1 Samuel 4
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Tỗp Phi-li-tin parỗm parnơi ễ chíl tỗp I-sarel. Ma tỗp I-sarel yuor tayứng, cớp dững tahan loŏh chíl loah tỗp Phi-li-tin. Tỗp I-sarel táng dỗn pỡ vil Ê-bani-sơ, ma tỗp Phi-li-tin ki táng dỗn pỡ vil Aphéc.
1 Ora, saiu Israel à batalha contra os filisteus, e acampou-se perto de Ebenézer; e os filisteus se acamparam junto a Afeque.
2 Tỗp tahan Phi-li-tin ỡt tayứng cỡt rana, chơ pỡq chíl tahan tỗp I-sarel. Tahan I-sarel cỡt pê, cớp tahan cuchĩt bữn sám pỗn ngin náq.
2 E os filisteus se dispuseram em ordem de batalha contra Israel; e, travada a peleja, Israel foi ferido diante dos filisteus, que mataram no campo cerca de quatro mil homens do exército.
3 Alới noâng khlâiq píh chu pỡ dỗn, cớp atỡng dũ ramứh yỗn cũai sốt dáng. Chơ cũai sốt blớh neq: “Cỗ nŏ́q Yiang Sursĩ yỗn tỗp Phi-li-tin chíl riap tỗp hái? Hái cóq pỡq ĩt Hĩp Parnai Parkhán pỡ vil Si-lô, dŏq Yiang Sursĩ ỡt cớp chuai tỗp hái yỗn vớt tễ talang atĩ cũai par‑ũal hái.”
3 Quando o povo voltou ao arraial, disseram os anciãos de Israel: Por que nos feriu o Senhor hoje diante dos filisteus? Tragamos para nós de Siló a arca do pacto do Senhor, para que ela venha para o meio de nós, e nos livre da mão de nossos inimigos.
4 Ngkíq, tỗp alới tễng máh cũai pỡq chu vil Si-lô dŏq ĩt Hĩp Parnai Parkhán khong Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ca ỡt tâng mpứng dĩ bar lám chê-rup. Hô-phani cớp Phi-niat la con samiang Hê-li, alới toâq parnơi cớp Hĩp Parnai Parkhán.
4 Enviou, pois, o povo a Siló, e trouxeram de lá a arca do pacto do Senhor dos exércitos, que se assenta sobre os querubins; e os dois filhos de Eli, Hofni e Finéias, estavam ali com a arca do pacto de Deus.
5 Tữ noau amut Hĩp Parnai Parkhán tâng dỗn, tỗp I-sarel ỡn chỡ cớp triau cupo sâng bũi ỡn lứq. Samữong alới triau cupo casang lứq táq yỗn cutễq cỡt cacưt.
5 Quando a arca do pacto do Senhor chegou ao arraial, prorrompeu todo o Israel em grandes gritos, de modo que a terra vibrou.
6 Toâq tỗp Phi-li-tin sâng sưong ki, alới pai neq: “Tamứng sưong tễ tỗp Hê-brơ! Bữn cỡt tếc ntrớu?”
6 E os filisteus, ouvindo o som da gritaria, disseram: Que quer dizer esta grande vozearia no arraial dos hebreus? Quando souberam que a arca do Senhor havia chegado ao arraial,
7 ngkíq alới sâng ngcŏh, cớp pai neq: “Bữn muoi yiang khoiq mut ỡt tâng dỗn tỗp I-sarel. Cŏh lơ tỗp hái cỡt pê tâng taláp nâi, yuaq tễ nhũang tỡ nai bữn ranáq samoât nâi.
7 os filisteus se atemorizaram; e diziam: Os deuses vieram ao arraial. Diziam mais: Ai de nós! porque nunca antes sucedeu tal coisa.
8 Tỡ bữn noau têq chuai tỗp hái yỗn vớt tễ máh yiang ki ca bữn chớc sốt toâr lứq. Yiang ki khoiq cachĩt máh cũai Ê-yip-tô pỡ ntốq aiq.
8 Ai de nós! quem nos livrará da mão destes deuses possantes? Estes são os deuses que feriram aos egípcios com toda sorte de pragas no deserto.
9 Máh cũai Phi-li-tin ơi, cóq anhia chỗi ngcŏh! Cóq anhia chíl yỗn clŏ́q lứq! Khân tỡ bữn ngkíq, tỗp hái lứq cỡt sũl tỗp alới, machớng alới khoiq cỡt sũl tỗp hái tễ nhũang chơ. Ngkíq cóq anhia chíl clŏ́q lứq!”
9 Esforçai-vos, e portai-vos varonilmente, ó filisteus, para que porventura não venhais a ser escravos dos hebreus, como eles o foram vossos; portai-vos varonilmente e pelejai.
10 Chơ tỗp Phi-li-tin chíl tỗp I-sarel rêng lứq, toau tỗp I-sarel cỡt pê cớp lúh pláh chap nheq chu dống alới. Tahan I-sarel cuchĩt pái chít ngin náq.
10 Então pelejaram os filisteus, e Israel foi derrotado, fugindo cada um para a sua tenda; e houve mui grande matança, pois caíram de Israel trinta mil homens de infantaria.
