1 Tessalonicenses 2
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Sễm ai ơi! Lứq anhia dáng samoât samơi chơ, bo hếq toâq pỡ anhia, máh ranáq hếq táq cớp anhia la tỡ bữn ŏ́q kia.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Cớp anhia dáng tê tễ nhũang hếq tỡ yũah toâq pỡ anhia máh cũai tâng vil Phi-lip, alới táq hếq, cớp alới pai ĩ-par-ĩ hếq. Ma noâng Yiang Sursĩ yỗn mứt hếq cỡt clŏ́q lứq atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ yỗn anhia. Tỡ bữn ntrớu cũai yoc ễ catáng hếq.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Bo hếq atỡng anhia, nheq máh santoiq hếq atỡng la pĩeiq lứq. Mứt pahỡm hếq tỡ bữn ĩt rangứh hếq bữm, cớp hếq tỡ bữn thũ anhia.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Ma hếq atỡng níc máh parnai Yiang Sursĩ yoc hếq atỡng, yuaq án khoiq rưoh hếq chơ, cớp án noap hếq atỡng parnai o tễ án. Hếq tỡ bữn atỡng ễq bũi mứt pahỡm cũai, ma hếq atỡng ễq yỗn bũi pahỡm Yiang Sursĩ sâng, yuaq án toâp chim mứt pahỡm hếq.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Anhia dáng chơ bo hếq atỡng anhia, hếq tỡ bữn pai ễm santoiq chỡng pahỡm anhia yỗn anhia chuai loah hếq. Ŏ́c nâi Yiang Sursĩ lứq dáng.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Khân hếq ễq anhia yám noap hếq, ki têq hếq yỗn anhia táq ngkíq, yuaq hếq la ayững atĩ Crĩt. Ma hếq tỡ bữn chuaq ŏ́c ki tễ anhia, tỡ la tễ cũai canŏ́h.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Bo hếq ỡt cớp anhia hếq bữn mứt lamên chóq anhia samoât riang mpiq chứm siem con án mbỡiq amia.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Cỗ hếq ễr áiq lứq yoc ễ chuai anhia, ngkíq hếq tỡ bữn ống atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ sâng, ma lứq hếq rơi dếh chĩuq cuchĩt tang anhia hỡ. Hếq rơi táq ngkíq, la cỗ hếq ayooq lứq anhia.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Sễm ai ơi! Anhia sanhữ tê bo hếq ỡt cớp anhia, hếq táq ranáq lakéh lứq, dŏq hếq chứm bữm crơng sana cha. Tangái cớp sadâu hếq táq níc yỗn tỡ bữn noau tễ anhia túh siem hếq. Hếq táq ngkíq bo hếq atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ yỗn anhia.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Anhia khoiq hữm chơ dỡi tamoong hếq bo hếq ỡt cớp anhia ca cũai sa‑âm. Anhia khoiq dáng hếq bữn mứt pahỡm bráh o, tanoang tapứng, cớp tỡ bữn noau têq tếq hếq táq ranáq lôih ntrớu. Lứq Yiang Sursĩ dáng tê ŏ́c ki.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Anhia dáng hếq khoiq táq cớp dũ náq anhia samoât riang mpoaq táq yỗn con án.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Hếq khoiq atỡng anhia. Hếq khoiq aliam anhia. Cớp hếq khoiq radững níc anhia yỗn táq ranáq o yáng moat Yiang Sursĩ, án ca arô anhia yỗn mut tâng ntốq án sốt, cớp yỗn anhia chống tê chớc ang‑ữr tễ án.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Hếq sa‑ỡn níc Yiang Sursĩ, yuaq toâq hếq atỡng anhia parnai o tễ Yiang Sursĩ, anhia khoiq ĩt nheq parnai ki. Anhia noap parnai ki la lứq parnai Yiang Sursĩ, tỡ cỡn parnai cũai chống ễ pai sâng. Lứq samoât parnai ki la parnai tễ Yiang Sursĩ. Parnai ki ntôm táq ranáq tâng anhia ca sa‑âm.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Sễm ai ơi! Bo ki anhia tũoiq riang tỗp sa‑âm tâng cruang Yudê, alới ca ỡt muoi mứt cớp Yê-su Crĩt. Alới chĩuq sa‑ữi ŏ́c túh coat tỗp I-sarel táq, machớng anhia chĩuq máh túh coat yớu anhia táq chóq anhia tê.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Máh tỗp I-sarel ca khoiq cachĩt Yê-su, Ncháu hái, cớp alới cachĩt dếh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ hỡ. Alới táq dếh hếq hỡ. Alới táq ngkíq, Yiang Sursĩ tỡ bữn bũi ntrớu cớp alới. Alới catáng tỡ yỗn cũai canŏ́h têq puai ngê Yiang Sursĩ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Lứq alới tỡ ễq hếq atỡng cũai tỡ cỡn cũai I-sarel yỗn têq Yiang Sursĩ chuai amoong alới ki tê. Péq chơ lôih tỗp I-sarel táq. Sanua toâq ngư Yiang Sursĩ táq alới.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Sễm ai ơi! Riang hếq nâi, bo hếq ratáh tễ anhia, hếq chanchớm tỡ bữn dũn noâng hếq toâq loah pỡ anhia. Chơ sanua hếq sanhữ lứq anhia, cớp hếq ễr áiq yoc ễ ramóh loah anhia. Mứt hếq ỡt níc cớp anhia, ma tỗ hếq ỡt yơng tễ anhia.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Hếq chanchớm yoc ễ toâq loah pỡ anhia. Riang cứq Phau-lô nâi, cứq khoiq bar pái trỗ chanchớm ễ toâq pỡ anhia, ma yiang Satan catáng níc hếq.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Cỗ nŏ́q hếq têq dáng Yê-su sâng bũi cớp hếq? Cỗ nŏ́q hếq têq sâng bũi ỡn? Cớp nŏ́q hếq têq pai hếq táq ranáq o yáng moat Yê-su, Ncháu hái, toâq tangái án toâq loah pỡ cutễq nâi? Lứq samoât hếq bữn nheq máh ŏ́c ki la cỗ tễ anhia.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Lứq samoât noau khễn hếq la cỗ tễ anhia, cớp mứt pahỡm hếq sâng bũi ỡn lứq la cỗ tễ anhia.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.