1 Samuel 25
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Tữ Samu-ễl khoiq cuchĩt, nheq tữh cũai I-sarel tanúh án; chơ tỗp alới tứp án pỡ vil Rama, la vil án bữm.
1 Samuel morreu. Todo o Israel se juntou para chorá-lo. Sepultaram-no na sua propriedade em Ramá. E Davi retirou-se para o deserto de Farã.
2 Bữn muoi noaq samiang tễ vil Ma-ôn táq ranáq tâng vil Car-mel; án la cũai sốc lứq; án bữn cữu pái ngin lám cớp mbễq muoi ngin lám. Án pỡq cứt sóc cữu pỡ vil Car-mel.
2 Havia um homem em Maon cujas propriedades estavam em Carmelo. Era um homem muito rico: possuía três mil ovelhas e mil cabras. Ele encontrava-se então em Carmelo para a tosquia de suas ovelhas.
3 Cũai samiang ki la ramứh Nabal, tỗp Calep. Lacuoi án ramứh Abi-kêl. Mansễm nâi, roâp riang o cớp roan rangoaiq hỡ. Ma Nabal cỡt cũai rahĩt cớp tachoât lứq.
3 Chamava-se Nabal, e sua esposa Abigail, mulher de grande inteligência e formosura. Ele, porém, era grosseiro e mau; descendia de Caleb.
4 Bo Davĩt ỡt tâng ntốq aiq, án sâng noau pai Nabal ntôm cứt sóc cữu.
4 Davi, no deserto, sabendo que Nabal tosquiava o seu rebanho,
5 Ngkíq án ớn muoi chít náq tatoam cơiq parnai sa‑óh Nabal pỡ vil Car-mel.
5 mandou-lhe dez homens com esta ordem: Subi a Carmelo e dirigi-vos a Nabal,
6 Davĩt ớn alới atỡng Nabal neq: “Ncháu hếq, Davĩt, cơiq parnai sa‑óh anhia neq: ‘Yớu ơi! Sễq ŏ́c bốn puan toâq pỡ mới cớp nheq tữh cũai tâng dống sũ mới, dếh dũ ramứh mới bữn hỡ.
6 saudando-o em meu nome e dizendo-lhe: Pela vida! A paz seja contigo! Paz à tua casa e paz a todos os teus bens!
7 Cứq bữn sâng noau pai mới toâq cứt sóc cữu sanua. Bo cũai mantán cữu mới ỡt cớp hếq; hếq táq o yỗn alới. Bo alới ỡt pỡ vil Car-mel, alới tỡ bữn pứt muoi ramứh ntrớu.
7 Soube que há tosquia em tua casa. Ora, os teus pastores estiveram perto de nós e nunca lhes fizemos mal algum. Nada lhes faltou durante todo o tempo que ficaram em Carmelo.
8 Khân tỡ bữn lứq, mới blớh salĩq máh samiang póng mới. Chơ alới têq atỡng yỗn mới dáng raloaih. Cứq sễq mới roap chỗm tỗp cứq tâng tangái cha bũi nâi, machớng hếq la muoi dống sũ cớp mới. Sễq anhia yỗn hếq cớp yớu anhia, Davĩt, máh léq anhia têq yỗn.’”
8 Pergunta-o aos teus servos e eles to dirão. Que os meus encontrem agora graça aos teus olhos, porque chegamos em um dia de festa. Rogo-te que dês aos teus servos e ao teu filho Davi o que tiveres à mão.
9 Ranễng Davĩt atỡng Nabal máh santoiq nâi nhơ ramứh Davĩt. Chơ tỗp alới ỡt acoan tâng ntốq ki.
9 Os homens de Davi foram e repetiram a Nabal todas estas palavras em nome de Davi, e ficaram esperando.
10 Toâq parsốt lứq, Nabal ta‑ỡi neq: “Davĩt la noau? Con samiang Yê-sai la noau? Dỡi sanua bữn sa‑ữi náq cũai sũl lúh tễ sốt alới.
10 Nabal, porém, respondeu-lhes: Quem é Davi? E quem é o filho de Isaí? Há hoje muitos escravos que fogem da casa de seus senhores!
11 Cứq tỡ bữn yỗn anhia chống bễng mi cứq, tỡ la dỡq, cớp sâiq charán cứq khoiq kiac yỗn cũai cứt sóc cữu cha, yuaq cứq tỡ dáng tễ léq anhia toâq.”
11 Irei eu tomar meu pão, minha água e a carne que preparei para os meus tosquiadores, e dá-los a homens que vêm não se sabe de onde?
