2 Reis 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Bo ki Ê-li-sa, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, arô manoaq cũai póng ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tê, yỗn toâq ramóh án, cớp án atỡng neq: “Cóq mới thrũan pỡq chu vil Ramôt, cruang Ki-liat, cớp dững dỡq nsễng o‑li‑vê muoi khang cớt.
1 Depois o profeta Eliseu chamou um dos filhos dos profetas, e lhe disse: Cinge os teus lombos, toma na mão este vaso de azeite e vai a Ramote-Gileade;
2 Tữ mới toâq pỡ ki, cóq mới pỡq chuaq Yê-hu con samiang Yê-hô-saphat, châu Nim-si; chơ dững án loŏh tễ yớu, cớp dững án mut tâng clống dống tỡ bữn cũai ỡt.
2 quando lá chegares, procura a Jeú, filho de Jeosafá, filho de Ninsi; entra, faze que ele se levante do meio de seus irmãos, e leva-o para uma câmara interior.
3 Chơ ĩt dỡq nsễng o‑li‑vê hĩng tâng plỡ án, cớp pai neq: ‘Yiang Sursĩ pai neq: Cứq chóh mới cỡt puo cũai I-sarel.’ Moâm ki, cóq mới pớh ngoah toong, cớp loŏh chái tễ ntốq ki.”
3 Toma, então, o vaso de azeite, derrama-o sobre a sua cabeça, e dize: Assim diz o Senhor: Ungi-te rei sobre Israel. Então abre a porta, foge e não te detenhas.
4 Ngkíq, samiang póng ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pỡq chu vil Ramôt.
4 Foi, pois, o jovem profeta, a Ramote-Gileade.
5 Pỡ ntốq ki án ramóh muoi tỗp sốt tahan ntôm sarhống, cớp án pai neq: “Arieih ơi! Cứq bữn ranáq ễ atỡng.”
5 E quando chegou, eis que os chefes do exército estavam sentados ali; e ele disse: Chefe, tenho uma palavra para te dizer. E Jeú perguntou: A qual de todos nós? Respondeu ele: A ti, chefe!
6 Chơ alới bar náq mut chu clống dống, cớp samiang póng ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ĩt dỡq nsễng o‑li‑vê hĩng tâng plỡ Yê-hu, cớp pai neq: “Yiang Sursĩ, Ncháu cũai I-sarel, pai neq: ‘Cứq chóh mới cỡt puo tỗp I-sarel proai cứq.
6 Então Jeú se levantou, e entrou na casa; e o mancebo derramou-lhe o azeite sobre a cabeça, e lhe disse: Assim diz o Senhor Deus de Israel: Ungi-te rei sobre o povo do Senhor, sobre Israel.
7 Ma cóq mới cachĩt táh chíq cũai sốt mới, la con samiang Ahap, dŏq carláh dỡq chóq niang Yê-sabel, yuaq án khoiq cachĩt máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cớp máh cũai táq ranáq cứq canŏ́h hỡ.
7 Ferirás a casa de Acabe, teu senhor, para que eu vingue da mão de Jezabel o sangue de meus servos, os profetas, e o sangue de todos os servos do Senhor.
8 Nheq tữh tŏ́ng toiq Ahap cóq cuchĩt; cứq ễ cachĩt táh dũ náq cũai samiang tễ dống sũ Ahap, tỡ bữn pai samiang sũl, tỡ la tỡ bữn sũl.
8 Pois toda a casa de Acabe perecerá; e destruirei de Acabe todo filho varão, tanto o escravo como o livre em Israel.
9 Cứq ễ táq chóq dống sũ án machớng cứq khoiq táq chóq dống sũ puo Yê-rabũam con samiang Nê-bat, cớp dống sũ Basa con samiang Ahi-cha.
