1 Samuel 14
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Bữn muoi tangái Yô-nathan con samiang Salơ pai chóq samiang póng ca dững khễl yỗn án neq: “Hâi! Hái pỡq chu ntốq tỗp Phi-li-tin ỡt.”
1 Um dia Jônatas disse ao rapaz que carregava as suas armas: — Vamos até o acampamento filisteu, que está no outro lado do desfiladeiro. Mas Jônatas não contou ao pai o que ia fazer.
2 Bo ki Salơ rlu nhưp nỡm ỗiq-tâi pỡ Mic-rôn, ma tỡ bữn yơng maléq tễ vil Ki-bĩah. Tahan ỡt cớp án mán tapoât culám náq,
2 Saul estava em Migrom, perto de Gibeá, acampado debaixo de um pé de romã. Com ele estavam mais ou menos seiscentos homens.
3 dếh Ahi-cha la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ ca dững ê-phot. Ahi-cha la con samiang Ahi-túp a‑ễm I-khabot. Alới bar náq sễm ai la con samiang Phi-niat, châu Hê-li. Hê-li la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ tâng vil Si-lô. Ma tỡ bữn noau dáng Yô-nathan khoiq loŏh tễ ntốq alới ỡt.
3 O sacerdote que usava o manto sacerdotal era Aías, filho de Aitube e sobrinho de Icabô. (Icabô era filho de Fineias e neto de Eli, que havia sido sacerdote do Senhor Deus em Siló.) Os homens não sabiam que Jônatas havia saído do acampamento.
4 Khân Yô-nathan ễ pỡq chu ntốq tỗp Phi-li-tin ỡt, án cóq pỡq rana hễp mpứng dĩ bar coah leh tarhar, bữn côl tamáu toâr cớp nhôiq ỡt bar coah rana. Côl tamáu muoi noau dŏq Bô-set; côl tamáu bar noau dŏq Sê-nê.
4 No desfiladeiro que Jônatas tinha de atravessar para chegar ao acampamento dos filisteus, havia duas grandes pedras, uma de cada lado da passagem. Uma era chamada de Bosês, e a outra, de Senê.
5 Côl muoi ỡt coah angia pỡng ntốq hễp, choâng cớp raláp Mic-mat. Ma côl bar ỡt coah angia pưn choâng cớp vil Kê-ba.
5 Uma estava no lado norte do desfiladeiro, de frente para Micmás, e a outra, no lado sul, de frente para Geba.
6 Yô-nathan pai chóq samiang pỡq cớp án neq: “Hâi! Hái pỡq mpứng dĩ bar coah côl tamáu ki, pỡq chu ntốq tỗp Phi-li-tin kĩaq, la cũai tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ. Cŏh lơ Yiang Sursĩ chuai hái cống bữn. Khân Ncháu chuai hái, lứq tỡ bữn noau têq catáng hái tỡ yỗn bữn riap, tam hái bĩq náq.”
6 Jônatas disse ao rapaz que o acompanhava: — Vamos até o acampamento desses filisteus pagãos. Pode ser que o
7 Samiang ki ta‑ỡi: “Anhia táq ntrớu la hếq pruam tê.”
7 O rapaz respondeu: — Faça o que achar melhor! Eu estou com o senhor.
8 Yô-nathan pai: “O! Khân ngkíq, hái pỡq yỗn tỗp Phi-li-tin hữm.
8 — Muito bem! — respondeu Jônatas. — Vamos até lá e deixemos que aqueles homens nos vejam.
9 Khân tỗp alới ớn hái coan alới toâq ramóh, ki hái ỡt acoan tâng ntốq nâi voai.
9 Se eles disserem para ficarmos parados até que cheguem perto de nós, nós obedeceremos.
10 Ma khân tỗp alới ớn hái chỗn ramóh, ki hái chỗn, yuaq ranáq ki cỡt tếc yỗn hái dáng Yiang Sursĩ yỗn hái chíl riap tỗp alới.”
10 Mas, se disserem para irmos até o lugar onde eles estão, nós iremos, pois isso será o sinal de que o Senhor Deus nos deu a vitória.
11 Chơ Yô-nathan cớp samiang ki pỡq apáh yỗn tỗp Phi-li-tin hữm. Tỗp Phi-li-tin pai neq: “Nhêng tíh! Bữn cũai Hê-brơ loŏh tễ prúng alới tooq.”
