2 Crônicas 35
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Puo Yô-sia táq rit cha bũi Tangái Loŏh pỡ vil Yaru-salem dŏq sa‑ỡn Yiang Sursĩ. Tâng tangái muoi chít la pỗn, casâi muoi, án kiac charán yỗn cha bũi.
1 Josias comemorou em Jerusalém a Festa da Páscoa em honra de Deus, o Senhor ; no dia catorze do primeiro mês, foram mortos os carneiros para a festa.
2 Án chóh máh cũai tễng rit sang ca bữn mpỗl táq ranáq tâng Dống Sang Toâr, cớp án patâp alới cutóng táq ranáq ki.
2 Ele pôs os sacerdotes nos seus lugares de serviço no Templo e os animou a fazerem bem o seu trabalho.
3 Án atỡng tỗp Lê-vi ca khoiq chiau sang tỗ yỗn Yiang Sursĩ cớp khoiq arĩen máh tỗp I-sarel neq: “Cóq anhia ĩt Hĩp Parnai Parkhán, chơ dŏq tâng Dống Sang Toâr ca puo Sa-lamôn con samiang Davĩt khoiq táq. Chơ anhia tỡ bữn túh cóq crang dững chu nâi chu ki noâng. Ma sanua cóq anhia táq ranáq Yiang Sursĩ, la Ncháu anhia, cớp táq ranáq chuai máh cũai proai án la tỗp I-sarel.
3 Depois mandou chamar os levitas , que ensinavam a Lei de Deus a todos os israelitas e que eram separados para o serviço do Senhor , e lhes disse: — Ponham a
4 Cóq anhia mut táq ranáq puai mpỗl sâu anhia khoiq roap tâng Dống Sang Toâr, samoât puo Davĩt cớp Sa-lamôn con samiang án khoiq chiau yỗn anhia.
4 Organizem-se para o serviço por grupos e por famílias, de acordo com as ordens escritas pelo rei Davi, de Israel, e pelo seu filho Salomão.
5 Cớp cóq anhia thrũan máh ranáq anhia bữm dŏq bữn níc cũai tễ sâu anhia têq rachuai máh dống sũ tỗp I-sarel.
5 Os grupos devem ser organizados de acordo com os grupos de famílias do nosso povo, a fim de que haja um grupo de levitas à disposição de cada grupo de famílias.
6 Cóq anhia kiac máh cữu con cớp con mbễq tôl dŏq táq rit cha bũi sanhữ Tangái Loŏh. Ma sanua, cóq anhia táq rit sambráh cớp thrũan máh crơng dŏq bốh sang. Ngkíq tỗp I-sarel, la sễm ai tỗp anhia, têq táq puai máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq patâp na Môi-se.”
6 Matem os carneiros para a Páscoa, purifiquem-se e preparem a Festa a fim de que os seus irmãos, os outros israelitas, comemorem a Páscoa de acordo com as ordens que Deus nos deu por meio de Moisés.
7 Puo Yô-sia chiau charán yỗn cũai proai táq rit cha bũi sanhữ Tangái Loŏh, bữn neq: Con cữu cớp con mbễq pái chít ngin lám, cớp ntroŏq tangcáh pái ngin lám.
7 Do seu gado e dos seus rebanhos, o rei Josias deu ao povo os animais para a Festa da Páscoa: trinta mil carneiros e cabritos e três mil touros.
8 Máh cũai ayững atĩ puo chiau crơng yỗn máh cũai proai, cũai tễng rit sang, cớp tỗp Lê-vi. Cớp Hil-kia, Sa-chari, cớp Yê-hiel, la máh cũai sốt tâng Dống Sang Toâr chiau cữu con cớp mbễq con bar ngin tapoât culám lám, cớp ntroŏq pái culám lám dŏq bốh sang tâng Tangái Loŏh.
8 As autoridades também deram ofertas ao povo, aos sacerdotes e aos levitas. E Hilquias, Zacarias e Jeiel, os administradores do Templo, deram aos sacerdotes dois mil e seiscentos carneiros e cabritos e trezentos touros para os sacrifícios da Páscoa.
9 Máh cũai sốt tỗp Lê-vi, ramứh Cô-nania, Sê-maya, Nê-thanel cớp sễm ai án, Hasa-bia, Yêl, cớp Yô-sabat, alới chiau cữu con cớp mbễq con sỡng ngin lám cớp ntroŏq tangcáh sỡng culám lám yỗn tỗp Lê-vi bốh sang.
9 Os chefes dos levitas, Conanias, os seus irmãos Semaías e Netanel, e também Hasabias, Jeiel e Jozabade deram aos levitas cinco mil carneiros e cabritos e quinhentos touros para a Páscoa.