9 Porque hei de fazer a casa de Acabe como a casa de Jeroboão, filho de Nebate, e como a casa de Baasa, filho de Aías.
10 Sac niang Yê-sabel tỡ bữn noau tứp, chơ máh acho tễ vil Ye-triel toâq cha sac án.’”
10 Os cães comerão a Jezabel no campo de Jizreel; não haverá quem a enterre. Então o mancebo abriu a porta e fugiu.
11 Toâq Yê-hu loŏh loah pỡ máh yớu án, la cũai sốt tahan tê, alới blớh án neq: “Bữn ranáq ntrớu tỡ? Cũai yúh ki toâq ramóh mới táq ntrớu?”
11 Saiu então Jeú aos servos de seu senhor; e um lhe perguntou: Vai tudo bem? Por que veio a ti esse louco? E ele lhes respondeu: Bem conheceis o homem e o seu falar.
12 Alới ta‑ỡi: “Hếq tỡ dáng mŏ! Sễq mới atỡng yỗn tỗp hếq dáng tê ntrớu án pai chóq mới.”
12 Mas eles replicaram. É mentira; dize-no-lo, pedimos-te. Ao que disse Jeú: Assim e assim ele me falou, dizendo: Assim diz o Senhor: Ungi-te rei sobre Israel.
13 Bo ki toâp, máh sốt tahan ca cỡt yớu Yê-hu tũot au tuar alới tâc, chơ sữn tâng ntruang yỗn Yê-hu tayứng, cớp plóng máh lavia dếh triau cupo neq: “Yê-hu bữn cỡt puo chơ!”
13 Então se apressaram, e cada um tomou a sua capa e a pôs debaixo dele, no mais alto degrau; e tocaram a buzina, e disseram: Jeú reina!
14 — ausente —
14 Assim Jeú, filho de Jeosafá, filho de Ninsi, conspirou contra Jorão. {Ora, tinha Jorão cercado a Ramote-Gileade, ele e todo o Israel, por causa de Hazael, rei da Síria;
15 — ausente —
15 porém o rei Jorão tinha voltado para se curar em Jizreel das feridas que os sírios lhe fizeram, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria.} E disse Jeú: Se isto é o vosso parecer, ninguém escape nem saia da cidade para ir dar a nova em Jizreel.
16 Chơ Yê-hu chỗn tâng sễ aséh rachíl pỡq chu vil Ye-triel. Bo ki bớc Yô-ram tỡ yũah bán; Aha-sia puo Yuda toâq sa‑óh Yô-ram tâng ntốq ki.
16 Então Jeú subiu a um carro, e foi a Jizreel; porque Jorão estava acamado ali; e também Acazias, rei de Judá, descera para ver Jorão.
17 Ma bữn manoaq tahan ỡt tâng ngôl kĩaq pỡ vil Ye-triel, án hữm Yê-hu cớp tỗp tahan toâq, cheq ễ mut vil. Ngkíq án arô neq: “Cứq hữm máh cũai ỡt aséh toâq pỡ nâi!”
17 O atalaia que estava na torre de Jizreel viu a tropa de Jeú, que vinha e disse: Vejo uma tropa. Disse Jorão: Toma um cavaleiro, e envia-o ao seu encontro a perguntar: Há paz?
18 Chơ tahan ỡt aséh pỡq ramóh Yê-hu, cớp blớh neq: “Puo cứq yoc ễ dáng, anhia toâq cỡt yớu, tỡ la tỡ bữn?”
18 E o cavaleiro lhe foi ao encontro, e disse: Assim diz o rei: Há paz? Respondeu Jeú: Que tens tu que fazer com a paz? Passa para trás de mim. E o atalaia deu aviso, dizendo: Chegou a eles o mensageiro, porém não volta.
19 Chơ puo ớn manoaq ễn cũai ỡt aséh pỡq blớh; ma Yê-hu atỡng machớng tễ nhũang sĩa neq: “Ranáq nâi tỡ cỡn ranáq mới, cóq mới puai cứq!”
