2 Reis 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Bo ki Ê-li-sa, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, arô manoaq cũai póng ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tê, yỗn toâq ramóh án, cớp án atỡng neq: “Cóq mới thrũan pỡq chu vil Ramôt, cruang Ki-liat, cớp dững dỡq nsễng o‑li‑vê muoi khang cớt.
1 Então, o profeta Eliseu chamou um dos discípulos dos profetas e lhe disse: Cinge os lombos, leva contigo este vaso de azeite e vai-te a Ramote-Gileade;
2 Tữ mới toâq pỡ ki, cóq mới pỡq chuaq Yê-hu con samiang Yê-hô-saphat, châu Nim-si; chơ dững án loŏh tễ yớu, cớp dững án mut tâng clống dống tỡ bữn cũai ỡt.
2 em lá chegando, vê onde está Jeú, filho de Josafá, filho de Ninsi; entra, e faze-o levantar-se do meio de seus irmãos, e leva-o à câmara interior.
3 Chơ ĩt dỡq nsễng o‑li‑vê hĩng tâng plỡ án, cớp pai neq: ‘Yiang Sursĩ pai neq: Cứq chóh mới cỡt puo cũai I-sarel.’ Moâm ki, cóq mới pớh ngoah toong, cớp loŏh chái tễ ntốq ki.”
3 Toma o vaso de azeite, derrama-lho sobre a cabeça e dize: Assim diz o Senhor : Ungi-te rei sobre Israel. Então, abre a porta, foge e não te detenhas.
4 Ngkíq, samiang póng ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pỡq chu vil Ramôt.
4 Foi, pois, o moço, o jovem profeta, a Ramote-Gileade.
5 Pỡ ntốq ki án ramóh muoi tỗp sốt tahan ntôm sarhống, cớp án pai neq: “Arieih ơi! Cứq bữn ranáq ễ atỡng.”
5 Entrando ele, eis que os capitães do exército estavam assentados; ele disse: Capitão, tenho mensagem que te dizer. Perguntou-lhe Jeú: A qual de todos nós? Respondeu-lhe ele: A ti, capitão!
6 Chơ alới bar náq mut chu clống dống, cớp samiang póng ca cỡt cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ĩt dỡq nsễng o‑li‑vê hĩng tâng plỡ Yê-hu, cớp pai neq: “Yiang Sursĩ, Ncháu cũai I-sarel, pai neq: ‘Cứq chóh mới cỡt puo tỗp I-sarel proai cứq.
6 Então, se levantou Jeú e entrou na casa; o jovem derramou-lhe o azeite sobre a cabeça e lhe disse: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Ungi-te rei sobre o povo do Senhor , sobre Israel.
7 Ma cóq mới cachĩt táh chíq cũai sốt mới, la con samiang Ahap, dŏq carláh dỡq chóq niang Yê-sabel, yuaq án khoiq cachĩt máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cớp máh cũai táq ranáq cứq canŏ́h hỡ.
7 Ferirás a casa de Acabe, teu senhor, para que eu vingue da mão de Jezabel o sangue de meus servos, os profetas, e o sangue de todos os servos do Senhor .
8 Nheq tữh tŏ́ng toiq Ahap cóq cuchĩt; cứq ễ cachĩt táh dũ náq cũai samiang tễ dống sũ Ahap, tỡ bữn pai samiang sũl, tỡ la tỡ bữn sũl.
8 Toda a casa de Acabe perecerá; exterminarei de Acabe todos do sexo masculino, quer escravo, quer livre, em Israel.
9 Cứq ễ táq chóq dống sũ án machớng cứq khoiq táq chóq dống sũ puo Yê-rabũam con samiang Nê-bat, cớp dống sũ Basa con samiang Ahi-cha.
9 Porque farei à casa de Acabe como à casa de Jeroboão, filho de Nebate, e como à casa de Baasa, filho de Aías.
10 Sac niang Yê-sabel tỡ bữn noau tứp, chơ máh acho tễ vil Ye-triel toâq cha sac án.’”
10 Os cães devorarão Jezabel no campo de Jezreel; não haverá quem a enterre. Dito isto, abriu a porta e fugiu.
11 Toâq Yê-hu loŏh loah pỡ máh yớu án, la cũai sốt tahan tê, alới blớh án neq: “Bữn ranáq ntrớu tỡ? Cũai yúh ki toâq ramóh mới táq ntrớu?”
11 Saindo Jeú aos servos de seu senhor, disseram-lhe: Vai tudo bem? Por que veio a ti este louco? Ele lhes respondeu: Bem conheceis esse homem e o seu falar.
12 Alới ta‑ỡi: “Hếq tỡ dáng mŏ! Sễq mới atỡng yỗn tỗp hếq dáng tê ntrớu án pai chóq mới.”
12 Mas eles disseram: É mentira; agora, faze-nos sabê-lo, te pedimos. Então, disse Jeú: Assim e assim me falou, a saber: Assim diz o Senhor : Ungi-te rei sobre Israel.
