1 Samuel 14

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bữn muoi tangái Yô-nathan con samiang Salơ pai chóq samiang póng ca dững khễl yỗn án neq: “Hâi! Hái pỡq chu ntốq tỗp Phi-li-tin ỡt.”
1 Ora, sucedeu que, num dia, Jônatas, o filho de Saul, disse ao jovem que carregava a sua armadura: Vem e atravessemos até a guarnição dos filisteus que está no outro lado. Porém, ele não contou ao seu pai.
2 Bo ki Salơ rlu nhưp nỡm ỗiq-tâi pỡ Mic-rôn, ma tỡ bữn yơng maléq tễ vil Ki-bĩah. Tahan ỡt cớp án mán tapoât culám náq,
2 E Saul esperou na parte extrema de Gibeá, debaixo de uma romãzeira que está em Migrom; e o povo que estava com ele era cerca de seiscentos homens;
3 dếh Ahi-cha la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ ca dững ê-phot. Ahi-cha la con samiang Ahi-túp a‑ễm I-khabot. Alới bar náq sễm ai la con samiang Phi-niat, châu Hê-li. Hê-li la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ tâng vil Si-lô. Ma tỡ bữn noau dáng Yô-nathan khoiq loŏh tễ ntốq alới ỡt.
3 e Aías, o filho de Aitube, o irmão de Icabô, o filho de Fineias, o filho de Eli, o sacerdote do SENHOR em Siló, que vestia um éfode. E o povo não sabia que Jônatas havia partido.
4 Khân Yô-nathan ễ pỡq chu ntốq tỗp Phi-li-tin ỡt, án cóq pỡq rana hễp mpứng dĩ bar coah leh tarhar, bữn côl tamáu toâr cớp nhôiq ỡt bar coah rana. Côl tamáu muoi noau dŏq Bô-set; côl tamáu bar noau dŏq Sê-nê.
4 E entre as passagens, pelas quais Jônatas procurava atravessar em direção à guarnição dos filisteus, havia uma rocha pontiaguda em um lado, e uma rocha pontiaguda no outro lado; e o nome de uma era Bozez, e o nome da outra era Sené.
5 Côl muoi ỡt coah angia pỡng ntốq hễp, choâng cớp raláp Mic-mat. Ma côl bar ỡt coah angia pưn choâng cớp vil Kê-ba.
5 A testeira de uma estava situada em direção ao norte, defronte a Micmás, e a outra em direção ao sul, defronte a Gibeá.
6 Yô-nathan pai chóq samiang pỡq cớp án neq: “Hâi! Hái pỡq mpứng dĩ bar coah côl tamáu ki, pỡq chu ntốq tỗp Phi-li-tin kĩaq, la cũai tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ. Cŏh lơ Yiang Sursĩ chuai hái cống bữn. Khân Ncháu chuai hái, lứq tỡ bữn noau têq catáng hái tỡ yỗn bữn riap, tam hái bĩq náq.”
6 E Jônatas disse ao jovem que carregava sua armadura: Vem e atravessemos até a guarnição destes incircuncisos; pode ser que o SENHOR opere por nós; pois não há impedimento para o SENHOR salvar por meio de muitos ou por meio de poucos.
7 Samiang ki ta‑ỡi: “Anhia táq ntrớu la hếq pruam tê.”
7 E o escudeiro lhe disse: Faz tudo o que está no teu coração; volve-te, eis que estou contigo de acordo com o teu coração.
8 Yô-nathan pai: “O! Khân ngkíq, hái pỡq yỗn tỗp Phi-li-tin hữm.
8 Então Jônatas disse: Eis que atravessaremos até estes homens, e nos revelaremos a eles.
9 Khân tỗp alới ớn hái coan alới toâq ramóh, ki hái ỡt acoan tâng ntốq nâi voai.
9 Se eles nos disserem: Esperai até que venhamos a vós, então ficaremos em nosso lugar, e não subiremos a eles.
10 Ma khân tỗp alới ớn hái chỗn ramóh, ki hái chỗn, yuaq ranáq ki cỡt tếc yỗn hái dáng Yiang Sursĩ yỗn hái chíl riap tỗp alới.”
10 Porém, se eles nos disserem: Subi até nós; então subiremos; pois o SENHOR no-los entregou na nossa mão; e isto será um sinal para nós.
11 Chơ Yô-nathan cớp samiang ki pỡq apáh yỗn tỗp Phi-li-tin hữm. Tỗp Phi-li-tin pai neq: “Nhêng tíh! Bữn cũai Hê-brơ loŏh tễ prúng alới tooq.”
