1 Samuel 4

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tỗp Phi-li-tin parỗm parnơi ễ chíl tỗp I-sarel. Ma tỗp I-sarel yuor tayứng, cớp dững tahan loŏh chíl loah tỗp Phi-li-tin. Tỗp I-sarel táng dỗn pỡ vil Ê-bani-sơ, ma tỗp Phi-li-tin ki táng dỗn pỡ vil Aphéc.
1 Veio a palavra de Samuel a todo o Israel. Israel saiu à peleja contra os filisteus e se acampou junto a Ebenézer; e os filisteus se acamparam junto a Afeca.
2 Tỗp tahan Phi-li-tin ỡt tayứng cỡt rana, chơ pỡq chíl tahan tỗp I-sarel. Tahan I-sarel cỡt pê, cớp tahan cuchĩt bữn sám pỗn ngin náq.
2 Dispuseram-se os filisteus em ordem de batalha, para sair de encontro a Israel; e, travada a peleja, Israel foi derrotado pelos filisteus; e estes mataram, no campo aberto, cerca de quatro mil homens.
3 Alới noâng khlâiq píh chu pỡ dỗn, cớp atỡng dũ ramứh yỗn cũai sốt dáng. Chơ cũai sốt blớh neq: “Cỗ nŏ́q Yiang Sursĩ yỗn tỗp Phi-li-tin chíl riap tỗp hái? Hái cóq pỡq ĩt Hĩp Parnai Parkhán pỡ vil Si-lô, dŏq Yiang Sursĩ ỡt cớp chuai tỗp hái yỗn vớt tễ talang atĩ cũai par‑ũal hái.”
3 Voltando o povo ao arraial, disseram os anciãos de Israel: Por que nos feriu o Senhor , hoje, diante dos filisteus? Tragamos de Siló a arca da Aliança do Senhor , para que venha no meio de nós e nos livre das mãos de nossos inimigos.
4 Ngkíq, tỗp alới tễng máh cũai pỡq chu vil Si-lô dŏq ĩt Hĩp Parnai Parkhán khong Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ca ỡt tâng mpứng dĩ bar lám chê-rup. Hô-phani cớp Phi-niat la con samiang Hê-li, alới toâq parnơi cớp Hĩp Parnai Parkhán.
4 Mandou, pois, o povo trazer de Siló a arca do Senhor dos Exércitos, entronizado entre os querubins; os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias, estavam ali com a arca da Aliança de Deus.
5 Tữ noau amut Hĩp Parnai Parkhán tâng dỗn, tỗp I-sarel ỡn chỡ cớp triau cupo sâng bũi ỡn lứq. Samữong alới triau cupo casang lứq táq yỗn cutễq cỡt cacưt.
5 Sucedeu que, vindo a arca da Aliança do Senhor ao arraial, rompeu todo o Israel em grandes brados, e ressoou a terra.
6 Toâq tỗp Phi-li-tin sâng sưong ki, alới pai neq: “Tamứng sưong tễ tỗp Hê-brơ! Bữn cỡt tếc ntrớu?”
6 Ouvindo os filisteus a voz do júbilo, disseram: Que voz de grande júbilo é esta no arraial dos hebreus? Então, souberam que a arca do Senhor era vinda ao arraial.
7 ngkíq alới sâng ngcŏh, cớp pai neq: “Bữn muoi yiang khoiq mut ỡt tâng dỗn tỗp I-sarel. Cŏh lơ tỗp hái cỡt pê tâng taláp nâi, yuaq tễ nhũang tỡ nai bữn ranáq samoât nâi.
7 E se atemorizaram os filisteus e disseram: Os deuses vieram ao arraial. E diziam mais: Ai de nós! Que tal jamais sucedeu antes.
8 Tỡ bữn noau têq chuai tỗp hái yỗn vớt tễ máh yiang ki ca bữn chớc sốt toâr lứq. Yiang ki khoiq cachĩt máh cũai Ê-yip-tô pỡ ntốq aiq.
8 Ai de nós! Quem nos livrará das mãos destes grandiosos deuses? São os deuses que feriram aos egípcios com toda sorte de pragas no deserto.
9 Máh cũai Phi-li-tin ơi, cóq anhia chỗi ngcŏh! Cóq anhia chíl yỗn clŏ́q lứq! Khân tỡ bữn ngkíq, tỗp hái lứq cỡt sũl tỗp alới, machớng alới khoiq cỡt sũl tỗp hái tễ nhũang chơ. Ngkíq cóq anhia chíl clŏ́q lứq!”
9 Sede fortes, ó filisteus! Portai-vos varonilmente, para que não venhais a ser escravos dos hebreus, como eles serviram a vós outros! Portai-vos varonilmente e pelejai!
10 Chơ tỗp Phi-li-tin chíl tỗp I-sarel rêng lứq, toau tỗp I-sarel cỡt pê cớp lúh pláh chap nheq chu dống alới. Tahan I-sarel cuchĩt pái chít ngin náq.
10 Então, pelejaram os filisteus; Israel foi derrotado, e cada um fugiu para a sua tenda; foi grande a derrota, pois foram mortos de Israel trinta mil homens de pé.
