1 Tessalonicenses 2
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 Sễm ai ơi! Lứq anhia dáng samoât samơi chơ, bo hếq toâq pỡ anhia, máh ranáq hếq táq cớp anhia la tỡ bữn ŏ́q kia.
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Cớp anhia dáng tê tễ nhũang hếq tỡ yũah toâq pỡ anhia máh cũai tâng vil Phi-lip, alới táq hếq, cớp alới pai ĩ-par-ĩ hếq. Ma noâng Yiang Sursĩ yỗn mứt hếq cỡt clŏ́q lứq atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ yỗn anhia. Tỡ bữn ntrớu cũai yoc ễ catáng hếq.
2 mas, havendo primeiro padecido e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Bo hếq atỡng anhia, nheq máh santoiq hếq atỡng la pĩeiq lứq. Mứt pahỡm hếq tỡ bữn ĩt rangứh hếq bữm, cớp hếq tỡ bữn thũ anhia.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 Ma hếq atỡng níc máh parnai Yiang Sursĩ yoc hếq atỡng, yuaq án khoiq rưoh hếq chơ, cớp án noap hếq atỡng parnai o tễ án. Hếq tỡ bữn atỡng ễq bũi mứt pahỡm cũai, ma hếq atỡng ễq yỗn bũi pahỡm Yiang Sursĩ sâng, yuaq án toâp chim mứt pahỡm hếq.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova o nosso coração.
5 Anhia dáng chơ bo hếq atỡng anhia, hếq tỡ bữn pai ễm santoiq chỡng pahỡm anhia yỗn anhia chuai loah hếq. Ŏ́c nâi Yiang Sursĩ lứq dáng.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Khân hếq ễq anhia yám noap hếq, ki têq hếq yỗn anhia táq ngkíq, yuaq hếq la ayững atĩ Crĩt. Ma hếq tỡ bữn chuaq ŏ́c ki tễ anhia, tỡ la tễ cũai canŏ́h.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Bo hếq ỡt cớp anhia hếq bữn mứt lamên chóq anhia samoât riang mpiq chứm siem con án mbỡiq amia.
7 antes, fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 Cỗ hếq ễr áiq lứq yoc ễ chuai anhia, ngkíq hếq tỡ bữn ống atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ sâng, ma lứq hếq rơi dếh chĩuq cuchĩt tang anhia hỡ. Hếq rơi táq ngkíq, la cỗ hếq ayooq lứq anhia.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda a nossa própria alma; porquanto nos éreis muito queridos.
9 Sễm ai ơi! Anhia sanhữ tê bo hếq ỡt cớp anhia, hếq táq ranáq lakéh lứq, dŏq hếq chứm bữm crơng sana cha. Tangái cớp sadâu hếq táq níc yỗn tỡ bữn noau tễ anhia túh siem hếq. Hếq táq ngkíq bo hếq atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ yỗn anhia.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Anhia khoiq hữm chơ dỡi tamoong hếq bo hếq ỡt cớp anhia ca cũai sa‑âm. Anhia khoiq dáng hếq bữn mứt pahỡm bráh o, tanoang tapứng, cớp tỡ bữn noau têq tếq hếq táq ranáq lôih ntrớu. Lứq Yiang Sursĩ dáng tê ŏ́c ki.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 Anhia dáng hếq khoiq táq cớp dũ náq anhia samoât riang mpoaq táq yỗn con án.
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos,
12 Hếq khoiq atỡng anhia. Hếq khoiq aliam anhia. Cớp hếq khoiq radững níc anhia yỗn táq ranáq o yáng moat Yiang Sursĩ, án ca arô anhia yỗn mut tâng ntốq án sốt, cớp yỗn anhia chống tê chớc ang‑ữr tễ án.
12 para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Hếq sa‑ỡn níc Yiang Sursĩ, yuaq toâq hếq atỡng anhia parnai o tễ Yiang Sursĩ, anhia khoiq ĩt nheq parnai ki. Anhia noap parnai ki la lứq parnai Yiang Sursĩ, tỡ cỡn parnai cũai chống ễ pai sâng. Lứq samoât parnai ki la parnai tễ Yiang Sursĩ. Parnai ki ntôm táq ranáq tâng anhia ca sa‑âm.
13 Pelo que também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade) como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 Sễm ai ơi! Bo ki anhia tũoiq riang tỗp sa‑âm tâng cruang Yudê, alới ca ỡt muoi mứt cớp Yê-su Crĩt. Alới chĩuq sa‑ữi ŏ́c túh coat tỗp I-sarel táq, machớng anhia chĩuq máh túh coat yớu anhia táq chóq anhia tê.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 Máh tỗp I-sarel ca khoiq cachĩt Yê-su, Ncháu hái, cớp alới cachĩt dếh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ hỡ. Alới táq dếh hếq hỡ. Alới táq ngkíq, Yiang Sursĩ tỡ bữn bũi ntrớu cớp alới. Alới catáng tỡ yỗn cũai canŏ́h têq puai ngê Yiang Sursĩ.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Lứq alới tỡ ễq hếq atỡng cũai tỡ cỡn cũai I-sarel yỗn têq Yiang Sursĩ chuai amoong alới ki tê. Péq chơ lôih tỗp I-sarel táq. Sanua toâq ngư Yiang Sursĩ táq alới.
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 Sễm ai ơi! Riang hếq nâi, bo hếq ratáh tễ anhia, hếq chanchớm tỡ bữn dũn noâng hếq toâq loah pỡ anhia. Chơ sanua hếq sanhữ lứq anhia, cớp hếq ễr áiq yoc ễ ramóh loah anhia. Mứt hếq ỡt níc cớp anhia, ma tỗ hếq ỡt yơng tễ anhia.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto.
18 Hếq chanchớm yoc ễ toâq loah pỡ anhia. Riang cứq Phau-lô nâi, cứq khoiq bar pái trỗ chanchớm ễ toâq pỡ anhia, ma yiang Satan catáng níc hếq.
18 Pelo que bem quisemos, uma e outra vez, ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 Cỗ nŏ́q hếq têq dáng Yê-su sâng bũi cớp hếq? Cỗ nŏ́q hếq têq sâng bũi ỡn? Cớp nŏ́q hếq têq pai hếq táq ranáq o yáng moat Yê-su, Ncháu hái, toâq tangái án toâq loah pỡ cutễq nâi? Lứq samoât hếq bữn nheq máh ŏ́c ki la cỗ tễ anhia.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura, não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Lứq samoât noau khễn hếq la cỗ tễ anhia, cớp mứt pahỡm hếq sâng bũi ỡn lứq la cỗ tễ anhia.
20 Na verdade, vós sois a nossa glória e gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.