19 Então Jorão enviou outro cavaleiro; e, chegando este a eles, disse Assim diz o rei: Há paz? Respondeu Jeú: Que tens tu que fazer com a paz? Passa para trás de mim.
20 Tahan ỡt kĩaq tâng ngôl ki atỡng ễn neq: “Án khoiq toâq pỡ tỗp ki chơ, ma tỡ hữm án píh chu. Ma cũai ayông máh cũai ki dững aséh ariang cũai yúh, ĩn tháng Yê-hu con samiang Nim-si.”
20 E o atalaia deu aviso, dizendo: Também este chegou a eles, porém não volta; e o andar se parece com o andar de Jeú, filho de Ninsi porque anda furiosamente.
21 Yô-ram ớn neq: “Thrũan sễ aséh rachíl yỗn cứq.”
21 Disse Jorão: Aparelha-me o carro! E lho aparelharam. Saiu Jorão, rei de Israel, com Acazias, rei de Judá, cada um em seu carro para irem ao encontro de Jeú, e o encontraram no campo de Nabote, o jizreelita.
22 Puo Yô-ram blớh Yê-hu neq: “Anhia toâq ien khễ tỡ?”
22 E sucedeu que, vendo Jorão a Jeú, perguntou: Há paz, Jeú? Respondeu ele: Que paz, enquanto as prostituições da tua mãe Jezabel e as suas feitiçarias são tantas?
23 Tữ án sâng ŏ́c ki, puo Yô-ram abĩat sễ aséh rachíl ễ lúh, cớp án pai neq: “Aha-sia ơi! Tỗp nâi la cũai ễ chếq cruang bữm!”
23 Então Jorão deu volta, e fugiu, dizendo a Acazias: Há traição, Acazias!
24 Yê-hu sĩ tamĩang nheq rêng, chơ án pán; saráh pĩeiq tâng cloong Yô-ram toau sarloâiq chu coâl pahỡm. Chơ án cuchĩt loâng tâng sễ aséh rachíl.
24 Mas Jeú, entesando o seu arco com toda a força, feriu Jorão entre as espáduas, e a flecha lhe saiu pelo coração; e ele caiu no seu carro.
25 Yê-hu pai chóq Bit-car, cũai sốt tahan ca ỡt cớp án, neq: “Ĩt dững sac Yô-ram, chơ voang tâng cutễq Nabôt. Mới sanhữ ma tỡ bữn, bo bar náq hái ỡt aséh pỡq ntun clĩ puo Ahap, mpoaq Yô-ram. Bo ki Yiang Sursĩ pai sacoâiq tễ puo Ahap neq:
25 Disse então Jeú a Bidcar, seu ajudante: Levanta-o, e lança-o no campo da herança de Nabote, o jizreelita; pois lembra-te de indo eu e tu juntos a cavalo após seu pai Acabe, o Senhor pôs sobre ele esta sentença, dizendo:
26 ‘Cứq hữm mới cachĩt Nabôt cớp máh con samiang án tangái mahái. Cứq thễ dũan samoât samơi, cứq lứq cachĩt mới pỡ tâm cutễq án.’ Ngkíq cóq mới ĩt sac Yô-ram, chơ dững voang pỡ cutễq Nabôt, táq puai parnai Yiang Sursĩ khoiq pai chơ.”
26 Certamente vi ontem o sangue de Nabote e o sangue de seus filhos, diz o Senhor; e neste mesmo campo te retribuirei, diz o Senhor. Agora, pois, levanta-o, e lança-o neste campo, conforme a palavra do Senhor.
27 Tữ puo Aha-sia hữm ranáq ngkíq, án ỡt sễ aséh rachíl lúh ễ pỡq pỡ vil Bet Hacan, ma Yê-hu rapuai án.
27 Quando Acazias, rei de Judá, viu isto, fugiu pelo caminho da casa do jardim. E Jeú o perseguiu, dizendo: A este também! Matai-o! Então o feriram no carro, à subida de Gur, que está junto a Ibleão; mas ele fugiu para Megido, e ali morreu.