11 E ambos se revelaram para a guarnição dos filisteus; e os filisteus disseram: Eis que os hebreus saem das covas onde haviam se escondido.
12 Tahan ki sabau chóq Yô-nathan cớp samiang ki neq: “Anhia chỗn chu nâi! Tỗp hếq bữn ranáq ễ táq ntỡng cớp anhia.”
12 E os homens da guarnição responderam a Jônatas e ao seu escudeiro, e disseram: Subi até nós, e mostraremos a vós uma coisa. E Jônatas disse ao seu escudeiro: Sobe atrás de mim; pois o SENHOR os entregou na mão de Israel.
13 Chơ Yô-nathan poah chỗn tễ ntốq hễp ki, cớp samiang pỡq cớp án poah chỗn tapun án tê. Yô-nathan chíl tỗp Phi-li-tin, táq yỗn tỗp Phi-li-tin dớm. Chơ samiang pỡq ntun án cachĩt cũai Phi-li-tin ki.
13 E Jônatas subiu sobre as suas mãos e sobre os seus pés, e atrás dele o seu escudeiro; e eles caíram diante de Jônatas; e o seu escudeiro os matava atrás dele.
14 Tangái ki Yô-nathan cớp samiang póng ki bữn cachĩt mán bar chít náq tâng ntốq la‑a máh muoi liang sarái. Nâi la trỗ muoi alới bar náq cachĩt cũai Phi-li-tin.
14 E aquele primeiro massacre que Jônatas e o seu escudeiro promoveram, foi de cerca de vinte homens, dentro de aproximadamente meio acre de terra, que uma junta de bois poderia arar.
15 Tahan Phi-li-tin ỡt tâng dỗn cớp ỡt yáng tiah dỗn, nheq náq alới cỡt ngcŏh lứq. Dếh alới ca dốq pỡq pũr la ngcŏh lứq tê. Tỗ chác alới cangcoaih nheq. Cutễq la cỡt cacưt, cớp alới sâng ngcŏh luat ngư.
15 E houve um tremor no exército, no campo, e no meio do povo todo; a guarnição e os espoliadores, eles também tremiam, e a terra tremeu; assim, foi um tremor grandiosíssimo.
16 Tahan Salơ ca ỡt kĩaq tâng vil Ki-bĩah, cutễq Ben-yamin, bữn hữm tỗp Phi-li-tin lúh pỡq chu ức-cathức tháng.
16 E os atalaias de Saul em Gibeá de Benjamim observavam; e eis que a multidão se dissolveu, e eles prosseguiram derrubando uns aos outros.
17 Ngkíq Salơ ớn tahan án neq: “Noap salĩq! Bữn noau tễ tỗp hái ma tỡ bữn ỡt bân nâi?”
17 Então disse Saul ao povo que estava com ele: Contai agora, e vede quem deserdou de nós. E quando eles acabaram a contagem, eis que Jônatas e o seu escudeiro não estavam lá.
18 Salơ ớn cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, ramứh Ahi-cha, neq: “Mới dững ê-phot chu nâi!” (Bo ki Ahi-cha cỡt cũai dững ê-phot choâng moat máh cũai proai I-sarel.)
18 E Saul disse a Aías: Traz aqui a arca de Deus. Pois a arca de Deus estava, naqueles dias, com os filhos de Israel.
19 Ma bo Salơ ntôm táq ntỡng cớp cũai tễng rit sang, bữn sưong uot-uot lứq ễn tễ dỗn tỗp Phi-li-tin. Ngkíq Salơ pai neq: “Sanua tỡ loâp blớh noâng Yiang Sursĩ.”
19 E sucedeu que, enquanto Saul falava com o sacerdote, o barulho que havia no exército dos filisteus prosseguiu e aumentou; e Saul disse ao sacerdote: Retira a tua mão.
20 Chơ Salơ cớp tahan án loŏh pỡq chíl tỗp Phi-li-tin; ma tỗp Phi-li-tin rachíl ratuaq manoaq poâiq manoaq, cỡt ranáq ức-cathức tháng.
20 E Saul e todo o povo que com ele estava se reuniram, e eles vieram à batalha; e eis que a espada de cada homem estava contra o seu companheiro, e houve uma grande confusão.
21 Máh cũai Hê-brơ ỡt coah tỗp Phi-li-tin tễ nhũang cớp ỡt tâng dỗn tahan Phi-li-tin, sanua alới pĩen mứt tamái, chơ pruam ỡt loah coah puo Salơ cớp Yô-nathan ễn.
