1 Samuel 25

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tữ Samu-ễl khoiq cuchĩt, nheq tữh cũai I-sarel tanúh án; chơ tỗp alới tứp án pỡ vil Rama, la vil án bữm.
1 Faleceu Samuel; todos os filhos de Israel se ajuntaram, e o prantearam, e o sepultaram na sua casa, em Ramá. Davi se levantou e desceu ao deserto de Parã.
2 Bữn muoi noaq samiang tễ vil Ma-ôn táq ranáq tâng vil Car-mel; án la cũai sốc lứq; án bữn cữu pái ngin lám cớp mbễq muoi ngin lám. Án pỡq cứt sóc cữu pỡ vil Car-mel.
2 Havia um homem, em Maom, que tinha as suas possessões no Carmelo; homem abastado, tinha três mil ovelhas e mil cabras e estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 Cũai samiang ki la ramứh Nabal, tỗp Calep. Lacuoi án ramứh Abi-kêl. Mansễm nâi, roâp riang o cớp roan rangoaiq hỡ. Ma Nabal cỡt cũai rahĩt cớp tachoât lứq.
3 Nabal era o nome deste homem, e Abigail, o de sua mulher; esta era sensata e formosa, porém o homem era duro e maligno em todo o seu trato. Era ele da casa de Calebe.
4 Bo Davĩt ỡt tâng ntốq aiq, án sâng noau pai Nabal ntôm cứt sóc cữu.
4 Ouvindo Davi, no deserto, que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Ngkíq án ớn muoi chít náq tatoam cơiq parnai sa‑óh Nabal pỡ vil Car-mel.
5 enviou dez moços e lhes disse: Subi ao Carmelo, ide a Nabal, perguntai-lhe, em meu nome, como está.
6 Davĩt ớn alới atỡng Nabal neq: “Ncháu hếq, Davĩt, cơiq parnai sa‑óh anhia neq: ‘Yớu ơi! Sễq ŏ́c bốn puan toâq pỡ mới cớp nheq tữh cũai tâng dống sũ mới, dếh dũ ramứh mới bữn hỡ.
6 Direis àquele próspero: Paz seja contigo, e tenha paz a tua casa, e tudo o que possuis tenha paz!
7 Cứq bữn sâng noau pai mới toâq cứt sóc cữu sanua. Bo cũai mantán cữu mới ỡt cớp hếq; hếq táq o yỗn alới. Bo alới ỡt pỡ vil Car-mel, alới tỡ bữn pứt muoi ramứh ntrớu.
7 Tenho ouvido que tens tosquiadores. Os teus pastores estiveram conosco; nenhum agravo lhes fizemos, e de nenhuma coisa sentiram falta todos os dias que estiveram no Carmelo.
8 Khân tỡ bữn lứq, mới blớh salĩq máh samiang póng mới. Chơ alới têq atỡng yỗn mới dáng raloaih. Cứq sễq mới roap chỗm tỗp cứq tâng tangái cha bũi nâi, machớng hếq la muoi dống sũ cớp mới. Sễq anhia yỗn hếq cớp yớu anhia, Davĩt, máh léq anhia têq yỗn.’”
8 Pergunta aos teus moços, e eles to dirão; achem mercê, pois, os meus moços na tua presença, porque viemos em boa hora; dá, pois, a teus servos e a Davi, teu filho, qualquer coisa que tiveres à mão.
9 Ranễng Davĩt atỡng Nabal máh santoiq nâi nhơ ramứh Davĩt. Chơ tỗp alới ỡt acoan tâng ntốq ki.
9 Chegando, pois, os moços de Davi e tendo falado a Nabal todas essas palavras em nome de Davi, aguardaram.
10 Toâq parsốt lứq, Nabal ta‑ỡi neq: “Davĩt la noau? Con samiang Yê-sai la noau? Dỡi sanua bữn sa‑ữi náq cũai sũl lúh tễ sốt alới.
10 Respondeu Nabal aos moços de Davi e disse: Quem é Davi, e quem é o filho de Jessé? Muitos são, hoje em dia, os servos que fogem ao seu senhor.
11 Cứq tỡ bữn yỗn anhia chống bễng mi cứq, tỡ la dỡq, cớp sâiq charán cứq khoiq kiac yỗn cũai cứt sóc cữu cha, yuaq cứq tỡ dáng tễ léq anhia toâq.”
11 Tomaria eu, pois, o meu pão, e a minha água, e a carne das minhas reses que degolei para os meus tosquiadores e o daria a homens que eu não sei donde vêm?
12 Ngkíq, tỗp Davĩt píh chu, cớp atỡng dũ ŏ́c Nabal khoiq pai yỗn án tamứng.
12 Então, os moços de Davi puseram-se a caminho, voltaram e, tendo chegado, lhe contaram tudo, segundo todas estas palavras.