28 Máh cũai ayững atĩ án, ĩt sac án chóq tâng sễ aséh rachíl, chơ dững achu pỡ vil Yaru-salem, cớp tứp án pỡ Vil Davĩt, bân ntốq noau dốq tứp puo.
28 E seus servos o levaram num carro a Jerusalém, e o sepultaram na sua sepultura junto a seus pais, na cidade de Davi.
29 Tâng cumo muoi chít la muoi Aha-sia cỡt puo cruang Yuda, Yô-ram con samiang Ahap chỗn cỡt puo cruang I-sarel.
29 Ora, Acazias começara a reinar sobre Judá no ano undécimo de Jorão, filho de Acabe.
30 Moâm ki Yê-hu toâq pỡ vil Ye-triel. Toâq niang Yê-sabel bữn sâng tễ ranáq khoiq toâq, ngkíq án atia acốh moat, siet sóc yỗn siel, chơ tayứng bân toong piang dống puo tapoang chu tiah.
30 Depois Jeú veio a Jizreel; o que ouvindo Jezabel, pintou-se em volta dos olhos, e enfeitou a sua cabeça, e olhou pela janela.
31 Toâq Yê-hu mut ngoah toong viang vil, Yê-sabel sabau blớh neq: “Cũai ca cachĩt sốt bữm ơi! Mới toâq táq ntrớu pỡ nâi? Máh ranáq mới táq la tỡ bữn mpha ntrớu tễ Sim-ri.”
31 Quando Jeú entrava pela porta, disse ela: Teve paz Zinri, que matou a seu senhor ?
32 Yê-hu tapoang achỗn cớp pai casang neq: “Bữn noau noâq pruam muoi mứt cớp cứq?”
32 Ao que ele levantou o rosto para a janela e disse: Quem é comigo? quem? E dois ou três eunucos olharam para ele.
33 Yê-hu pai neq: “Apŏ́ng mansễm ki chu nâi!”
33 Então disse ele: Lançai-a daí abaixo. E lançaram-na abaixo; e foram salpicados com o sangue dela a parede e os cavalos; e ele a atropelou.
34 Yê-hu mut chu dống puo cớp cha dỗi. Chơ án pai neq: “Cỗ mansễm ki la con puo, ngkíq cóq anhia tứp sac án, tam noau khoiq pupap án chơ.”
34 E tendo ele entrado, comeu e bebeu; depois disse: Olhai por aquela maldita, e sepultai-a, porque é filha de rei.
35 Ma bo tỗp alới ễ dững tứp, alới ramóh ống cantar plỡ, máh nghang atĩ, cớp máh nghang ayững sâng.
35 Foram, pois, para a sepultar; porém não acharam dela senão a caveira, os pés e as palmas das mãos.
36 Chơ alới chu atỡng Yê-hu, cớp Yê-hu pai neq: “Nâi! Lứq cỡt ariang Yiang Sursĩ khoiq pai chơ, yuaq Ncháu khoiq atỡng toâq Ê-li tễ tỗp Tit-bê neq: ‘Máh acho bữn cha sâiq Yê-sabel pỡ cutễq vil Ye-triel.
36 Então voltaram, e lho disseram. Pelo que ele disse: Esta é a palavra do Senhor, que ele falou por intermédio de Elias, o tisbita, seu servo, dizendo: No campo de Jizreel os cães comerão a carne de Jezabel,
37 Clữi ki sâiq án caldáih chu dũ ntốq, cỡt ariang créq charán toau tỡ bữn noau sanhữ noâng pai sâiq án.’”
37 e o seu cadáver será como esterco sobre o campo, na herdade de Jizreel; de modo que não se poderá dizer: Esta é Jezabel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.