12 Ngkíq, tỗp Davĩt píh chu, cớp atỡng dũ ŏ́c Nabal khoiq pai yỗn án tamứng.
12 Os servos de Davi retomaram o caminho e voltaram. Ao chegarem, contaram tudo ao seu senhor.
13 Davĩt ớn alới neq: “Anhia thrũan dau!”
13 Então disse Davi aos seus homens: Cinja cada um a sua espada! Todos o fizeram, inclusive Davi. Cerca de quatrocentos homens seguiram Davi, ficando duzentos com as bagagens.
14 Ma bữn muoi noaq cũai táq ranáq Nabal toâq atỡng Abi-kêl lacuoi Nabal neq: “Davĩt khoiq ớn ranễng án pỡ ntốq aiq dững santoiq cubán cusũan sốt hái, ma sốt hái tếq ayê tỗp alới.
14 Mas Abigail, mulher de Nabal, fora informada por um dos servos de seu marido: Davi mandou, do deserto, mensageiros para saudar o nosso amo, mas ele os recebeu mal.
15 Bo hếq ỡt tâng ruang cớp tỗp alới tễ nhũang, alới táq o lứq chóq tỗp hếq. Alới tỡ nai tatũih hếq loâng, cớp crơng hếq la tỡ bữn pứt muoi ramứh ntrớu.
15 No entanto, esses homens nos trataram sempre muito bem, e jamais nos fizeram mal algum, nem nos causaram prejuízo durante todo o tempo que estivemos com eles no campo.
16 Bo hếq ỡt kĩaq cữu cheq tỗp alới, alới nhêng salĩq hếq dũ sadâu tangái.
16 Pelo contrário, serviram-nos de defesa, dia e noite, durante todo o tempo em que estivemos com eles apascentando os rebanhos.
17 Yuaq ngkíq, sễq avia chanchớm yỗn samoât tễ ranáq nâi. Cŏh lơ ranáq nâi dững atoâq ŏ́c túh cadĩt pỡ sốt hái, cớp dũ náq cũai tâng dống sũ án cống bữn. Yuaq án cỡt cũai rahĩt lứq, cớp tỡ ễq tamứng cũai aléq!”
17 Vê, pois, o que tens a fazer, porque nosso amo e toda a sua casa está ameaçada de ruína, e ele é um malvado com quem não se pode falar.
18 Chơ niang Abi-kêl tál tháng thrũan sana, bữn bễng mi bar culám lám, blŏ́ng nho bar aluoi ngcâr, cữu khoiq bốh sỡng lám, dỗi ễh sỡng achoiq, palâi nho khỗ muoi culám cốc, cớp palâi tarúng khỗ bar culám cốc. Án patiang máh crơng ki tâng cloong aséh dễn.
18 Apressou-se então Abigail, e tomou duzentos pães, dois odres de vinho, cinco cordeiros preparados, cinco medidas de grão torrado, cem tortas de uvas secas, duzentas de figos secos, colocando tudo em cima de jumentos.
19 Chơ án atỡng cũai táq ranáq án neq: “Anhia loŏh pỡq nhũang! Cứq pỡq tapun anhia ntun.”
19 E disse aos seus servos: Ide adiante de mim; eu vos seguirei. Mas não disse nada a Nabal, seu marido.
20 Bo án ỡt aséh dễn tâng cuar cóh, án ramóh Davĩt cớp tỗp tahan Davĩt ntôm ễ toâq pỡ án.
20 Quando descia por um caminho secreto da montanha, montada num jumento, encontrou Davi com os seus homens que vinham em sentido inverso.
21 Davĩt khoiq chanchớm neq: “Lô lứq cứq rabán sanốc ntữn samiang nâi tâng ntốq aiq. Máh crơng án tỡ bữn pứt muoi ramứh ntrớu. Nŏ́q án culáh cóng yỗn cứq ngkíq?
21 Ora, Davi dissera: Em vão, pois, guardei tudo o que esse homem possuía no deserto, sem que lhe fosse tirada coisa alguma! E ele paga-me o bem com o mal.
22 Sễq Yiang Sursĩ yỗn cứq roap tôt khân cứq tỡ bữn cachĩt nheq máh cũai samiang tâng dống sũ Nabal nhũang poang tarưp tangái parnỡ.”
22 Deus trate com todo o seu rigor os inimigos de Davi! E que ele não me poupe, se de hoje até amanhã eu deixar vivo um só homem de tudo o que pertence a Nabal!
23 Tữ niang Abi-kêl hữm Davĩt, án tál tháng sễng tễ aséh dễn, cớp án pũp crap
23 Quando Abigail avistou Davi, desceu prontamente do jumento e prostrou-se com o rosto por terra diante dele.
24 cheq ayững Davĩt, chơ pai neq: “Achuaih ơi! Sễq achuaih sarũiq táq, tamứng cứq pai voai! Cứq sễq roap nheq máh ŏ́c lôih ki.
