puo.
28 E seus servos o levaram num carro a Jerusalém e o sepultaram na sua sepultura, junto a seus pais, na Cidade de Davi.
29 Tâng cumo muoi chít la muoi Aha-sia cỡt puo cruang Yuda, Yô-ram con samiang Ahap chỗn cỡt puo cruang I-sarel.
29 E, no ano undécimo de Jorão, filho de Acabe, começou Acazias a reinar sobre Judá.
30 Moâm ki Yê-hu toâq pỡ vil Ye-triel. Toâq niang Yê-sabel bữn sâng tễ ranáq khoiq toâq, ngkíq án atia acốh moat, siet sóc yỗn siel, chơ tayứng bân toong piang dống puo tapoang chu tiah.
30 E Jeú veio a Jezreel, o que ouvindo Jezabel, se pintou em volta dos olhos, e enfeitou a sua cabeça, e olhou pela janela.
31 Toâq Yê-hu mut ngoah toong viang vil, Yê-sabel sabau blớh neq: “Cũai ca cachĩt sốt bữm ơi! Mới toâq táq ntrớu pỡ nâi? Máh ranáq mới táq la tỡ bữn mpha ntrớu tễ Sim-ri.”
31 E, entrando Jeú pelas portas, disse ela: Teve paz Zinri, que matou a seu senhor?
32 Yê-hu tapoang achỗn cớp pai casang neq: “Bữn noau noâq pruam muoi mứt cớp cứq?”
32 E levantou ele o rosto para a janela e disse: Quem é comigo? Quem? E dois ou três eunucos olharam para ele.
33 Yê-hu pai neq: “Apŏ́ng mansễm ki chu nâi!”
33 Então, disse ele: Lançai-a de alto abaixo. E lançaram-na de alto abaixo; e foram salpicados com o seu sangue a parede e os cavalos, e Jeú a atropelou.
34 Yê-hu mut chu dống puo cớp cha dỗi. Chơ án pai neq: “Cỗ mansễm ki la con puo, ngkíq cóq anhia tứp sac án, tam noau khoiq pupap án chơ.”
34 Entrando ele, pois, e havendo comido e bebido, disse: Olhai por aquela maldita e sepultai-a, porque é filha de rei.
35 Ma bo tỗp alới ễ dững tứp, alới ramóh ống cantar plỡ, máh nghang atĩ, cớp máh nghang ayững sâng.
35 E foram para a sepultar; porém não acharam dela senão somente a caveira, e os pés, e as palmas das mãos.
36 Chơ alới chu atỡng Yê-hu, cớp Yê-hu pai neq: “Nâi! Lứq cỡt ariang Yiang Sursĩ khoiq pai chơ, yuaq Ncháu khoiq atỡng toâq Ê-li tễ tỗp Tit-bê neq: ‘Máh acho bữn cha sâiq Yê-sabel pỡ cutễq vil Ye-triel.
36 Então, voltaram e lho fizeram saber; e ele disse: Esta é a palavra do Senhor , a qual falou pelo ministério de Elias, o tisbita, seu servo, dizendo: No pedaço do campo de Jezreel, os cães comerão a carne de Jezabel.
37 Clữi ki sâiq án caldáih chu dũ ntốq, cỡt ariang créq charán toau tỡ bữn noau sanhữ noâng pai sâiq án.’”
37 E o cadáver de Jezabel será como esterco sobre o campo, no pedaço de Jezreel, que se não possa dizer: Esta é Jezabel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.