13 Davĩt ớn alới neq: “Anhia thrũan dau!”
13 Pelo que disse Davi aos seus homens: Cada um cinja a sua espada. E cada um cingiu a sua espada, e também Davi, a sua; subiram após Davi uns quatrocentos homens, e duzentos ficaram com a bagagem.
14 Ma bữn muoi noaq cũai táq ranáq Nabal toâq atỡng Abi-kêl lacuoi Nabal neq: “Davĩt khoiq ớn ranễng án pỡ ntốq aiq dững santoiq cubán cusũan sốt hái, ma sốt hái tếq ayê tỗp alới.
14 Nesse meio tempo, um dentre os moços de Nabal o anunciou a Abigail, mulher deste, dizendo: Davi enviou do deserto mensageiros a saudar a nosso senhor; porém este disparatou com eles.
15 Bo hếq ỡt tâng ruang cớp tỗp alới tễ nhũang, alới táq o lứq chóq tỗp hếq. Alới tỡ nai tatũih hếq loâng, cớp crơng hếq la tỡ bữn pứt muoi ramứh ntrớu.
15 Aqueles homens, porém, nos têm sido muito bons, e nunca fomos agravados por eles e de nenhuma coisa sentimos falta em todos os dias de nosso trato com eles, quando estávamos no campo.
16 Bo hếq ỡt kĩaq cữu cheq tỗp alới, alới nhêng salĩq hếq dũ sadâu tangái.
16 De muro em redor nos serviram, tanto de dia como de noite, todos os dias que estivemos com eles apascentando as ovelhas.
17 Yuaq ngkíq, sễq avia chanchớm yỗn samoât tễ ranáq nâi. Cŏh lơ ranáq nâi dững atoâq ŏ́c túh cadĩt pỡ sốt hái, cớp dũ náq cũai tâng dống sũ án cống bữn. Yuaq án cỡt cũai rahĩt lứq, cớp tỡ ễq tamứng cũai aléq!”
17 Agora, pois, considera e vê o que hás de fazer, porque já o mal está, de fato, determinado contra o nosso senhor e contra toda a sua casa; e ele é filho de Belial, e não há quem lhe possa falar.
18 Chơ niang Abi-kêl tál tháng thrũan sana, bữn bễng mi bar culám lám, blŏ́ng nho bar aluoi ngcâr, cữu khoiq bốh sỡng lám, dỗi ễh sỡng achoiq, palâi nho khỗ muoi culám cốc, cớp palâi tarúng khỗ bar culám cốc. Án patiang máh crơng ki tâng cloong aséh dễn.
18 Então, Abigail tomou, a toda pressa, duzentos pães, dois odres de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco medidas de trigo tostado, cem cachos de passas e duzentas pastas de figos, e os pôs sobre jumentos,
19 Chơ án atỡng cũai táq ranáq án neq: “Anhia loŏh pỡq nhũang! Cứq pỡq tapun anhia ntun.”
19 e disse aos seus moços: Ide adiante de mim, pois vos seguirei de perto. Porém nada disse ela a seu marido Nabal.
20 Bo án ỡt aséh dễn tâng cuar cóh, án ramóh Davĩt cớp tỗp tahan Davĩt ntôm ễ toâq pỡ án.
20 Enquanto ela, cavalgando um jumento, descia, encoberta pelo monte, Davi e seus homens também desciam, e ela se encontrou com eles.
21 Davĩt khoiq chanchớm neq: “Lô lứq cứq rabán sanốc ntữn samiang nâi tâng ntốq aiq. Máh crơng án tỡ bữn pứt muoi ramứh ntrớu. Nŏ́q án culáh cóng yỗn cứq ngkíq?
21 Ora, Davi dissera: Com efeito, de nada me serviu ter guardado tudo quanto este possui no deserto, e de nada sentiu falta de tudo quanto lhe pertence; ele me pagou mal por bem.
22 Sễq Yiang Sursĩ yỗn cứq roap tôt khân cứq tỡ bữn cachĩt nheq máh cũai samiang tâng dống sũ Nabal nhũang poang tarưp tangái parnỡ.”
22 Faça Deus o que lhe aprouver aos inimigos de Davi, se eu deixar, ao amanhecer, um só do sexo masculino dentre os seus.
23 Tữ niang Abi-kêl hữm Davĩt, án tál tháng sễng tễ aséh dễn, cớp án pũp crap
23 Vendo, pois, Abigail a Davi, apressou-se, desceu do jumento e prostrou-se sobre o rosto diante de Davi, inclinando-se até à terra.