11 Aí os dois deixaram que os filisteus os vissem. E estes disseram: — Vejam! Alguns hebreus estão saindo das tocas onde estavam escondidos.
12 Tahan ki sabau chóq Yô-nathan cớp samiang ki neq: “Anhia chỗn chu nâi! Tỗp hếq bữn ranáq ễ táq ntỡng cớp anhia.”
12 Então os soldados filisteus chamaram Jônatas e o rapaz: — Subam até aqui! Queremos mostrar uma coisa a vocês. Jônatas disse ao rapaz: — Siga-me, pois o
13 Chơ Yô-nathan poah chỗn tễ ntốq hễp ki, cớp samiang pỡq cớp án poah chỗn tapun án tê. Yô-nathan chíl tỗp Phi-li-tin, táq yỗn tỗp Phi-li-tin dớm. Chơ samiang pỡq ntun án cachĩt cũai Phi-li-tin ki.
13 Ele subiu engatinhando, e o rapaz o seguiu. Jônatas ia atacando e derrubando os filisteus, e o rapaz os ia matando.
14 Tangái ki Yô-nathan cớp samiang póng ki bữn cachĩt mán bar chít náq tâng ntốq la‑a máh muoi liang sarái. Nâi la trỗ muoi alới bar náq cachĩt cũai Phi-li-tin.
14 Nesse primeiro ataque eles mataram cerca de vinte homens, em uma área de mais ou menos mil e duzentos metros quadrados.
15 Tahan Phi-li-tin ỡt tâng dỗn cớp ỡt yáng tiah dỗn, nheq náq alới cỡt ngcŏh lứq. Dếh alới ca dốq pỡq pũr la ngcŏh lứq tê. Tỗ chác alới cangcoaih nheq. Cutễq la cỡt cacưt, cớp alới sâng ngcŏh luat ngư.
15 Todos os filisteus que estavam no acampamento ficaram apavorados. Os patrulheiros e os soldados do acampamento tremeram de medo. A terra também tremeu, e houve uma grande confusão.
16 Tahan Salơ ca ỡt kĩaq tâng vil Ki-bĩah, cutễq Ben-yamin, bữn hữm tỗp Phi-li-tin lúh pỡq chu ức-cathức tháng.
16 Os espiões de Saul que estavam em Gibeá, no território da tribo de Benjamim, viram que os filisteus estavam tontos, correndo para cá e para lá.
17 Ngkíq Salơ ớn tahan án neq: “Noap salĩq! Bữn noau tễ tỗp hái ma tỡ bữn ỡt bân nâi?”
17 Então Saul disse aos seus oficiais: — Contem os nossos soldados e vejam quem está faltando. Eles contaram e descobriram que estavam faltando Jônatas e o rapaz que carregava as suas armas.
18 Salơ ớn cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, ramứh Ahi-cha, neq: “Mới dững ê-phot chu nâi!” (Bo ki Ahi-cha cỡt cũai dững ê-phot choâng moat máh cũai proai I-sarel.)
18 Aí Saul disse a Aías, o sacerdote: — Traga aqui a Ele disse isso porque naquele tempo a arca ia na frente do povo de Israel.
19 Ma bo Salơ ntôm táq ntỡng cớp cũai tễng rit sang, bữn sưong uot-uot lứq ễn tễ dỗn tỗp Phi-li-tin. Ngkíq Salơ pai neq: “Sanua tỡ loâp blớh noâng Yiang Sursĩ.”
19 Enquanto Saul falava com o sacerdote, a confusão no acampamento filisteu aumentava cada vez mais. Então Saul disse ao sacerdote: — Você não precisa mais consultar o
20 Chơ Salơ cớp tahan án loŏh pỡq chíl tỗp Phi-li-tin; ma tỗp Phi-li-tin rachíl ratuaq manoaq poâiq manoaq, cỡt ranáq ức-cathức tháng.
20 Aí ele e os seus homens entraram na batalha contra os filisteus. Estes, em completa confusão, estavam lutando uns contra os outros.
21 Máh cũai Hê-brơ ỡt coah tỗp Phi-li-tin tễ nhũang cớp ỡt tâng dỗn tahan Phi-li-tin, sanua alới pĩen mứt tamái, chơ pruam ỡt loah coah puo Salơ cớp Yô-nathan ễn.
21 Os hebreus que haviam passado para o lado dos filisteus e tinham ido para o acampamento com eles mudaram de lado outra vez e se juntaram com Saul e Jônatas.
