1 Samuel 1

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bữn muoi noaq samiang ramứh El-cana tễ tỗp Ep-ra-im. Án ỡt tâng vil Rama, la vil tâng máh dũal cớp cóh Ep-ra-im. Án la con samiang Yê-rô-ham, châu E-li-hu, tŏ́ng toiq To-hu, sâu Sup, tỗp Ep-ra-im.
1 Ora, havia um certo homem de Ramataim-Zofim, do monte Efraim, e o seu nome era Elcana, o filho de Jeroão, o filho de Eliú, o filho de Toú, o filho de Zufe, um efrateu.
2 El-cana bữn bar lám lacuoi, ramứh Hana cớp Pê-ni-na. Pê-ni-na bữn con; ma Hana ŏ́q con.
2 E ele tinha duas esposas; o nome de uma era Ana, e o nome da outra Penina; e Penina tinha filhos, mas Ana não tinha filhos.
3 Tâng dũ cumo El-cana loŏh tễ vil Rama chỗn pỡ vil Si-lô dŏq rôm sang toam Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq, cớp chiau crơng sang yỗn án. Bar náq con samiang Hê-li, ramứh Hô-phani cớp Phi-niat, alới cỡt cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ tâng vil ki.
3 E esse homem subia de sua cidade anualmente para adorar e sacrificar ao SENHOR dos Exércitos em Siló. E os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias, os sacerdotes do SENHOR, estavam lá.
4 Tâng dũ trỗ El-cana dững sâiq chiau sang, án tampễq sâiq ki yỗn Pê-ni-na cớp con án dũ náq.
4 E quando o tempo de Elcana ofertar chegava, ele dava a Penina, sua esposa, e a todos os filhos e filhas dela, porções;
5 Ma Hana, tam án ayooq lứq, mŏ cỗ Hana ống muoi noaq sâng, ngkíq El-cana tampễq yỗn án ống muoi pún sâng, yuaq Yiang Sursĩ tỡ yỗn Hana bữn con.
5 mas para Ana ele dava uma porção digna; pois ele amava Ana; mas o SENHOR havia fechado o seu ventre.
6 Pê-ni-na táq yỗn Hana cỡt a‑ĩ tâng mứt cớp sâng casiet táq hỡ, yuaq Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn án bữn con.
6 E a sua adversária também a provocava severamente, para afligi-la, porque o SENHOR havia fechado o seu ventre.
7 Ranáq nâi cỡt níc sa‑ữi cumo. Dũ trỗ toâq alới chỗn pỡ dống sang Yiang Sursĩ, Pê-ni-na dốq táq níc yỗn Hana sâng ngua tâng mứt pahỡm, toau án nhiam cớp tỡ ễq cha ntrớu.
7 E como ele assim fazia ano a ano, quando ela subia à casa do SENHOR, deste modo ela a provocava; por isso ela chorava, e não comia.
8 El-cana, cayac án, blớh án neq: “Hana ơi! Nŏ́q mới nhiam cớp tỡ bữn cha ntrớu? Cỗ nŏ́q mới sâng ngua níc? Khân lứq mới bữn muoi chít náq con la tỡ bữn li mới khoiq bữn cứq.”
8 Então, disse Elcana, seu marido, a ela: Ana, por que choras tu? E por que não comes? E por que o teu coração está entristecido? Não sou eu melhor para ti do que dez filhos?
9 — ausente —
9 Assim, Ana se levantou após eles haverem comido em Siló, e depois de eles haverem bebido. Ora, Eli, o sacerdote, assentou-se num assento junto a uma coluna do templo do SENHOR.
10 — ausente —
10 E ela estava em amargura de alma, e orava ao SENHOR, e chorava sobejamente.
11 Hana thễ dũan samoât samơi neq: “Ơ Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ơi! Sễq anhia nhêng salĩq chu ŏ́c túh ngua cứq, la cũai táq ranáq anhia. Sễq anhia chỗi khlĩr cứq! Khân anhia yỗn cứq bữn con samiang, cứq sễq parkhán samoât lứq ễ chiau con ki yỗn anhia toau sốt dỡi tamoong án, cớp tỡ bữn cứt sóc plỡ án.”
11 E ela fez um voto, e disse: Ó SENHOR dos Exércitos, se tu, verdadeiramente, atentares para a aflição da tua serva, e de mim te lembrares, e não te esqueceres da tua serva, mas desejares conceder à tua serva um menino, então eu o darei ao SENHOR todos os dias da sua vida, e nenhuma navalha virá sobre a sua cabeça.
12 Bo Hana noâng câu sễq tễ Yiang Sursĩ, Hê-li ỡt cloân níc chu bỗq án.
12 E sucedeu que, enquanto ela continuava a orar diante do SENHOR, Eli observava a sua boca.
13 Hana câu sễq tâng mứt; bỗq án chỡp-pachỡp ma tỡ bữn luoh sưong. Ngkíq Hê-li chanchớm án bũl blŏ́ng.
13 Ora, Ana falava em seu coração; somente os seus lábios se moviam, mas a sua voz não era ouvida; por isso Eli pensou que ela estivesse ébria.
14 Chơ Hê-li pai chóq án neq: “Chỗi cỡt cũai bũl blŏ́ng; táh chíq blŏ́ng nho!”
14 E Eli disse a ela: Por quanto tempo ficarás ébria? Afasta de ti o teu vinho.
15 Hana ta‑ỡi án: “Tỡ cỡn, achuaih ơi! Cứq tỡ bữn nguaiq blŏ́ng. Ma cứq sâng túh ngua lứq tâng mứt pahỡm; ngkíq cứq câu sễq tễ Yiang Sursĩ dŏq án viei ŏ́c ngua tễ mứt pahỡm.