11 Hĩp Parnai Parkhán khoiq tỗp Phi-li-tin cheng ĩt. Cớp alới cachĩt Hô-phani cớp Phi-niat, la con samiang Hê-li.
11 Foi tomada a arca de Deus, e mortos os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias.
12 Tâng tangái ki, bữn manoaq samiang tễ tỗp Ben-yamin lúh tễ ntốq rachíl pỡq chu vil Si-lô. Án háq nheq tampâc cớp ĩt cutễq pức tâng plỡ án táq tếc án sâng ngua lứq.
12 Então, correu um homem de Benjamim, saído das fileiras, e, no mesmo dia, chegou a Siló; trazia rasgadas as vestes e terra sobre a cabeça.
13 Bo ki Hê-li tacu acoan kễng rana. Án ỡt chanchớm clơng níc cŏh Hĩp Parnai Parkhán pứt. Ma cũai samiang ki pỡq pau chũop vil táq yỗn dũ náq cũai nhiam u‑ỗi, cỗ sâng ngcŏh lứq.
13 Quando chegou, Eli estava assentado numa cadeira, ao pé do caminho, olhando como quem espera, porque o seu coração estava tremendo pela arca de Deus. Depois de entrar o homem na cidade e dar as novas, toda a cidade prorrompeu em gritos.
14 Toâq Hê-li sâng sưong ngkíq, án blớh neq: “Sưong ntrớu uot-uot ki?”
14 Eli, ouvindo os gritos, perguntou: Que alvoroço é esse? Então, se apressou o homem e, vindo, deu as notícias a Eli.
15 Ma bo ki Hê-li khoiq takêh chít tacual cumo chơ; moat án tỡ bữn hữm ntrớu noâng.
15 Era Eli da idade de noventa e oito anos; os seus olhos tinham cegado, e já não podia ver.
16 Samiang ki pai neq: “Cứq mbỡiq lúh chu tễ ntốq rachíl tâng tangái nâi toâp, chơ pỡq loâng chu nâi.”
16 Disse o homem a Eli: Eu sou o que saí das fileiras e delas fugi hoje mesmo. Perguntou-lhe Eli: Que sucedeu, meu filho?
17 Cũai dững santoiq pau pai neq: “Tahan tỗp I-sarel khoiq lúh pláh nheq tễ ntốq rachíl, cỡt pê ca a‑ĩ lứq yỗn hái. Ma hỡn tễ ki, Hô-phani cớp Phi-niat con samiang achuaih khoiq noau cachĩt. Cớp Hĩp Parnai Parkhán la khoiq noau ĩt tê.”
17 Então, respondeu o que trazia as novas e disse: Israel fugiu de diante dos filisteus, houve grande morticínio entre o povo, e também os teus dois filhos, Hofni e Fineias, foram mortos, e a arca de Deus foi tomada.
18 Tữ samiang ki pai Hĩp Parnai Parkhán khoiq pứt, Hê-li dớm mu laliang chu clĩ tễ ntốq án tacu cheq ngoah toong vil. Tacong án tacoaih ariang noau déh, yuaq án thâu cớp nín lứq; chơ án cuchĩt. Hê-li khoiq cỡt sốt tỗp I-sarel pỗn chít cumo.
18 Ao fazer ele menção da arca de Deus, caiu Eli da cadeira para trás, junto ao portão, e quebrou-se-lhe o pescoço, e morreu, porque era já homem velho e pesado; e havia ele julgado a Israel quarenta anos.
19 Cumân Hê-li, lacuoi Phi-niat, ỡt mumiaq khoiq cheq ễ sễt. Toâq án sâng noau pai Hĩp Parnai Parkhán khoiq noau cheng ĩt, dếh yacũn cớp cayac án la khoiq cuchĩt tê, ngkíq án sâng a‑ĩ púng cớp sễt toâp, ma án sâng tỡ rơi tamoong noâng.
19 Estando sua nora, a mulher de Fineias, grávida, e próximo o parto, ouvindo estas novas, de que a arca de Deus fora tomada e de que seu sogro e seu marido morreram, encurvou-se e deu à luz; porquanto as dores lhe sobrevieram.
20 Bo án cheq ễ ta-ŏh rangứh, máh mansễm toâq chuai án sễt con, alới aliam án neq: “Mới chỗi ngua ntrớu, yuaq mới canỡt con samiang sanua!”
20 Ao expirar, disseram as mulheres que a assistiam: Não temas, pois tiveste um filho. Ela, porém, não respondeu, nem fez caso disso.
21 Án amứh con samiang án ramứh I-khabot. Cớp án pai neq: Chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ khoiq loŏh chơ tễ tỗp I-sarel. Án pai ngkíq cỗ khoiq noau cheng ĩt Hĩp Parnai Parkhán, cớp cỗ tian yacũn cớp cayac án khoiq cuchĩt.
21 Mas chamou ao menino Icabô, dizendo: Foi-se a glória de Israel. Isto ela disse, porque a arca de Deus fora tomada e por causa de seu sogro e de seu marido.
22 Cớp án pai tữm ễn neq: “Chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ khoiq pứt tễ tỗp I-sarel chơ, yuaq khoiq noau cheng ĩt Hĩp Parnai Parkhán.”
22 E falou mais: Foi-se a glória de Israel, pois foi tomada a arca de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.