21 Ademais, os hebreus que estavam com os filisteus antes daquele momento, os quais subiram com eles ao acampamento desde os campos ao redor, eles retornaram para estar com os israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 Máh cũai I-sarel ỡt tooq tâng cuar cóh Ep-ra-im bữn sâng tỗp Phi-li-tin lúh pláh nheq; ngkíq tỗp alới toâq parỗm loah parnơi mut chíl tỗp Phi-li-tin tê.
22 De modo semelhante, todos os homens de Israel, os quais haviam se escondido no monte Efraim quando ouviram que os filisteus fugiram, até eles também os perseguiram com afinco na batalha.
23 Alới rapuai tỗp Phi-li-tin toau luat vil Bet Aven. Ngkíq, Yiang Sursĩ chuai tỗp I-sarel bữn riap tâng tangái ki.
23 Assim, o SENHOR salvou Israel naquele dia; e a batalha atravessou até Bete-Áven.
24 Ma tâng tangái ki tahan tỗp I-sarel sâng ieuq lakéh lứq, cỗ panhieih púng. Yuaq Salơ patâp samoât lứq neq: “Cứq sễq ŏ́c pupap satooh pĩeiq cũai aléq ma cha dỗi tâng tangái nâi, nhũang cứq culáh dỡq chóq cũai par‑ũal cứq.”
24 E os homens de Israel ficaram angustiados naquele dia; pois Saul havia conjurado o povo, dizendo: Maldito seja o homem que comer qualquer alimento até a tarde, para que eu possa ser vingado dos meus inimigos. Assim, ninguém do povo provou qualquer alimento.
25 Tỗp alới mut tâng arưih cớp ramóh sóh khĩal sa‑ữi ntốq.
25 E todos aqueles da terra chegaram a um bosque; e no chão havia mel.
26 Dũ nỡm aluang bữn moang sóh khĩal, ma tỡ bữn noau khớn ĩt cha, yuaq dũ náq cũai ngcŏh tễ santoiq Salơ khoiq pupap.
26 E quando o povo chegou ao bosque, eis que o mel pingava; mas nenhum homem levou sua mão à boca; pois o povo temia o juramento.
27 Ma Yô-nathan tỡ bữn sâng santoiq mpoaq án pupap dŏq canứh cũai tahan. Ngkíq án ĩt ralỡng tóc sóh khĩal, cớp yễl dỡq khĩal tễ pôi ralỡng. Chơ bo ki toâp án bữn rêng loah.
27 Jônatas, porém, não ouviu quando o seu pai impôs sobre o povo o juramento; por isso estendeu a ponta da vara que estava na sua mão, e a enfiou em um favo de mel, e levou sua mão à boca; e os seus olhos foram aclarados.
28 Ma bữn muoi noaq tahan atỡng án neq: “Tỗp hếq cỡt ieuq cỗ panhieih, yuaq mpoaq anhia khoiq pupap canứh tỗp hếq neq: ‘Sễq máh ŏ́c pupap satooh pĩeiq pỡ cũai aléq ma cha tâng tangái nâi.’”
28 Então, respondeu um do povo, e disse: O teu pai impôs severamente ao povo um juramento, dizendo: Maldito seja o homem que comer qualquer alimento neste dia. E o povo ficou debilitado.
29 Yô-nathan ta‑ỡi: “Mpoaq cứq táq coat lứq yỗn máh tỗp hái. Nhêng nâi! Cứq bữn rêng loah toâp vớt cứq bữn yễl dỡq khĩal.
29 Então disse Jônatas: O meu pai perturbou a terra; vê, rogo-te, como os meus olhos foram alumiados porque provei um pouco deste mel.
30 Tâng tangái nâi, o lứq la hái cha sana hái pũr bữn tễ cũai par‑ũal, chơ bữn rêng achỗn. Chanchớm salĩq, khân tỗp hái ma táq ngkíq, hái bữn cachĩt tỗp Phi-li-tin sa‑ữi lứq ễn!”
30 Quanto mais, se o povo, quiçá, tivesse comido hoje livremente do despojo dos seus inimigos os quais encontraram? Pois, não teria havido um massacre muito maior entre os filisteus?
31 Tâng tangái ki tỗp I-sarel chíl riap tỗp Phi-li-tin. Alới rachíl sốt rana tễ vil Mic-mat toau toâq vil Ai-yalôn. Ma tữ toâq ntốq ki, tỗp alới cỡt ieuq lứq cỗ sâng panhieih.