24 cheq ayững Davĩt, chơ pai neq: “Achuaih ơi! Sễq achuaih sarũiq táq, tamứng cứq pai voai! Cứq sễq roap nheq máh ŏ́c lôih ki.
24 Lançou-se-lhe aos pés e disse: Ah! Senhor meu, caia a culpa sobre mim; permite falar a tua serva contigo e ouve as palavras da tua serva.
25 Sễq achuaih chỗi noap Nabal; án la cũai tỡ bữn o. Pĩeiq lứq ramứh án Nabal, yuaq án la cũai sacũl! Achuaih ơi! Bo achuaih ớn cũai ranễng achuaih toâq, cứq tỡ bữn ỡt ngki.
25 Não se importe o meu senhor com este homem de Belial, a saber, com Nabal; porque o que significa o seu nome ele é. Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele; eu, porém, tua serva, não vi os moços de meu senhor, que enviaste.
26 Ống Yiang Sursĩ toâp tỡ yỗn achuaih carláh dỡq chóq cũai ũan achuaih. Ma sanua, cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong mantái neq: Sễq yỗn dũ náq cũai sâuq ca ễ táq achuaih, bữn roap tôt machớng Nabal tê.
26 Agora, pois, meu senhor, tão certo como vive o Senhor e a tua alma, foste pelo Senhor impedido de derramar sangue e de vingar-te por tuas próprias mãos. Como Nabal, sejam os teus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor.
27 Sễq achuaih bũi pahỡm roap máh crơng cứq dững yỗn achuaih cớp tỗp achuaih.
27 Este é o presente que trouxe a tua serva a meu senhor; seja ele dado aos moços que seguem ao meu senhor.
28 Sễq achuaih táh lôih máh ranáq cứq khoiq táq. Yiang Sursĩ ễ yỗn achuaih cỡt puo, dếh tŏ́ng toiq achuaih hỡ; yuaq achuaih ntôm rachíl chuai Yiang Sursĩ. Lứq samoât, achuaih tỡ ễq táq ranáq lôih bo achuaih noâng tamoong.
28 Perdoa a transgressão da tua serva; pois, de fato, o Senhor te fará casa firme, porque pelejas as batalhas do Senhor , e não se ache mal em ti por todos os teus dias.
29 Yiang Sursĩ lứq curiaq achuaih tễ máh cũai ca táq túh coat cớp ễ cachĩt achuaih ariang noau ỡt kĩaq sanốc bữn kia ntâng lứq tê. Ma máh cũai par‑ũal achuaih, Yiang Sursĩ takễl táh alới ariang noau pán tamáu na tamĩang cartúng ngcâr.
29 Se algum homem se levantar para te perseguir e buscar a tua vida, então, a tua vida será atada no feixe dos que vivem com o Senhor , teu Deus; porém a vida de teus inimigos, este a arrojará como se a atirasse da cavidade de uma funda.
30 Toâq Yiang Sursĩ ễ táq dũ ranáq o yỗn achuaih, ĩn án khoiq par‑ữq dŏq, cớp chóh achuaih yỗn cỡt puo cũai I-sarel,
30 E há de ser que, usando o Senhor contigo segundo todo o bem que tem dito a teu respeito e te houver estabelecido príncipe sobre Israel,
31 chơ achuaih tỡ bữn sâng ngua cỗ tian khoiq cachĩt cũai ŏ́q lôih, tỡ la carláh dỡq bữm. Achuaih ơi! Tangái léq Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn yỗn achuaih, sễq achuaih chỗi khlĩr cứq.”
31 então, meu senhor, não te será por tropeço, nem por pesar ao coração o sangue que, sem causa, vieres a derramar e o te haveres vingado com as tuas próprias mãos; quando o Senhor te houver feito o bem, lembrar-te-ás da tua serva.
32 Davĩt pai chóq án neq: “Lứq khễn Yiang Sursĩ, la Yiang máh cũai I-sarel sang! Án toâp asuoi mới toâq ramóh cứq tâng tangái nâi.
32 Então, Davi disse a Abigail: Bendito o Senhor , Deus de Israel, que, hoje, te enviou ao meu encontro.
33 Sa‑ỡn Yiang Sursĩ sa‑ữi lứq án yỗn mới bữn ŏ́c rangoaiq, yuaq máh ranáq mới táq tâng tangái nâi, la samoât catáng tỡ yỗn cứq táq lôih na cachĩt cũai cớp carláh dỡq bữm.
33 Bendita seja a tua prudência, e bendita sejas tu mesma, que hoje me tolheste de derramar sangue e de que por minha própria mão me vingasse.