24 Assim prostrada aos seus pés, disse-lhe: Sobre mim, meu senhor, caia a culpa! Deixa falar a tua serva e ouve suas palavras.
25 Sễq achuaih chỗi noap Nabal; án la cũai tỡ bữn o. Pĩeiq lứq ramứh án Nabal, yuaq án la cũai sacũl! Achuaih ơi! Bo achuaih ớn cũai ranễng achuaih toâq, cứq tỡ bữn ỡt ngki.
25 Que o meu senhor não faça caso desse malvado Nabal, pois ele é bem o que o seu nome indica: Nabal, louco; e ele o é. Mas eu, tua escrava, não vi os homens que o meu senhor mandou.
26 Ống Yiang Sursĩ toâp tỡ yỗn achuaih carláh dỡq chóq cũai ũan achuaih. Ma sanua, cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong mantái neq: Sễq yỗn dũ náq cũai sâuq ca ễ táq achuaih, bữn roap tôt machớng Nabal tê.
26 Agora, por Deus e por tua vida: foi o Senhor quem te impediu de derramar sangue e de te vingar por tua mão. Sejam como Nabal os teus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor.
27 Sễq achuaih bũi pahỡm roap máh crơng cứq dững yỗn achuaih cớp tỗp achuaih.
27 Aceita, pois, este presente que tua serva trouxe ao meu senhor, e reparte-o entre os homens que te seguem.
28 Sễq achuaih táh lôih máh ranáq cứq khoiq táq. Yiang Sursĩ ễ yỗn achuaih cỡt puo, dếh tŏ́ng toiq achuaih hỡ; yuaq achuaih ntôm rachíl chuai Yiang Sursĩ. Lứq samoât, achuaih tỡ ễq táq ranáq lôih bo achuaih noâng tamoong.
28 Rogo-te que perdoes a culpa de tua serva. Certamente o Senhor dará à casa de meu senhor uma existência durável, porque o meu senhor combate nas guerras de Deus, e nenhum mal te atingirá em todos os dias de tua vida.
29 Yiang Sursĩ lứq curiaq achuaih tễ máh cũai ca táq túh coat cớp ễ cachĩt achuaih ariang noau ỡt kĩaq sanốc bữn kia ntâng lứq tê. Ma máh cũai par‑ũal achuaih, Yiang Sursĩ takễl táh alới ariang noau pán tamáu na tamĩang cartúng ngcâr.
29 Se alguém te perseguir ou conspirar contra a tua vida, a alma de meu senhor será guardada no escrínio dos vivos junto do Senhor, teu Deus, enquanto a vida de teus inimigos será lançada pelo Senhor ao longe, como a pedra de uma funda.
30 Toâq Yiang Sursĩ ễ táq dũ ranáq o yỗn achuaih, ĩn án khoiq par‑ữq dŏq, cớp chóh achuaih yỗn cỡt puo cũai I-sarel,
30 Quando o Senhor tiver feito ao meu senhor todo o bem que lhe prometeu, e te tiver estabelecido chefe sobre Israel,
31 chơ achuaih tỡ bữn sâng ngua cỗ tian khoiq cachĩt cũai ŏ́q lôih, tỡ la carláh dỡq bữm. Achuaih ơi! Tangái léq Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn yỗn achuaih, sễq achuaih chỗi khlĩr cứq.”
31 não terás no coração este pesar, nem este remorso de ter derramado sangue sem motivo e de se ter vingado por si mesmo! Quando o Senhor te tiver feito bem, ó meu Senhor, lembra-te de tua serva.
32 Davĩt pai chóq án neq: “Lứq khễn Yiang Sursĩ, la Yiang máh cũai I-sarel sang! Án toâp asuoi mới toâq ramóh cứq tâng tangái nâi.
32 Davi respondeu a Abigail: Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, que te mandou hoje ao meu encontro!
33 Sa‑ỡn Yiang Sursĩ sa‑ữi lứq án yỗn mới bữn ŏ́c rangoaiq, yuaq máh ranáq mới táq tâng tangái nâi, la samoât catáng tỡ yỗn cứq táq lôih na cachĩt cũai cớp carláh dỡq bữm.
33 Bendita seja a tua prudência! E bendita sejas tu mesma, que me impediste hoje de derramar sangue e vingar-me pela minha mão!
34 Bữn Yiang Sursĩ toâp catáng tỡ yỗn cứq cachĩt mới. Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ, Ncháu cũai I-sarel, ca tamoong mantái níc neq: ‘Khân mới ma cro toâq ramóh cứq, ki máh cũai samiang dũ náq tâng dống sũ Nabal lứq cuchĩt nheq nhũang paloŏng poang tarưp parnỡ.’”