11 Hĩp Parnai Parkhán khoiq tỗp Phi-li-tin cheng ĩt. Cớp alới cachĩt Hô-phani cớp Phi-niat, la con samiang Hê-li.
11 Também foi tomada a arca de Deus, e os dois filhos de Eli, Hofni e Finéias, foram mortos.
12 Tâng tangái ki, bữn manoaq samiang tễ tỗp Ben-yamin lúh tễ ntốq rachíl pỡq chu vil Si-lô. Án háq nheq tampâc cớp ĩt cutễq pức tâng plỡ án táq tếc án sâng ngua lứq.
12 Então um homem de Benjamim, correndo do campo de batalha chegou no mesmo dia a Siló, com as vestes rasgadas e terra sobre a cabeça.
13 Bo ki Hê-li tacu acoan kễng rana. Án ỡt chanchớm clơng níc cŏh Hĩp Parnai Parkhán pứt. Ma cũai samiang ki pỡq pau chũop vil táq yỗn dũ náq cũai nhiam u‑ỗi, cỗ sâng ngcŏh lứq.
13 Ao chegar ele, estava Eli sentado numa cadeira ao pé do caminho vigiando, porquanto o seu coração estava tremendo pela arca de Deus. E quando aquele homem chegou e anunciou isto na cidade, a cidade toda prorrompeu em lamentações.
14 Toâq Hê-li sâng sưong ngkíq, án blớh neq: “Sưong ntrớu uot-uot ki?”
14 E Eli, ouvindo a voz do lamento, perguntou: Que quer dizer este alvoroço? Então o homem, apressando-se, chegou e o anunciou a Eli.
15 Ma bo ki Hê-li khoiq takêh chít tacual cumo chơ; moat án tỡ bữn hữm ntrớu noâng.
15 Ora, Eli tinha noventa e oito anos; e os seus olhos haviam cegado, de modo que já não podia ver.
16 Samiang ki pai neq: “Cứq mbỡiq lúh chu tễ ntốq rachíl tâng tangái nâi toâp, chơ pỡq loâng chu nâi.”
16 E disse aquele homem a Eli: Estou vindo do campo de batalha, donde fugi hoje mesmo. Perguntou Eli: Que foi que sucedeu, meu filho?
17 Cũai dững santoiq pau pai neq: “Tahan tỗp I-sarel khoiq lúh pláh nheq tễ ntốq rachíl, cỡt pê ca a‑ĩ lứq yỗn hái. Ma hỡn tễ ki, Hô-phani cớp Phi-niat con samiang achuaih khoiq noau cachĩt. Cớp Hĩp Parnai Parkhán la khoiq noau ĩt tê.”
17 Então respondeu o que trazia as novas, e disse: Israel fugiu de diante dos filisteus, e houve grande matança entre o povo; além disto, também teus dois filhos, Hofni e Finéias, são mortos, e a arca de Deus é tomada.
18 Tữ samiang ki pai Hĩp Parnai Parkhán khoiq pứt, Hê-li dớm mu laliang chu clĩ tễ ntốq án tacu cheq ngoah toong vil. Tacong án tacoaih ariang noau déh, yuaq án thâu cớp nín lứq; chơ án cuchĩt. Hê-li khoiq cỡt sốt tỗp I-sarel pỗn chít cumo.
18 Quando ele fez menção da arca de Deus, Eli caiu da cadeira para trás, junto à porta, e quebrou-se-lhe o pescoço, e morreu, porquanto era homem velho e pesado. Ele tinha julgado a Israel quarenta anos.
19 Cumân Hê-li, lacuoi Phi-niat, ỡt mumiaq khoiq cheq ễ sễt. Toâq án sâng noau pai Hĩp Parnai Parkhán khoiq noau cheng ĩt, dếh yacũn cớp cayac án la khoiq cuchĩt tê, ngkíq án sâng a‑ĩ púng cớp sễt toâp, ma án sâng tỡ rơi tamoong noâng.
19 E estando sua nora, a mulher de Finéias, grávida e próxima ao parto, e ouvindo estas novas, de que a arca de Deus era tomada, e de que seu sogro e seu marido eram mortos, encurvou-se e deu à luz, porquanto as dores lhe sobrevieram.
20 Bo án cheq ễ ta-ŏh rangứh, máh mansễm toâq chuai án sễt con, alới aliam án neq: “Mới chỗi ngua ntrớu, yuaq mới canỡt con samiang sanua!”
20 E, na hora em que ia morrendo, disseram as mulheres que estavam com ela: Não temas, pois tiveste um filho. Ela, porém, não respondeu, nem deu atenção a isto.
21 Án amứh con samiang án ramứh I-khabot. Cớp án pai neq: Chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ khoiq loŏh chơ tễ tỗp I-sarel. Án pai ngkíq cỗ khoiq noau cheng ĩt Hĩp Parnai Parkhán, cớp cỗ tian yacũn cớp cayac án khoiq cuchĩt.
21 E chamou ao menino de Icabô, dizendo: De Israel se foi a glória! Porque fora tomada a arca de Deus, e por causa de seu sogro e de seu marido.
22 Cớp án pai tữm ễn neq: “Chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ khoiq pứt tễ tỗp I-sarel chơ, yuaq khoiq noau cheng ĩt Hĩp Parnai Parkhán.”
22 E disse: De Israel se foi a glória, pois é tomada a arca de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.