10 Toâq thrũan dũ nheq chơ máh crơng ễ táq rit cha bũi, cũai tễng rit sang cớp tỗp Lê-vi miar tayứng táq ranáq samoât puo khoiq ớn alới táq.
10 Quando tudo estava pronto para a Festa, os sacerdotes foram para os seus lugares, e os levitas se juntaram em grupos, de acordo com o que o rei havia ordenado.
11 Vớt alới kiac máh cữu con cớp mbễq con moâm chơ, tỗp Lê-vi satac ngcâr charán aloŏh cớp máh cũai tễng rit sang trutrếh aham charán ki tâng prông sang.
11 Aí foram mortos os carneiros e os cabritos; os levitas tiravam a pele dos animais, davam o sangue aos sacerdotes, e estes borrifavam o altar com ele.
12 Chơ tỗp alới cayoah cũai proai cỡt tỗp puai loah dống sũ alới, cớp tampễq crơng chiau sang yỗn cũai proai dững chiau sang, táq puai samoât tâng phễp rit Môi-se khoiq tĩeih atỡng chơ.
12 Entregaram ao povo, segundo os grupos de famílias, a gordura dos animais que seria queimada como sacrifício a Deus, o Senhor , de acordo com o que a Lei de Moisés manda. E fizeram a mesma coisa com os touros.
13 Tỗp Lê-vi áng sâiq táq rit cha bũi Tangái Loŏh puai ŏ́c patâp, cớp ớp crơng sang ca cỡt pún Yiang Sursĩ tâng throng, tâng adéh pống, cớp tâng adéh atháh, chơ avơi toâp sâiq ki yỗn máh cũai proai.
13 Depois assaram os animais de acordo com a lei; cozinharam as outras ofertas sagradas em panelas, caldeirões e frigideiras e distribuíram rapidamente para todo o povo.
14 Moâm ki, tỗp alới thrũan nheq máh crơng yỗn tỗp alới bữm cớp yỗn cũai tễng rit sang tễ tŏ́ng toiq Arôn. Yuaq cũai tễng rit sang bốh nheq tâng sadâu ki charán cớp nsễng charán dŏq cỡt crơng chiau sang.
14 Em seguida, os levitas prepararam o que era deles e dos sacerdotes, os descendentes de Arão. Os levitas precisaram fazer isso porque os sacerdotes ficaram ocupados até a noite, oferecendo a Deus os animais que eram completamente queimados e a gordura.
15 Máh tỗp Lê-vi tễ sâu Asap ca tapáih crơng lampỡiq, alới mut tayứng tâng ntốq alới bữm dŏq táq puai ariang puo Davĩt, Asap, Hê-man, cớp Yê-duthun, la cũai atỡng sacoâiq yỗn puo, khoiq patâp chơ. Máh cũai kĩaq ngoah toong Dống Sang Toâr tỡ bữn túh táh ranáq kĩaq toong dŏq táq bữm charán cữu, yuaq tỗp Lê-vi canŏ́h thrũan crơng dŏq táq rit cha bũi yỗn tỗp alới ki.
15 Os cantores do grupo de Asafe estavam nos seus lugares, de acordo com as ordens do rei Davi e de Asafe, de Hemã e de Jedutum, o profeta do rei. Os guardas também estavam nos seus lugares guardando os portões do Templo. Nenhum deles precisou abandonar o seu posto, pois os seus colegas, os outros levitas, prepararam a parte dos sacrifícios que era deles.
16 Tâng Tangái Loŏh ki noau táq rit cha bũi, cớp bốh crơng tâng prông dŏq chiau sang yỗn Yiang Sursĩ, samoât puo Yô-sia khoiq ớn.
16 Assim tudo foi feito naquele dia para a adoração de Deus, o Senhor , como o rei Josias havia ordenado: comemoraram a Festa da Páscoa em honra do Senhor e apresentaram as ofertas que eram completamente queimadas no altar.
17 Nheq tữh cũai proai I-sarel ỡt pỡ ki táq rit cha bũi sanhữ Tangái Loŏh cớp Tangái Cha Bễng Mi Ŏ́q Crơng Pluoih nheq tapul tangái.
17 Durante sete dias, todos os israelitas que estavam em Jerusalém tomaram parte na Festa da Páscoa e na Festa dos Pães sem Fermento .
18 Noap tễ dỡi Samu-ễl, la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, tỡ nai bữn táq rit sanhữ Tangái Loŏh ariang trỗ nâi. Tỡ bữn puo aléq tễ thrap nhũang táq rit cha bũi samoât puo Yô-sia; án táq rit cha bũi parnơi cớp cũai tễng rit sang, tỗp Lê-vi, máh cũai proai tâng cruang Yuda cớp I-sarel cớp tâng vil Yaru-salem.