34 Mas, pelo Senhor, Deus de Israel, que me impediu de te fazer mal, se não tivesses vindo tão depressa ao meu encontro, nada teria ficado de Nabal até amanhã cedo, nem mesmo o último homem!
35 Chơ Davĩt roap ĩt máh crơng niang dững, cớp án pai neq chóq niang: “Mới chu! Chỗi clơng noâng tễ ranáq nâi. Cứq ễ táq ariang mới yoc.”
35 Davi aceitou o que lhe trazia Abigail e ajuntou: Volta em paz para a tua casa. Vê que te ouvi e te fiz boa acolhida.
36 Chơ niang Abi-kêl chu pỡ Nabal ca ntôm cha bũi pêl toâr tâng dống; án cha bũi sa‑ữi ramứh ariang puo dốq cha. Án bũl blŏ́ng cớp sâng bũi óh lứq. Ngkíq Abi-kêl tỡ bữn atỡng yỗn án dáng ntrớu toau poang tarưp parnỡ.
36 Quando Abigail chegou à casa de Nabal, havia em sua casa um grande banquete, um verdadeiro festim de rei. Nabal tinha o coração alegre e estava completamente ébrio. Por isso nada lhe disse, nem pouco nem muito, até ao amanhecer.
37 Tữ Nabal parai bũl, niang Abi-kêl atỡng dũ ranáq án khoiq táq yỗn Nabal dáng. Tữ Nabal sâng ngkíq, coâl pahỡm án cỡt a‑ĩ ntâng lứq. Chơ án dớm cớp tỗ chác án cỡt coang nheq.
37 Mas pela manhã, tendo Nabal curtido o seu vinho, sua mulher contou-lhe tudo. Seu coração gelou-se no peito e ele tornou-se como uma pedra.
38 Mán bữn muoi chít tangái ễn, Yiang Sursĩ táq yỗn Nabal cuchĩt.
38 Dez dias depois Nabal, ferido pelo Senhor, morreu.
39 Tữ Davĩt sâng pai Nabal khoiq cuchĩt, án pai neq: “Lứq khễn Yiang Sursĩ! Án culáh cóng chóq Nabal, yuaq Nabal khoiq mumat cứq. Ncháu catáng cứq la cũai táq ranáq án, tỡ yỗn táq lôih. Yiang Sursĩ toâp yỗn Nabal roap tôt, cỗ tễ ranáq sâuq Nabal khoiq táq.”
39 Tendo Davi notícia da morte de Nabal, exclamou: Bendito seja o Senhor que me fez justiça do ultraje recebido de sua mão, e impediu-me de fazer-lhe mal! O Senhor fez cair sobre sua cabeça a sua própria maldade! Depois disso Davi mandou propor a Abigail tornar-se sua mulher.
40 Máh cũai táq ranáq án pỡq ramóh niang Abi-kêl pỡ vil Car-mel, cớp pai neq: “Davĩt ớn hếq toâq chóq voan mới, yỗn cỡt lacuoi án.”
40 Seus servos, chegando a Carmelo, disseram-lhe: Davi mandou-nos a ti, porque deseja tomar-te por mulher.
41 Niang Abi-kêl pũp asễng cớp pai neq: “Cứq la cũai táq ranáq yỗn án, cứq ễ ariau ayững máh cũai táq ranáq yỗn ncháu cứq.”
41 Levantou-se então Abigail e prostrou-se com o rosto por terra, dizendo: Eis a tua serva, que será uma escrava para lavar os pés dos servos de meu Senhor.
42 Chơ niang tál tháng yuor tayứng, chỗn ỡt aséh dễn, chơ pỡq parnơi cớp sỡng náq mansễm táq ranáq án. Án pỡq cớp cũai táq ranáq Davĩt cớp án cỡt lacuoi Davĩt.
42 Levantou-se depressa, montou num jumento e, seguida de cinco moças, partiu com os enviados de Davi para tornar-se sua mulher.
43 Davĩt khoiq racoâiq niang Ahi-nũam tễ vil Ye-triel cỡt lacuoi án. Ma sanua án ĩt niang Abi-kêl hỡ cỡt lacuoi.
43 Davi desposara também Aquinoã, de Jezrael, e ambas foram suas mulheres.
44 Tễ nhũang, puo Salơ chiau niang Mi-cal, con cumũr án, cỡt lacuoi Davĩt, ma ntun ễn án chiau niang ki yỗn Pal-ti con samiang Laih tễ vil Calim.
44 Quanto à sua mulher Micol, filha de Saul, este a tinha dado por esposa a Falti, de Galim, filho de Lais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.