1 Samuel 4
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Tỗp Phi-li-tin parỗm parnơi ễ chíl tỗp I-sarel. Ma tỗp I-sarel yuor tayứng, cớp dững tahan loŏh chíl loah tỗp Phi-li-tin. Tỗp I-sarel táng dỗn pỡ vil Ê-bani-sơ, ma tỗp Phi-li-tin ki táng dỗn pỡ vil Aphéc.
1 E veio a palavra de Samuel a todo o Israel; e Israel saiu à peleja contra os filisteus e acampou-se junto a Ebenézer; e os filisteus se acamparam junto a Afeque.
2 Tỗp tahan Phi-li-tin ỡt tayứng cỡt rana, chơ pỡq chíl tahan tỗp I-sarel. Tahan I-sarel cỡt pê, cớp tahan cuchĩt bữn sám pỗn ngin náq.
2 E os filisteus se dispuseram em ordem de batalha, para sair contra Israel; e, estendendo-se a peleja, Israel foi ferido diante dos filisteus, porque feriram na batalha, no campo, uns quatro mil homens.
3 Alới noâng khlâiq píh chu pỡ dỗn, cớp atỡng dũ ramứh yỗn cũai sốt dáng. Chơ cũai sốt blớh neq: “Cỗ nŏ́q Yiang Sursĩ yỗn tỗp Phi-li-tin chíl riap tỗp hái? Hái cóq pỡq ĩt Hĩp Parnai Parkhán pỡ vil Si-lô, dŏq Yiang Sursĩ ỡt cớp chuai tỗp hái yỗn vớt tễ talang atĩ cũai par‑ũal hái.”
3 E voltando o povo ao arraial, disseram os anciãos de Israel: Por que nos feriu o Senhor hoje diante dos filisteus? Tragamos de Siló a arca da aliança do Senhor, e venha no meio de nós, para que nos livre da mão de nossos inimigos.
4 Ngkíq, tỗp alới tễng máh cũai pỡq chu vil Si-lô dŏq ĩt Hĩp Parnai Parkhán khong Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ca ỡt tâng mpứng dĩ bar lám chê-rup. Hô-phani cớp Phi-niat la con samiang Hê-li, alới toâq parnơi cớp Hĩp Parnai Parkhán.
4 Enviou, pois, o povo a Siló, e trouxeram de lá a arca da aliança do Senhor dos Exércitos, que habita entre os querubins; e os dois filhos de Eli, Hofni e Finéias, estavam ali com a arca da aliança de Deus.
5 Tữ noau amut Hĩp Parnai Parkhán tâng dỗn, tỗp I-sarel ỡn chỡ cớp triau cupo sâng bũi ỡn lứq. Samữong alới triau cupo casang lứq táq yỗn cutễq cỡt cacưt.
5 E sucedeu que, vindo a arca da aliança do Senhor ao arraial, todo o Israel gritou com grande júbilo, até que a terra estremeceu.
6 Toâq tỗp Phi-li-tin sâng sưong ki, alới pai neq: “Tamứng sưong tễ tỗp Hê-brơ! Bữn cỡt tếc ntrớu?”
6 E os filisteus, ouvindo a voz de júbilo, disseram: Que voz de grande júbilo é esta no arraial dos hebreus? Então souberam que a arca do Senhor era vinda ao arraial.
7 ngkíq alới sâng ngcŏh, cớp pai neq: “Bữn muoi yiang khoiq mut ỡt tâng dỗn tỗp I-sarel. Cŏh lơ tỗp hái cỡt pê tâng taláp nâi, yuaq tễ nhũang tỡ nai bữn ranáq samoât nâi.
7 Por isso os filisteus se atemorizaram, porque diziam: Deus veio ao arraial. E diziam mais: Ai de nós! Tal nunca jamais sucedeu antes.
8 Tỡ bữn noau têq chuai tỗp hái yỗn vớt tễ máh yiang ki ca bữn chớc sốt toâr lứq. Yiang ki khoiq cachĩt máh cũai Ê-yip-tô pỡ ntốq aiq.
8 Ai de nós! Quem nos livrará da mão desses grandiosos deuses? Estes são os deuses que feriram aos egípcios com todas as pragas junto ao deserto.
9 Máh cũai Phi-li-tin ơi, cóq anhia chỗi ngcŏh! Cóq anhia chíl yỗn clŏ́q lứq! Khân tỡ bữn ngkíq, tỗp hái lứq cỡt sũl tỗp alới, machớng alới khoiq cỡt sũl tỗp hái tễ nhũang chơ. Ngkíq cóq anhia chíl clŏ́q lứq!”
9 Esforçai-vos, e sede homens, ó filisteus, para que porventura não venhais a servir aos hebreus, como eles serviram a vós; sede, pois, homens, e pelejai.
10 Chơ tỗp Phi-li-tin chíl tỗp I-sarel rêng lứq, toau tỗp I-sarel cỡt pê cớp lúh pláh chap nheq chu dống alới. Tahan I-sarel cuchĩt pái chít ngin náq.
10 Então pelejaram os filisteus, e Israel foi ferido, fugindo cada um para a sua tenda; e foi tão grande o estrago, que caíram de Israel trinta mil homens de pé.