13 Bo ki toâp, máh sốt tahan ca cỡt yớu Yê-hu tũot au tuar alới tâc, chơ sữn tâng ntruang yỗn Yê-hu tayứng, cớp plóng máh lavia dếh triau cupo neq: “Yê-hu bữn cỡt puo chơ!”
13 Então, se apressaram, e, tomando cada um o seu manto, os puseram debaixo dele, sobre os degraus, e tocaram a trombeta, e disseram: Jeú é rei!
14 — ausente —
14 Assim, Jeú, filho de Josafá, filho de Ninsi, conspirou contra Jorão. Tinha, porém, Jorão cercado a Ramote-Gileade, ele e todo o Israel, por causa de Hazael, rei da Síria.
15 — ausente —
15 Porém o rei Jorão voltou para se curar em Jezreel das feridas que os siros lhe fizeram, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria. Disse Jeú: Se é da vossa vontade, ninguém saia furtivamente da cidade, para ir anunciar isto em Jezreel.
16 Chơ Yê-hu chỗn tâng sễ aséh rachíl pỡq chu vil Ye-triel. Bo ki bớc Yô-ram tỡ yũah bán; Aha-sia puo Yuda toâq sa‑óh Yô-ram tâng ntốq ki.
16 Então, Jeú subiu a um carro e foi-se a Jezreel, porque Jorão estava de cama ali. Também Acazias, rei de Judá, descera para ver a Jorão.
17 Ma bữn manoaq tahan ỡt tâng ngôl kĩaq pỡ vil Ye-triel, án hữm Yê-hu cớp tỗp tahan toâq, cheq ễ mut vil. Ngkíq án arô neq: “Cứq hữm máh cũai ỡt aséh toâq pỡ nâi!”
17 Ora, o atalaia estava na torre de Jezreel, e viu a tropa de Jeú, que vinha, e disse: Vejo uma tropa. Então, disse Jorão: Toma um cavaleiro e envia-o ao seu encontro, para que lhe pergunte: Há paz?
18 Chơ tahan ỡt aséh pỡq ramóh Yê-hu, cớp blớh neq: “Puo cứq yoc ễ dáng, anhia toâq cỡt yớu, tỡ la tỡ bữn?”
18 Foi-lhe o cavaleiro ao encontro e disse: Assim diz o rei: Há paz? Respondeu Jeú: Que tens tu com a paz? Passa para trás de mim. O atalaia deu aviso, dizendo: Chegou a eles o mensageiro, porém não volta.
19 Chơ puo ớn manoaq ễn cũai ỡt aséh pỡq blớh; ma Yê-hu atỡng machớng tễ nhũang sĩa neq: “Ranáq nâi tỡ cỡn ranáq mới, cóq mới puai cứq!”
19 Então, enviou Jorão outro cavaleiro; chegando este a eles, disse: Assim diz o rei: Há paz? Respondeu Jeú: Que tens tu com a paz? Passa para trás de mim.
20 Tahan ỡt kĩaq tâng ngôl ki atỡng ễn neq: “Án khoiq toâq pỡ tỗp ki chơ, ma tỡ hữm án píh chu. Ma cũai ayông máh cũai ki dững aséh ariang cũai yúh, ĩn tháng Yê-hu con samiang Nim-si.”
20 O atalaia deu aviso, dizendo: Também este chegou a eles, porém não volta; e o guiar do carro parece como o de Jeú, filho de Ninsi, porque guia furiosamente.
21 Yô-ram ớn neq: “Thrũan sễ aséh rachíl yỗn cứq.”
21 Disse Jorão: Aparelha o carro. E lhe aparelharam o carro. Saiu Jorão, rei de Israel, e Acazias, rei de Judá, cada um em seu carro, e foram ao encontro de Jeú, e o acharam no campo de Nabote, o jezreelita.
22 Puo Yô-ram blớh Yê-hu neq: “Anhia toâq ien khễ tỡ?”
22 Sucedeu que, vendo Jorão a Jeú, perguntou: Há paz, Jeú? Ele respondeu: Que paz, enquanto perduram as prostituições de tua mãe Jezabel e as suas muitas feitiçarias?
23 Tữ án sâng ŏ́c ki, puo Yô-ram abĩat sễ aséh rachíl ễ lúh, cớp án pai neq: “Aha-sia ơi! Tỗp nâi la cũai ễ chếq cruang bữm!”
23 Então, Jorão voltou as rédeas, fugiu e disse a Acazias: Há traição, Acazias!
24 Yê-hu sĩ tamĩang nheq rêng, chơ án pán; saráh pĩeiq tâng cloong Yô-ram toau sarloâiq chu coâl pahỡm. Chơ án cuchĩt loâng tâng sễ aséh rachíl.
24 Mas Jeú entesou o seu arco com toda a força e feriu a Jorão entre as espáduas; a flecha saiu-lhe pelo coração, e ele caiu no seu carro.