34 Bữn Yiang Sursĩ toâp catáng tỡ yỗn cứq cachĩt mới. Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ, Ncháu cũai I-sarel, ca tamoong mantái níc neq: ‘Khân mới ma cro toâq ramóh cứq, ki máh cũai samiang dũ náq tâng dống sũ Nabal lứq cuchĩt nheq nhũang paloŏng poang tarưp parnỡ.’”
34 Porque, tão certo como vive o Senhor , Deus de Israel, que me impediu de que te fizesse mal, se tu não te apressaras e me não vieras ao encontro, não teria ficado a Nabal, até ao amanhecer, nem um sequer do sexo masculino.
35 Chơ Davĩt roap ĩt máh crơng niang dững, cớp án pai neq chóq niang: “Mới chu! Chỗi clơng noâng tễ ranáq nâi. Cứq ễ táq ariang mới yoc.”
35 Então, Davi recebeu da mão de Abigail o que esta lhe havia trazido e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; bem vês que ouvi a tua petição e a ela atendi.
36 Chơ niang Abi-kêl chu pỡ Nabal ca ntôm cha bũi pêl toâr tâng dống; án cha bũi sa‑ữi ramứh ariang puo dốq cha. Án bũl blŏ́ng cớp sâng bũi óh lứq. Ngkíq Abi-kêl tỡ bữn atỡng yỗn án dáng ntrớu toau poang tarưp parnỡ.
36 Voltou Abigail a Nabal. Eis que ele fazia em casa um banquete, como banquete de rei; o seu coração estava alegre, e ele, já mui embriagado, pelo que não lhe referiu ela coisa alguma, nem pouco nem muito, até ao amanhecer.
37 Tữ Nabal parai bũl, niang Abi-kêl atỡng dũ ranáq án khoiq táq yỗn Nabal dáng. Tữ Nabal sâng ngkíq, coâl pahỡm án cỡt a‑ĩ ntâng lứq. Chơ án dớm cớp tỗ chác án cỡt coang nheq.
37 Pela manhã, estando Nabal já livre do vinho, sua mulher lhe deu a entender aquelas coisas; e se amorteceu nele o coração, e ficou ele como pedra.
38 Mán bữn muoi chít tangái ễn, Yiang Sursĩ táq yỗn Nabal cuchĩt.
38 Passados uns dez dias, feriu o Senhor a Nabal, e este morreu.
39 Tữ Davĩt sâng pai Nabal khoiq cuchĩt, án pai neq: “Lứq khễn Yiang Sursĩ! Án culáh cóng chóq Nabal, yuaq Nabal khoiq mumat cứq. Ncháu catáng cứq la cũai táq ranáq án, tỡ yỗn táq lôih. Yiang Sursĩ toâp yỗn Nabal roap tôt, cỗ tễ ranáq sâuq Nabal khoiq táq.”
39 Ouvindo Davi que Nabal morrera, disse: Bendito seja o Senhor , que pleiteou a causa da afronta que recebi de Nabal e me deteve de fazer o mal, fazendo o Senhor cair o mal de Nabal sobre a sua cabeça. Mandou Davi falar a Abigail que desejava tomá-la por mulher.
40 Máh cũai táq ranáq án pỡq ramóh niang Abi-kêl pỡ vil Car-mel, cớp pai neq: “Davĩt ớn hếq toâq chóq voan mới, yỗn cỡt lacuoi án.”
40 Tendo ido os servos de Davi a Abigail, no Carmelo, lhe disseram: Davi nos mandou a ti, para te levar por sua mulher.
41 Niang Abi-kêl pũp asễng cớp pai neq: “Cứq la cũai táq ranáq yỗn án, cứq ễ ariau ayững máh cũai táq ranáq yỗn ncháu cứq.”
41 Então, ela se levantou, e se inclinou com o rosto em terra, e disse: Eis que a tua serva é criada para lavar os pés aos criados de meu senhor.
42 Chơ niang tál tháng yuor tayứng, chỗn ỡt aséh dễn, chơ pỡq parnơi cớp sỡng náq mansễm táq ranáq án. Án pỡq cớp cũai táq ranáq Davĩt cớp án cỡt lacuoi Davĩt.
42 Abigail se apressou e, dispondo-se, cavalgou um jumento com as cinco moças que a assistiam; e ela seguiu os mensageiros de Davi, que a recebeu por mulher.
43 Davĩt khoiq racoâiq niang Ahi-nũam tễ vil Ye-triel cỡt lacuoi án. Ma sanua án ĩt niang Abi-kêl hỡ cỡt lacuoi.
43 Também tomou Davi a Ainoã de Jezreel, e ambas foram suas mulheres,
44 Tễ nhũang, puo Salơ chiau niang Mi-cal, con cumũr án, cỡt lacuoi Davĩt, ma ntun ễn án chiau niang ki yỗn Pal-ti con samiang Laih tễ vil Calim.
44 porque Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.