22 Máh cũai I-sarel ỡt tooq tâng cuar cóh Ep-ra-im bữn sâng tỗp Phi-li-tin lúh pláh nheq; ngkíq tỗp alới toâq parỗm loah parnơi mut chíl tỗp Phi-li-tin tê.
22 Os israelitas que estavam escondidos nas montanhas de Efraim também souberam que os filisteus estavam fugindo. Eles se reuniram e atacaram os filisteus,
23 Alới rapuai tỗp Phi-li-tin toau luat vil Bet Aven. Ngkíq, Yiang Sursĩ chuai tỗp I-sarel bữn riap tâng tangái ki.
23 lutando todo o caminho até além de Bete-Avém. E o Senhor Deus deu naquele dia a vitória ao povo de Israel.
24 Ma tâng tangái ki tahan tỗp I-sarel sâng ieuq lakéh lứq, cỗ panhieih púng. Yuaq Salơ patâp samoât lứq neq: “Cứq sễq ŏ́c pupap satooh pĩeiq cũai aléq ma cha dỗi tâng tangái nâi, nhũang cứq culáh dỡq chóq cũai par‑ũal cứq.”
24 Naquele dia os israelitas estavam fracos de fome porque Saul havia feito este juramento: “Quem comer qualquer coisa hoje, antes de eu me vingar dos meus inimigos, será amaldiçoado.” Por isso, ninguém tinha comido nada o dia inteiro.
25 Tỗp alới mut tâng arưih cớp ramóh sóh khĩal sa‑ữi ntốq.
25 Todos eles chegaram a um bosque e ali acharam mel por toda parte.
26 Dũ nỡm aluang bữn moang sóh khĩal, ma tỡ bữn noau khớn ĩt cha, yuaq dũ náq cũai ngcŏh tễ santoiq Salơ khoiq pupap.
26 As árvores estavam cheias de mel, mas ninguém comeu nada porque eles estavam com medo do juramento de Saul.
27 Ma Yô-nathan tỡ bữn sâng santoiq mpoaq án pupap dŏq canứh cũai tahan. Ngkíq án ĩt ralỡng tóc sóh khĩal, cớp yễl dỡq khĩal tễ pôi ralỡng. Chơ bo ki toâp án bữn rêng loah.
27 Mas Jônatas não tinha ouvido o seu pai dar a ordem ao povo. Por isso, estendeu o bastão que tinha na mão, molhou a ponta num favo e comeu um pouco de mel. E logo se sentiu melhor.
28 Ma bữn muoi noaq tahan atỡng án neq: “Tỗp hếq cỡt ieuq cỗ panhieih, yuaq mpoaq anhia khoiq pupap canứh tỗp hếq neq: ‘Sễq máh ŏ́c pupap satooh pĩeiq pỡ cũai aléq ma cha tâng tangái nâi.’”
28 Mas um dos homens disse: — Todos estão fracos de fome porque o seu pai nos ameaçou, dizendo: “Quem comer qualquer coisa hoje será amaldiçoado!”
29 Yô-nathan ta‑ỡi: “Mpoaq cứq táq coat lứq yỗn máh tỗp hái. Nhêng nâi! Cứq bữn rêng loah toâp vớt cứq bữn yễl dỡq khĩal.
29 Então Jônatas respondeu: — O meu pai fez uma coisa terrível com o nosso povo. Vejam como estou me sentindo melhor depois de comer um pouco deste mel!
30 Tâng tangái nâi, o lứq la hái cha sana hái pũr bữn tễ cũai par‑ũal, chơ bữn rêng achỗn. Chanchớm salĩq, khân tỗp hái ma táq ngkíq, hái bữn cachĩt tỗp Phi-li-tin sa‑ữi lứq ễn!”
30 Teria sido bem melhor se hoje o nosso povo tivesse comido o alimento que tomou do inimigo quando o derrotou. Imaginem quantos filisteus mais eles teriam matado!
31 Tâng tangái ki tỗp I-sarel chíl riap tỗp Phi-li-tin. Alới rachíl sốt rana tễ vil Mic-mat toau toâq vil Ai-yalôn. Ma tữ toâq ntốq ki, tỗp alới cỡt ieuq lứq cỗ sâng panhieih.
31 Naquele dia os israelitas derrotaram os filisteus, lutando desde Micmás até Aijalom. A essa altura os israelitas estavam muito fracos de fome.