15 E Ana respondeu e disse: Não, meu senhor, sou uma mulher de espírito pesaroso; não bebi nem vinho, nem bebida forte, mas tenho derramado a minha alma diante do SENHOR.
16 Sễq achuaih chỗi chanchớm cứq la mansễm tỡ o. Cứq câu sễq níc ngkíq la cỗ cứq sâng ngua lứq tâng mứt.”
16 Não consideres tua serva como uma filha de Belial; pois da profusão da minha queixa e angústia tenho falado até aqui.
17 Chơ Hê-li pai neq: “Mới chu ien khễ! Sễq Yiang Sursĩ ca tỗp I-sarel sang, chuai mới yỗn mới bữn ariang mới câu sễq tễ án.”
17 Então, Eli respondeu e disse: Vai em paz; e o Deus de Israel te conceda a tua petição que lhe fizeste.
18 Hana ta‑ỡi án: “Sễq achuaih sâng sarũiq táq chóq cứq mantái níc!”
18 E ela disse: Que a tua serva ache graça à tua vista. Assim, a mulher tomou o seu caminho, e comeu, e o seu semblante não estava triste.
19 Toâq tarưp parnỡ, El-cana cớp nheq dống sũ án tamỡ tễ cláih. Toâq moâm alới rôm sang toam Yiang Sursĩ, alới píh chu loah pỡ vil Rama. Chơ, El-cana bếq parnơi cớp Hana, lacuoi án, cớp Yiang Sursĩ ta‑ỡi santoiq Hana câu sễq.
19 E eles se levantaram cedo pela manhã, e adoraram diante do SENHOR, e retornaram, e chegaram à sua casa em Ramá; e Elcana conheceu Ana, sua esposa; e o SENHOR se lembrou dela.
20 Chơ Hana ỡt mumiaq cớp bữn muoi lám con samiang, án amứh con ki Samu-ễl; cớp án pai neq: “Bữn carnễn nâi la cỗ cứq sễq tễ Yiang Sursĩ.”
20 Portanto sucedeu que, quando chegou o tempo, depois de Ana ter concebido, ela deu à luz um filho, e chamou o seu nome Samuel, dizendo: Porque eu o pedi ao SENHOR.
21 Cumo ntun El-cana cớp nheq dống sũ án ễ chỗn chu vil Si-lô sĩa, dŏq chiau sang crơng yỗn Yiang Sursĩ. Cớp án ễ chiau sang crơng miar, riang án khoiq parkhán chơ.
21 E o homem Elcana, e toda a sua casa, subiu para oferecer ao SENHOR o sacrifício anual, e o seu voto.
22 Trỗ nâi Hana tỡ bữn pỡq nứng. Án atỡng cayac án neq: “Toâq Samu-ễl khoiq táh tóh, cứq ễ dững án chu dống sang Yiang Sursĩ, cớp án cóq ỡt loâng tâng ntốq ki toau sốt dỡi tamoong.”
22 Porém, Ana não subiu; pois ela disse ao seu marido: Não subirei até que o menino esteja desmamado e, então, eu o trarei, para que ele possa aparecer diante do SENHOR, e lá habitar para sempre.
23 El-cana pai neq: “Táq ariang mới hữm o. Ỡt acoan toau án táh tóh. Sễq Yiang Sursĩ yỗn ŏ́c mới parkhán cỡt ŏ́c lứq.”
23 E Elcana, seu marido, disse-lhe: Faz o que te parecer bem; espera até que o tenhas desmamado; somente o SENHOR estabeleça a sua palavra. Assim, a mulher ficou, e amamentou seu filho até que o desmamou.
24 Toâq con ki táh tóh, Hana thrũan muoi lám ntroŏq tôl bỡiq pái cumo, bỗt racáu muoi chít ki-lô, cớp blŏ́ng nho muoi tũi ngcâr. Chơ án dững carnễn ki chu dống sang Yiang Sursĩ pỡ vil Si-lô.
24 E quando ela já o tinha desmamado, ela o fez subir consigo, com três novilhos, e um efa de farinha, e uma garrafa de vinho, e o trouxe à casa do SENHOR em Siló; e a criança era pequena.
25 Toâq moâm kiac ntroŏq, chơ alới dững carnễn ki toâq ramóh Hê-li.
25 E eles mataram um novilho, e trouxeram a criança até Eli.
26 Hana atỡng Hê-li neq: “Sễq lôih achuaih! Achuaih sacoal cứq, ma tỡ bữn? Cứq la mansễm achuaih khoiq hữm tayứng tâng ntốq nâi dŏq câu sễq tễ Yiang Sursĩ.
26 E ela disse: Ó meu senhor, como vive a tua alma, meu senhor, sou eu a mulher que aqui se pôs de pé diante de ti, orando ao SENHOR.
27 Cứq câu sễq tễ Yiang Sursĩ yỗn cứq bữn con, cớp án yỗn cứq bữn riang cứq khoiq sễq.
27 Por esta criança eu orei; e o SENHOR concedeu a minha petição que a ele eu fiz;
28 Yuaq ngkíq, cứq sễq chiau con nâi yỗn Yiang Sursĩ. Án cóq cỡt khong Yiang Sursĩ nheq dỡi tamoong.”
28 portanto eu também o concedi ao SENHOR, enquanto viver, ele será emprestado ao SENHOR. E ali ele adorou o SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.