11 Hĩp Parnai Parkhán khoiq tỗp Phi-li-tin cheng ĩt. Cớp alới cachĩt Hô-phani cớp Phi-niat, la con samiang Hê-li.
11 E foi tomada a arca de Deus: e os dois filhos de Eli, Hofni e Finéias, morreram.
12 Tâng tangái ki, bữn manoaq samiang tễ tỗp Ben-yamin lúh tễ ntốq rachíl pỡq chu vil Si-lô. Án háq nheq tampâc cớp ĩt cutễq pức tâng plỡ án táq tếc án sâng ngua lứq.
12 Então correu, da batalha, um homem de Benjamim, e chegou no mesmo dia a Siló; e trazia as vestes rotas, e terra sobre a cabeça.
13 Bo ki Hê-li tacu acoan kễng rana. Án ỡt chanchớm clơng níc cŏh Hĩp Parnai Parkhán pứt. Ma cũai samiang ki pỡq pau chũop vil táq yỗn dũ náq cũai nhiam u‑ỗi, cỗ sâng ngcŏh lứq.
13 E, chegando ele, eis que Eli estava assentado numa cadeira, olhando para o caminho; porquanto o seu coração estava tremendo pela arca de Deus. Entrando, pois, aquele homem a anunciar isto na cidade, toda a cidade gritou.
14 Toâq Hê-li sâng sưong ngkíq, án blớh neq: “Sưong ntrớu uot-uot ki?”
14 E Eli, ouvindo os gritos, disse: Que alvoroço é esse? Então chegou aquele homem apressadamente, e veio, e o anunciou a Eli.
15 Ma bo ki Hê-li khoiq takêh chít tacual cumo chơ; moat án tỡ bữn hữm ntrớu noâng.
15 E era Eli da idade de noventa e oito anos; e estavam os seus olhos tão escurecidos, que já não podia ver.
16 Samiang ki pai neq: “Cứq mbỡiq lúh chu tễ ntốq rachíl tâng tangái nâi toâp, chơ pỡq loâng chu nâi.”
16 E disse aquele homem a Eli: Eu sou o que venho da batalha; porque eu fugi hoje da batalha. E disse ele: Que coisa sucedeu, filho meu?
17 Cũai dững santoiq pau pai neq: “Tahan tỗp I-sarel khoiq lúh pláh nheq tễ ntốq rachíl, cỡt pê ca a‑ĩ lứq yỗn hái. Ma hỡn tễ ki, Hô-phani cớp Phi-niat con samiang achuaih khoiq noau cachĩt. Cớp Hĩp Parnai Parkhán la khoiq noau ĩt tê.”
17 Então respondeu o que trazia as notícias, e disse: Israel fugiu de diante dos filisteus, e houve também grande matança entre o povo; e, além disso, também teus dois filhos, Hofni e Finéias, morreram, e a arca de Deus foi tomada.
18 Tữ samiang ki pai Hĩp Parnai Parkhán khoiq pứt, Hê-li dớm mu laliang chu clĩ tễ ntốq án tacu cheq ngoah toong vil. Tacong án tacoaih ariang noau déh, yuaq án thâu cớp nín lứq; chơ án cuchĩt. Hê-li khoiq cỡt sốt tỗp I-sarel pỗn chít cumo.
18 E sucedeu que, fazendo ele menção da arca de Deus, Eli caiu da cadeira para trás, ao lado da porta, e quebrou-se-lhe o pescoço e morreu; porquanto o homem era velho e pesado; e tinha ele julgado Israel quarenta anos.
19 Cumân Hê-li, lacuoi Phi-niat, ỡt mumiaq khoiq cheq ễ sễt. Toâq án sâng noau pai Hĩp Parnai Parkhán khoiq noau cheng ĩt, dếh yacũn cớp cayac án la khoiq cuchĩt tê, ngkíq án sâng a‑ĩ púng cớp sễt toâp, ma án sâng tỡ rơi tamoong noâng.
19 E, estando sua nora, a mulher de Finéias, grávida, e próxima ao parto, e ouvindo estas notícias, de que a arca de Deus era tomada, e de que seu sogro e seu marido morreram, encurvou-se e deu à luz; porquanto as dores lhe sobrevieram.
20 Bo án cheq ễ ta-ŏh rangứh, máh mansễm toâq chuai án sễt con, alới aliam án neq: “Mới chỗi ngua ntrớu, yuaq mới canỡt con samiang sanua!”
20 E, ao tempo em que ia morrendo, disseram as mulheres que estavam com ela: Não temas, pois deste à luz um filho. Ela porém não respondeu, nem fez caso disso.
21 Án amứh con samiang án ramứh I-khabot. Cớp án pai neq: Chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ khoiq loŏh chơ tễ tỗp I-sarel. Án pai ngkíq cỗ khoiq noau cheng ĩt Hĩp Parnai Parkhán, cớp cỗ tian yacũn cớp cayac án khoiq cuchĩt.
21 E chamou ao menino Icabode, dizendo: De Israel se foi a glória! Porque a arca de Deus foi tomada, e por causa de seu sogro e de seu marido.
22 Cớp án pai tữm ễn neq: “Chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ khoiq pứt tễ tỗp I-sarel chơ, yuaq khoiq noau cheng ĩt Hĩp Parnai Parkhán.”
22 E disse: De Israel a glória é levada presa; pois é tomada a arca de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.