18 Desde o tempo do profeta Samuel, os israelitas nunca haviam comemorado uma Festa da Páscoa como esta. Nenhum outro rei de Israel comemorou a Festa como Josias fez com os sacerdotes e os levitas, com o povo de Judá e de Israel que estava presente e com os moradores de Jerusalém.
19 Noau táq rit cha bũi nâi bo Yô-sia khoiq táq puo muoi chít tacual cumo chơ.
19 Foi no ano dezoito do seu reinado que essa Páscoa foi comemorada.
20 Toâq moâm nheq máh ranáq puo Yô-sia táq dŏq yỗn Dống Sang Toâr, chơ Nê-cô puo Ê-yip-tô dững tahan toâq chíl vil Car-ke-mit pỡ crỗng Ơ-phơ-rat; cớp Yô-sia cutóng catáng tahan puo Ê-yip-tô.
20 Depois de tudo isso, quando Josias já havia acabado de pôr em ordem o Templo e o culto, o rei Neco, do Egito, marchou com o seu exército para lutar em Carquemis, que ficava na beira do rio Eufrates. Josias saiu com o seu exército para lutar contra ele,
21 Ma puo Nê-cô chĩc choâiq cơiq yỗn Yô-sia, atỡng neq: “Puo Yuda ơi! Yúc ca hếq ntôm táq sanua tỡ bữn ntrớu mŏ cớp anhia. Hếq tỡ bữn toâq chíl anhia, ma hếq toâq chíl cũai par‑ũal hếq. Yiang Sursĩ khoiq ớn hếq táq sanua toâp. Ncháu ỡt coah hếq; ngkíq sễq anhia chỗi catáng hếq dŏq Ncháu tỡ bữn pupứt anhia.”
21 mas Neco lhe mandou a seguinte mensagem: — Rei de Judá, você não tem nada a ver com esta luta. Eu não vim lutar contra você, mas contra os meus inimigos, e Deus mandou que eu me apressasse. Deus está comigo; portanto, se você lutar contra Deus, ele o destruirá.
22 Ma Yô-sia tỡ bữn tamứng máh parnai Yiang Sursĩ atỡng na puo Nê-cô; chơ án noâng chíl cartáng níc; án táq nan án tỡ cỡn puo, cớp án pỡq rachíl pỡ ntốq tapín Maki-dô.
22 Mas Josias não voltou atrás; ele não quis dar atenção ao aviso que Deus estava dando por meio do rei Neco. Pelo contrário, ele se disfarçou e marchou para lutar contra Neco no vale de Megido.
23 Ma bo rachíl ki, saráh tễ tahan tỗp Ê-yip-tô pán pĩeiq tâng tỗ puo Yô-sia, chơ án ớn tahan dững sễ aséh rachíl neq: “Dững cứq loŏh; cứq khoiq chũl hâp lứq chơ!”
23 Os soldados egípcios atiraram flechas contra Josias, e ele gritou para os seus oficiais: — Estou gravemente ferido! Tirem-me daqui!
24 Tỗp alới ca‑ữ án aloŏh tễ sễ aséh rachíl, chơ chóq án tâng sễ aséh rachíl canŏ́h ễn tâng ntốq ki, cớp dững achu án pỡ vil Yaru-salem. Án cuchĩt tâng ntốq ki; chơ noau tứp án tâng ping máh cũai puo. Cũai proai dũ náq tâng cruang Yuda cớp tâng vil Yaru-salem tanúh án cuchĩt.
24 Os oficiais o tiraram do seu carro de guerra, e o puseram em outro carro, e o levaram para Jerusalém. Josias morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis. Todo o povo de Judá e de Jerusalém chorou a morte dele.
25 Cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, ramứh Yê-ramia, táq cansái ũat dŏq tanúh puo Yô-sia cuchĩt. Toau sanua tâng cruang I-sarel, dếh máh samiang mansễm ũat nheq cansái nâi toâq tỗp alới tanúh án. Cansái ũat nâi bữn tâng pơ cansái ũat tanúh.
25 O profeta Jeremias compôs uma lamentação em honra de Josias. Até hoje os cantores e as cantoras cantam essa canção quando choram a morte de Josias. Já se tornou costume em Israel cantar essas canções, que se acham na coleção de lamentações.
26 Dũ ranáq Yô-sia táq bo án cỡt puo, dếh án táq ranáq tanoang tapứng cớp trĩh phễp rit Yiang Sursĩ,
26 Josias fez muitas outras coisas e praticou atos de bondade em obediência à Lei de Deus, o Senhor .
27 máh ŏ́c ki, tễ dâu toau toâq parsốt, noau khoiq chĩc dŏq tâng pơ saráq Atỡng Tễ Máh Puo Cũai Yuda Cớp I-sarel Khoiq Táq.
27 Tudo o que ele fez, desde o começo até o fim do seu reinado, está escrito na História dos Reis de Israel e de Judá .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.