31 E eles feriram os filisteus naquele dia desde Micmás até Aijalom; e o povo estava muito debilitado.
32 Ngkíq alới tál tháng pỡq pũr ĩt máh crơng tễ tỗp Phi-li-tin. Alới pũr ĩt cữu cớp ntroŏq, cớp alới kiac bân ntốq ki toâp. Chơ alới cha sâiq noâng bữn aham.
32 E o povo voou sobre o despojo, e tomou as ovelhas, e bois, e novilhos, e os mataram no chão; e o povo os comeu com o sangue.
33 Vớt ki bữn noau toâq atỡng Salơ neq: “Nhêng ki! Bữn cũai táq lôih chóq Yiang Sursĩ na alới cha sâiq noâng bữn aham.”
33 Então, eles disseram a Saul: Eis que o povo peca contra o SENHOR, ao comer com o sangue. E ele disse: Vós tendes transgredido; rolai uma grande pedra até mim neste dia.
34 Chơ án pai ễn neq: “Pỡq atỡng dũ náq cũai yỗn alới dững ntroŏq cớp cữu, chơ kiac cớp cha pỡ ntốq nâi. Chỗi táq lôih chóq Yiang Sursĩ cỗ cha sâiq noâng bữn aham.”
34 E Saul disse: Dispersai-vos no meio do povo, e dizei a eles: Trazei-me aqui cada homem o seu boi, e cada homem a sua ovelha, e matai-os aqui, e comei; e não pequeis contra o SENHOR ao comer com o sangue. E todo o povo trouxe, cada homem, o seu boi consigo naquela noite, e ali os mataram.
35 Salơ táq prông yỗn Yiang Sursĩ. Nâi la trỗ muoi Salơ táq prông sang.
35 E Saul edificou um altar para o SENHOR; este foi o primeiro altar que ele edificou ao SENHOR.
36 Chơ Salơ pai chóq tahan án neq: “Sadâu nâi hái pỡq chíl tỗp Phi-li-tin. Hái chíl tuoiq alới yỗn toau toâq tarưp, cớp cachĩt táh nheq tỗp alới.”
36 E Saul disse: Desçamos atrás dos filisteus à noite, e os espoliemos até a luz matinal, e não deixemos deles um só homem. E eles disseram: Faze tudo o que te parecer bem. Então, disse o sacerdote: Acheguemo-nos para cá, para mais perto de Deus.
37 Ngkíq Salơ blớh Yiang Sursĩ neq: “Anhia ễq hếq pỡq chíl tỗp Phi-li-tin tỡ? Anhia ễ chuai hếq yỗn chíl riap tỗp alới tỡ?”
37 E Saul pediu conselho a Deus: Devo descer atrás dos filisteus? Irás tu entregá-los na mão de Israel? Mas ele não lhe respondeu naquele dia.
38 Chơ Salơ arô máh cũai sốt tỗp I-sarel cớp pai neq: “Anhia toâq pỡq nâi cớp blớh salĩq noau táq lôih ntrớu tâng tangái nâi.
38 E Saul disse: Achegai-vos aqui perto, todos os chefes do povo; e saibais e vede no que foi este pecado neste dia.
39 Cứq sễq parkhán nhơ ramứh Yiang Sursĩ, la Yiang tamoong mantái cớp chuai níc cũai I-sarel, cũai aléq ma táq lôih tâng tangái nâi, cóq án cuchĩt, tam án la Yô-nathan con samiang cứq.”
39 Pois, como vive o SENHOR, que salva Israel, mesmo que esteja em Jônatas, meu filho, ele certamente morrerá. Porém não houve um homem sequer do meio de todo o povo que lhe respondesse.
40 Chơ Salơ pai chóq tỗp alới neq: “Tỗp anhia dũ náq ỡt tayứng coah ki. Ma cứq cớp Yô-nathan con samiang cứq, ki hếq ỡt tayứng coah nâi.”
40 Então, ele disse a todo o Israel: Estejais vós em um lado, e eu e Jônatas, meu filho, estaremos no outro lado. E o povo disse a Saul: Faz o que parecer bem aos teus olhos.
41 Salơ blớh Yiang Sursĩ neq: “Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu tỗp I-sarel ơi! Cỗ nŏ́q anhia tỡ bữn ta‑ỡi cứq tâng tangái nâi? Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu tỗp I-sarel ơi! Sễq anhia ta‑ỡi cứq na cốc tamáu miar khong anhia. Khân ranáq lôih cỡt tễ Yô-nathan tỡ la tỗ cứq toâp, sễq anhia ta‑ỡi na Urim. Ma khân ŏ́c lôih toâq tễ tỗp I-sarel, sễq anhia ta‑ỡi na Thumim.”
