1 Tessalonicenses 2

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sễm ai ơi! Lứq anhia dáng samoât samơi chơ, bo hếq toâq pỡ anhia, máh ranáq hếq táq cớp anhia la tỡ bữn ŏ́q kia.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Cớp anhia dáng tê tễ nhũang hếq tỡ yũah toâq pỡ anhia máh cũai tâng vil Phi-lip, alới táq hếq, cớp alới pai ĩ-par-ĩ hếq. Ma noâng Yiang Sursĩ yỗn mứt hếq cỡt clŏ́q lứq atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ yỗn anhia. Tỡ bữn ntrớu cũai yoc ễ catáng hếq.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Bo hếq atỡng anhia, nheq máh santoiq hếq atỡng la pĩeiq lứq. Mứt pahỡm hếq tỡ bữn ĩt rangứh hếq bữm, cớp hếq tỡ bữn thũ anhia.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Ma hếq atỡng níc máh parnai Yiang Sursĩ yoc hếq atỡng, yuaq án khoiq rưoh hếq chơ, cớp án noap hếq atỡng parnai o tễ án. Hếq tỡ bữn atỡng ễq bũi mứt pahỡm cũai, ma hếq atỡng ễq yỗn bũi pahỡm Yiang Sursĩ sâng, yuaq án toâp chim mứt pahỡm hếq.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Anhia dáng chơ bo hếq atỡng anhia, hếq tỡ bữn pai ễm santoiq chỡng pahỡm anhia yỗn anhia chuai loah hếq. Ŏ́c nâi Yiang Sursĩ lứq dáng.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Khân hếq ễq anhia yám noap hếq, ki têq hếq yỗn anhia táq ngkíq, yuaq hếq la ayững atĩ Crĩt. Ma hếq tỡ bữn chuaq ŏ́c ki tễ anhia, tỡ la tễ cũai canŏ́h.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Bo hếq ỡt cớp anhia hếq bữn mứt lamên chóq anhia samoât riang mpiq chứm siem con án mbỡiq amia.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Cỗ hếq ễr áiq lứq yoc ễ chuai anhia, ngkíq hếq tỡ bữn ống atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ sâng, ma lứq hếq rơi dếh chĩuq cuchĩt tang anhia hỡ. Hếq rơi táq ngkíq, la cỗ hếq ayooq lứq anhia.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Sễm ai ơi! Anhia sanhữ tê bo hếq ỡt cớp anhia, hếq táq ranáq lakéh lứq, dŏq hếq chứm bữm crơng sana cha. Tangái cớp sadâu hếq táq níc yỗn tỡ bữn noau tễ anhia túh siem hếq. Hếq táq ngkíq bo hếq atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ yỗn anhia.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Anhia khoiq hữm chơ dỡi tamoong hếq bo hếq ỡt cớp anhia ca cũai sa‑âm. Anhia khoiq dáng hếq bữn mứt pahỡm bráh o, tanoang tapứng, cớp tỡ bữn noau têq tếq hếq táq ranáq lôih ntrớu. Lứq Yiang Sursĩ dáng tê ŏ́c ki.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Anhia dáng hếq khoiq táq cớp dũ náq anhia samoât riang mpoaq táq yỗn con án.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Hếq khoiq atỡng anhia. Hếq khoiq aliam anhia. Cớp hếq khoiq radững níc anhia yỗn táq ranáq o yáng moat Yiang Sursĩ, án ca arô anhia yỗn mut tâng ntốq án sốt, cớp yỗn anhia chống tê chớc ang‑ữr tễ án.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Hếq sa‑ỡn níc Yiang Sursĩ, yuaq toâq hếq atỡng anhia parnai o tễ Yiang Sursĩ, anhia khoiq ĩt nheq parnai ki. Anhia noap parnai ki la lứq parnai Yiang Sursĩ, tỡ cỡn parnai cũai chống ễ pai sâng. Lứq samoât parnai ki la parnai tễ Yiang Sursĩ. Parnai ki ntôm táq ranáq tâng anhia ca sa‑âm.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Sễm ai ơi! Bo ki anhia tũoiq riang tỗp sa‑âm tâng cruang Yudê, alới ca ỡt muoi mứt cớp Yê-su Crĩt. Alới chĩuq sa‑ữi ŏ́c túh coat tỗp I-sarel táq, machớng anhia chĩuq máh túh coat yớu anhia táq chóq anhia tê.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Máh tỗp I-sarel ca khoiq cachĩt Yê-su, Ncháu hái, cớp alới cachĩt dếh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ hỡ. Alới táq dếh hếq hỡ. Alới táq ngkíq, Yiang Sursĩ tỡ bữn bũi ntrớu cớp alới. Alới catáng tỡ yỗn cũai canŏ́h têq puai ngê Yiang Sursĩ.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Lứq alới tỡ ễq hếq atỡng cũai tỡ cỡn cũai I-sarel yỗn têq Yiang Sursĩ chuai amoong alới ki tê. Péq chơ lôih tỗp I-sarel táq. Sanua toâq ngư Yiang Sursĩ táq alới.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Sễm ai ơi! Riang hếq nâi, bo hếq ratáh tễ anhia, hếq chanchớm tỡ bữn dũn noâng hếq toâq loah pỡ anhia. Chơ sanua hếq sanhữ lứq anhia, cớp hếq ễr áiq yoc ễ ramóh loah anhia. Mứt hếq ỡt níc cớp anhia, ma tỗ hếq ỡt yơng tễ anhia.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Hếq chanchớm yoc ễ toâq loah pỡ anhia. Riang cứq Phau-lô nâi, cứq khoiq bar pái trỗ chanchớm ễ toâq pỡ anhia, ma yiang Satan catáng níc hếq.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Cỗ nŏ́q hếq têq dáng Yê-su sâng bũi cớp hếq? Cỗ nŏ́q hếq têq sâng bũi ỡn? Cớp nŏ́q hếq têq pai hếq táq ranáq o yáng moat Yê-su, Ncháu hái, toâq tangái án toâq loah pỡ cutễq nâi? Lứq samoât hếq bữn nheq máh ŏ́c ki la cỗ tễ anhia.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Lứq samoât noau khễn hếq la cỗ tễ anhia, cớp mứt pahỡm hếq sâng bũi ỡn lứq la cỗ tễ anhia.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.