32 Ngkíq alới tál tháng pỡq pũr ĩt máh crơng tễ tỗp Phi-li-tin. Alới pũr ĩt cữu cớp ntroŏq, cớp alới kiac bân ntốq ki toâp. Chơ alới cha sâiq noâng bữn aham.
32 Por isso, avançaram sobre o que haviam tirado dos inimigos, isto é, as ovelhas, as vacas e os bezerros, e os mataram ali mesmo e comeram a carne com o sangue.
33 Vớt ki bữn noau toâq atỡng Salơ neq: “Nhêng ki! Bữn cũai táq lôih chóq Yiang Sursĩ na alới cha sâiq noâng bữn aham.”
33 Aí alguém foi dizer a Saul: — Olhe! O povo está pecando contra Deus, comendo carne sem primeiro deixar escorrer o sangue. Saul gritou: — Isso é traição! Rolem aqui para mim uma pedra grande.
34 Chơ án pai ễn neq: “Pỡq atỡng dũ náq cũai yỗn alới dững ntroŏq cớp cữu, chơ kiac cớp cha pỡ ntốq nâi. Chỗi táq lôih chóq Yiang Sursĩ cỗ cha sâiq noâng bữn aham.”
34 E ordenou ainda: — Vão para o meio do povo e digam a eles que tragam aqui o seu gado e as suas ovelhas. E que os matem e os comam aqui. E que não pequem contra Deus, comendo carne com sangue. Por isso, naquela noite, todos trouxeram o seu gado e o mataram ali.
35 Salơ táq prông yỗn Yiang Sursĩ. Nâi la trỗ muoi Salơ táq prông sang.
35 E Saul construiu um altar para o Senhor Deus, e esse foi o primeiro que ele construiu.
36 Chơ Salơ pai chóq tahan án neq: “Sadâu nâi hái pỡq chíl tỗp Phi-li-tin. Hái chíl tuoiq alới yỗn toau toâq tarưp, cớp cachĩt táh nheq tỗp alới.”
36 Aí Saul disse aos seus soldados: — Vamos descer de noite e atacar os filisteus. Até o amanhecer nós tomaremos tudo o que eles têm e não deixaremos nenhum filisteu vivo. Eles responderam: — Faça o que achar melhor. Mas o sacerdote disse: — Primeiro vamos consultar a Deus.
37 Ngkíq Salơ blớh Yiang Sursĩ neq: “Anhia ễq hếq pỡq chíl tỗp Phi-li-tin tỡ? Anhia ễ chuai hếq yỗn chíl riap tỗp alới tỡ?”
37 Aí Saul perguntou a Deus: — Devo atacar os filisteus? Tu darás a vitória ao povo de Israel? Mas naquele dia Deus não respondeu nada.
38 Chơ Salơ arô máh cũai sốt tỗp I-sarel cớp pai neq: “Anhia toâq pỡq nâi cớp blớh salĩq noau táq lôih ntrớu tâng tangái nâi.
38 Então Saul disse aos oficiais: — Venham aqui e descubram que pecado foi cometido hoje.
39 Cứq sễq parkhán nhơ ramứh Yiang Sursĩ, la Yiang tamoong mantái cớp chuai níc cũai I-sarel, cũai aléq ma táq lôih tâng tangái nâi, cóq án cuchĩt, tam án la Yô-nathan con samiang cứq.”
39 Eu prometo pelo Senhor , o Deus vivo, o Salvador de Israel, que, mesmo que o culpado seja o meu filho Jônatas, eu o matarei. Mas ninguém respondeu nada.
40 Chơ Salơ pai chóq tỗp alới neq: “Tỗp anhia dũ náq ỡt tayứng coah ki. Ma cứq cớp Yô-nathan con samiang cứq, ki hếq ỡt tayứng coah nâi.”
40 Então Saul ordenou: — Fiquem todos de um lado. Eu e o meu filho Jônatas ficaremos do outro. — Faça o que achar melhor! — responderam eles.
41 Salơ blớh Yiang Sursĩ neq: “Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu tỗp I-sarel ơi! Cỗ nŏ́q anhia tỡ bữn ta‑ỡi cứq tâng tangái nâi? Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu tỗp I-sarel ơi! Sễq anhia ta‑ỡi cứq na cốc tamáu miar khong anhia. Khân ranáq lôih cỡt tễ Yô-nathan tỡ la tỗ cứq toâp, sễq anhia ta‑ỡi na Urim. Ma khân ŏ́c lôih toâq tễ tỗp I-sarel, sễq anhia ta‑ỡi na Thumim.”