25 Yê-hu pai chóq Bit-car, cũai sốt tahan ca ỡt cớp án, neq: “Ĩt dững sac Yô-ram, chơ voang tâng cutễq Nabôt. Mới sanhữ ma tỡ bữn, bo bar náq hái ỡt aséh pỡq ntun clĩ puo Ahap, mpoaq Yô-ram. Bo ki Yiang Sursĩ pai sacoâiq tễ puo Ahap neq:
25 Então, Jeú disse a Bidcar, seu capitão: Toma-o, lança-o no campo da herdade de Nabote, o jezreelita; pois, lembra-te de que, indo eu e tu, juntos, montados, após Acabe, seu pai, o Senhor pronunciou contra ele esta sentença:
26 ‘Cứq hữm mới cachĩt Nabôt cớp máh con samiang án tangái mahái. Cứq thễ dũan samoât samơi, cứq lứq cachĩt mới pỡ tâm cutễq án.’ Ngkíq cóq mới ĩt sac Yô-ram, chơ dững voang pỡ cutễq Nabôt, táq puai parnai Yiang Sursĩ khoiq pai chơ.”
26 Tão certo como vi ontem à tarde o sangue de Nabote e o sangue de seus filhos, diz o Senhor , assim to retribuirei neste campo, diz o Senhor . Agora, pois, toma-o e lança-o neste campo, segundo a palavra do Senhor .
27 Tữ puo Aha-sia hữm ranáq ngkíq, án ỡt sễ aséh rachíl lúh ễ pỡq pỡ vil Bet Hacan, ma Yê-hu rapuai án.
27 À vista disto, Acazias, rei de Judá, fugiu pelo caminho de Bete-Hagã; porém Jeú o perseguiu e disse: Feri também a este; e o feriram no carro, à subida de Gur, que está junto a Ibleão. E fugiu para Megido, onde morreu.
28 Máh cũai ayững atĩ án, ĩt sac án chóq tâng sễ aséh rachíl, chơ dững achu pỡ vil Yaru-salem, cớp tứp án pỡ Vil Davĩt, bân ntốq noau dốq tứp puo.
28 Levaram-no os seus servos, num carro, a Jerusalém e o enterraram na sua sepultura junto a seus pais, na Cidade de Davi.
29 Tâng cumo muoi chít la muoi Aha-sia cỡt puo cruang Yuda, Yô-ram con samiang Ahap chỗn cỡt puo cruang I-sarel.
29 No ano undécimo de Jorão, filho de Acabe, começara Acazias a reinar sobre Judá.
30 Moâm ki Yê-hu toâq pỡ vil Ye-triel. Toâq niang Yê-sabel bữn sâng tễ ranáq khoiq toâq, ngkíq án atia acốh moat, siet sóc yỗn siel, chơ tayứng bân toong piang dống puo tapoang chu tiah.
30 Tendo Jeú chegado a Jezreel, Jezabel o soube; então, se pintou em volta dos olhos, enfeitou a cabeça e olhou pela janela.
31 Toâq Yê-hu mut ngoah toong viang vil, Yê-sabel sabau blớh neq: “Cũai ca cachĩt sốt bữm ơi! Mới toâq táq ntrớu pỡ nâi? Máh ranáq mới táq la tỡ bữn mpha ntrớu tễ Sim-ri.”
31 Ao entrar Jeú pelo portão do palácio, disse ela: Teve paz Zinri, que matou a seu senhor?
32 Yê-hu tapoang achỗn cớp pai casang neq: “Bữn noau noâq pruam muoi mứt cớp cứq?”
32 Levantou ele o rosto para a janela e disse: Quem é comigo? Quem? E dois ou três eunucos olharam para ele.
33 Yê-hu pai neq: “Apŏ́ng mansễm ki chu nâi!”
33 Então, disse ele: Lançai-a daí abaixo. Lançaram-na abaixo; e foram salpicados com o seu sangue a parede e os cavalos, e Jeú a atropelou.
34 Yê-hu mut chu dống puo cớp cha dỗi. Chơ án pai neq: “Cỗ mansễm ki la con puo, ngkíq cóq anhia tứp sac án, tam noau khoiq pupap án chơ.”
34 Entrando ele e havendo comido e bebido, disse: Olhai por aquela maldita e sepultai-a, porque é filha de rei.
35 Ma bo tỗp alới ễ dững tứp, alới ramóh ống cantar plỡ, máh nghang atĩ, cớp máh nghang ayững sâng.
35 Foram para a sepultar; porém não acharam dela senão a caveira, os pés e as palmas das mãos.
36 Chơ alới chu atỡng Yê-hu, cớp Yê-hu pai neq: “Nâi! Lứq cỡt ariang Yiang Sursĩ khoiq pai chơ, yuaq Ncháu khoiq atỡng toâq Ê-li tễ tỗp Tit-bê neq: ‘Máh acho bữn cha sâiq Yê-sabel pỡ cutễq vil Ye-triel.
36 Então, voltaram e lho fizeram saber. Ele disse: Esta é a palavra do Senhor , que falou por intermédio de Elias, o tesbita, seu servo, dizendo: No campo de Jezreel, os cães comerão a carne de Jezabel.
37 Clữi ki sâiq án caldáih chu dũ ntốq, cỡt ariang créq charán toau tỡ bữn noau sanhữ noâng pai sâiq án.’”
37 O cadáver de Jezabel será como esterco sobre o campo da herdade de Jezreel, de maneira que já não dirão: Esta é Jezabel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.