41 Por isso Saul disse ao SENHOR Deus de Israel: Dê a sorte perfeita. E Saul e Jônatas foram apanhados; mas o povo escapou.
42 Chơ Salơ pai neq: “Sễq Yiang Sursĩ rasữq cứq cớp Yô-nathan con samiang cứq.”
42 E Saul disse: Lançai sorte entre mim e Jônatas, o meu filho. E Jônatas foi apanhado.
43 Salơ blớh Yô-nathan neq: “Mới táq lôih ntrớu?”
43 Então Saul disse a Jônatas: Conta-me o que fizeste. E Jônatas lhe contou, e disse: Tudo o que fiz foi provar um pouco de mel com a ponta da vara que estava na minha mão, e eis que devo morrer.
44 Salơ pai chóq con án neq: “Khân mới tỡ bữn cuchĩt tâng tangái nâi, sễq Yiang Sursĩ cachĩt táh chíq cứq.”
44 E Saul respondeu: Deus assim o faça e ainda mais; pois tu certamente morrerás, Jônatas.
45 Ma máh tahan pai chóq Salơ neq: “Pĩeiq tỡ Yô-nathan cuchĩt? Án la cũai ayông tỗp I-sarel yỗn chíl riap. Tỡ têq mŏ! Tỗp hếq sễq parkhán cớp Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc neq: Lứq samoât, muoi ntreh sóc tâng plỡ án la tỡ têq pứt. Ranáq án táq tâng tangái nâi Yiang Sursĩ toâp chuai.”
45 E o povo disse a Saul: Morrerá Jônatas, o que trouxe esta grande salvação em Israel? Deus nos livre; como vive o SENHOR, nenhum cabelo da sua cabeça cairá ao chão; pois ele trabalhou com Deus neste dia. Assim, o povo resgatou Jônatas, para que não morresse.
46 Vớt ki, Salơ tỡ bữn rapuai noâng tỗp Phi-li-tin, chơ alới píh chu loah cruang cutễq alới bữm.
46 Então, Saul subiu da perseguição aos filisteus; e os filisteus foram para o seu próprio lugar.
47 Toâq Salơ chỗn cỡt puo cũai I-sarel, án chíl máh cũai par‑ũal án, bữn tỗp neq: Mô-ap, Amôn, Ê-dôm, máh puo vil Sô-ba, cớp tỗp Phi-li-tin. Tâng dũ ntốq án pỡq rachíl la án chíl riap nheq.
47 Assim, Saul assumiu o reinado de Israel, e lutou contra todos os seus inimigos de todos os lados: contra Moabe, e contra os filhos de Amom, e contra Edom, e contra os reis de Zobá, e contra os filisteus; e para onde quer que ele se voltava, ele os atormentava.
48 Án rachíl clŏ́q lứq, cớp án chíl riap tỗp A-maléc hỡ. Án chuai tỗp I-sarel yỗn vớt tễ cũai pũr alới.
48 E ele reuniu um exército, e feriu os amalequitas, e livrou Israel das mãos daqueles que os espoliavam.
49 Máh con samiang Salơ bữn ramứh neq: Yô-nathan, It-vi, cớp Mal-ki Sũa. Con mansễm clúng án ramứh Mê-rap, cớp con ralŏ́h án ramứh Mi-cal.
49 Ora, os filhos de Saul eram Jônatas, e Isvi, e Malquisua; e os nomes das suas duas filhas eram estes; o nome da primogênita, Merabe, e o nome da mais nova, Mical.
50 Lacuoi Salơ ramứh Ahi-nũam la con mansễm Ahi-mat. Cũai sốt tahan Salơ la sễm ai án bữm, ramứh Ap-nơ. Ap-nơ la con samiang Nơ, anhi Salơ.
50 E o nome da esposa de Saul era Ainoã, a filha de Aimaás; e o nome do capitão do seu exército era Abner, o filho de Ner, o tio de Saul.
51 Ki-sơ la mpoaq Salơ, cớp Nơ la mpoaq Ap-nơ; cớp alới bar náq ki la con samiang Abiel.
51 E Quis era o pai de Saul; e Ner, o pai de Abner, era o filho de Abiel.
52 Nheq dỡi tamoong Salơ, án chíl níc tỗp Phi-li-tin. Toâq án ramóh manoaq samiang bán rêng cớp clŏ́q lứq, chơ án amut yỗn cỡt tahan án.
52 E houve guerra intensa contra os filisteus todos os dias de Saul; e quando Saul via qualquer homem forte, ou qualquer homem valente, ele o tomava para si.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.