41 Então Saul disse ao Senhor , o Deus de Israel: — Ó Deus, por que não me respondeste hoje? Ó E a resposta indicou Jônatas e Saul e não os soldados.
42 Chơ Salơ pai neq: “Sễq Yiang Sursĩ rasữq cứq cớp Yô-nathan con samiang cứq.”
42 Então Saul disse: — Façam o sorteio para saber se a culpa é minha ou do meu filho Jônatas. E Jônatas foi indicado.
43 Salơ blớh Yô-nathan neq: “Mới táq lôih ntrớu?”
43 Então Saul perguntou: — O que foi que você fez? — Eu comi um pouco de mel que tirei com a ponta do bastão que eu tinha na mão! — respondeu Jônatas. — E estou aqui, pronto para morrer.
44 Salơ pai chóq con án neq: “Khân mới tỡ bữn cuchĩt tâng tangái nâi, sễq Yiang Sursĩ cachĩt táh chíq cứq.”
44 — Que Deus me mate se você não for morto! — disse Saul.
45 Ma máh tahan pai chóq Salơ neq: “Pĩeiq tỡ Yô-nathan cuchĩt? Án la cũai ayông tỗp I-sarel yỗn chíl riap. Tỡ têq mŏ! Tỗp hếq sễq parkhán cớp Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc neq: Lứq samoât, muoi ntreh sóc tâng plỡ án la tỡ têq pứt. Ranáq án táq tâng tangái nâi Yiang Sursĩ toâp chuai.”
45 Mas os soldados responderam: — Isso, nunca! Jônatas, que deu esta grande vitória ao povo de Israel, não deve morrer. Nós prometemos pelo E assim os soldados salvaram Jônatas da morte.
46 Vớt ki, Salơ tỡ bữn rapuai noâng tỗp Phi-li-tin, chơ alới píh chu loah cruang cutễq alới bữm.
46 Saul parou de perseguir os filisteus, e eles voltaram para a sua terra.
47 Toâq Salơ chỗn cỡt puo cũai I-sarel, án chíl máh cũai par‑ũal án, bữn tỗp neq: Mô-ap, Amôn, Ê-dôm, máh puo vil Sô-ba, cớp tỗp Phi-li-tin. Tâng dũ ntốq án pỡq rachíl la án chíl riap nheq.
47 Depois que se tornou o rei de Israel, Saul lutou contra todos os povos vizinhos que eram seus inimigos: os povos de Moabe, de Amom e de Edom, os reis de Zoba e os filisteus. E em toda parte em que lutava era vitorioso.
48 Án rachíl clŏ́q lứq, cớp án chíl riap tỗp A-maléc hỡ. Án chuai tỗp I-sarel yỗn vớt tễ cũai pũr alới.
48 Saul lutou corajosamente e venceu os amalequitas. E defendeu o povo de Israel de todos os ataques.
49 Máh con samiang Salơ bữn ramứh neq: Yô-nathan, It-vi, cớp Mal-ki Sũa. Con mansễm clúng án ramứh Mê-rap, cớp con ralŏ́h án ramứh Mi-cal.
49 Saul tinha três filhos homens: Jônatas, Isvi e Malquisua. A sua filha mais velha chamava-se Merabe, e a mais nova, Mical.
50 Lacuoi Salơ ramứh Ahi-nũam la con mansễm Ahi-mat. Cũai sốt tahan Salơ la sễm ai án bữm, ramứh Ap-nơ. Ap-nơ la con samiang Nơ, anhi Salơ.
50 A sua mulher chamava-se Ainoã e era filha de Aimaás. O comandante do exército de Saul era o seu primo Abner, filho de seu tio Ner.
51 Ki-sơ la mpoaq Salơ, cớp Nơ la mpoaq Ap-nơ; cớp alới bar náq ki la con samiang Abiel.
51 Quis, o pai de Saul, e Ner, o pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Nheq dỡi tamoong Salơ, án chíl níc tỗp Phi-li-tin. Toâq án ramóh manoaq samiang bán rêng cớp clŏ́q lứq, chơ án amut yỗn cỡt tahan án.
52 Durante toda a sua vida Saul lutou ferozmente contra os filisteus. E, sempre que encontrava um homem forte e valente, ele o alistava no seu exército.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.